NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] การสร้างเมืองของท่านจอมมาร

Ch.26 - ตอนที่25 พลังทำลายที่สูงที่สุดของทหารราบ


การต่อสู้ครั้งสุดท้ายก็ได้เริ่มต้นขึ้น
อสูรรูปร่างเทพธิดาลูกน้องสโตรัสก็เริ่มท่องคาถา  บางทีคงจะเป็นเวทเสริมความแข็งแกร่ง

ถ้าท่องได้สำเร็จล่ะก็ เอเมรัลด์ ดราก้อนที่ปกติก็น่ากลัวอยู่แล้วเกิดแข็งแกร่งเพิ่มขึ้นมา คงจะทำอะไรไม่ได้แน่
แต่ว่า...

"อือ ของแบบนั้นคงยอมให้ไม่ได้หรอกนะ"

เอลเดอร์ดวาร์ฟยิงแอสซัลท์ ไรเฟิลM&K MK417แบบฟูลออโต้ กระสุนทั้งหมด20นัดในกองกระสุนทั้งหมดถูกยิงออกไปในคราวเดียว ด้วยความเร็วที่มากกว่าเสียงสองเท่า

MK417นั้นใช้กระสุนสำหรับลำกล้องขนาด7.62mm
เรื่องนั้น ถ้าเป็นการยิงแบบฟูลออโต้ปกติก็คงมีแต่จะแย่ลงเพราะการสั่นของปืน ปกติแล้วคงเป็นการเสียกระสุนไปเปล่าๆ
แต่ว่าไม่ใช่กับเอลเดอร์ ดวาร์ฟ ตัวปืนที่สั่นก็ใช้เวทมนตร์หินแร่กดระดับกับความยืดหยุ่นเอาไว้ ทำให้อัตราการยิงสูงขึ้น

ในตอนที่กำลังท่องมนตร์ไร้การป้องกันก็โดนกระสุนหนึ่งซองกลาดยิง ถึงจะเป็นอสูรระดับA ถ้าโดนไปขนาดนั้นก็คงทนไม่ไหว

"ขอโทษ นะคะ ท่าน สโตรัส"

อสูรรูปร่างเทพธิดาไม่ได้อ่อนแอเลย
แต่ว่าคู่มันผิดกัน สำหรับพวกผู้ที่ใช้เวทมนตร์แล้วปืนคือศัตรูคู่อาฆาต
เทพธิดาก็หายไป โดยทิ้งคำพูดนั้นไว้

สโตรัสกัดฟันกรามแน่น
แต่ว่าก็ไม่มีเวลาให้ทำแบบนั้น เอสของผมกำลังไปทางนั้น
จิ้งจอกสวรรค์ ตั้งแต่ตอนที่เริ่มต่อสู้ ก็ใช้การเคลื่อนไหวอันรวดเร็วที่ไร้เสียงที่เป็นลักษณะเฉพาะของจิ้งจอก
ถึงจะต้องเลี้ยว เอเมรัลด์ ดราก้อนก็คอยหลบการโจมตีจากจุดบอดข้างหลังไปเรื่อยๆ สโตรัสก็ยังไม่รู้สึกถึงตัวตนของจิ้งจอกสวรรค์

ใช่แล้ว ผมออกคำสั่งออกไปสามอย่าง
เอลเดอร์ ดวาร์ฟนั้นให้ขัดขวางการร่ายมนตร์ของอสูรเทพธิดา
จิ้งจอกสวรรค์ก็ให้ลอบโจมตีสโตรัส
ไวต์นั้นให้คอยล่อความสนใจของเอเมรัลด์ ดราก้อน

เอเมรัลด์ ดราก้อนนั่นเป็นสัตว์ประหลาดอย่างไม่ต้องโต้แย้ง การที่ไม่ให้เอลเดอร์ ดวาร์ฟโจมตีไปนั้นก็เพราะว่าการโจมตีที่มีพลังทำลายไม่เพียงพอนั้นอาจจะไม่สามารถจัดการมันได้ ถึงมันได้รับบาดแผลครึ่งๆกลางๆไปก็ไม่ได้หมายความว่ามันจะหนีไปด้วย

"ทุกท่านขอรับ นี่คือเวลาแห่งการต่อสู้แล้วขอรับ"
"ฉันก็จะช่วยด้วย"

กองทัพสเกลตันภายใต้คำสั่งของไวต์กับเอเดอร์ดวาร์ฟที่เปลี่ยนซองกระสุนเสร็จก็ยิงไปที่จุดเดียวกัน

ผมส่งเสียงออกมาด้วยความตกตะลึง
ไม่ใช่แค่กระสุน5.56mmของพวกสเกลตัน แต่กระสุน7.62mmของเอลเดอร์ ดวาร์ฟเองก็เจาะเกล็ดของมันไม่เข้า

แต่ว่าถึงจะยิงไม่เข้าก็ดูจะยังสร้างความรำคาญให้มันได้ มันเข้ามาใกล้กองทัพสเกลตัน แล้วเอเมรัลด์ ดราก้อนก็กลับตัวตรงนั้น 
ด้วยแรงเหวี่ยงของหางทำให้ศัตรูรอบๆมันถูกกวาดทิ้ง
ไวต์กับเอลเดอร์ ดวาร์ฟนั้นรีบกระโดดหลบไปข้างหลัง แต่ว่าพวกสเกลตันที่เคลื่อนไหวช้าจำนวนครึ่งหนึ่งก็ไม่สามารถหลบทัน แล้วก็แตกหักเป็นเสี่ยงๆ

ไวต์กำลังท่าทีเศร้าโศกเสียใจในการตายของพวกเขา
แต่ว่าการตายนั้นไม่ได้สูญเปล่า
เอเมรัลด์ ดราก้อนนั้นถูกพวกไวต์ดึงความสนใจโดยสมบูรณ์ ในตอนนั้นก็เพียงพอให้จิ้งจอกสวรรค์เข้าไปใกล้สโตรัสจากจุดบอดแล้ว

"เท่านี้ก็จบลง...แล้วค่ะ!"

ปืนลูกซองสีทองคำขาวของจิ้งจอกสวรรค์...เรมิงตัน(ฉบับปรับปรุง) ED-O1S
ทั้งการติดตั้งระบบเซมิออโต้ ทั้งเปลี่ยนขนาดลำกล้องให้ใหญ่ขึ้นจาก12เกจเป็น4เกจ ทั้งระเบิดพลังเวทของผงมิธริล ปืนเวทที่เพิ่มระดับพลังทำลายเข้าไปถึงสี่เท่าก็พ่นไฟออกมา

กระสุนลูกโดดถูกยิงไปโดยที่สโตรัสไม่ทันได้ตอบสนองอะไร ต่อให้เป็นจอมมารก็ไม่สามารถทนได้แน่
ร่างของสโตรัสก็ถูกจัดการ
เพียงเท่านี้ [สงคราม]นี้ก็จบลง
ไม่สิ ไม่ใช่

[เสียใจด้วย ฉันที่อยู่ตรงนั้นคือตัวปลอมที่ใช้[สายลม]สร้างขึ้นมาค่ะ]

เสียงดังขึ้นมาจากสักที่
ผมกัดฟันแน่น
ถ้าคิดอย่างใจเย็น ก็คงแน่อยู่แล้ว การที่เรียกสัตว์ประหลาดที่ตัวเองยังคุมไม่ได้ออกมาในระยะเผาขนแบบนั้น ไม่มีทางที่จะปลอดภัยกับตัวแน่
บางทีในตอนที่เรียกเอเมรัลด์ ดราก้อนออกมาจาก[คลัง]ก็สร้างตัวปลอมขึ้นมา ส่วนตัวจริงก็[วาร์ป]ไป

"เหนือหัว รับไม่ไหวแล้วขอรับ"

ไวต์ที่คอยรับมือเอเมรัลด์ ดราก้อนก็ส่งเสียงร้องดังออกมา
ตั้งแต่เมื่อกี้กองทัพสเกลตันก็ยิงต่อเนื่องอย่างสุดกำลัง แต่ก็ไม่สามารถทำอะไรเอเมรัลด์ ดราก้อนได้
เอเมรัลด์ ดราก้อนคำรามออกมา แล้วก็พุ่งมาจากบนหัว
ตนแรกถูกขยี้จากบนหัว แล้วมันก็หันหัวไปขย้ำอีกตนหนึ่ง
แล้วก็ต้องเสียสเกลตันไปอีกสองตน

"จิ้งจอกสวรรค์ ฝากด้วยล่ะ"
"เข้าใจแล้วค่ะ คุณพ่อ"

เนื่องจากว่าเป็นการพุ่งลงมาจากด้านบน ทำให้การเคลื่อนไหวของเอเมรัลด์ ดราก้อนหยุดไปชั่วขณะ
ในตอนนั้นจิ้งจอกสวรรค์ก็เข้าไปใกล้อย่างสุดกำลัง
เอเมรัลด์ ดราก้อนหันมาทางจิ้งจอกสวรรค์
บางทีคงจะรู้สึกถึงภัยคุกคามจากจิ้งจอกสวรรค์ที่เอาจริงขึ้นมา
เกิดลมหมุนขึ้น เอเมรัลด์ ดราก้อนหุ้มตัวเองด้วยสายลมขนาดยักษ์ ราวกับว่าเป็น เกราะสายลม

แล้วจิ้งจอกสวรรค์ก็เข้าไปในระยะศูนย์ได้สำเร็จ
เพราะว่าเกล็ดแข็งๆกับสายลมจึงจำเป็นต้องทำแบบนี้

"เอานี่ไปกิน!"

แล้วก็ยิง
เสียงดังราวกับฟ้าผ่าดังขึ้นมา ลูกซองสีทองคำขาวก็มีไฟออกมา
แน่นอนว่าต้องเป็นลูกโดดเน้นไปที่พลังทำลาย
รวมกับพลังโจมตีของจิ้งจอกสวรรค์เองแล้วเหนือยิ่งกว่าปืนกลหนักของโกเลมมิธริลซะอีก
แต่ว่า...

"นี่มัน โกหกน่า!?"

สายลมลดพลังทำลายส่วนใหญ่ไป แล้วกลับกัน เกล็ดแข็งๆก็พุ่งออกมา
เกล็ดจำนวนนับไม่ถ้วนพุ่งออกมา เอเมรัลด์ ดราก้อนเองก็ไร้ซึ่งบาดแผล
จิ้งจอกสวรรค์เอาแขนทั้งสองข้างขึ้นบัง แล้วเอเมรัลด์ ดราก้อนก็ใช้กรงเล็บของมันเหวี่ยงลงมา

"กรี๊ดด"

เลือกไหลออกมาจากแขนทั้งสองข้างของจิ้งจอกสวรรค์ ไม่ใช่แค่นั้น เธอกระแทกพื้น แล้วกลิ้งกระแทกไปราวกับลูกบอลลูกใหญ่

"จิ้งจอกสวรรค์!"

ผมเรียกชื่อของเธอ
เธอกลิ้งปลิวไปประมาณ20เมตรแล้วก็หยุดลง

"ผิดพลาดนิดหน่อยค่ะ"

จิ้งจอกสวรรค์พูดออกมาพร้อมกับเลือดที่ไหลออกมาจากแขนทั้งสองข้าง พอคิดจะยืนก็ทำไม่ไหว
เอเมรัลด์ ดราก้อนจ้องมองไปที่จิ้งจอกสวรรค์ที่มีสภาพแบบนั้น
มันยืดคอไปข้างหน้าแล้วอ้าปากออกมา

ภายในปากก็มีเวทสายลมที่น่ากลัวมารวมกันอยู่
ไม่ผิดแน่ นั่นคือลมหายใจสายลม。
แย่แล้ว จิ้งจอกสวรรค์บาดเจ็บหนักจนเคลื่อนไหวไม่ค่อยได้

"ไม่ยอมให้โจมตีท่านจิ้งจอกสวรรค์หรอกขอรับ จัดการเลย เหล่าลูกน้องของข้า!"

เหล่านกที่มีแค่โครงกระดูกลูกน้องของไวต์ก็ทำการบินเข้าไปปิดในปากของเอเมรัลด์ ดราก้อน ทำให้พลังเวทสายลมปั่นป่วนสูงถึงจุดวิกฤติแล้วระเบิดออกมา
เอเมรัลด์ ดราก้อนก็กระเด็นไปข้างหลัง

"ทำได้ดีมาก ไวต์"
"ก็แค่อาศัยช่องว่างนิดเดียวน่ะขอรับ แต่ว่า ต่อจากนี้ก็ของจริงแล้วนะขอรับ"

เอเมรัลด์ ดราก้อนหันหน้ามาทางนี้
ดูท่าจะโกรธจากการกันการโจมตีเมื่อกี้

เอลเดอร์ ดวาร์ฟตั้งปืนขึ้น
พอดูไปที่ปืนก็ไม่ใช่ฟูลออโต้ แต่เป็นซิงเกิลโหมด

"ถ้าเป็นตอนนี้ที่สายลมที่กันไว้หายไป.... ต้องยิงได้แน่"

พอพูดสั่นๆก็ยิงไปหนึ่งนัด เป็นหนึ่งนัดที่ถูกยิงออกไปอย่างดี
เพราะว่ามันจะพ่นลมหายใจที่รุนแรงออกมา ก็เลยไม่มีเกราะสายลมกั้น
ส่วนเรื่องเกล็ด ถ้าเป็นจุดสำคัญแทนก็คงจะเจาะเข้าแน่
แล้วกระสุนนั่นก็ยิงเข้าไปในตาขวาของเอเมรัลด์ ดราก้อนอย่างแม่นยำ
มีเลือดไหลออกมาจากตาขวา แต่ก็ยังคงไม่หยุด

"ลูกกระสุน เจาะเข้าได้แค่ตื้นเองเหรอ!? สัตว์ประหลาด"
"GYUAAAAAAAAAAA!"

เอลเดอร์ ดวาร์ฟเอามือแตะไปที่พื้น สร้างกำแพงหินขึ้นมา
เอเมรัลด์ ดราก้อนก็เอาแขนข้างขวากระแทกโดยไม่สนอะไร แล้วกำแพงหินก็ถูกขยี้ราวกับกระดาษ
แต่ว่าฝั่งตรงนั้นก็ไม่มีเอลเดอร์ ดวาร์ฟอยู่
แล้วใต้เท้าของผมก็สูงขึ้นมา

"มาสเตอร์ ตอนนี้อันตรายค่ะ"
"ช่วยได้มากเลยขอรับ ท่านเอลเดอร์ ดวาร์ฟ"

ใช่แล้วเอลเดอร์ ดวาร์ฟใช้กำแพงหินสร้างจุดบอด แล้วก็พาไวต์มุดดินหนีออกมา

"มาสเตอร์ ของตอนนี้คงจะไม่เพียงพอค่ะ ต้องการอำนาจการทำลายที่มากกว่านี้อีก"
"เข้าใจแล้ว"

ผมใช้งาน[สร้าง]
สิ่งที่ผมสร้างออกมาก็คือ อาวุธที่สำหรับไว้ใช้ได้ครั้งเดียว

"ก่อนหน้านี้ก็เคยให้สำหรับวิจัยไปแล้ว คงรู้วิธีใช้สินะ"
"เข้าใจค่ะ ไว้ใจได้เลย"

เอลเดอร์ ดวาร์ฟหยิบอาวุธที่ผมพึ่งสร้างไป
สิ่งที่ผมสร้างขึ้นมาก็คือกระสุนจรวดต่อต้านรถถังที่ติดอันดับขายดี

USSL RRG-7

ความยาว950mm น้ำหนัก6.3kg ลำกล้องขนาด85mm จำนวนกระสุน1นัด ความเร็วต้น115m/s

นั่นคืออาวุธของทหารราบที่เป็นอุปกรณ์ที่มีพลังทำลายแข็งแกร่งที่สุด
มองจากภายนอกอาจจะเห็นเป็นแค่แท่งเหล็กธรรมดา ดูเป็นของง่ายๆที่แค่มีส่วนปลายเป็นรูปร่างเพรียว
หัวระเบิดShaped Charged(HEAT)นั้นจะใช้วิธีการพุ่งออกไปด้วยการใช้เครื่องยิงจรวด ในเวลาเดียวกันมันก็ถือว่าเป็นการปฏิวัติรูปแบบเดิมๆ
ถ้าเป็นหัวระเบิดShaped Chargedล่ะก็สามารถเจาะเกราะของรถหุ้มเกราะได้สบายๆ
เพราะว่าเป็นแบบใช้แล้วทิ้ง ก็เลย[สร้าง]ทั้งหมดสามกระบอก

เอเมรัลด์ ดราก้อนหันมาทางนี้
แล้วก็กลับมาหุ้มด้วยเกราะสายลมอีกครั้ง
เอลเดอร์ ดวาร์ฟเอาปืนขึ้นไหล่แล้วยิงUSSL RRG-7ออกไป
ไม่รู้ว่าประมาทหรือยังไง แต่เอเมรัลด์ ดราก้อนไม่หลบอะไรทั้งนั้น
หัวกระสุนฮีทที่เพิ่มความเร็วด้วยจรวดก็พุ่งไปในอากาศ

การการยิงที่สมบูรณ์แบบ ท่าทางจะโดนไปที่กลางท้องของเจ้านั่นได้
แต่ว่า ผมก็ได้แต่กัดฟันกรามแน่น
หัวกระสุนฮีทโดนที่ตัวของมัน ตัวควบคุมชนวนระเบิดก็ทำงาน
พลังงานที่สามารถเจาะเกราะรถหุ้มเกราะได้จู่โจมเข้าไปที่ตัวของเจ้านั่น
ผลลัพธ์ของมันโร/นอยมันน์ หัวระเบิดShaped Charged(HEAT)นั้นจะรวมพลังงานการระเบิดไว้ที่จุดเดียว และใช้โลหะพุ่งออกมาไปโดยมีความร้อนสูงกับความเร็วสูงทำให้เกิดเป็นการเจาะที่ลึกได้

"GYUAAAAAAAAAAAAA"

เอเมรัลด์ ดราก้อนส่งเสียงครางออกมา
แขนข้างขวาของมันหายไปหนึ่งในสาม
แต่ว่า ให้พูดในทางกลับกัน มันก็เป็นแค่นั้นล่ะ

"ทำไมกัน? พลังทำลายขนาดนั้นน่าจะเจาะเข้านี่นา!?"

เอลเดอร์ ดวาร์ฟส่งเสียงตกใจออกมา

"มีเหตุผลอยู่สองข้อ ข้อแรก หินกระสุนโดนสายลมเบี่ยง ทำให้ไม่เข้าถึงใจกลางตัวที่เล็งไว้แต่ไปโดนแขนขวา ข้อสอง สายลมของเจ้านั้นมันหนาเกินไป ก่อนที่จะถูกตัวมัน ชนวนก็ทำงานแล้วพลังการระเบิดก็กระจายออกไปเสียก่อน..."

ใช่แล้ว ที่ผมกัดฟันก็เพราะเข้าใจเรื่องนี้ดี
ถ้าเป็นอย่างนี้ไม่ว่าจะโจมตีไปเท่าไหร่ ก็ทำอันตรายถึงชีวิตไม่ได้แน่นอน
เอลเดอร์ ดวาร์ฟรีบใช้RRG-7อันที่สองยิงไปอย่างรวดเร็ว
แต่ว่า รอบนี้ไม่โดนเลย เจ้านั่นใช้ร่างกายอันใหญ่หลบพ้น
จุดอ่อนที่สองของหัวจรวดก็คือความเร็วปลายค่อนข้างช้า
ความเร็วต้นอยู่ที่ประมาณหนึ่งในสามของความเร็วเสียง ช้ายิ่งกว่าหนึ่งในหกของแอสซัลท์ ไรเฟิลซะอีก ถ้ามีความแตกต่างถึงขนาดนั้นล่ะก็แค่มองดูก็สามารถหลบได้แล้ว
เจ้านั่นที่รู้พลังของกระสุนจรวดแล้ว ก็จะไม่มีทางยิงโดนได้อีกครั้ง

"GYUAAAAAAAAAAAAAAA"

เอเมรัลด์ ดราก้อนคำรามออกมา
เดิมก็แย่อยู่แล้ว แต่สายลมรุนแรงก็พัดขึ้นมาอย่างหนาแน่นขึ้น
ถ้าเป็นแบบนี้ล่ะก็ ไม่มีทางยิงโดนแน่
สายลมของเอเมรัลด์ ดราก้อนค่อยๆแรงขึ้น แล้วก็ขยายไปรอบๆตัวของมัน
บางทีเจ้านั้นอาจจะคิดยืนอยู่ตรงนั้น ค่อยๆเพิ่มพลังของลม แล้วล้อมให้พวกเรามาอยู่จุดเดียวกันงั้นเหรอ
แล้วสายลมนี้ก็เป็นราวกับคมดาบ คอยตัดโขดหินรอบๆราวกับเส้นพาสต้า

"มาสเตอร์ จะทำยังไงดี"
"จะต้องใช้"ไพ่ตาย"แล้วเหรอเนี่ย"

ตอนนี้ไม่มีเวลาจะตัดสินใจแล้ว
ผมเลือกของที่จะแสดงให้ดูใน[สงคราม]ครั้งนี้ไว้แล้ว
โกเลมมิธริลกับปืนกลหนัก
จิ้งจอกสวรรค์ ลูกซองของเอลเดอร์ ดวาร์ฟ แอสซัลท์ ไรเฟิล แล้วก็RRG7
ทั้งหมดนี้เอง ถ้าเป็นของแค่นี้จะให้ดูเท่าไหร่ก็ได้
แต่ว่าถ้าให้ดูมากกว่านี้ล่ะก็แย่แน่

"ดูเหมือนจะไม่มีเวลาให้สับสนแล้วสินะ"

ใบมีดสายลมของพายุไต้ฝุ่นค่อยๆทำลายที่หนีไป
พอคิดเรื่องแบบนั้น จิ้งจอกสวรรค์ก็เข้ามาหา
ทั้งที่ยังบาดเจ็บไม่หาย ขาแต่ละก้าวก็ดูหนัก

"จิ้งจอกสวรรค์จัดการเอง... เอลจัง ปืนที่เอลจังสร้างให้ ถ้าเป็นอะไรก็ขอโทษด้วยนะ"
"จิ้งจอกสวรรค์ จะใช้เจ้านั่นเหรอ?"
"อืม ลูกซอง ของเอลจัง ถ้ามีพลังที่แท้จริงของED-01S ต้องเจาะได้แน่"

จิ้งจอกสวรรค์ยิ้มออกมา
แต่ว่าก็เป็นรอยยิ้มที่รู้สึกกดดันนิดหน่อย
...บางที นี่อาจจะเป็นการเดิมพันที่แย่มากเลยก็ได้

"จิ้งจอกสวรรค์ จะทำจริงเหรอ"
"ฝากได้เลยค่ะ จิ้งจอกสวรรค์น่ะเป็นอสูรตนแรกของคุณพ่อ แถมยังมีปืนของเอลจังสุดที่รัก ยังไงก็ไม่มีทางแพ้หรอกค่ะ"

คำพูดจิ้งจอกสวรรค์ไม่สั่นเครือ เต็มไปด้วยความเชื่อมั่นและมั่นใจ
ผมกลืนลมหายใจเข้าไป
แล้วก็ตัดสินใจได้แล้ว

"เข้าใจแล้ว ฝากด้วยล่ะ จิ้งจอกสวรรค์"
"อืม คุณพ่อ ไปแล้วนะคะ"

จิ้งจอกสวรรค์หยิบซองกระสุนที่ไม่ใช่แบบปกติออกมาจากกระเป๋า มันมีขนาดใหญ่กว่าเล็กน้อย แล้วก็คันชักของลูกซองก็เปลี่ยนจากSเป็นF
แล้วการโจมตีด้วยความเตรียมใจถึงชีวิตก็เริ่มขึ้น


(คนแปล)ทุกคนดูถูกมังกรกับสายลมเกินไปแล้วครับ ยังไงก็เป็นหนึ่งในจอมมารที่แข็งแกร่งที่สุดนะครับ!!!
...แล้วก็ขอโทษที่ลงช้ากว่าที่บอกไปนิดครับ

เสริม
Munroe effect ใช้กับการรวบรวมพลังงานระเบิด
Neumann effect ใช้กับโลหะข้างในระเบิดให้พุ่งออกไปเจาะเกราะ

 




NEKOPOST.NET