[นิยายแปล] การสร้างเมืองของท่านจอมมาร ตอนที่ 40 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] การสร้างเมืองของท่านจอมมาร

Ch.40 - ตอนที่11 ออนเซ็น


งานวันนี้จบลงแล้ว
โครงฐานนั้นเตรียมไว้หมดแล้ว ตั้งแต่วันพรุ่งนี้จึงจะเป็นการเตรียมสินค้าสำหรับขาย
เรื่องสินค้าก็มีแอ๊ปเปิ้ลกับขนมปังอบ แล้วก็อาวุธที่พวกเอลเดอร์ ดวาร์ฟทำไว้ แล้วก็จะไม่คิดของน่าสนใจอย่างอื่นเพิ่มอีกก็ไม่ได้ด้วย
แต่เรื่องนั้นก็คือเรื่องนั้น...

"ออนเซ็นล่ะ♪"

ใช่แล้ว ออนเซ็น
ประมาณสองวันก่อนแอนเชี่ยน เอลฟ์นั้นบอกออกมาว่าการไหลของน้ำใต้ดินมันแปลกๆพอลองสำรวจดูก็พบว่าเป็นแหล่งน้ำพุร้อนธรรมชาติ
แล้วก็เริ่มขุดมันขึ้นมา ผมคุยกับเอลเดอร์ ดวาร์ฟเรื่องการออกแบบคร่าวๆออกมาแล้วก็เริ่มสร้างมันขึ้นเป็นโรงอาบน้ำของเมืองนี้

ที่มุมหนึ่งของเมืองก็มีการสร้างโรงอาบน้ำไว้
พอคิดว่าเมืองนั้นจำเป็นที่จะต้องมีสุขอนามัยและความบันเทิงอยู่ ก็ถือว่าเป็นเรือที่ถูกส่งมาช่วยเลย
โรงอาบน้ำนั้นสามารถตอบโจทย์ทั้งสองอย่างได้ แถมยังเป็นที่พักได้ด้วย
ดังนั้นเลยใช้พลังสร้างโรงอาบน้ำขึ้นมา เพื่อลดความเสื่อมสภาพแล้วก็หายได้ง่ายด้วยจึงได้ใช้หินสร้างบ่ออาบน้ำขึ้นมา
แล้วก็ที่แหล่งน้ำธรรมชาตินั้นก็ได้ให้ดวาร์ฟสร้างปั๊มขึ้นมาช่วยดึงน้ำขึ้นมาด้วย
เพราะว่าแหล่งน้ำในเมืองได้รับพรจากพวกเอลฟ์ดังนั้นนี่จึงเป็นออนเซ็นที่ทำให้คิดได้ว่าคงให้ผลที่ไม่เหมือนออนเซ็นทั่วไปแนนอน

"คุณพ่อ ช้าจังอะ"

คุอินะดึงมือผมแล้วก็เร่งเร้าให้ไป
ผมยิ้มเจื่อนๆออกมาแล้วก็เข้าไปโรงอาบน้ำ แล้วก็เข้าไปในห้องเปลี่ยนเสื้อ
คุอินะนั้นไม่ได้มีความอายเลยเธอถอดเสื้อทิ้งอยู่ในสภาพเปลือยทันที
เอลเดอร์ ดวาร์ฟหน้าแดงนิดหน่อยแล้วค่อยๆถอดเสื้อออก แอนเชี่ยน เอลฟ์มองดูคุอินะกับเอลเดอร์ ดวาร์ฟแล้วยิ้มออกมา พอพวกเธอเปลี่ยนชุดเสร็จก็ถอดเสื้อผ้าออกทันที ดูเหมือนจะไม่ได้สนใจเรื่องที่ผมมองอยู่เลย

"คุณพ่อ ไปกันเถอะค่ะ!"
"มาสเตอร์ เร็วๆค่ะ"
"ทั้งคุอินะจัง ทั้งเอลจัง น่ารักจังเลยค่ะ จุ๊บ"

ผมพยักหน้าแล้วก็ไปที่บ่อน้ำ
แล้วก็เสื้อของผมนั้นถักขึ้นมาจากพลังเวทเพราะฉะนั้นจึงไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนอะไร พอปลดเวทออกก็ถูกดูดเขาไปในร่างของผม

นี่ก็เป็นพลังของจอมมาร เครื่องสวมใส่ของจอมมารนั้นจะแข็งแกร่งขึ้นไปตามการเติบโตของจอมมารด้วย

ที่บ่ออาบน้ำมีไอน้ำลอยออกมา
ตรงกลางคือบ่ออาบน้ำที่สร้างจากหิน
คุอินะสะบัดหางด้วยร่างเปลือยแล้ววิ่งเข้าไปใกล้บ่ออาบน้ำ
เธอนั้นมีการเติบโตอยู่ที่ประมาณ12-13ปี แต่ว่าสำหรับคนเป็นพ่อแล้วก็อยากให้รู้สึกอายบ้าง
พอมองไปทางเอลเดอร์ ดวาร์ฟ
สาวน้อยผมเงินเอลเดอร์ ดวาร์ฟที่ดูอายุพอๆกับอายุพอๆกับคุอินะนั้นอกกระดาน
ไม่ใช่แค่ร่างกายที่ดูเป็นสาวน้อยเฉยๆ แต่มีความน่ารักราวๆกับภูติตัวน้อยๆ

"มาสเตอร์ อย่าจ้องขนาดนั้นสิคะ น่าอายค่ะ"

เป็นท่าอายที่งดงาม
ในจุดนี้อยากจะให้คุอินะมาเรียนรู้จริงๆ

"นายท่าน เหม่ออะไรอยู่เหรอคะ"

ที่หลังก็มีการโจมตีนุ่มๆเข้ามา
แอนเชี่ยน เอลฟ์เข้ามากอดผม

"แอนเชี่ยน เอลฟ์เหรอ อย่างน้อยตอนที่แก้ผ้าอยู่ก็อย่าทำอย่างนี้เถอะ"
"ถ้าเป็นนายท่านก็ไม่เป็นไรหรอกค่ะ หลังของนายท่านใหญ่จังเลยค่ะ รู้สึกสบายใจค่ะ"

แอนเชี่ยน เอลฟ์นั้นนมโตมาก
เธอดูโตกว่าพวกคุอินะนิดหน่อย สักประมาณ12-15ปีได้ ทั้งๆที่ยังเป็นแค่สาวน้อยอยู่แท้ๆแต่กลับใหญ่โตเสียเหลือเกิน
เอวเองก็คอดเต็มไปด้วยสเน่ห์ในฐานะผู้หญิง

"ถ้าเข้าใจก็ช่วยออกไปที"

เพราะว่าเป็นลูกสาวที่ตัวเองให้กำเนิดมา ก็เลยไม่ได้สนใจจะทำอะไร
ถ้าทำไปมากกว่านี้ล่ะก็คงจะเสียตัวตนของตัวเองไป

"เข้าใจแล้วค่ะ ฟุฟุฟุ ถ้านายท่านปฏิเสธล่ะก็ฉันก็คงได้แต่ต้องเข้าไปอ้อนพวกคุอินะจังกับเอลจังเท่านั้นสินะคะ"

ดวงตาเปล่งประกายของสัตว์ที่จ้องไปที่เหยื่อ แอนเชี่ยน เอลฟ์นั้นมองไปที่คุอินะกับเอลเดอร์ ดวาร์ฟ
คุอินะนั้นขนหางตั้งชูชันขึ้นมา เอลเดอร์ ดวาร์ฟเองก็ตัวสั่นไปทั้งตัว

ไม่ได้เป็นการล้อเล่นแต่อย่างใด
ยังไงก็ตาม คุอินะที่มุ่งไปบ่ออาบน้ำก่อนแล้วก็เอาน้ำร้อนมาราดใส่หัวแล้วก็แสดงสีหน้าที่อิ่มเอมใจอยู่ในบ่ออาบน้ำ
น่ารักจริงๆ

"พวกเราก็ไปกันเถอะ ถ้ามัวแต่อยู่อย่างนี้ ก่อนที่พวกเราจะเข้าไปคุอินะจะหน้ามืดซะก่อน"
"ก็คงตามนั้นล่ะนะคะ"
"นั่นสินะคะ อยากจะแช่ในบ่อน้ำกับทุกคนจังเลยค่ะ"

จากนั้นพวกผมก็แช่ลงในน้ำร้อนๆของบ่ออาบน้ำ

"อ๊า~ หยุดนะเอลจัง ตรงนั้นเป็นที่พิเศษของคุอินะนะ!"
"คนที่เร็วกว่าคือผู้ชนะ คุอินะได้สนุกตลอดเลย วันนี้เป็นทีของฉันค่ะ"

ตอนที่แช่ลงในบ่อ เอลเดอร์ ดวาร์ฟเข้ามาในระหว่างขาของผมที่เปิดอยู่แล้วเอาร่างๆเล็กมุดเข้ามาข้างในนั้นพร้อมพิงหลังมาที่ผม
ปกติจะเป็นคุอินะที่ทำอย่างนี้
พอผมคิดว่าแปลกดีที่เอลเดอร์ ดวาร์ฟเข้ามาซุกผม แต่กำลังเล็งทำแบบนี้ก่อนคุอินะอยู่เหรอเนี่ย

"อู๊~ ที่พิเศษของคุอินะ..."

คุอินะมองจ้องมาที่ผม

"เอาเถอะค่ะ ถ้าคนที่เร็วกว่าคือผู้ชนะก็ช่วยไม่ได้นะคะ คุอินะจัง ความเหงาของคุอินะจังฉันจะบรรเทาให้เองค่ะ"

พูดปลอบใจแล้วแอนเชี่ยน เอลฟ์ก็เข้าสวมกอดคุอินะจากด้านหลัง แต่ว่าก็ขยับแขนลูบไปมาตามจุดต่างๆ คุอินะก็ปล่อยลมภายใจอุ่นๆออกมา
แต่ว่าคุอินะก็ทำสีหน้าไม่พอใจออกมา

"ถ้าไม่ใช่คุณพ่อก็ไม่เอาอะ แล้วก็ลุฟจัง ชอบมาจับที่แปลกๆอะไม่ชอบเลย"

ร่างกายของเธอก็สั่นพร้อมกับหนีออกมาจากมือนั้น
แล้วก็เข้ามาทางนี้พอคิดว่าเธอจะทำอะไรเธอก็สร้างช่องว่างเล็กๆที่ด้านขวาของเอลเดอร์ ดวาร์ฟแล้วก็เข้ามาพิงผมด้วย
สัมผัสของผิวกับหางที่เปียกน้ำ
ลูกสาวทั้งสองที่พิงเข้ามา
นี่มัน...ดีจริงๆ

"พวกคุอินะตัวเล็กเพราะงั้นเลยขอนั่งที่พิเศษด้วยกันสองคนนะ"
"วันนี้เป็นที่ของฉันแท้ๆ"
"เอลจัง อย่าพูดเอาแต่ใจสิ"
"...จะจำคำนั้นไว้ รอบหน้าที่คุอินะอ้อนจะเข้าไปแทรกบ้าง"
"อุ๊ ด ได้สิ"

เอลเดอร์ ดวาร์ฟหัวเราะออกมา ถึงคุอินะจะเจ้าเหล่ห์หน่อยๆแต่ก็มีด้านที่หลงกลง่ายอยู่ก็เลยโดนเอลเดอร์ ดวาร์ฟทำแบบนี้เป็นบางครั้ง

"นายท่าน น่าอิจฉาค่ะ คุอินะจังกับเอลจังเข้าไปอ้อนพร้อมกันเนี่ย"
"อา รู้สึกดีเลยล่ะ"

ขณะที่กำลังผ่อนคลายไปกับออนเซ็น ก็สนุกไปกับความอบอุ่นที่ส่งมาจากผิวของลูกสาว
อย่างนี้นี่เอง ที่นี่คือสวรรค์สินะ

"คุณพ่อ ช่วยกอดด้วยค่ะ"
"ความคิดดี มาสเตอร์ขอร้องล่ะค่ะ"

ถ้าลูกสาวขอร้องมาก็คงช่วยไม่ได้
ผมโอบมือกอดลูกสาวทั้งสอง ที่แขนมีความรู้สึกนุ่มๆ
ระดับความชิดเพิ่มขึ้น
ออนเซ็นนั้นสุดยอด ในตอนนี้ผมกำลังลิ้มรสช่วงเวลาแห่งความสุข แต่ว่าในเวลาเดียวกันก็เป็นปัญหาด้วย
ถึงจะมีลูกสาวที่น่ารักสักแค่ไหน ผมเองก็เป็นผู้ชาย...ถ้าไม่ทนไว้ล่ะก็

"ได้เวลาออกแล้วล่ะ ขึ้นจากน้ำเถอะ"
"ไม่อาวอะ กำลังแช่น้ำรู้สึกดีเลย อยากแช่ต่ออีกหน่อยอะ"
"มาสเตอร์ อยากอยู่ต่ออีกนิด ไม่ได้เหรอคะ?"

ลูกสาวขอร้องมาอย่างไร้เยื้อใย พูดอย่างนี้มาผมก็ปฏิเสธไม่ได้สิ
ถือเป็นวิกฤติชีวิตเลย
ในตอนนั้นเอง ก็มีการช่วยเหลือจากเทพธิดามา

"นายท่าน คุอินะจัง เอลจัง เพื่อที่จะสนุกกับการแช่น้ำก็เลยสร้างของสนุกๆขึ้นมาให้ค่ะ"

แอนเชี่ยน เอลฟ์นั่นเอง
เธอถือกระบอกไม้ไผ่มาสามอัน

"ก่อนอื่นก็ของคุอินะจังกับเอลจังอยู่ทางนี้"

เธอรินของเหลวที่มีสีน้ำผึ้งลงแก้วแล้วให้กับทั้งสองคน
พอได้กลิ่นหอมๆ ทั้งสองคนก็ผละออกจากตัวผม

"หวานอมเปรี้ยวอร่อยจัง ลุฟจัง ขอบคุณนะ!!"
"เย็นจัง การได้ดื่มตอนที่แช่บ่ออยู่นี่สุดยอดไปเลย"

บางทีข้างในกระบอกไม้ไผ่นั้นคงจะเป็นน้ำแอ๊ปเปิ้ลเย็นๆ
การที่คุอินะไม่รู้นั้นคงจะยืมพลังของจิ้งจอกภูติมาสินะ
แอนเชี้ยน เอลฟ์นั้นชอบสาวน้อยเลยแน่นอนว่าไม่ได้ยุ่งแค่ไฮ เอลฟ์ที่เป็นลูกน้องของตัวแต่ไปยุ่งกับพวกดวาร์ฟ สมิธกับจิ้งจอกภูติด้วย

ไม่รู้ว่าทำไมถึงได้กลายเป็นที่ชื่นชอบ คงเพราะไม่เหมือนคุอินะกับเอลเดอร์ ดวาร์ฟที่อยู่ระดับเดียวกัน สำหรับจิ้งจอกภูติแล้วแอนเชี่ยน เอลฟ์นั้นเป็นตัวตนอันสูงส่งที่ต้องให้ความเคารพ

"แล้วของพวกเราก็ทางนี้ค่ะ"

จากกระบอกไม้ไผ่อีกอันทางนั้นเองก็มีของเหลวใส่อยู่แต่ว่ามีฟองอยู่นิดๆ

"เจ้านี่มันหรือว่า"
"ลองลิ้มรสให้สนุกได้เลยค่ะ"

ผมรู้สึกคาดหวังพร้อมกับรับแก้วมา

"นี่มันดีจังเลยนะ เป็นเหล้าที่ดีเลย"

ใช่แล้วที่เธอสร้างขึ้นมาก็คือเหล้า เป็นเหล้าดีกรีสูงที่มีความสดของแอ๊ปเปิ้ลกับความซ่าสดชื่นเป็นจุดดึงดูด
ทั้งรสชาติตอนสัมผัส ทั้งที่ค้างอยู่ในคอต่างก็สุดยอด ระดับที่จะมีเท่าไหร่ก็สามารถดื่มได้หมดเลย
ร่างกายที่ร้อนจากออนเซ็นนั้นได้เหล้าเย็นๆซาบซ่านเข้าไป

"ตามนั้นค่ะ การจะกินแต่แอ๊ปเปิ้ลเปล่ามันก็ดูจะไร้ศิลปะไปค่ะ แล้วก็มียีสต์ดีๆอยู่ก็เลยเอามาหมักแอลกอฮอล์น่ะค่ะ"
"ก็ดีกับพวกเราจริงๆล่ะนะ แต่สำหรับพวกคุอินะคงเร็วไปหน่อย"

พอผมพูดแบบนั้น แอนเชี่ยน เอลฟ์ก็ยิ้มแล้วเข้ามากระซิบที่หูผม

"ค่ะ สำหรับพวกคุอินะจังคงจะเร็วไปหน่อยนะคะ เพราะว่ายังเล็กอยู่ดังนั้นไม่ใช่แค่เหล้า เรื่องอื่นเองก็ด้วย ถ้าจะทำล่ะก็ช่วยอดทนมาทำกับฉันด้วยนะคะ"

เป็นการกระซิบแค่เพียงชั่วเวลาเดียวเท่านั้น
แล้วเธอก็ออกไปจิบแก้วบ้าง แล้วก็ยิ้มออกมาอย่างพึงพอใจ

"ไม่หรอก ไม่ว่าจะเด็กพวกนั้น แอนเชี่ยน เอลฟ์เองก็ไม่ทำเรื่องแปลกๆใส่หรอก เพราะว่าเป็นลูกสาวคนสำคัญ อะแฮ่ม ช่างเรื่องนั้นเถอะ เหล้านี่ก็สามารถทำได้สินะ"
"ค่ะ ของถนัดเลยค่ะ"

เหล้านั้นเป็นของที่ยืมพลังของธรรมชาติสร้างมา แอนเชี่ยน เอลฟ์ไม่มีทางที่จะสร้างไม่ได้อยู่แล้ว
 เหล้าระดับนี้คงหาที่ไหนไม่ได้แล้วแน่ๆ

"เจ้านี่ก็น่าจะขายได้นะ เพิ่มจำนวนได้ไหม"
"ค่ะ ถ้าเป็นพลังของฉันก็เป็นเรื่องง่ายๆค่ะ"

นี่พึ่งได้มากเลย
แล้วร่างกายก็รู้สึกผิดปกติ ร่างกายค่อยๆเบาลงความเหนื่อยล้าก็หายไปถึงจะมีผลลัพธ์ของออนเซ็นอยู่บ้างแต่นี่มันไม่ใช่ของแบบนั้น
นี่มันอะไรกัน

"แอนเชี่ยน เอลฟ์ เหล้านี่มันคืออะไรกันน่ะ รู้สึกร่างกายแข็งแรงขึ้นยังไงไม่รู้"
"ไม่มีอะไรหรอกค่ะ ก็เป็นผลไม้ที่งอกจากต้นแอ๊ปเปิ้ลที่ได้รับพรของฉันที่เป็นแอนเชี่ยน เอลฟ์เข้าไปเต็มๆตั้งแต่ตอนหย่อนเมล็ดนี่คะ ไม่มีทางที่จะเป็นออกเป็นแอ๊ปเปิ้ลธรรมดาอยู่แล้วใช่ไหมล่ะคะ"

ผมนึกถึงภาพตอนที่แอนเชี่ยน เอลฟ์ใช้น้ำมนตร์สีรุ้งลงไป

"แล้วไม่ธรรมดาอย่างไรล่ะ?"
"ถ้าทานเข้าไปแล้ว ขั้นแรกจะเพิ่มพลังในการรักษาตัวเองอย่างสูงค่ะ ถ้าป่วยเล็กน้อยก็สามารถรักษาได้ทันทีและเพิ่มความทนทานต่อการป่วยด้วยค่ะ สำหรับการรักษาอาการเหนื่อยนั้นก็มีผลในการบรรเทาอาการเหนื่อยล้าค่ะ ถ้าเกิดได้ทานแอ๊ปเปิ้ลเข้าไปสักลูกล่ะก็ในวันนั้นไม่ต้องกินอะไรอีกก็ไม่เป็นอะไรค่ะ"

ทำเอารู้สึกสับสนนิดหน่อย
เจ้านี่ไม่ใช่แอ๊ปเปิ้ลแล้วแต่เป็นเมจิกโพชั่นชนิดหนึ่งแล้วล่ะ
ก็เป็นผลลัพธ์ที่ดีจริงๆล่ะ แต่ว่ารู้สึกแย่ๆหน่อยแฮะ

"รู้สึกกังวลนิดหน่อยแฮะว่าจะขายแอ๊ปเปิ้ลนี่ให้มนุษย์ดีไหม"

มันจะกลายเป็นข่าวลือในหมูนักเดินทางเอาน่ะสิ
ตัดเรื่องพูดเล่นออกไปมันมีโอกาสที่จะทำให้เกิดสงครามชิงแอ๊ปเปิ้ลนี้ได้เลยนะเนี่ย

"ถ้าอย่างนั้นก็ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ที่ได้รับผลรุนแรงมีแค่ต้นแรกต้นเดียวเท่านั้นค่ะ หลังจากต้นนี้ถึงจะผลแบบเดียวกันแต่ก็แค่รู้สึกสบายใจเท่านั้นค่ะ ถ้าจะให้ให้พรแบบนี้ต้นทุกต้นล่ะก็พลังเวทมีเท่าไหร่ก็คงไม่พอหรอกค่ะ มีแค่ต้นแรกต้นเดียวที่ใช้พลังที่แท้จริงจริงๆค่ะ เพราะว่าเป็นต้นไม้แห่งความทรงจำของพวกเรายังไงล่ะคะ"

ถ้าอย่างนั้นก็โล่งอก
ช่วยบรรเทาความเหนื่อยได้นิดหน่อย แผลเองก็รักษาตัวได้เร็วขึ้น แถมยังดีต่อท้องอีก ถ้าแค่นี้ล่ะก็จะคงจบลงที่เป็นผลไม้ที่ดีแน่

"ได้ฟังก็สบายใจ แอนเชี่ยน เอลฟ์ สมกับเป็นชนเผ่าที่ใช้ชีวิตร่วมกับธรรมชาติจริงๆ"

แข็งแกร่งยิ่งกว่าที่ผมคิดไว้ซะอีก
ตอนนี้ผมคงต้องเปลี่ยนความคิดใหม่ล่ะนะ

"ฟุฟุฟุ ฉันเป็นสุดยอดอสูรนะคะ นายท่าน"

เธอยืดอกอันอุดมสมบูรณ์ขึ้นมา
แล้วคุอินะก็เข้ามา

"ลุฟจังอันสุดท้ายนี่ใส่อะไรอยู่เหรอ? คุอินะรู้สึกสนุกจัง!"

พอพูดแบบนั้นก็ยังเหลือกระบอกไม้ไผ่อันที่สามอยู่
นอกจากน้ำผลไม้กับเหล้าสุดอร่อยแล้วของที่เหลืออีกอย่างต้องเป็นอะไรที่สุดยอดไม่ผิดแน่

"จ๊า~ง เชอร์เบ็ตแอ๊ปเปิ้ลค่ะ ก่อนหน้าเคยคุยกับนายท่านว่าทำแบบนี้ได้ก็เลยทำขึ้นมาค่ะ ผสมแอ๊ปเปิ้ลคั้นกับน้ำผึ้งเอามาคนเข้ากันแล้วก็แช่แข็งค่ะ"

เธอยิ้มออกมาแล้วก็แบ่งให้ทุกคน
พอใส่เข้าปากเคี้ยวไปก็มีความซ่ากับหวานของแอ๊ปเปิ้ลออกมา
น้ำผลไม้ก็ดีเชอร์เบ็ตก็สุดยอด พอกินไปพร้อมกับแช่ออนเซ็นก็เป็นอะไรที่น่าดึงดูดมาก
โดยเฉพาะคุอินะกับเอลเดอร์ ดวาร์ฟนั้นดูท่าจะสนใจมาก ทำตาลุกวาวพลางทานเชอร์เบ็ตแอ๊ปเปิ้ลเข้าไป
แล้วเวลาแห่งความสนุกในออนเซ็นก็ผ่านไป

ออนเซ็นนี้กับของเย็นๆอย่างน้ำแอ๊ปเปิ้ลเหล้าแอ๊ปเปิ้ลแล้วก็เชอร์เบ็ต ถ้ารวมทั้งหมดนี้แล้วจะต้องเป็นที่พักที่เป็นจุดดึงดูดให้คนเข้ามาพักของเมืองนี้อย่างแน่นอน
วันนี้ต้องยกให้แอนเชี่ยน เอลฟ์เลย เพราะว่าขนมกับเชอร์เบ็ตจากน้ำแอ๊ปเปิ้ลเลยสามารถรักษาเกียรติของพ่อเอาไว้ได้
หลังจากนี้คงต้องระวังอะไรอีกหลายๆอย่าง

 




NEKOPOST.NET