[นิยายแปล] การสร้างเมืองของท่านจอมมาร ตอนที่ 15 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] การสร้างเมืองของท่านจอมมาร

Ch.15 - ตอนที่14 พลังที่แท้จริงของเอลเดอร์ ดวาร์ฟ


อสูรตนใหม่ได้ถือกำเนิดขึ้นมา
เอลเดอร์ ดวาร์ฟ ที่เป็นทั้งระดับS แล้วดวาร์ฟระดับสูงสุด
แน่นอนว่าเป็นหนึ่งในตัวเต็งที่จะให้เป็น[อสูรแห่งคำมั่นสัญญา]ที่มีเพียงสามคนเท่านั้น
เท่าที่ดูก็เป็นเด็กสาวน่ารักผมสีเงินตัวเล็กหน้าอกกระดาน

"มาสเตอร์ อยากจะขอโรงงานกับโลหะจากมาสเตอร์หน่อยค่ะ โรงงานอยากจะได้เป็นที่เงียบๆจะได้หมกมุ่นกับการวิจัยได้ค่ะ"

ทั้งที่เพิ่งจะเกิดก็มีเรื่องขอแล้วแฮะ
นอกจากบุคลิกแข็งๆแล้ว ยังเป็นประเภทที่ถ้าสนใจอะไรแล้วจะไม่สนใจรอบข้างด้วย

"ขอถามก่อนอย่างหนึ่ง เพื่ออะไรล่ะ?"
"ในฐานะช่างตีเหล็กแล้ว เพื่อที่จะสร้างดาบชั้นยอดขึ้นมาค่ะ"

เอลเดอร์ ดวาร์ฟพูดออกมาด้วยท่าทีสงบ
สงบยิ่งกว่าภาพลักษณ์เยือกเย็นของสาวน้อยที่มีดวงตาสดใสสีไอซ์บลูกับผมสีเงินอีก

ถึงจะบอกว่าดวาร์ฟแต่ก็แค่ตัวเล็ก แต่ดูแล้วก็ไม่ต่างจากมนุษย์เท่าไหร่
ถ้าให้พูดตรงๆล่ะก็โดยเฉพาะตรงกระดานไม้ที่น่าสงสารนั่น

"มู่~ ไม่ได้นะ ไม่ใช่สร้างดาบสิ ต้องมาทำให้ลูกซองของจิ้งจอกสวรรค์แรงขึ้นต่างหาก!!"

แล้วจิ้งจอกสวรรค์ก็เข้ามาแทรก
ที่มือก็ถือเรมิงตัน M870P ของเล่นที่เธอหวังให้แข็งแกร่งยิ่งขึ้น

"ไม่มีเวลาไปเสียกับแท่งเหล็กนั่นหรอก........ ไม่สิ เดี๋ยวก่อน นั่นมัน น่าสนุกดีนี่"

ตาของเอลเดอร์ ดวาร์ฟก็เปลี่ยนสี
แล้วก็หยิบเรมิงตัน M870Pจากมือของจิ้งจอกสวรรค์ไป
ดวาร์ฟนั้นมีสกิลที่เรียกว่า[ดวงตาแห่งความจริง]อยู่ เป็นดวงตาแห่งพระเจ้าที่สามารถมองโครงสร้างและความสามารถของวัตถุต่างๆได้

ถึงจิ้งจอกสวรรค์จะประมาทก็เถอะ แต่การที่ชิงปืนมาจากจิ้งจอกสวรรค์ได้ แสดงให้เห็นว่าเธอเองก็มีความสามารถที่สูงอยู่

"อา เอาลูกซองของจิ้งจอกสวรรค์คืนมานะ!"

โดยที่ไม่สนใจจิ้งจอกสวรรค์ที่กำลังจะร้องไห้ เอลเดอร์ดวาร์ฟก็ชักคันปืนโหลดกระสุน
แล้วก็ยิงขึ้นไปบนฟ้า

"อาวุธนี่น่าสนใจดี มีค่าพอจะให้วิจัยอยู่"

แล้วเธอก็ยิ้มออกมา
ผมมั่นใจล่ะ เฮ้อ ยัยนี่ก็เป็นคนแปลกๆแบบนี้สินะ

"ช่างมันเถอะน่า เอาคืนมานะ! อย่าทำร้ายปืนลูกซองของจิ้งจอกสวรรค์นะ!"
"ทำร้าย? นั่นมันเรื่องที่เธอกำลังทำอยู่ไม่ใช่เหรอ เด็กคนนี้ ทั้งสกปรก เต็มไปด้วยบาดแผล ถ้าเป็นแบบนี้อีกไม่นานก็คงพังแล้วล่ะ"
"อุ๊ก"

จิ้งจอกสวรรค์พูดอะไรไม่ออก
เดิมทีแล้วผมก็สอนวิธีการเก็บรักษาต่างๆนานาให้จิ้งจอกสวรรค์แล้ว ผมก็คอยดูอยู่ตลอดๆ แต่ว่าช่วงนี้ก็คิดว่าคงปล่อยให้จิ้งจอกสวรรค์ทำเองได้แล้ว

"ฉันจะรักษาเด็กคนนี้ให้เอง ดูให้ดีล่ะ"

เอลเดอร์ ดวาร์ฟค่อยๆถอดชิ้นส่วนของลูกซองออกทีละส่วนๆด้วยมือเปล่า
บางทีอาจจะใช้เวทมนตร์อยู่ก็ได้

ดวาร์ฟมีสกิลที่เรียกว่า[นักเล่นแร่แปรธาตุระดับทองคำขาว]อยู่ ทำให้ใช้เวทมนตร์ต่างๆสำหรับการสร้างและควบคุมโลหะได้

ทำความสะอาดชิ้นส่วนทีละส่วน แล้วก็ล้วงเข้าไปในกระเป๋าของจิ้งจอกสวรรค์ เอาน้ำยาสำหรับล้างบำรุงออกมา เช็ดปืนอย่างบรรจง แล้วก็ประกอบกลับภายในพริบตาเดียว
การกระทำทั้งหมดนั้นเสร็จภายในเวลาเพียงสิบวินาที
สมกับเป็นเผ่าดวาร์ฟชั้นสูงสุดผู้เชี่ยวชาญด้วยการตีเหล็ก

"เท่านี้ก็เรียบร้อยแล้ว เข้าใจโครงสร้างแล้วด้วย ไม่มีความจำเป็นอะไรแล้ว เอาคืนไปได้"

เอลเดอร์ ดวาร์ฟคืนลูกซองให้จิ้งจอกสวรรค์
ถึงจะยังคงหน้าไร้อารมณ์อยู่ แต่ก็แอบเก็บความพึงพอใจอยู่

"ขอบคุณนะ"

จิ้งจอกสวรรค์ พอเห็นปืนที่รับปืนที่ถูกทำความสะอาดอย่างดีคืนมาก็ขอบคุณอย่างจริงใจ

"ไม่จำเป็นต้องขอบคุณ ก็แค่ปรับปรุงเพื่อทำความเข้าใจในโครงสร้างไปในตัวน่ะ แล้วก็เธอคือใคร?"

เอลเดอร์ ดวาร์ฟพึ่งจะมาถามจิ้งจอกสวรรค์เอาป่านนี้

"จิ้งจอกสวรรค์ก็คือจิ้งจอกสวรรค์! เป็นลูกสาวของคุณพ่อแล้วก็สุดยอดเป็นรองจากคุณพ่อยังไงล่ะ!"

จิ้งจอกสวรรค์ผายอกขึ้นมาอย่างภาคภูมิใจ

"เข้าใจแล้วล่ะ ก็สัมผัสพลังที่แข็งแกร่งอย่างน่ากลัวจากเธอได้อยู่ เรื่องที่เป็นอสูรที่สุดยอดก็เข้าใจอยู่"
"จิ้งจอกสวรรค์น่ะ เป็นพี่สาวของเอลเดอร์ ดวาร์ฟนะ น้องสาวน่ะ ไม่เชื่อฟังคำพูดของพี่สาวไม่ได้นะ!"
"รับทราบ จะเชื่อฟังคำสั่งของอสูรที่แข็งแกร่งอย่างเธอก็ได้ แต่ว่า ยกเว้นตอนที่มารบกวนการวิจัยของฉันนะ"
"จะระวังนะ!"

จิ้งจอกสวรรค์ที่กำลังพอใจกับความเป็นพี่สาวกับเอลเดอร์ ดวาร์ฟที่ถึงจะบอกว่าจะเชื่อฟังแต่ก็พูดอะไรน่ากลัวๆออกมา
ทำเอารู้สึกปวดหัวนิดหน่อยเลยแฮะ

"นี่ โพลเคล อสูรของนายนี่ก็สุดยอดไปเลยนะ"
"ได้โปรดอย่าพูดออกมาเลย"

มัลโก้พูดไปพลางกลั้นหัวเราะ
โดยที่ไม่รู้ความรู้สึกของพวกจอมมาร อสูรของผมก็พูดต่อไป

"เอลจังเองก็สุดยอดไปเลยนะ"
"เอลจัง?"
"ก็เอลเดอร์ ดวาร์ฟมันยาวไปอะก็เลยเป็นเอลจัง! จนกว่าคุณพ่อจะให้ชื่อก็ขอเรียกอย่างนี้ก่อนนะ! ทั้งที่ยังไม่ได้สอนแท้ๆแต่แค่เห็นลูกซองก็ใช้ได้แล้วสุดยอดเลยอะ"
"ด้วยพลังของสกิล[ผู้ชำนาญการทุกสิ่ง]ของฉัน ทำให้สามารถใช้อุปกรณ์ อาวุธต่างๆได้อย่างชำนาญ"

เป็นพลังที่สะดวกมาก เรื่องที่สามารถใช้ทุกอย่างที่[สร้าง]สร้างออกมาได้นั่นสุดยอดมาก
บางที รถยนต์หรือมอเตอร์ไซค์ เอลเดอร์ ดวาร์ฟก็คงจะใช้ได้เหมือนกัน

"ถ้าอย่างนั้น จะสร้างอาวุธที่แข็งแกร่งให้จิ้งจอกสวรรค์ได้สินะ!"
"อาวุธของจิ้งจอกสวรรค์ อย่างน้อยก็ตามแบบที่คิดไว้ ถ้าจะให้แข็งแกร่งกว่านี้จำเป็นต้องมีโลหะที่แข็งแกร่งขึ้น ถ้าเป็นไปได้ก็อยากจะขอมิธริล"

ดวาร์ฟตนนี้ ความสามารถอยู่ระดับหนึ่งจริงๆ
ขอแค่มีมีวัตถุดิบล่ะก็ เธอก็บอกว่าสามารถทำให้ลูกซองที่เห็นตอนนี้แข็งแกร่งยิ่งขึ้นอีกได้เลย

"คุณพ่อ คุณพ่อช่วยเอามิธริลออกมาด้วยเวทของคุณพ่อได้ไหมคะ!"

จิ้งจอกสวรรค์เดินมาทางนี้ด้วยดวงตาเปล่งประกาย
แต่ว่าผมคงทำให้ไม่ได้หรอก

"โทษที แต่[สร้าง]ของผมสร้างของที่มีพลังเวทไม่ได้หรอก"

มิธริลมีนั้นพลังเวทอยู่
แล้วผมเองก็ไม่เคยเห็นมันด้วยสิ

"น่าเสียดายจังอะ"
"อ๊ะ ถ้าอย่างนั้นก็ใช้บริเวณเหมืองของฉันก็ได้นะ เหมืองในดันเจี้ยนน่ะ แร่ที่หาได้ก็จะมีตามพลังของจอมมาร ในดันเจี้ยนของจอมมารที่แข็งแกร่งที่สุดอย่างฉัน ก็มีทั้งมิธริล อดาแมนไทต์ ถ้าดวงดีก็สามารถหาโอริฮารูก่อนได้ด้วยนะ เพราะว่าไม่มีคนมาก็เลยปล่อยทิ้งร้างไว้ดังนั้นจะทำอะไรก็ได้เลย"

อยู่ๆก็มีเรือกู้ชีพโผล่ออกมา

"ในดันเจี้ยนมีของแบบนั้นด้วยเหรอ?"
"ก็มีเกือบหมดนั่นล่ะ นายเอง ถ้ามีอสูรโกงๆอย่างเอลเดอร์ ดวาร์ฟอยู่ ตอนที่สร้างดันเจี้ยนของตัวเองก็น่าจะติดตั้งไว้ใช้ด้วยนะ"

ต้องศึกษาอย่างจริงจังแล้วสิ
มันจำเป็นสำหรับการสร้างอาวุธของเอลเดอร์ ดวาร์ฟ
พอลองตรวจสอบราคาในหนังสือของจอมมารดูก็พบว่ามีราคา5000DP เทียบเท่ากับอสูรระดับBห้าตัว
สิบสองนาทีก็จะกลับเป็นเหมือนเดิมด้วยสิ

"ถ้าอย่างนั้นจะไปขุดไหม อยากเห็นพลังของเอลเดอร์ ดวาร์ฟด้วยสิ"

พอผมพูดแล้วก็หันไปมอง

"จงเชื่อฟังคำสั่งของเรา จงตอบรับเรา ดินเอ๋ย [ก่อร่างมนุษย์ประดิษฐ์]"

ระหว่างทำหน้าที่เต็มไปด้วยพลังใจ เอลเดอร์ ดวาร์ฟก็เอามือแตะที่พื้นดิน แล้วใช้งานวงเวท

ดินรวมตัวขึ้นมา เป็นรูปร่างของคน... ไม่สิ โกเลมร่างเทอะทะที่ส่วนสูงประมาณสองเมตรก็เกิดขึ้นมา
แล้วเธอก็ตบมือดังปัง แล้วในมือก็มีอัญมณีสีแดงปรากฏออกมา

แล้วอัญมณีสีแดงนั้นก็เข้าไปในตัวโกเลม
ดวงตาของโกเลมเปล่งประกายออกมา แล้วเริ่มขยับ
แล้วก็หยิบพลั่วขึ้นมาถืออย่างระมัดระวัง ตั้งใจจะไปขุดแร่ที่เหมืองเลยสินะ

"เอลเดอร์ ดวาร์ฟขอถามหน่อย เจ้านี่คืออะไร?"
"ด้วยเวทมนตร์ของฉัน เป็นโกเลมที่เกิดจาก[ก่อร่างมนุษย์ประดิษฐ์]ค่ะ ด้วยพลังจากแร่ที่ใช้เป็นวัตถุดิบทำให้สามารถสร้างโกเลมที่แข็งแกร่งระดับB-Fได้ เด็กคนนี้ก็อยู่ที่ระดับประมาณFค่ะ"

ผมกลืนน้ำลายไปอึกหนึ่ง

"เจ้านี่ สร้างได้ตามพลังเวทที่มีเลยเหรอ? เวลาที่ใช้งานได้ล่ะ?"
"ร่างกายอาจจะสร้างได้ แต่คอร์สร้างได้เพียงแค่วันละครั้งเท่านั้นค่ะ ระยะเวลาการใช้งานก็ใช้ได้ตลอด เท่าที่รอบข้างจะมีมานาให้ใช้ก็ขยับได้ค่ะ"

พอได้ยินคำนั้น ระดับของเอลเดอร์ ดวาร์ฟที่ผมคิดไว้ก็เพิ่มไปอีกสองระดับ
บางทีอาจจะสามารถเพิ่มกองกำลังที่ดีกว่าพวกสเกลตันได้ก็ได้

"โกเลมนี่มีความฉลาดขนาดไหนกันน่ะ"
"ถึงขนาดไหนนี่ ก็ขยับไปตามโปรแกรมที่ฉันตั้งไว้ค่ะ"
"ถ้าบอกปืนแบบที่จิ้งจอกสวรรค์มีอยู่เนี่ย พอจะให้มันใช้ได้ไหม?"
"ดูจากขนาดแล้วก็คงเป็นไปไม่ได้ค่ะ"

เดิมทีก็เป็นปืนสำหรับใช้กับมนุษย์ล่ะนะ
ยังไงนิ้วใหญ่ๆนั่นก็คงจะเหนี่ยวไกไม่ได้

"งั้นเหรอ น่าเสียดาย"

ผมรู้สึกอย่างนั้น แต่ว่า... เอลเดอร์ ดวาร์ฟก็พูดต่อ

"ถ้ารวบรวมวัตถุดิบมาให้ ฉันก็สามารถสร้างที่ขนาดพอๆกันให้ได้ค่ะ"

เธอพูดออกมาอย่างเขินๆ แล้วก็สั่นนิดหน่อย
ด้วยขนาดนี้ ถ้ามีพลังของโกเลม ก็อาจจะสามารถใช้ปืนกลหนักที่ให้ความรู้แบบแอสซัลท์ ไรเฟิลได้
แต่ว่า นั่นมันก็ต้องมีน้ำหนักประมาณ40กิโล ถ้าไม่เพิ่มเลเวลเพื่อให้MPสูงขึ้นล่ะก็คงสร้างไม่ได้ คงต้องเอาไว้หลังจากนี้สักพักล่ะนะ

"ก่อนอื่นเลย ไปที่เหมืองกันก่อน ยังไงก็ต้องรวบรวมวัตถุดิบไว้น่ะนะ เอลเดอร์ ดวาร์ฟ โทษทีนะ มีเรื่องสองเรื่องจะขอร้อง ก่อนอื่นเลยขอให้ช่วยทำให้ลูกซองของจิ้งจอกสวรรค์แรงยิ่งขึ้น เรื่องที่สองก็อยากให้สร้างโกเลมวันละตัวทุกวัน"
"รับทราบแล้วค่ะ มาสเตอร์"

เอลเดอร์ ดวาร์ฟพยักหน้า
ถึงจะไม่แสดงอารมณ์ แต่ก็ดูออกว่ากำลังดีใจ การพัฒนาอาวุธดูเหมือนจะเป็นเรื่องชอบของเธอ

"มาสเตอร์ อยากได้ปากกากับกระดาษด้วยค่ะ เพราะว่าจำเป็นต้องร่างแบบแล้วก็มีการคำนวณความแข็งแกร่งกับอะไรอีกเยอะแยะค่ะ"

กระดาษกับปากกา
จะใช้[สร้าง]สร้างออกมาก็ง่ายๆ
แต่ว่าในความทรงจำของผมมีของที่ดีกว่านั้น

"ถ้าเป็น[ผู้ชำนาญการทุกสิ่ง]ล่ะก็คงใช้เจ้านี่ได้สินะ"

สิ่งที่ผมใช้[สร้าง]สร้างขึ้นมาคือ โน๊ตบุ๊กPC
[ผู้ชำนาญการทุกสิ่ง]ของเอลเดอร์ ดวาร์ฟเป็นสกิลที่ทำให้สามารถใช้อุปกรณ์ต่างๆได้อย่างเชี่ยวชาญ
ต่อให้เป็นอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ก็คงไม่ต่างกัน
แล้วก็สร้างเครื่องปั่นไฟฟ้าด้วยแก๊สโซลีนออกมาด้วย
เอลเดอร์ ดวาร์ฟไปที่โน๊ตบุ๊กPCอย่างรวดเร็ว เปิดโปรแกรมร่างภาพกับคำนวณออกมา แล้วก็เริ่มร่างแบบปรับปรุงปืน
ใช้ได้จริงๆด้วยสินะ

"อุปกรณ์นี้เยี่ยม สุดยอดสุดๆ ถ้ามีเจ้านี่อยู่ล่ะก็ทั้งการคำนวณทั้งผลลัพธ์ต้องเพิ่มขึ้นได้แน่ มาสเตอร์ คุณคือมาสเตอร์ที่สุดยอดที่สุดเลยค่ะ"

เอลเดอร์ ดวาร์ฟตกอยู่ในภวังค์ของโน๊ตบุ๊กPCเรียบร้อย
เรื่องการไปเหมืองดูท่าจะออกจากหัวไปเรียบร้อย

"ช่วยไม่ได้ เอลเดอร์ ดวาร์ฟ ขอยืมโกเลมหน่อยสิ เรื่องการขุดเหมืองเดี๋ยวพวกผมทำเอง เธอก็ตั้งใจออกแบบดีๆล่ะ"
"ยินดีมากค่ะ มาสเตอร์ พออยู่ต่อหน้าของสุดยอดเช่นนี้แล้ว ก็ไม่สามารถลุกไปไหนได้แล้วล่ะค่ะ"

ด้วยเหตุนี้เลยเหลือเอลเดอร์ ดวาร์ฟไว้ที่บ้าน แล้วพวกผมก็เริ่มไปขุดเหมือง ด้วยการทำงานที่ไม่รู้จักเหนื่อยของพวกสเกลตันกับโกเลมทำให้ได้มิธริลจำนวนมากมา
เท่านี้เรมิงตัน M870Pของจิ้งจอกสวรรค์ก็จะได้เกิดใหม่สักที

 




NEKOPOST.NET