[นิยายแปล] การสร้างเมืองของท่านจอมมาร ตอนที่ 19 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] การสร้างเมืองของท่านจอมมาร

Ch.19 - ตอนที่18 การสร้างดันเจี้ยนครั้งแรก


ในการแสดงนี้เป็นการจัด[สงคราม]แบบง่ายๆกับจอมมารแห่ง[สายลม]สโตรัส
ตอนนี้ผมกำลังเตรียมตัวสำหรับ[สงคราม]อยู่ในห้องส่วนตัวที่ได้รับมา

ถึงจะบอกว่าห้องส่วนตัวแต่ก็กว้างเป็นบ้าเลย รัศมีน่าจะหลายกิโล ไม่มีเพดานไม่มีกำแพง เป็นแค่มิติสีขาว
ที่นั่นมีผมกับลูกน้องที่พึ่งพาได้อย่างจิ้งจอกสวรรค์ เอลเดอร์ ดวาร์ฟ คุณสุเกะ แล้วก็ผู้ปกครอง หนึ่งในจอมมารที่แข็งแกร่งที่สุด จอมมารแห่ง[สัตว์ป่า]มัลโคเซียส 

"เอาล่ะ จะสร้างดันเจี้ยนละนะ แค่ได้ลองสร้างดันเจี้ยนดูก็ไม่แย่เลยนะเนี่ย"
"โพลเคล ถึงคิดว่าจะกังวลอยู่ แต่ดูท่าทางแล้วคงไม่เป็นอะไรสินะจะได้วางใจหน่อย ถ้าอย่างนั้นก็ลองทดลองทำอะไรหลายๆอย่างดูสิ"

เพราะว่ายังไงก็แค่การแสดง ทั้งคู่ก็เลยไม่มีอะไรต้องเสีย 
ส่วนกฎก็ง่ายๆ
ภายในหนึ่งชั่วโมงหลังจากนี้ สร้างดันเจี้ยนแล้วก็จัดวางอสูรลงไป
แล้วก็พอเชื่อมทางเข้าของดันเจี้ยนทั้งสองแล้ว[สงคราม]ก็จะเริ่มขึ้น

ถ้าทำลายคริสตัลที่อยู่ในห้องลึกสุดของดันเจี้ยนได้ก่อนก็ชนะ
แต่ว่า ข้อจำกัดก็คือDPที่จะต้องใช้คราวนี้ต้องเป็นDPที่ได้มา10,000DPเท่านั้น ห้ามใช้DPของตัวเองเด็ดขาด
แต่ของอื่นๆรวมถึงอสูรที่ไม่ใช่DPสามารถเอามาใช้ได้ทุกอย่าง 

ส่วนที่ได้มาก็สามารถใช้ได้ตามใจชอบ DPที่เหลือกับดันเจี้ยนที่สร้างขึ้นมาสำหรับการต่อสู้นี้จะถูกเก็บคืนหลังจากที่[สงคราม]จบลง
แล้วก็ดูเหมือนว่าในการต่อสู้ครั้งนี้อสูรที่ตายก็จะกลับมาได้ด้วย

"จอมมารแห่ง[กาลเวลา] ดันทาเลียนเหรอ"

ด้วยคำสั่งของผู้สร้าง จอมมารที่ชื่อดันทาเลียน เลยให้ความช่วยเหลือใน[สงคราม]ครั้งนี้ด้วย
สำหรับเขาแล้วภายในเวลาสามชั่วโมง ภายในขอบเขตของเขาจะสามารถที่จะนำเวลาของทุกสิ่งกลับคืนมาได้
แล้วก็สงครามครั้งนี้มีเวลาจำกัดสองชั่วโมง
หรือก็คือ สุดท้ายแล้วทุกสิ่งจะกลับมา แม้แต่อสูรที่ตายไปก็กลับมา
แต่ว่านอกนั้นทุกอย่างทั้งความทรงจำการต่อสู้ทั้งDPที่ได้จากการจัดการอสูร แล้วก็ค่าประสบการณ์ต่างๆก็ยังคงเหลืออยู่

บางที ทั้งพลังในฐานะจอมมาร ทั้งพลังของเหรียญเอง [กาลเวลา]ต้องเป็นของที่แข็งแกร่งสุดๆแน่ๆ 
เป็นของที่อยากจะได้มาจริงๆ

"แล้วนายอยากจะสร้างดันเจี้ยนแบบไหนกันล่ะ?"

มัลโก้อยู่เพื่อคอยช่วยเหลือผมที่ไม่เคยสร้างดันเจี้ยน

"เรื่องนั้นน่ะ ตัดสินใจไว้แล้วล่ะ[เราจักร้อยเรียง]"

ผมพูดคำพูดที่มีพลังนั้นออกมา หนังสือของจอมมารก็โผล่ออกมา
แล้วก็ไปที่หน้า ก็มีรายการการสร้างดันเจี้ยนออกมา

"ก่อนอื่นก็ดันเจี้ยนให้เป็นรูปแบบถ้ำละกันนะ"

รูปร่างภายนอก ผมเลือกรูถ้ำที่ไม่มีอะไรแปลกเป็นพิเศษ
เหตุผลที่ซื้อก็มีอย่างเดียว ถูก แค่นั้นล่ะ

ภายในห้องขาวๆก็มีดินเรียกเป็นภูเขา แล้วถ้ำก็โผล่ออกมา
ภายในรูนั้นมืด ราวกับว่าจะไปไหนต่อไหนได้
ดันเจี้ยนของจอมมารเป็นทางเข้าไปสู่ต่างมิติ ไม่เกี่ยวกับสภาพที่มองเห็น

"อืม ยอดเยี่ยมยอดเยี่ยมส่วนที่ต้องประหยัดก็ต้องประหยัดสินะ ถ้าจะให้ภายนอกดูน่าสนใจล่ะก็ ก็ต้องจ่ายDPขึ้นอีกนิดหน่อย เพราะอย่างนั้นอย่างนี้ล่ะดีแล้ว"
"เรื่องนั้นจะยังไงนะ? ถ้าไม่คิดเรื่องเรียกแขกล่ะก็"
"...นายนี่ เป็นมือใหม่จริงเหรอ?"

สิ่งที่ผมพูดนั้นเกี่ยวกับส่วนที่ไว้สำหรับเรียกมนุษย์มา
รูที่ไม่มีอะไรแปลก กับดันเจี้ยนรูปปราสาทที่มีบรรยากาศอะไรสักอย่าง ข้อหลังก็ต้องชวนคิดให้มีของอย่างอสูรและสมบัติมากกว่าอยู่แล้ว

โดยเฉพาะดันเจี้ยนที่ยังไม่มีชื่อเสียงอะไร ถ้าไม่ดึงดูดด้วยรูปลักษณ์ภายนอกก็คงอยู่ไม่ได้

"เอาเถอะ แค่ใช้สำหรับ[สงคราม]ครั้งนี้เท่านั้นเองจะยังไงก็ช่างล่ะนะ ผมเองก็ทุ่มสุดล่ะ จะลองสร้างดันเจี้ยนสุดน่ากลัวขึ้นมาให้ดู"

เป็นดันเจี้ยนแบบใช้แล้วทิ้ง เลยสร้างแบบที่ไว้ใช้สำหรับการฆ่ากันเลยก็ได้
ปกติแล้ว ต้องสร้างดันเจี้ยนสำหรับให้มนุษย์เข้ามาล่าได้อย่างสนุกสนาน แต่ตอนนี้ไม่ต้องไปสนใจอะไร
ขอแค่คิดเรื่องการทำลายล้างก็พอแล้ว

"หึหึ เตรียมใจได้ดีนี่ การแสดงนี้จอมมารทั้งหมดกำลังจ้องมองอยู่นะ จงแสดงพลังของจอมมารแห่ง[การสร้าง] โลลิเคลให้เห็นกันทั่วเลยยิ่งดี!"

มัลโก้หัวเราะออกมา

"...มัลโก้ เมื่อตะกี้นี้ เรียกผมว่าอะไรกันนะ?"
"หือ อะไรเหรอโพลเคล? เฮ้ ไม่มีเวลาแล้วนะ ต่อไปก็ด้านใน รอบนี้บังคับให้มีแค่ชั้นเดียว ถึงจะสร้างได้แค่ดันเจี้ยนง่ายๆก็เถอะ แต่ส่วนนั้นล่ะที่ยาก ถ้าไม่คิดดีๆล่ะก็!"

ยัยนี่... จงใจสินะ
แล้วจะสร้างอสูรที่ไม่ใช่โลลิให้ดู
ดังนั้นแล้วผมก็ชำเลืองไปเหล่าอสูรที่น่ารักของผม ดูท่าจะสนุกกับดันเจี้ยนที่ผมสร้างสินะ มองมาด้วยสายตาที่คาดหวังใหญ่เลย
น่ารัก อยากกอดจัง บางที โลลิเคลอาจจะดีก็ได้มั้ง 

"อะแฮ่ม ต้องสร้างดันเจี้ยนแล้วสิ"

ดันเจี้ยนของจอมมาร พอใส่ไปหนึ่งชั้น ก็จะมีอยู่สามห้อง
ถ้าจ่ายDPไป10,000ก็สามารถเพิ่มชั้นได้ แล้วก็ยังสามารถนำคริสตัลไปวางข้างหลังของห้องท้ายสุดในชั้นล่างได้อักด้วย
พอคิดว่าเหรียญเลียนแบบราคา500DP ก็ถือว่าราคาสูงน่าดู

"โพลเคล ในตอนที่ซื้อห้องจากหนังสือของจอมมาร ยิ่งมีรูปร่างซับซ้อนหรือกับดักอยู่ก็ยิ่งแพง ของที่ยิ่งมีองค์ประกอบของศาสตร์เวทอยู่ด้วยก็ยิ่งมีแนวโน้มที่จะแพงขึ้น"

ผมฟังคำแนะนำของมัลโก้ไปพลางพลิกหน้ากระดาษไป
ก็เป็นอย่างที่เธอบอก
ที่ถูกสุดก็คือที่ราบ ตามชื่อเป็นรูปร่างที่เป็นที่ดินเปล่าๆไม่มีอะไรเลย เจ้านี่ซื้อได้โดยใช้500DP

ที่ราคาถูกรองลงมาก็คือ ห้องหิน เป็นห้องที่ประกอบจากหินทั้งเพดานและกำแพงโดยไม่มีอะไรอยู่เลย 1000DP

ต่อไปก็ ทางเดินหิน ก็เหมือนข้างบน อันนี้เป็นเขาวงกตที่ซับซ้อน ไว้ใช้สำหรับถ่วงเวลา 2000DP

พอลองเปลี่ยนประเภทดู เขตลาวา 3000DP ห้องที่ลงเวทมนตร์<เอนชานต์>6000DP ยิ่งซับซ้อนก็ยิ่งมีราคาแพง

"เอาล่ะ โพลเคล ในงบที่มีจำกัดนี้ เลือกตัวเลือกที่ดีที่สุดซะสิ"

ก็ไม่เห็นต้องกังวลเลย ผมคิดไว้อยู่แล้วล่ะ
ซื้อห้องหินมาทั้งหมดสามห้อง

ตอนที่ซื้อ สามารถเลือกรูปร่างหยาบๆกับขนาดได้
อย่างห้องหินนี้ จะไม่สามารถวางกำแพงในห้องได้ก็จริง แต่สามารถปรับกว้างยาวของห้องหินได้ จะเป็นสามเหลี่ยมหรืออะไรก็ได้ทั้งนั้น 

แล้วก็ ถ้าอยู่ในขอบเขตที่ความยาวกับความกว้าง3m-10km ความสูงของเพดานเองก็อย่างน้อย3m-20m ล่ะก็สามารถปรับขนาดของห้องได้ตามใจชอบเลย

ยิ่งห้องมีขนาดใหญ่ก็ยิ่งถ่วงเวลาได้ แต่ในส่วนนั้นถ้ามีความกว้างเกินกว่าที่พวกอสูรจะป้องกันได้หมด ก็จะเป็นการปล่อยให้ศัตรูผ่านไปได้ง่ายขึ้นเท่านั้น
ก็นะ สำหรับผมแล้วก็คงไม่มีตัวเลือกอื่น
ผมสร้างรูปร่างสี่เหลี่ยมผืนผ้าที่ยาวสุดขีดออกมาสามห้องที่มีขนาด ความกว้าง4m ความยาว2km และ ความสูง3m

"เอาล่ะ เท่านี้ก็เรียบร้อยแล้ว"

งานดีจริงๆ
ดูท่าจะสร้างดันเจี้ยนที่ดีออกมาได้แล้ว

"ด เดี๋ยวสิ ทางยาวหนึ่งทางที่แค่ยาวอย่าไร้ประโยชน์เนี่ยนะ!? ไม่ได้ช่วยให้สับสนเลย กับดักก็ไม่มี ถ้าแค่ตรงไปล่ะก็ สักพักก็ถึงข้างในสุดแล้วสิ!?  แล้วก็ทำไมต้องเหลือไว้อีกตั้ง7000DPด้วยล่ะ!?"

มัลโก้พูดออกมาอย่างร้อนรนโดยไม่เข้าใจความคิดของผม

"ก็ดีแล้วนี่ เพดานเตี้ยๆ ถนนตรงๆที่ไม่มีอะไรกำบัง จะขุดดินหนีก็ทำไม่ได้ แถมตั้งแต่ต้นยันปลายก็เพียงแค่สองกิโล... สนามในฝันแบบนี้ไม่มีที่ไหนอีกแล้วนะ"

ไม่มีสนามรบไหนที่ดีกว่านี้อีกแล้ว
ทั้งหมดก็สามห้อง ไม่รู้สึกเลยว่าจะแพ้

"ความมั่นใจนั่น... คงจะมีอะไรอยู่สินะ?"
"วางใจเถอะ เรื่องการป้องกันนี่มั่นใจแบบสุดๆเลยล่ะ"

ขณะที่ผมพูดมิติก็บิดเบี้ยวลง

"จอมมารแห่ง[การสร้าง] ท่านโพลเคล ของที่ขอร้องมานำมาให้แล้วนะคะ"
"ขอบคุณ วางไว้ตรงนั้นก็ได้นะ"

พวกซัคคิวบัสในตำหนักจอมมารใช้เวทวาร์ปมาที่นี่ พวกเธอไปขนเอาอาวุธจำนวนมากกับพวกโกเลมที่เอลเดอร์ ดวาร์ฟสร้างไว้ที่วางอยู่ในดันเจี้ยนของมัลโก้มาให้

โกเลมที่เอลเดอร์ ดวาร์ฟสร้างขึ้นมาไม่ใช่อสูรของผมเลยไม่สามารถเก็บในคลังได้ ไม่สามารถขนไปไหนได้
ในการต่อสู้นี้ ถ้าไม่มีโกเลมพวกนี้ล่ะก็คงจะกลายเป็นอะไรที่ยากลำบากเลยล่ะ

อาวุธก็คือแอสซัลท์ ไรเฟิล ปืนกลหนักกว่า40กิโลสำหรับโกเลมหนึ่งตน Browning D2 Caliber .50(ฉบับปรับปรุง) ห้ากระบอก รวมทั้งกระสุนพิเศษอีกจำนวนมาก  
แล้วก็ "มัสตาร์ด"กับ"นักรบผู้หลับใหล" 
ในห้องหนึ่งห้องของดันเจี้ยน เพื่อที่จะปิดมันให้แน่นสนิท "มัสตาร์ด"ก็ถือว่าช่วยได้อย่างดี

"คุณพ่อ การต่อสู้นี้จะให้จิ้งจอกสวรรค์ทำอะไรดีเหรอคะ"
"มาสเตอร์ ช่วยสั่งการฉันด้วยค่ะ"

จิ้งจอกสวรรค์กับเอลเดอร์ ดวาร์ฟพูดออกมา
โดยไม่มีความสงสัยในดันเจี้ยนของผมสักนิด
พวกเธอเชื่อใจผม บางทีพวกเธอคงเข้าใจว่าผมสร้างดันเจี้ยนแบบนี้ขึ้นมาพวกพวกเธอ

"การป้องกันทั้งหมดจะฝากไว้กับโกเลม จิ้งจอกสวรรค์กับเอลเดอร์ ดวาร์ฟแล้วก็กองทัพสเกลตันจะมุ่งไปที่การโจมตีเท่านั้น! ในช่วงเวลาที่เริ่ม[สงคราม]เราจะบุกไปยังดันเจี้ยนอีกฝ่ายทันที"

จริงๆแล้วการฝากการป้องกันให้โกเลมที่ไม่ใช่แม่แต่อสูรถือเป็นอะไรที่แย่ซะยิ่งกว่าแย่
ก็เพราะว่าอีกฝ่ายน่ะมีมอนสเตอร์ระดับAกับBอยู่จำนวนมากยังไงล่ะ
แต่ว่านะ ดันเจี้ยนที่ผมสร้างขึ้นมา ถ้ามีอุปกรณ์พวกนี้อยู่ล่ะก็จะกลายเป็นนักรบเกราะเหล็กได้เลย

"ย้า~ เข้าใจแล้วค่ะ! พวกที่มาล้อเลียนท่านพ่อ ยกโทษให้ไม่ได้ค่ะ!"
"เช่นเดียวกับจิ้งจอกสวรรค์ค่ะ... เรื่องที่มาดูถูกมาสเตอร์ต้องทำให้เสียใจแน่"
"ขอฝากทั้งสองคนด้วยนะ"

ผมลูบหัวเหล่าลูกสาวที่พึ่งพาได้
จิ้งจอกสวรรค์ยิ้มออกมาแล้วร้องย้า~♪ เอลเดอร์ ดวาร์ฟเองถึงแม้จะไม่พูดอะไรแต่ก็ยิ้มที่มุมปาก

ตัวผมที่เป็นแบบนั้น มัลโก้ก็มองมาด้วยความอบอุ่น
เท่านี้โอกาสที่จะปัดชื่อแย่ๆอย่างโลลิเคลก็ห่างไกลออกมาไปอีกหนึ่งก้าว

"แล้วโพลเคล จะDPที่เหลือจะทำยังไงล่ะ?"
"แน่นอนก็ใช้น่ะสิ"

ยังไงก็ได้DPมาตั้งหมื่นหนึ่ง ก็ต้องใช้ให้คุ้มสักหน่อยสิ 
ผู้สร้างบอกว่าจะเก็บพ๊อยต์ที่เหลือกับดันเจี้ยนที่สร้างขึ้นมาตอนนี้กลับคืนไป

หมายความว่านอกจากนั้นก็ไม่คืนไงล่ะ
ผมเริ่มสร้างเหรียญเลียนแบบออกมาชุดใหญ่

"นายนี่ ก็ขี้งกใช่ได้นะเนี่ย"
"ก็บอกให้เตรียมกำลังรบนี่ การทำให้ดันเจี้ยนแข็งแกร่งการสร้างอสูรก็เป็นหนทางหนึ่งไม่ใช่เหรอ?"

ใช่แล้ว ผมเองถึงใน[งานราตรี]นี้จะไม่ได้เหรียญออริจินัลมาเลยสักอันก็เถอะ แต่ก็ได้เหรียญเลียนแบบมามากมายเลยล่ะ

แล้วก็สร้างอสูรที่จะใช้ออกมา ถึงเดิมจะเป็นระดับA แต่พอเป็นของเลียนแบบระดับก็ลงมาเป็นB [สายลม]กับ[ความตาย] เจ้าพวกนี้ผมคาดหวังไว้สูงมาก ถ้าผมผสมกับเหรียญเลียนแบบระดับBที่มีอยู่ล่ะก็มีโอกาสสูงที่จะสร้างอสูรระดับBได้ 
เพราะว่าไม่ใช่[อสูรแห่งคำมั่นสัญญา] เพราะฉะนั้นสร้างแบบจำกัดเลเวลไว้พร้อมสู้เลยดีกว่า

เอาล่ะ อะไรจะเกิดมานะ ลองผสม[สายลม]กับ[สัตว์ป่า] แล้วก็[ความตาย]กับ[คน]ดูละกัน
ถ้าเกิด[ความตาย]ให้กำเนิดอสูรระดับBที่มีสติปัญญาสูงออกมาก็ดีสิ
พอคิดแบบนั้นไป ผมก็เริ่ม[ผสม]
พอ[ผสม]เสร็จเมื่อไหร่ ก็จัดโกเลม แล้วก็คิดงานให้พวกอสูรที่ได้จาก[ผสม]
เวลายังพอมีอยู่ ต้องเพิ่มโอกาสชนะอีกสักหน่อย


(คนแปล) มัสตาร์ดที่ว่าไม่ใช่ของกินนะครับ แต่ผมจะไม่อธิบายละกันครับ คิดว่าบางคนก็คงจะรู้สินะครับ ว่ามันคืออะไร

 




NEKOPOST.NET