[นิยายแปล] การสร้างเมืองของท่านจอมมาร ตอนที่ 30 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] การสร้างเมืองของท่านจอมมาร

Ch.30 - ตอนที่1 แอนเชียน เอลฟ์


เผื่อที่จะ[ผสม]อสูรผมจึงออกไปที่กว้างๆ
แล้วก็แน่นอน มัลโก้อยู่ที่นั่น กำลังลิ้มรสชากับซัคคิวบัสพร้อมกับเซตน้ำชาสุดหรูเหมือนก่อนหน้านี้

"โย่ โพลเคล มาหาแล้วนะ"

แล้วก็ส่งเสียงน่ารักๆออกมา
ทำราวกับว่าเรื่องเมื่อกี้ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย

"ป่านนี้แล้ว อยากจะทำอะไรก็ทำไปเถอะ"

ผมหัวเราะบางๆออกมาแล้วก็รวบรวมสมาธิ

ที่อยู่ตรงนั้นยังมีอสูรของผมอยู่ด้วย โดยเฉพาะสาวน้อยหูจิ้งจอกคุอินะ กับเอลเดอร์ ดวาร์ฟที่กำลังเต็มไปด้วยความคาดหวังในการเกิดของเพื่อนคนใหม่
ในมือของผมมีของที่ได้รับมาจากจอมมารแห่ง[สายลม]สโตรัส เหรียญแห่ง[สายลม]

[เหรียญแห่ง[สายลม] ระดับA อสูรที่เกิดมาจะมีพลังในการควบคุมสายลม มีความรวดเร็วสูง พลังอื่นๆก็สูงด้วย]

เป็นเหรียญที่ทรงพลัง แล้วก็[คน]ที่สร้างแบบเลียนแบบขึ้นมา
แล้วก็รวมกับเหรียญแห่ง[การสร้าง]ของตัวเองเข้าไป

[เหรียญแห่ง[การสร้าง] ระดับ A ต้องใช้เหรียญอีกสองเหรียญนอกจาก[การสร้าง](รวมถึงเหรียญออริจินัล) ถึงจะใช้งานได้ สามารถเปลี่ยนเหรียญไปตามที่ผู้ใช้ต้องการ และยังสามารถเลือกสิ่งที่ต้องการจากตัวเลือกนับไม่ถ้วนได้ *ประเภทที่ใช้ไปแล้วครั้งหนึ่งจะไม่สามารถเปลี่ยนได้อีก]

ที่เลือก[คน]ก็เพราะว่า[อสูรแห่งคำมั่นสัญญา]นั้นจำเป็นต้องมีสายสัมพันธ์มากกว่าปกติ ก็เลยอยากได้ตัวตนที่คล้ายๆกับตัวเอง
เพราะฉะนั้นทั้งจิ้งจอกสวรรค์และเอลเดอร์ ดวาร์ฟ รวมถึงอสูรคราวนี้ ทั้งหมดนั้นถึงได้เลือกที่จะใส่[คน]ที่มีสติปัญญาสูงและสื่อสารเข้าใจกันได้เข้าไป
นอกจาก[อสูรแห่งคำมั่นสัญญา]แล้วก็ไม่ต้องไปสนใจเรื่องนั้น

ในรอบนี้ตัดสินใจไว้แล้วว่าจะเปลี่ยน[การสร้าง]เป็น[ดวงดาว]
[ดวงดาว]นั้นมีพลังในการควบคุมธรรมชาติ ด้วยพลังนั้นของดวงดาวเป็นพลังที่แข็งแกร่งมาก
เท่าที่ได้ฟังที่มัลโก้บอกมา ถ้าใช้เจ้านี่จะสามารถสร้างอสูรที่ผมต้องการออกมาได้


ในมือมี[สายลม] [คน] [การสร้าง] ทั้งสามเหรียญอยู่
ผมกำมันไว้แน่น
เอาล่ะ มาเริ่มกันเถอะ

"[ผสม]"

มือที่กำไว้ก็มีแสงเปล่งออกมา
พอแบมือออก แสงก็ไหลออกมา ภายในแสงก็มีเงาอยู่
เหรียญออริจินัลของ[สายลม]กับเหรียญเลียนแบบของ[คน]กำลังรวมเป็นหนึ่งเดียวกัน
ในตอนนั้นพลังของ[การสร้าง]ก็ทำงานขึ้น
สิ่งที่ผมต้องการก็คือ[ดวงดาว]ผู้ครอบครองพลังแห่งธรรมชาติ

ผู้ที่อยู่มาตั้งแต่บรรพกาล ผู้เดินเคียงคู่สายลม
เหล่าผู้ที่สามารถพูดคุยกับพื้นดิน ป่าไม้ สายน้ำ ชั้นบรรยากาศนั้นทั้งหมดได้

อสูรที่ผมต้องการนั้น แค่[สายลม]กับ[คน]นั้นไม่เพียงพอ ต้องรวมพลังของ[ดวงดาว] รวมพลังกับความเฉลียวฉลาดเข้าด้วยกัน

สำหรับพลังทำลายนั้นไม่ใช่เรื่องใหญ่สำหรับชีวิตใหม่นี้ ผมจะนำไปในทางที่ถูกต้อง สู่ตัวเลือกที่ผมต้องการ แล้วก็เลือกตัวเลือกที่จะเป็นระดับS

แล้วก็สำหรับเลเวลแน่นอนว่าไม่ใช่แบบจำกัดแต่เป็นแบบพัฒนาได้ ขอบเขตของเลเวลเพิ่มขึ้น แถมในเลเวลเดียวกันแล้วแบบพัฒนานั้นจะแข็งแกร่งกว่า
เยี่ยม สมบูรณ์แบบ
ที่เหลือก็แค่รอเวลาเกิดขึ้นมา

แล้วเงาในแสงก็เริ่มเข้มขึ้น
ได้ยินเสียงหัวใจของอสูร
แสงก็หยุดลง อสูรตนใหม่ก็เกิดขึ้นมา

"นายท่าน ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ"

เด็กที่เกิดมาคือสาวน้อยที่ดูมีอายุมากกว่าจิ้งจอกสวรรค์ อายุประมาณ14ปีได้
ผมสีทองดูนุ่มนวล รอยยิ้มที่ดูอ่อนโยน และสิ่งที่โดดเด่นที่สุดคือ[ดวงตาสีหยก]ที่มีความงดงามราวกับไม่ใช่ของบนโลกนี้

แล้วก็มีสิ่งที่น่ากลัวที่อสูรของผมจนถึงตอนนี้ไม่มีมาก่อน
เรียกได้ว่าโลลินมโต
เจ้านั่นที่ถูกชุดวันพีซคลุมไว้ทำให้ตัวตนของเธอเด่นชัดขึ้น
แล้วหูก็ยาวด้วย

"ยินดีที่ได้รู้จัก ผมคือจอมมารที่ให้กำเนิดเธอ จอมมารแห่ง[การสร้าง]โพลเคล อาจจะรีบถามไปหน่อยแต่ช่วยบอกเผ่าของเธอมาที"

ถามไปแบบเดิมๆ
เธอคนนั้นก็ตอบคำถามเดิมๆนั้นกลับมา

"ฉันคือ ผู้ที่อยู่มาตั้งแต่บรรพกาล รูปลักษณ์แห่งดวงดาวผู้เดินเคียงคู่สายลม...จุดสูงสุดของเผ่าเอลฟ์ แอนเชียน เอลฟ์ค่ะ หลังจากนี้ก็ขอฝากตัวด้วยนะคะ"

แอนเชี่ยน เอลฟ์กล่าวออกมาอย่างสุภาพเรียบร้อย
ใช่แล้วที่ผมต้องการคืออสูรที่เชี่ยวชาญด้านการควบคุมธรรมชาติ

เป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการสร้างเมืองใหม่
เพื่อให้ผู้คนมาอาศัยอยู่ จำเป็นต้องมีที่ดินที่อุดมสมบูรณ์ จำเป็นต้องมีการหาอาหารเตรียมไว้สำหรับอนาคต แต่ถ้ามีเด็กคนนี้อยู่ล่ะก็จะสามารถเตรียมตัวเรื่องนั้นได้ง่ายๆเลย

"ฝากตัวด้วย ผมคาดหวังในตัวเธอนะ"
"ค่ะ นายท่าน จะทำให้สมกับที่คาดหวังค่ะ"

แล้วก็จับมือกัน
เป็นเด็กที่มารยาทดีจริงๆ
แล้วคุอินะก็เดินต๊อกแต๊กมา
หางจิ้งจอกสะบัดไปมา กำลังดีใจกับการเกิดของน้องสาวใหม่

"เอนเชี่ยน เอลฟ์มันยาวอะ เพราะฉะนั้นจะเรียกว่าลุฟจังนะ ยินดีที่ได้รู้จัก! คุอินะเป็น[อสูรแห่งคำมั่นสัญญา]ของคุณพ่อ เป็นพี่สาวที่ใหญ่รองจากคุณพ่อ ลุฟจังที่เป็นน้องสาวต้องฟังคำพูดของคุอินะนะ!"

คุอินะยิ้มออกมาพร้อมกับพูดแบบเดียวกับที่เคยพูดกับเอลเดอร์ ดวาร์ฟ
คุอินะดูเอาใจใส่เกิดคาด ตอนดูแลเอลเดอร์ ดวาร์ฟเองก็เป็นด้วยดีนี่นะ ยังกับแอนเชี่ยน เอลฟ์เองก็คงจะดูแลอย่างดีแน่นอน
แอนเชียน เอลฟ์ตกใจ แล้วก็มองไปที่คุอินะ

"จะ จะทำอะไรน่ะ?"

คุอินะมองอย่างแปลกๆไปที่แอนเชียน เอลฟ์

"กรี๊ดด"

แอนเชียน เอลฟ์มองไปที่คุอินะด้วยสายตาราวกับสาวน้อยที่เห็นความฝัน

"น่ารักจังเลยค่ะ อะไรกันเด็กคนนี้ ทั้งที่ตัวเล็กแท้ๆ แต่มาบอกว่าเป็นพี่สาวด้วยล่ะ กรี๊ดๆๆ"
"พอ พอได้แล้ว ทรมานอะ"

แอนเชียน เอลฟ์กอดจิ้งจอกสวรรค์แน่น
หน้าของจิ้งจอกสวรรค์จมเข้าไปในหน้าอกอันอุดมสมบูรณ์
อู๊~ อู๊~ จิ้งจอกสวรรค์กำลังทรมาน

"อ๊าย ตัวเล็ก อุ่น แถมหอมจัง หางนุ่มๆนี่ ทนไม่ไหวแล้วค่า ขอกอดหน่อยค่ะ เอ๊ะ สะดุ้งเหรอ ตรงนี้รู้สึกดีเหรอคะ? อ๊า น่ารักจังเลย ตรงนี้รู้สึกดีสินะคะ คุอินะจัง"
"หยุดนะ ที่หางมันความรู้สึกไวนะ ถ้าจับมันล่ะก็ อย่า อย่าน่า อือ รู้สึกแปลกๆอ่า"
"งั้น ตรงนี้ล่ะคะ? หูจิ้งจอกน่ารักๆ ตรงนี้เองก็นุ่มนิ่ม สุดยอดไปเลยค่ะ"
"ย๊า~ ย๊า~ หลังหูเองก็อ่อนไหวนะ"

คุอินะถูกเล่นโดยสมบูรณ์
ถูกกอด ลูบหางไปมา ถูกทำให้รู้สึกดีต่างๆ
หลายนาทีต่อมา ในที่สุดจิ้งจอกสวรรค์ที่ถูกปล่อยออกมาก็ทรุดลง แล้วดวงตาก็ว่างเปล่า ผิวของแอนเชี่ยน เอลฟ์เองก็เงางามผุดผ่องขึ้น

"คุอินะจัง แล้วหลังจากนี้มาเล่นกันอีกนะคะ"
"ไม่เอาแล้ว! ลุฟจังห้ามเข้ามาใกล้คุอินะเด็ดขาดนะ!"

ผมรู้สึกอะไรจากข้างหลัง
พอหันกลับไปมอง ก็เจอกับเอลเดอร์ ดวาร์ฟ พอเห็นสภาพของคุอินะก็เกิดความหวาดกลัวแอนเชี่ยน เอลฟ์
ก็เข้าใจความรู้สึกอยู่นะ

"เด็กสีเงินทางนี้ก็น่ารักค่า มาทางนี้สิ มาทำเรื่องดีๆด้วยกันเถอะค่ะ"
"มาสเตอร์ ช่วยด้วยค่ะ เด็กคนนี้ น่ากลัว"

เอลเดอร์ ดวาร์ฟทำท่าทางไม่ชอบจากใจจริง
อยู่ๆสัมผัสข้างหลังผมก็เพิ่มเป็นสอง คุอินะที่ฟื้นแล้วก็เข้ามาซ่อนที่ข้างหลังของผม
ผมหัวเราะเจื่อนๆออกมา

"แอนเชียน เอลฟ์ ความรู้สึกที่อยากจะเอ็นดูเด็กพวกนี้ก็เข้าใจอยู่แต่ว่าเพลาๆหน่อยเถอะ ไม่งั้นจะถูกเกลียดได้นะ"
"รับทราบค่ะ มาสเตอร์ น่าเสียดายจังค่ะ"

แอนเชียน เอลฟ์พูดแบบนั้นออกมา แล้วก็ยื่นมือไปที่คุอินะกับเอลเดอร์ ดวาร์ฟพร้อมบอกว่า อย่ากลัวเลย อย่ากลัวเลย
ท่าทางดีๆของเธอหายไปแล้วล่ะ

"สมเป็นนายเลยนะ โพลเคล ทำเอาคิดเลยว่านี่ตั้งใจทำจริงๆแล้วไม่ใช่เหรอเลยล่ะ... ได้อสูรที่เหลือเชื่อออกมาอีกแล้วนะ"

ขณะที่กำลังดื่มชาอย่างงดงามอยู่ มัลโก้ก็ทำสีหน้าตกใจที่เต็มไปด้วยความหมายต่างๆออกมา
ทรมานตัวเองที่ไม่สามารถแย้งไปได้ แต่ว่า มันแค่เรื่องบังเอิญน่า ไม่ได้หวังให้ออกมาเป็นสาวน้อยสักหน่อย
ถึงจะเป็นเด็กที่มีปัญหานิดหน่อยแต่แค่มีพลังก็เกินพอแล้ว

เผ่า:แอนเชียน เอลฟ์ ระดับS
ชื่อ:ยังไม่ได้ตั้ง
เลเวล:1
พลังกายB ความทนทานC+ ความคล่องแคล่วA+ พลังเวทS โชคลาภA+ ความสามารถพิเศษS++
สกิล:ดวงตาสีหยก ผู้ปกครองสายลม รูปร่างแห่งดวงดาว พรแห่งพระเจ้า นักยิงกระสุนมายา

สเตตัสนั้นด้อยกว่าคุอินะหรือเอลเดอร์ ดวาร์ฟ แต่ว่า สกิลทุกสกิลนั้นช่างสุดยอด

ดวงตาสีหยก:มองทะลุความสามารถของทุกศาสตร์เวท・ศาสตร์ลับ มีพลังของสกิลที่ระดับต่ำกว่า ดวงตาพันลี้ ตาจิต ตาทิพย์ รวมอยู่ด้วยกัน

รูปร่างแห่งดวงดาว:สามารถใช้ศาสตร์เวทได้ทุกประเภทยกเว้นไฟ สำหรับเมื่ออยู่ในสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมจะมีระดับ(สูง) สามารถใช้ร่วมกับพวกภูติได้

พรแห่งพระเจ้า:ความสามารถทั้งหมดอยู่ในระดับ(กลาง) ถ้าตายจะสามารถคืนชีพกลับมาใหม่ได้ ในตอนนั้นสกิลนี้จะหายไป

ผู้ปกครองสายลม:สกิลเกี่ยวกับสายลมขั้นสูงสุด ศาสตร์เวทสายลมระดับ(สูงสุด)

นักยิงกระสุนมายา:ทุกการโจมตีประเภทยิงพลังทำลาย・ความแม่นยำระดับ(สูง)

เป็นอะไรที่พูดออกมาได้ว่าสมบูรณ์แบบเลย
ใครจะไปเชื่อล่ะว่าสาวน้อยโลลินมโตคนนี้จะมีพลังขนาดนี้ซ่อนไว้อยู่
แต่ว่าก็มีเรื่องที่สงสัยอยู่เรื่องหนึ่ง
ทั้งที่มีสกิลที่แข็งแกร่งขนาดนี้ แต่แอนเชี่ยน เอลฟ์กลับมีความสามารถพิเศษอยู่ที่ระดับS++
คุอินะที่เป็นจิ้งจอกสวรรค์เหนือกว่านั้นคือระดับEX
เท่าที่ดูคุอินะตอนนี้ ดูยังไงแอนเชี่ยน เอลฟ์ก็มีสกิลระดับที่ดีกว่าเห็นๆ
บางทีอาจจะมีอะไรบางอย่างที่แม้แต่ผม หรือเจ้าตัวเองก็ไม่รู้อยู่ก็ได้

"นายท่านค่ะ แล้วฉันควรจะทำอะไรดีเหรอคะ?"
"นั่นสินะ อยากลองดูพลังของแอนเชี่ยน เอลฟ์สักหน่อย ก่อนอื่นลองตัดสินใจเลือกอาวุธประจำตัวก่อนสิ คุอินะ เอลเดอร์ ดวาร์ฟ ไปกันเถอะ"
"รับทราบค่ะ นายท่าน"
"...เข้าใจแล้ว"
"มาสเตอร์ เข้าใจแล้วค่ะ"

หลังจากนั้นก็ไปยังที่ซ้อมยิงที่มัลโก้ให้มาเร็วๆนี้
จากสกิลแล้ว ไรเฟิลก็น่าจะดี

ทั้งสองที่อยู่ข้างหลังผมกำลังรู้สึกกลัวแอนเชี่ยน เอลฟ์อยู่นิดๆเหรอ ถ้าไม่ทำอะไรคงไม่ได้แล้วสินะ


(คนแปล) エンシェント・エ(ルフ)
ルフ=rufu=ลุฟจังด้วยประการฉะนี้
แล้วก็พัดลมบ้านผมพัง ถ้าพรุ่งนี้ไม่มีอัพล่ะก็... ตามนั้นครับ
... เอ๊ะ วันนี้ก็ไม่ใช่วันที่17เหรอครับ




NEKOPOST.NET