[นิยายแปล] การสร้างเมืองของท่านจอมมาร ตอนที่ 12 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] การสร้างเมืองของท่านจอมมาร

Ch.12 - ตอนที่11 จุดอ่อนของสเกลตัน


เป็นการสำรวจดันเจี้ยนครั้งแรก
ไม่ใช่แค่ล่าอสูร แต่อยากลองดูการสร้างดันเจี้ยนของจอมมารอื่นด้วย เพื่อไว้ใช้คิดตอนสร้างดันเจี้ยนของตัวเอง
เท่าที่ผมคิดตอนนี้ ชั้นที่หนึ่งจะตั้งไว้เหนือพื้นดิน แล้วสร้างเมืองที่มั่งคั่งขึ้นมา ตั้งแต่ชั้นสองลงไปก็จะไว้ที่ใต้ดินสำหรับติดตั้งกับดักมากมายไว้ป้องกันการโดนทำลายคริสตัล
เนื่องจากว่าการเก็บDPก็มีพวกมนุษย์ที่อยู่ในชั้นหนึ่งอยู่แล้ว ส่วนชั้นใต้ดินเนื่องจากว่าไม่จำเป็นต้องเรียกแขกอะไรเข้ามา ก็เลยจะสร้างของที่โหดร้ายสำหรับใช้ฆ่าฟันเท่านั้นก็พอ

ระหว่างที่กำลังคิดเรื่องการสำรวจอย่างจริงจัง จิ้งจอกสวรรค์ก็หาวออกมา

"คุณพ่อ ว่างจังเลยอะ"
"ก็นะ"

พวกผมกำลังเดินอยูในดันเจี้ยนที่ราวกับอยู่ในภูเขาไฟ
ถ้ำที่ล้อมรอบด้วยหินกับดิน ไกลๆก็มีแสงจากแมกมาแผ่ออกมา
ถึงจะรู้สึกเครียดและไม่สบายใจว่าการสำรวจนี้น่ะเป็นยังไง แต่ก็คงเป็นแค่การกลัวไปเองล่ะนะ เพราะว่า...

"ก๊าาาา!!"

กิ้งก่ายักษ์ที่ราวกับกลืนมนุษย์ได้เลยกำลังส่งเสียงร้องมาจากด้านหน้า
บรรยากาศที่เสียววาบจนรู้สึกได้ถึงผิวหนัง นั่นคือความแข็งแกร่งของอสูรระดับC

แต่ว่า ปังปังปัง เสียงที่ทำให้รู้สึกดีก็ดังขึ้นมา
วินาทีที่กิ้งก่าโผล่ออกมาพร้อมกับเปลวไฟขนาดใหญ่ในปาก พวกสเกลตันก็ระดมยิงแอสซัลท์ ไรเฟิลจนพรุนเป็นรังผึ้ง
อสูรระดับCไม่ได้อ่อนแอ สเตตัสของระดับCก็ไม่ได้แย่อะไร แต่ว่า พลังโจมตีของสเกลตันสูงเกินไป
สเกลตันก็ยังไม่แสดงสีหน้าอะไรออกมา

"..."

สเกลตันไม่ได้ทำท่าอะไร เพียงแค่ยกปืนลงแล้วเดินต่อไป
เครื่องจักรที่ทำหน้าที่ของตัวเองอย่างเงียบเชียบ ท่าทางนั้นราวกับพวกโปรเฟสชันแนล

พอคำนวณกระสุนที่เหลือจากจำนวนที่ยิงออกไป ดูเหมือนว่ายังไม่จำเป็นต้องเติมกระสุน
สเกลตันไม่สามารถโหลดกระสุนเองได้ ดังนั้นคนที่ต้องคิดเรื่องกระสุนก็มีแต่ผมเท่านั้น เพราะว่าไม่ว่าฝึกแค่ไหนก็จำไม่ได้น่ะสิ
พอมองสเกลตันแบบนั้น จิ้งจอกสวรรค์ก็พองแก้มออกมา

"ถูกสเกลตันจัดการไปก่อนอีกแล้วอะ!"

จิ้งจอกสวรรค์กระทืบเท้าด้วยความผิดหวัง

"เอาน่าช่วยไม่ได้หรอก ระยะยิงมันผิดกันนี่นะ"

เนื่องจากว่าสเกลตันทำตามคำสั่งหยิบอาวุธ กับยิงอยู่ พอเห็นสิ่งที่เคลื่อนไหวได้ก็จะเริ่มยิงทันที
แล้วก็มีแบ่งเป็นกลุ่มข้างหน้าและข้างหลัง ทำให้สามารถระวังได้ทั้งสองทาง

พวกสเกลตันทำงานได้ดียิ่งกว่าที่คิดเสียอีก พอพบอสูรก็ฆ่าตายในทันที ระยะหวังผล400เมตรไม่ใช่อะไรเล่นๆ
ลูกซองของจิ้งจอกสวรรค์มีระยะยิง50เมตร ดังนั้นก่อนที่จิ้งจอกสวรรค์จะเข้าถึงอสูรได้ก็ถูกสเกลตันจัดการจนหมดแล้ว

"คุณพ่อ จิ้งจอกสวรรค์ก็อยากสู้แล้วอะ!!"
"อดทนจนกว่าจะถึงตอนที่มีอสูรที่สเกลตันรับมือไม่ไหวก่อนเถอะ"

พวกที่สเกลตันไม่สามารถรับมือได้ พวกที่เคลื่อนไหวเร็วหรือกระสุนไม่สามารถยิงเข้าได้ แข็งเกินกว่าที่กระสุน5.56mmจะยิงเข้าน่ะนะ
ถึงตอนนั้นแล้ว ก็เป็นหน้าที่ของจิ้งจอกสวรรค์

ถ้าเป็นจิ้งจอกสวรรค์ถึงจะเป็นคู่ต่อสู้ที่เร็วแค่ไหนก็ตามทัน
แล้วก็ อาวุธของจิ้งจอกสวรรค์ ปืนลูกซอง ลูกโดดของเรมิงตันM870ก็มีพลังทำลายพอๆกับไรเฟิลที่มีลำกล้องใหญ่ๆ
ศัตรูทีทนได้คงมีแค่ไม่กี่ตนเท่านั้น
ถึงจิ้งจอกสวรรค์จะไม่ยอมรับ แต่ก็ยอมที่จะรอเฉยๆ

"แต่ว่าการที่มีปาร์ตี้เนี่ยช่วยได้มากเลยนะ"

ผมบอกขอบคุณกับซัคคิวบัสที่บอกเรื่องปาร์ตี้ให้
เพราะว่าซัคคิวบัสเป็นคนสอนเรื่องเกี่ยวกับปาร์ตี้

สามารถพาไปได้มาสุดสิบตน ถ้ารวมปาร์ตี้กันจะสามารถแบ่งประสบการณ์ด้วยกันทุกคนได้ แล้วDPเองก็ให้กับผมที่เป็นจอมมารเท่านั้น
เรื่องที่จะทำให้ไม่ใช้มันก็ไม่มี
จริงๆแล้ว สเกลตันที่เพิ่มเลเวลตั้งแต่เมื่อกี้ จิ้งจอกสวรรค์เองก็ได้ค่าประสบการณ์เช่นกัน
คิดถูกที่สร้างสเกลตันแบบพัฒนาเลเวลได้ ถ้าอย่างนี้ท่าทางจะเก็บได้เกินเลเวลสิบแน่
พอรู้สึกได้ถึงสายตาที่มองมา ก็พบว่าซัคคิวบัสกำลังมองผมกับสเกลตันสลับกันอยู่

"มีแต่จอมมาร[การสร้าง]เท่านั้นล่ะค่ะ คิดไม่ถึงเลยค่ะว่าสเกลตันจะแข็งแกร่งได้ขนาดนี้น่ะค่ะ"

ซัคคิวบัสมองไปที่สเกลตันที่จัดการอสูรระดับCได้ด้วยสายตาหวาดเกรง

"แค่พลังโจมตี ก็อยู่ระดับเดียวอสูรระดับBล่ะนะ ทางกลับกันพลังป้องกันก็ยังเหมือนเดิม ถ้าโดนโจมตีก็คงกลายเป็นเศษขี้เถ้าล่ะ"
"ถ้าโจมตีได้ไกลขนาดนั้นแล้ว จะโดนโจมตีได้ยังไงกันคะ?"
"จะเป็นยังไงกันนะ ก็อาจจะโดนลอบจู่โจมได้นี่นา เอาเถอะ ถึงตายไปก็คงไม่รู้สึกเสียดายอะไร เพราะนี่ล่ะคือจุดดีของสเกลตัน"

ถึงตายไปก็แค่เสีย20BPไป ไม่น่ารู้สึกเสียดายอะไร
นั่นคือข้อดีของสเกลตัน... ถ้าไม่คิดเรื่องการฝึกล่ะก็นะ
พอคิดแบบนั้นพื้นดินก็สั่น
เข้ามาใกล้เรื่อยๆแล้ว

"กว๊าา!"

เสียงร้องแหลมสูงดังออกมา แล้วก็โผล่ขึ้นมาจากพื้นดินกลางขบวนของผม
อสรพิษเพลิงนั่นเอง
ผมจ้องมองไปที่มัน แล้วชื่อกับระดับก็ลอยเข้ามาในหัว พอเพิ่มเลเวลพลังของจอมมารก็แกร่งขึ้นจากที่ส่องได้แค่เลเวลแต่จะทำให้สามารถส่องดูชื่อ ระดับและความสามารถได้อีกด้วย
แต่ว่าด้วยเลเวลตอนนี้ ทำให้ยังไม่สามารถดูระดับพลังโดยละเอียดของอสูรระดับDได้

เผ่า:เฟลม ไวเปอร์ ระดับD
ชื่อ: ยังไม่ได้ตั้ง
เลเวล: 38
สกิล:เคลื่อนไหวใต้ดิน เปลวเพลิง

เมื่อเจอกับอสรพิษเพลิงที่โผล่มาจากใต้ดินแล้วสเกลตันก็ไร้ซึ่งการป้องกันใดๆ
โชคไม่ดีที่สเกลตันที่อยู่บริเวณใกล้ๆกับจัดที่อสรพิษเพลิงออกมา ก็ถูกลำตัวขนาดใหญ่ของมันทำให้แหลกไปในครั้งเดียว พลังป้องกันระดับGนั้นช่างบางราวกับกระดาษ
ผมเดาะลิ้น ตรงนั้นคือใจกลางของขบวนแถว จะให้สเกลตันยิงต่อไปไม่ได้

"พวกสเกลตัน หยุดซะ!"

พวกสเกลตันที่จะยิงกระสุนนัดต่อไปใส่ศัตรูก็ทำตามหยุดยิงตามคำสั่ง
ถ้าไม่ทำอย่างนี้ก็มีแต่จะโดนจัดการต่อไป
ผมกัดฟันกราม นอกจากไม่มีพลังป้องกันแล้ว ยังมีจุดอ่อนแบบนี้อีก
แต่ว่าถ้าไม่โจมตีศัตรูก็จะทำตามใจชอบได้ อสรพิษเพลิงพุ่งไปยังสเกลตันตนต่อไป

"ไม่ยอมให้ทำหรอกค่ะ!"

ระหว่างนั้น จิ้งจอกสวรรค์ก็ออกวิ่งไป เนื่องจากว่ามันยังอยู่ในกลุ่มของพวกสเกลตันเลยใช้ลูกซองไม่ได้ ก็เลยโยนมีดสำหรับกองทัพตรงเอวออกไปแทน
แทนที่จะเรียกว่ามีดน่าจะเป็นพร้ามากกว่า คมหนาๆยาว50cmที่ดำมืดราวกับจะดูดกลืนแสงสว่าง
จิ้งจอกสวรรค์จับหัวของอสรพิษเพลิงแล้วสะบัดมีดอย่างไร้ความปรานี หัวของมันก็ตกลงมา
อสรพิษเพลิงที่ไร้หัวก็ดิ้นไปมา
ต่อให้เป็นงูที่มีพลังชีวิตสูง แต่ขาดหัวไปก็เป็นอะไรไปไม่ได้อีก

"คุณพ่อ ทำได้แล้วค่ะ!"

ระหว่างที่ถือหัวที่หลุดของอสรพิษเพลิง จิ้งจอกสวรรค์ก็หันใบหน้าไร้เดียงสามา

"ช่วยได้มากเลย จิ้งจอกสวรรค์"

ช่วยได้จริงๆ
ถ้าจิ้งจอกสวรรค์ไม่รีบจัดการอสรพิษเพลิงตัวนั้นล่ะก็คงจะเสียสเกลตันไปอีกสองสามตน
อสรพิษเพลิงกลายเป็นประกายแสงสีฟ้า
สเกลตันที่ผมฝึกใช้ปืนอย่างยากลำบากก็กลายเป็นประกายแสงสีฟ้าเช่นกัน

"นี่คืออะไรน่ะ?"

ศพของอสรพิษไม่ได้หายไปโดยสมบูรณ์ เขี้ยวแข็งๆก็ตกอยู่
พอหยิบมาเคาะดู ก็มีเสียงราวกับโลหะ

"อุ๊ย ดรอปไอเทมด้วยนี่คะ"

ซัคคิวบัสพูดออกมาด้วยน้ำเสียงสดใสนิดหน่อย

"ดรอปไอเทม?"
"ใช่ค่ะ ถ้าดวงดีชิ้นส่วนที่มีพลังเวทของอสูรจะไม่หายไปด้วยน่ะค่ะ โดยเฉพาะอสูรที่มีอายุยาวนาน ก็ยิ่งมีโอกาสดรอปไอเทมมากค่ะ ก็เลยมีมนุษย์บางคนที่เข้ามาดันเจี้ยนเพื่อการนี้ค่ะ"

อย่างนี้นี่เอง ถึงได้ไม่ค่อยเห็นดรอปไอเทมในดันเจี้ยนของมัลโก้เลย
ก็เพราะว่าอสูรที่สู้ด้วยพึ่งออกจากวังวนแห่งความวุ่นวายนั่นเอง

"ขอบคุณที่บอก แล้วก็เรื่องการใช้งานสเกลตัน คงต้องคิดให้มากกว่านี้แล้วสินะ"

ถ้าอยู่นอกระยะยิงก็ว่าไป แต่รอบนี้ถูกบุกเข้ามาจากจุดที่คาดไม่ถึง จนทำให้เห็นจุดอ่อนจนได้
ให้ตายสิ อยากได้คนสั่งการจริงๆ
ผู้สั่งการที่สั่งสเกลตันได้ราวกับแขนขาตัวเอง

"คุณพ่อ มีความคิดดีๆแล้วค่ะ! เลิกใช้สเกลตันแล้วสร้างจิ้งจอกภูติเถอะค่ะ! ทั้งแข็งแกร่ง พูดได้ หัวดี แทนที่จะมีโครงกระดูกเยอะๆ แต่จิ้งจอกเยอะน่าจะน่ารักกว่านะคะ!"
"...อา เรื่องนั้นก็นะ"

ไม่มีDPพอ แล้วก็ ผมไม่ได้จะใช้แค่สิบหรือยี่สิบสักหน่อย อยากที่จะสร้างกองทัพที่มีหลายร้อยเร็วๆ ด้วยราคาของจิ้งจอกสวรรค์น่ะไม่มีทาง แต่ว่า ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่สนทัพจิ้งจอกนะ ไว้ค่อยคิดตอนที่มีDPละกัน
หลังจากนั้น สเกลตันก็กำจัดศัตรูได้อย่างไร้เทียมทาน การเก็บเลเวลครั้งแรกก็จบลง
ถึงจะเสียสเกลตันหนึ่งตนที่ฝึกมาตั้งนานไป แต่ก็เป็นบทเรียนที่ดี
ผมเองก็คิดถึงวิธีการใช้งานจากบทเรียนที่ได้รับนี้

 




NEKOPOST.NET