[นิยายแปล] การสร้างเมืองของท่านจอมมาร ตอนที่ 16 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] การสร้างเมืองของท่านจอมมาร

Ch.16 - ตอนที่15 กำลังรบที่เพิ่มมากขึ้น!


วันเวลาก็ผ่านไป จนถึงวันก่อนหน้า[งานราตรี]ที่จอมมารจะมารวมตัวกันหนึ่งวัน
หลังจากได้เอลเดอร์ ดวาร์ฟมาก็ผ่านไปแล้วหนึ่งเดือน ในช่วงนั้น การเพิ่มจำนวนโกเลม การพัฒนาอาวุธ การขุดโลหะที่เหมือง เก็บเลเวล แล้วก็เรื่องยุ่งๆต่างๆนานา
ผม จิ้งจอกสวรรค์ เอเดอร์ ดวาร์ฟเข้าไปใน[ถ้ำบัวแดง] ในระหว่างนั้นก็แบ่งหน้าที่ให้พวกสเกลตันกับโกเลมทำการขุดเหมืองอย่างจริงจัง

เหรียญ[การสร้าง]อันใหม่ก็มีอยู่ พอผ่านไปเดือนหนึ่งแล้ว ก็สามารถสร้างได้อีก

แต่ว่าด้วยขีดจำกัดของ[การสร้าง] ถ้าไม่มีเหรียญออริจินัลของจอมมารอื่นอยู่ก็ทำอะไรไม่ได้

"น่าตื่นตาจริงนะ"
"แค่สร้างขึ้นมาทุกวันตามคำสั่งของมาสเตอร์เท่านั้นค่ะ"

เอลเดอร์ ดวาร์ฟสาวน้อยรูปงามอกกระดานผมเงินพูดออกมาอย่างไร้อารมณ์
ด้านหลังของบ้านที่เตรียมไว้ให้พวกผม ก็มีพวกโกเลมตั้งเรียงรายอยู่
จำนวนทั้งหมด30ตน
โกเลมหินที่เทียบได้กับระดับE 5ตน
โกเลมเหล็กที่เทียบได้กับระดับD 10ตน
โกเลมเงินที่เทียบได้กับระดับC 10ตน
โกเลมมิธริลที่เทียบได้กับระดับB 5ตน

เป็นความสมดุลที่ดี มิธริลนั้นจำเป็นต้องใช้สร้างอาวุธที่แข็งแกร่งเลยมีไม่ค่อยพอเท่าไหร่เลยไม่ค่อยได้ใช้สร้างโกเลม ส่วนมากที่สร้างก็เป็นพวกโกเลมเหล็กกับโกเลมเงินที่ใช้เหล็กกับเงินในการสร้าง

"ช่วยได้เยอะเลย เจ้าพวกนี้ถ้าติดตั้งอาวุธหนักจะต้องเป็นกำลังรบที่สุดยอดได้แน่"

พวกโกเลมมีร่างกายใหญ่โตที่สูงกว่าสามเมตร แล้วมีพละกำลัง
เพราะฉะนั้นเลยติดตั้งอาวุธหนักที่เอลเดอร์ ดวาร์ฟดัดแปลงไว้สำหรับติดตั้งให้โกเลมโดยเฉพาะ

Browning D2 Caliber .50(ฉบับปรับปรุง)
ความยาว1560mm น้ำหนัก38.0kg ลำกล้องขนาด12.7mm×99 สายรัดเก็บกระสุน สายละ110นัด อัตราการยิง650นัด/นาที ระยะหวังผล2,000เมตร

ปืนกลหนักชิ้นเอกในประวัติศาสตร์ของการสร้างปืน Caliber หลังจากผ่านการออกแบบมาเป็นเวลา80ปี สุดท้ายแล้วจึงออกมาเป็นของที่เชื่อถือได้ในพลังทำลายอันล้นเหลือ

น้ำหนักเกือบ40กิโล เพราะว่าเลเวลเพิ่มขึ้นจึงมีMPเพิ่มขึ้น เลยสามารถใช้[สร้าง]สร้างออกมาได้
เพราะว่าพึ่งเริ่มสร้างได้เร็วๆนี้ จึงมีอยู่เพียงห้ากระบอก

ลำกล้องขนาด12.7mmนั้นถือว่ามีขนาดเป็นสองเท่าของแอสซัลท์ ไรเฟิล
พลังทำลายของมันยากที่จะอธิบาย มนุษย์ที่โดนการโจมตีของมัน คงไม่ใช่แค่ตัวพรุน แต่กลายเป็นชิ้นเล็กๆได้เลย
กระสุนที่มีพลังทำลายขนาดนั้นที่ตกลงมาเป็นห่าฝน
ปกติแล้วเป็นของที่ไว้ติดกับรถ ไม่ใช่ของที่จะไว้ให้พลทหารเดินดินใช้กันแน่ๆ แต่ว่าถ้าให้สัตว์ประหลาดอย่างโกเลมถือก็แค่ของเบาๆ

"มาสเตอร์ ถึงจะสามารถตั้งรับได้ก็เถอะค่ะ แต่ศึกบุกคงจะใช้ไม่ได้"

แต่ว่า ก็ไม่ใช่ว่าไม่มีจุดอ่อน
เพราะไม่ใช่อสูรที่ผมให้กำเนิดมาเลยไม่สามารถใช้[คลัง]ได้ หรือก็คือพวกโกเลมจำเป็นต้องไปยังที่หมายด้วยตัวเองเท่านั้น
พวกโกเลมนั้นถือว่าไม่เร็วเท่าไหร่นัก การบุกคงทำได้ลำบาก ในเรื่องของการเคลื่อนที่ถือว่าด้อยกว่าสเกลตัน
แต่ว่า ถ้าเป็นเรื่องการป้องกันแล้ว ไม่มีอะไรที่จะสะดวกกว่านี้อีกแล้ว

"เข้าใจแล้ว เจ้าพวกนี้คือโล่ที่แข็งแกร่งที่สุดล่ะ"

เดิมทีแล้ว ผมคิดไว้ว่าดันเจี้ยนของผม ฝ่ายบุกจะเป็นกองทัพอันเดด แล้วฝ่ายรับจะเป็นกองทัพโกเลม

"แล้วยิ่งกว่านั้น... อาวุธของจิ้งจอกสวรรค์เรียบร้อยหรือยัง"
"สมบูรณ์แบบ ออกเป็นของที่สุดยอดที่สุดค่ะ จากการวิเคราะห์โครงสร้างลูกซอง ความรู้เกี่ยวกับM&K MK417ที่ฉันได้รับจากมาสเตอร์ ความฉลาดของดวาร์ฟ ความต้องการของจิ้งจอกสวรรค์ เป็นงานศิลป์ชั้นเลิศที่สร้างขึ้นมาโดยใช้ทั้งหมดนี้ค่ะ"

เอลเดอร์ ดวาร์ฟใช้งานแอสซัลท์ ไรเฟิลอยู่

M&K MK417 MR762A1
ความยาว905mm น้ำหนัก4.25kg จำนวนกระสุน20นัด ลำกล้องขนาด7.62mm×51 อัตราการยิง600นัด/นาที ระยะหวังผล400เมตร

MK416ของสเกลตันเวอร์ชันที่ใช้กระสุน7.62mm
สำหรับสเกลตันแล้วถ้าไม้ใช่5.56mmที่มีแรงโต้กลับน้อยก็ยากที่จะใช้ ยิ่งด้วยการยิงของสเกลตันแล้วยิ่งมีจำนวนกระสุนเยอะยิ่งดี เพราะว่า5.56mmนั้นมีขนาดเล็กทำให้บรรจุได้เยอะกว่า
แต่ว่าถ้ามีกำลังของเอลเดอร์ ดวาร์ฟอยู่ล่ะก็ถึงจะเป็นMK417ที่ใช้กระสุน7.62mmก็ใช้ได้สบาย ถึงจำนวนกระสุนของMK416จะลดลงก็รับมือได้

เพราะฉะนั้นแล้วจึงให้อันที่มีพลังทำลายมากกว่า
การพัฒนาเรมิงตันM870ของจิ้งจอกสวรรค์เอง เอลเดอร์ ดวาร์ฟก็ใช้เทคโนโลยีจากปืนนี้เช่นกัน

"คุณพ่อ สุดยอดเลยค่ะ ลูกซองอันใหม่! แข็งแกร่งสุดๆ ยิงต่อเนื่องก็ได้ สุดยอดไปเลยอะ! เอลจัง ขอบคุณนะ!"

หลังจากไปหาที่ทดลองยิงมาจิ้งจอกสวรรค์ก็กลับมา
แล้วเข้ามากอดเอลเดอร์ ดวาร์ฟอย่างอารมณ์ดี
เพราะว่าอาวุธตัวเองแข็งแกร่งขึ้นมากก็เลยดีใจ ก็เป็นปกติล่ะนะ

"เอลเดอร์ ดวาร์ฟช่วยบอกส่วนที่ปรับปรุงให้ดีขึ้นของเรมิงตันM870มาทีสิ?"
"เข้าใจแล้วค่ะ มาสเตอร์ ก่อนอื่นก็วัตถุดิบที่ใช้เป็นโลหะผสมมิธริลทำให้มีความแข็งแกร่งยิ่งขึ้นและยังเบาลงอีกด้วย จุดที่พัฒนาอื่นๆก็มีการใช้เอนชานต์ของดวาร์ฟเสริมเข้าไปเต็มด้วยค่ะ"

ใช่แล้วดวาร์ฟสามารถใช้เวทมนตร์ในการทำให้สิ่งของแข็งแกร่งขึ้นได้
มิธริวเองก็ไม่ใช่แค่มิธริลธรรมดา เป็นโลหะผสมมิธริลที่ผสมโลหะต่างๆมากมาย ทำให้ความแข็งแกร่งและความยืดหยุ่นเพิ่มมากขึ้น

"ต่อจากนั้นก็เปลี่ยนกระสุนที่ใช้จาก12เกจเป็นสี่เกจทำให่มีพลังเพิ่มขึ้น แล้วยังใช้กระสุนจากผงมิธริล ผงมิธริลนั้นจะมีพลังในการสะสมพลังเวทเอาไว้ด้วย ถ้าผสมเวทของจิ้งจอกสวรรค์เข้าไปพลังทำลายจะเพิ่มขึ้นอีกมาก กระสุนปกติ12เกจเมื่อเทียบกับกระสุนมิธริลสี่เกจนั้นพลังทำลายต่างกันถึงห้าเท่า... แล้วถึงจะติดตั้งระดับลดแรงดีดกลับไปด้วยก็เถอะ แต่สัตว์ประหลาดที่จะรับแรงขนาดนั้นได้คงมีแค่จิ้งจอกสวรรค์ค่ะ"

การที่เพิ่มพลังทำลายของกระสุนได้ก็น่ายินดี
แต่ว่าก็ไม่ใช่ว่ามีแต่ข้อดี
เพราะมีการใช้พลังเวท ทำให้ใช้[สร้าง]ของผมสร้างกระสุนให้ไม่ได้

แต่ถึงอย่างนั้น กระสุนสี่เกจที่ใช้ดินปืนธรรมดาเอง เอลเดอร์ ดวาร์ฟก็ทำไว้ให้แล้ว แถมยังไม่มีพลังเวทไหลอยู่ เนื่องจากได้เห็นแล้วทำให้สามารถใช้[สร้าง]สร้างขึ้นมาได้

"นอกจากนี้ พอคิดถึงMK417แล้ว ก็เลยติดตั้งกลไกของเซมิออโต้ไป ทำให้สามารถโหลดกระสุนนัดต่อไปด้วยแรงดีดได้เลย การเปลี่ยนซองกระสุนเองก็สามารถทำได้ค่ะ"

เรมิงตันM870นั้นเป็นแบบโยนลำ ทำให้ทุกครั้งที่โหลดกระสุนจำเป็นต้องชักคันชักแต่ว่าด้วยกลไกของเซมิออโต้ทำให้สามารถโหลดกระสุนได้อัตโนมัติ
หรือก็คือสามารถยิงต่อเนื่องได้แล้ว

แล้วก็ เรมิงตันนั้นจำเป็นต้องโหลดกระสุนเข้าไปทีละนัด แต่ถ้าปรับปรุงใส่ซองกระสุนเข้าไป แค่เพียงเปลี่ยนกับกระสุนในซองกระสุน ก็สามารถเติมกระสุนนัดต่อไปได้เลย

"สุดยอดเลยนะ แต่ว่าใหญ่ขึ้นนิดหน่อยนะเนี่ย"
"เรื่องนั้นช่วยไม่ได้ค่ะ กระสุนก็ขนาดใหญ่ขึ้น การใส่ซองกระสุน แล้วก็กลไกเซมิออโต ไม่ว่าอันไหนก็ต้องทำให้ใหญ่ขึ้นค่ะ"
"เอาเถอะ ถึงจะทำให้คล่องแคล่วน้อยลงนิดหน่อย ก็ถือว่าเป็นการปรับปรุงที่ดี ทำได้ดีมาก เอลเดอร์ ดวาร์ฟ"

ผมลูบหัวของเอลเดอร์ ดวาร์ฟ
ถึงเอลเดอร์ ดวาร์ฟจะทำหน้าเหมือนเดิม แต่ว่าที่มุมปากก็แอบยิ้มเล็กๆขึ้นมา
ถ้าให้พูดก็คือ เด็กคนนี้เองก็ชอบให้โอ๋แบบจิ้งจอกสวรรค์ การลูบหัวก็เลยทำให้ดีใจ

ผมเป็นจอมมารประเภทที่ชอบชมด้วยสิ ถ้ามีเรื่องให้ชมล่ะก็จะลูบหัวให้อย่างดีเลยล่ะ
แล้วเด็กคนนี้เองก็มีมุมสนุกๆอยู่เหมือนกัน ทั้งๆที่ปกติจะเรียกว่ามาสเตอร์แท้ๆ แต่บางครั้งก็เรียกว่าพ่อ แล้วก็มีบางครั้งที่ทำหน้าแดงออกมา

ก่อนหน้านี้มัลโก้ที่มองผมที่โอ๋จิ้งจอกสวรรค์กับเอลเดอร์ ดวาร์ฟ ก็บอกว่าผมเป็นจอมมารแห่ง[โลลิ] เข้าใจผิดกันไปใหญ่แล้ว ผมก็แค่อยากทำให้พวกเธอมีความสุขเอง

"พรุ่งนี้ก็จะถึงแล้วสินะ [งานราตรี]ที่เหล่าจอมมารจะมารวมตัวกัน ที่อาวุธของจิ้งจอกสวรรค์สมบูรณ์แล้วถือว่าดีจริงๆ"

ผมพึมพำเบาๆ
สิ่งที่มัลโก้แนะนำมาก็คือจนกว่าจะถึงตอนนั้นจงรวบรวมกำลังรบเท่าที่ทำได้ซะ
ดูเหมือนว่าการบอกว่าจะต้องเจออะไรถือว่าผิดกฎ เลยไม่มีข้อมูลอะไรมากกว่านั้น

"ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น จิ้งจอกสวรรค์จะปกป้องคุณพ่อเองค่ะ"
"ฉันเองก็จะปกป้องมาสเตอร์ค่ะ ถ้าไม่มีมาสเตอร์อยู่ก็คงไม่สามารถวิจัยอะไรได้"

ลูกสาวทั้งสองของผมเต็มไปด้วยความตั้งใจ
จิ้งจอกสวรรค์นั้นเลเวล33 ส่วนเอลเดอร์ ดวาร์ฟเองก็เลเวล28
ถ้าดูแค่เลเวลก็คงประมาณอสูรระดับD แต่ว่าเพราะเป็นอสูรระดับSเลยมีพลังเพียงพอที่จะจัดการอสูรระดับBได้อยู่
และถ้าคิดถึงความสามารถของพลังพิเศษกับอาวุธแล้วก็จะพอๆกับอสูรระดับAเลยทีเดียว

"ขอฝากด้วยล่ะ แล้วก็นะ ดันเจี้ยนของพวกเราเองก็ยังไม่ได้คิดออกมาจริงจังเลย ลองบอกสิ่งที่พวกเธอต้องการออกมา แล้วมาคิดกันเถอะว่าจะสร้างดันเจี้ยนออกมาแบบไหนดี"
"คุณพ่อจะสร้างดันเจี้ยนเหรอคะ?"
"ก็เรื่องหลังจากนี้อีกนิดละนะ"
"น่าสนุกจังเลยค่ะ!"

จิ้งจอกสวรรค์ไม่มีความกังวลเลย ดวงตาเปล่งประกายด้วยแสงแห่งความหวังสู่อนาคต

"มาสเตอร์ เหมืองจำเป็นนะคะ ต้องซื้อตั้งแต่แรกเลยนะคะ"

ดวาร์ฟเอง ก็ทำแบบดวาร์ฟ บอกความต้องการของตัวเองอย่างซื่อตรง
แค่มองพวกเธอก็มีความสุขแล้ว
ผมที่รู้สึกกังวลนี่ราวกับคนบ้าเลย

"จิ้งจอกสวรรค์ เอลเดอร์ ดวาร์ฟ พรุ่งนี้ขอฝากด้วยล่ะ ไปแสดงพลังของพวกเราให้เห็นกัน"
"ย้า~♪"
"พลังของอาวุธของฉัน จะทำให้จำฝังใจเลยค่ะ"

วันนี้ ก็เตรียมอาวุธสำหรับใช้ในวันพรุ่งนี้ แล้วก็คุยเรื่องการสร้างดันเจี้ยนต่างๆนานา ถือเป็นการพัฒนาที่ยิ่งใหญ่

 




NEKOPOST.NET