[นิยายแปล] การสร้างเมืองของท่านจอมมาร ตอนที่ 28 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] การสร้างเมืองของท่านจอมมาร

Ch.28 - ปัจฉิมบท การสร้างเมืองของท่านจอมมาร!


ด้วยฝีมือของจิ้งจอกสวรรค์ที่ได้ชื่อว่าคุอินะ ก็สามารถกุมชัยชนะมาได้ด้วยการจัดการเอเมรัลด์ ดราก้อน
ความแข็งแกร่งของเอเมรัลด์ ดราก้อนนั้นเหนือยิ่งกว่าคิดไว้อีก
อสูรที่[บ้าคลั่ง]ระดับAขึ้นไปสามารถจัดการได้แม้แต่S

พอมองเหล่าเพื่อนพ้องที่ก้าวข้ามมันไปได้ก็รู้สึกภูมิใจ
พร้อมกับที่[สงคราม]จบลง ก็ถูกย้ายมาในห้องสีขาวที่เป็นที่ตั้งของดันเจี้ยนของผมกับสโตรัส
ผมขอให้พวกซัคคิวบัสช่วยวาร์ปโกเลม อาวุธปืน และอสูรทั้งหมดยกเว้นคุอินะ เอลเดอร์ ดวาร์ฟ และไวต์ใปที่ดันเจี้ยนของมัลโคเซียส

หลังจากที่จัดการทั้งหมดเสร็จแล้ว พวกผมก็ถูกย้ายเข้ามาในห้องข้างๆโรงเต้นรำ

แล้วที่ตรงนั้นก็มีสโตรัสกับพวก[อสูรแห่งคำมั่นสัญญา]ของเธอที่จัดการทั้งหมดเสร็จก่อนอยู่
สโตรัสกำลังคุยกับจอมมารทั้งสองคน
คนหนึ่งก็คือผู้เฒ่า ส่วนอีกคนคือสาวสวยผิวแทนที่มีหูกับหางของหมาป่า...หรือก็คือมัลโก้นั่นเอง
พอพูดกับจบ ทั้งคู่ก็มาหาผม
ทั้งคู่จับมือกับผม แล้วแสดงความยินดี
แล้วพอได้มองดูพวกเธอแบบนั้นแล้ว สติก็กลับมาพร้อมกับความรู้สึกอบอุ่น

ตั้งแต่เมื่อสักครู่แล้ว จิ้งจอกสวรรค์ที่บาดแผลหายเป็นปกติด้วยพลังของจอมมารแห่ง[กาลเวลา]ก็เข้ามาถูมือซ้ายของผม

"เอเหะเหะ คุณพ่อ! คุอินะคือคุอินะเองค่ะ!"
"อา ใช่แล้ว เธอคือคุอินะล่ะ"

ในที่สุดก็ได้ให้ชื่อกับเธอสักที
ถ้าดีใจขนาดนี้ก็น่าจะให้ชื่อเร็วกว่านี้แฮะ

"คุอินะ... ชื่อน่ารักจัง น่าอิจฉา"

เอลเดอร์ ดวาร์ฟมองคุอินะแบบต้องการของอะไรสักอย่าง
หางจิ้งจอกนุ่มๆของคุอินะก็สะบัดไปมา

"เอลเดอร์ ดวาร์ฟเองก็ไว้คราวหลังละกันนะ"
"จะพยายามค่ะ! จนกว่ามาสเตอร์จะยอมรับจะทำงานให้ดีไม่แพ้คุอินะเลยค่ะ"

ดวงตาของเอลเดอร์ ดวาร์ฟเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น
ถึงจะยอมรับเธอแล้วก็เถอะ แต่คิดชื่อดีๆออกมาไม่ได้ก็เลยยังไม่ให้เฉยๆ แต่ว่าถ้าพูดออกไปความตั้งใจนั้นก็คงจะกลายเป็นไม่มีค่าอะไรเลย

ไวต์มองพวกผมแล้วก็ยิ้มออกมา
หมอนี่เป็นผู้ใหญ่ บางทีอาจจะมีอายุจิตใจมากกว่าผมเสียอีก
หลังจากนี้ก็ฝากด้วยล่ะ
แล้วสโตรัสก็เดินเข้ามาหาพวกผม
แล้วก็ก้มหัวลง

"ขอโทษนะ เรื่องที่ดูถูกนายฉันขอโทษจากก้นบึ้งของหัวใจเลย"

ผมรู้สึกอึ้งรับประทาน
จริงๆแล้ว ผมไม่คิดเลยว่าเธอจะขอโทษอย่างจริงใจมาขนาดนี้

"ไม่หรอก ไม่เป็นไรหรอก ยังไงซะผมเองก็เอาสเกลตันไปด้วยเพื่อหลอกอยู่แล้วนี่นะ"
"ถึงจะอย่างนั้นก็เถอะ ยังไงก็ขอโทษด้วย แล้วก็ นี่คือเหรียญของฉัน ช่วยใช้ให้ดีด้วยนะคะ"

หลังจากก้มหัวลงไปอีกรอบ สโตรัสก็ส่งเหรียญมาให้

[เหรียญแห่ง[สายลม] ระดับA อสูรที่เกิดมาจะมีพลังในการควบคุมสายลม มีความรวดเร็วสูง พลังอื่นๆก็สูงด้วย]

เป็นเหรียญที่ดีเลย ทั้งควบคุมสายลมก็แข็งแกร่งแล้วแท้ๆ ไม่ใช่แค่มีความคล่องแคล่วว่องไวสูง แต่ค่าความสามารถอื่นๆนอกจากความทนทานก็สูงหมด。

"ขอบคุณมากนะ เท่านี้ผมก็สามารถรวบรวม[อสูรแห่งคำมั่นสัญญา]ได้แล้ว"

พูดตามจริงแล้ว ผมก็ตัดสินใจจะใช้[สายลม]ในการสร้างอสูรอยู่แล้วล่ะ

"...ถ้าเป็นไปได้ เราจะมาเป็นเพื่อนกันไหม? ในรุ่นเดียวกัน คนที่ฉันยอมรับมีนายคนเดียวเท่านั้น เพราะฉะนั้น หลังจากนี้ก็อยากให้มาร่วมมือกันเถอะค่ะ"

สโตรัสพูดออกมาด้วยหน้าแดงๆท่าทางเขินอายเล็กน้อย
สโตรัสต้องเป็นจอมมารที่ยอดเยี่ยมได้แน่ ถึงจะมีความมั่นใจตัวเองมากเกินไป แต่การที่ขอโทษด้วยใจออกมาได้แสดงว่าไม่ใช่คนที่แย่อะไร

"ทางนี้ก็ขอฝากตัวด้วย มาพยายามเป็นจอมมารที่ดีไปด้วยกันเถอะ"
"อืม ฝากตัวด้วยนะคะ"

ผมจับมือกับสโตรัส
การที่ได้เป็นเพื่อนกับจอมมารครั้งแรกนี่รู้สึกดีจัง

"แล้วก็ นี่ของจากท่านจอมมารแห่ง[มังกร]แอสทารอธ"

แล้วสโตรัสก็ให้ผมกำอะไรสักอย่างไว้
นี่มัน...

"เหรียญของ[มังกร]เหรอ"

[เหรียญแห่ง[มังกร] ระดับA อสูรที่เกิดมาจะมีส่วนประกอบที่เป็นมังกรอยู่ พลังกาย ความทนทาน พลังเวทจะอยู่ในระดับที่สูง เฉพาะตอนที่ใช้เหรียญออริจินัลเท่านั้นที่จะทำให้เกิดมาแบบ[บ้าคลั่ง]ได้ ถ้าเกิดมาแบบ[บ้าคลั่ง]แล้วสติปัญญาและเหตุผลจะถูกลงลงแทนที่ด้วยการที่ระดับความสามารถทั้งหมดยกเว้นดวงจะสูงแบบมหาศาล]

[มังกร]ที่ไล่ต้อนพวกผมได้ถึงขนาดนั้นเหรอ
อย่างนี้นี่เอง ไม่จำเป็นต้อง[บ้าคลั่ง]สินะ

[มังกร]นั้นถึงจะเกิดมาเป็นอสูรปกติก็สามารถทำให้เกิดเป็นอสูรที่แข็งแกร่งได้ง่าย
แต่ว่ามันช่างล่อใจของผมเหลือเกิน
ถ้าเกิดว่า อสูรที่ใช้[การสร้าง]กับเหรียญระดับAสองเหรียญสร้างขึ้นมา แล้วเกิดมาแบบ[บ้าคลั่ง]ล่ะก็ จะเกิดอสูรขนาดไหนขึ้นมากันนะ...
สโตรัสกระแอมออกมา ผมก็ตั้งสติกลับมาอีกครั้ง

"ขอบคุณนะ แต่ว่า จะดีเหรอ? ที่ให้เหรียญออริจินัลที่แข็งแกร่งขนาดนี้มา"
"ดีสิ ก็ท่านแอสทารอธบอกมาอย่างนี้นี่นา แล้วก็ ฉันเองก็ได้เหรียญแห่ง[สัตว์ป่า]มาด้วยค่ะ เดิมทีแล้วท่านจอมมารแห่ง[สัตว์ป่า]มัลโคเซียสกับท่านจอมมารแห่ง[มังกร]แอสทารอธเองก็เป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน เลยดูเหมือนอยากจะให้กับเด็กของแต่คนไว้ แล้วก็นะ ท่านแอสทารอธก็ฝากบอกมาว่า...[ขอบคุณที่สอนความพ่ายแพ้ให้กับลูกสาวนะ เท่านี้เด็กคนนั้นก็แข็งแกร่งขึ้นได้แล้ว เหรียญนั่นก็คือซะว่าเป็นคำขอบคุณ]"

จอมมารแห่ง[มังกร]แอสทารอธเหรอ เท่าที่ดูก็เป็นคุณลุงท่าทางใจดี แต่ท่าทางจะเป็นสุภาพบุรุษตัวจริงเสียงจริง
คราวหน้าก็ลองขอให้สโตรัสพาไปพบดูดีกว่า

"แล้วก็ จะให้เด็กคนนี้ไว้นะ"
"เด็กคนนี้?"

นกตัวเล็กๆสีฟ้า
ถึงจะเห็นเป็นนกพิราบ แต่ว่าก็ระดับD

"เด็กคนนี้ใช้ส่งจดหมายได้ล่ะ เจ้านี่จำพลังเวทของฉันได้แล้ว เอาจดหมายติดไว้ที่ขาแล้วส่งมาได้เลยนะ ส่วนฉันเองก็"

อสูรนกพิราบโผล่ออกมาอีกตัว
นกพิราบตัวนั้นขึ้นมาเกาะที่ไหล่ของผม
แล้วก็ทำท่าขยับหัวไปมาหลายรอบ ก่อนจะกลับไปหาสโตรัส

"เด็กคนนี้ก็จำพลังเวทของนายได้แล้วนะแล้วจะส่งจดหมายไปหาค่ะ มาเขียนจดหมายหากันเยอะๆนะ"

สโตรัสพูดด้วยท่าทางสนุกสนาน
ผมก็หัวเราะกลับไป
แล้วอยู่ๆแขนทั้งสองข้างของผมก็หนักขึ้นมา

"อู๊~"
"อือ"

ที่แขนซ้ายมีคุอินะ ที่แขนขวาก็มีเอลเดอร์ ดวาร์ฟกอดแขนผมอยู่


บางทีอาจจะคิดว่าพ่อจะโดนแย่งไปก็ได้
ไม่มีทางอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ ให้ตายสิ ทำไมเป็นเด็กที่น่ารักอย่างนี้

"อา ยังมีเรื่องหนึ่ง ท่านมัลโคเซียสมีคำพูดที่ฝากบอกด้วยค่ะ"
"จากมัลโก้?"
"เอ [ไม่สิ เรื่องนั้น คือว่านะ นายน่ะโดนเพ็งเล็งเป็นพิเศษอย่างมากมากเลยล่ะ ทั้งวิเคราะห์ความสามารถ ทั้งคิดวิธีตอบโต้ มีแต่เรื่องที่ดูจะเป็นปัญหามาเต็มเลยล่ะนะ เลยพยายามเบี่ยงเบนความสนใจให้น่ะ แต่ว่านะ ดูท่าจะร้อนแรงยิ่งกว่าที่คิดซะอีก อืม แต่ฉันก็ไม่ได้คิดร้ายอะไรหรอกนะ แล้วก็ขอแสดงความยินดีด้วย!]"

พูดเรื่องอะไรก็ไม่เข้าใจหรอก แต่ดูเหมือนว่าจะชมล่ะมั้ง
หลังจากพูดกับสโตรัสจบเราก็แยกย้ายกัน
แล้วซัคคิวบัสที่เป็นคนของเคหาสน์นี้ก็เข้ามา บอกเรื่องที่ต้องทำหลังจากนี้

หลังจากนี้อีกสิบนาที พวกเราต้องไปแสดงตัวที่โรงเต้นรำ ด้วยเหตุที่พวกเราแสดงระดับที่เหนือกว่าการแสดงทั่วไปในการต่อสู้ครั้งนี้ให้ได้ดู ผู้สร้างก็เลยมีของรางวัลเพิ่มเติมจะให้ผมกับสโตรัส
แล้วคุอินะก็พูดออกมา

"คุณพ่อ ได้[สายลม]กับ[มังกร]มาแล้วสินะคะ แล้ว จะสร้างน้องสาว หรือน้องชายของพวกคุอินะไหมอะ?"
"อืม สร้างสิ ถึงจะพูดแบบนั้นที่จะใช้ก็มีแค่[สายลม]น่ะนะ สำหรับ[มังกร]อยากจะคิดวิธีใช้ให้ดีซะก่อน"

[มังกร]นั้นเป็นดาบสองคม ถ้าไม่คิดวิธีใช้ดีๆไม่ได้แน่

"อย่างนั้นเหรอ แล้วจะใช้[สายลม]สร้างเด็กแบบไหนเหรอ?"
"นั้นสินะ ไม่ใช่แค่แข็งแกร่ง แต่คิดว่าจะสร้างเด็กที่จะช่วยความฝันของผมน่ะ?"
"ความฝัน?"
"อืม ผมน่ะนะ อาจจะไม่น่าเชื่อก็ได้ แต่ว่าผมน่ะไม่ได้ชอบการต่อสู้หรอก"

นั่นคือใจจริงของผมอย่างไม่ต้องสงสัย
ถ้าไม่แข็งแกร่งก็จะถูกพวกผู้กล้าและจอมมารตนอื่นกลืนกิน
เพราะฉะนั้น ผมจึงคิดว่าการที่จะต้องแข็งแกร่งขึ้นจริงๆก็เพื่อที่จะได้สามารถหลีกเลี่ยงการต่อสู้ที่หลีกเลี่ยงได้

"แต่ว่าถ้าอย่างนั้นก็อยู่รอดไม่ได้สิ ข้าวก็ไม่ได้กิน"

ข้าวที่ว่าคือความรู้สึกของมนุษย์ จอมมารมีชีวิตอยู่ด้วยการกินความรู้สึกของมนุษย์
นอกจากการได้DPแล้ว เพื่อการใช้ชีวิตจอมมารจำเป็นต้องเชื้อเชิญมนุษย์เข้ามาในดันเจี้ยนด้วย

"เข้าใจอยู่แล้วล่ะ เพราะฉะนั้น ผมก็เลยจะสร้างเมืองขึ้นมา เมืองที่ทุกคนใช้ชีวิตอย่างสนุกสนาน แน่นอนว่าต้องสร้างดันเจี้ยนที่ยากพอจะให้คริสตัลไม่ถูกทำลายด้วย นอกจากนั้นก็อยากจะสร้างเมืองที่ยิ่งใหญ่"

ผมคิดวิธีการเพื่อการนั้นมาตลอด
เพราะฉะนั้นก่อนอื่นก็ต้องสร้างสภาพแวดล้อมที่มนุษย์จะอยู่ได้
ดินที่อุดมสมบูรณ์ แหล่งน้ำที่มั่นคงปลอดภัย การติดต่อกับเมืองอื่น มีปัญหาอยู่อีกมากมาย
เพื่อแก้ปัญหาพวกนั้นจึงต้องสร้างอสูรขึ้นมา

"น่าสนุกจัง"
"อา ต้องสนุกแน่นอน แล้วก็ถึงจะแค่คิดนะ แต่อสูรใหม่ที่จะสร้างขึ้นมา จะใช้[สายลม]กับ[คน] ...แล้วก็[ดวงดาว]สร้างล่ะ"
"จะเป็นน้องสาวแบบไหนกันน่าสนใจจังค่ะ!"
"ยังไม่รู้ว่าจะเป็นน้องสาวสักหน่อย"
"ไม่หรอก ถ้าเป็นอสูรที่คุณพ่อคิดจะสร้างจริงๆล่ะก็ ต้องเป็นเด็กสาวน่ารักแน่นอนอยู่แล้วนี่นา"

นั่นถือเป็นคำพูดที่โหดร้ายมาก
เอาเถอะ ด้วยผลลัพธ์จนถึงตอนนี้แล้วผมก็ไม่สามารถตอบโต้อะไรกลับไปได้

แล้วพวกเราก็ถูกเรียกไปงานฉลองชัยชนะทั้งอย่างนั้น
พอเข้าไปในโรงเต้นรำ เสียงปรบมืออันกึกก้องก็ดังขึ้น
เสียงชมทั้งผม จิ้งจอกสวรรค์ เอลเดอร์ ดวาร์ฟก็ดังขึ้นมา
จากข้างในนั้น ก็ได้ยินคำพูดว่าโลลิเคลอยู่เต็มไปหมดด้วย
...ยัยนั่นสินะ คนร้ายมันก็ต้องเป็นมัลโก้แหงอยู่แล้ว เลยฝากบอกมาแบบนั้นสินะ
หลังจากนี้ต้องไปคุยสักหน่อย

แล้วผมก็ขึ้นไปบนเวที รับรางวัล แล้วก็ดื่มกับกินราวกับจะตาย [งานราตรี]ครั้งแรกก็จบลง
ตั้งแต่พรุ่งนี้ จะต้องสร้างดันเจี้ยนกับเมือง [ผสม]ตัวเต็งสำหรับ[อสูรแห่งคำมั่นสัญญา]ตนใหม่ แล้วก็หาวิธีใช้ของขวัญสุดวิเศษจากผู้สร้างด้วย
มีเรื่องต้องทำอยู่อีกมากมาย
แต่ถึงอย่างนั้น...

"คุณพ่อ"
"มาสเตอร์"
"เหนือหัว"

ผมมีลูกน้องที่ดีจริงๆ ชีวิตจอมมารของผมชักน่าสนุกแล้วสิ




NEKOPOST.NET