[นิยายแปล] การสร้างเมืองของท่านจอมมาร ตอนที่ 11 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] การสร้างเมืองของท่านจอมมาร

Ch.11 - ตอนที่10 [ถ้ำบัวแดง]


"นั่น เหล่าอสูรลูกน้องของนายเหรอ"

มัลโก้พูดพร้อมกับหัวเราะแข็งๆออกมา

"น่ารักใช่ไหมล่ะ?"

ผมกับจิ้งจอกสวรรค์ที่เก็บถึงเลเวลสิบโดยปลอดภัย ก็ได้ให้ซัคคิวบัสพาไปหามัลโก้
แน่นอนว่าก็เพื่อที่จะให้พาไป[ถ้ำบัวแดง]
ผมเองก็พากองทัพสเกลตันไปเหมือนกันโดยที่ยังคงถือแอสซัลท์ ไรเฟิล M&K MK416อยู่ด้วย
สเกลตันที่ไร้อารมณ์กับปืนที่ดูแข็งๆช่างเป็นการผสมกันที่ทำให้รู้สึกดีจริงๆ

"พึ่งจะเคยเห็นจอมมารที่จะใช้สเกลตันจริงๆครั้งแรกเลยนะเนี่ย"
"ถ้าผมเป็นคนใช้ล่ะก็ ถึงจะเป็นสเกลตันก็ต้องเป็นกำลังรบที่ยอดเยี่ยมได้"
"ก็คงจะเป็นอย่างนั้นล่ะมั้ง ถ้ามีอาวุธนั่นใครจะใช้ก็คงไม่ต้องสนใจ คิดได้ดีเลยล่ะ"

มัลโก้มองจุดประสงค์ของผมออกในพริบตา
สมกับเป็นจอมมารที่มีความสามารถ

"โพลเคล จิ้งจอกสวรรค์หนึ่งตนกับสเกลตันอีกเก้าตน เป็นปารตี้ที่มีครบสิบตนแล้วสินะ ถือว่าเป็นกำลังรบที่ดีสำหรับจอมมารที่พึ่งเกิดล่ะนะ เท่านี้ก็คงไปส่งได้อย่างสบายใจ แต่ว่าอย่าประมาทไปซะล่ะ"
"แน่นอน เข้าใจแล้วน่า"

ครั้งนี้ไม่ได้คิดที่จะบุกเข้าไปลึก
ถึงจะอยากทำลายคริสตัลแล้วเอาเหรียญออริจินัลมา แต่ว่าก็คงต้องไว้มีกำลังรบมากกว่านี้

ต้องรวบรวม[อสูรแห่งคำมั่นสัญญา]ให้ครบสามตน แล้วไว้ค่อยให้ทุกตนอัพถึงเลเวลห้าสิบแล้วค่อยคิดที่จะบุกอย่างจริงจัง
จนกว่าจะถึงตอนนั้น ก็ไปกลับแค่ชั้นแรกเพื่อเก็บเลเวลกับDPก็พอ

"เอาเถอะ เธอเองก็เป็นคนรอบคอบแถมหัวก็ดี คงไม่ทำอะไรเกินตัว แต่เพื่อป้องกันไว้ก่อนฉันจะให้ยืมซัคคิวบัสไว้ ซัคคิวบัส ฝากดูแลเขาด้วยล่ะ"
"จะดีเหรอคะ? ถ้าฉันไม่อยู่ล่ะก็อสูรในย่านที่อยู่ก็จะวาร์ปไปไหนไม่ได้เลยนะคะ"
"ไม่เป็นไรหรอก บางครั้งก็ให้รามทำงานบ้างก็ได้"
"ถ้าท่านรามทำแทน ฉันก็คงวางใจได้แล้วค่ะ"

บางที รามจะไม่ใช่ชื่อเผ่าแต่เป็นชื่อส่วนตัว ถ้าเป็นอสูรที่มัลโก้ตั้งชื่อให้ก็คงจะแข็งแกร่งมาก

"ถ้าอย่างนั้น ซัคคิวบัส ฝากด้วยล่ะ ถึงจะให้ไปคุ้มครอง แต่ถ้าเกิดมีสถานการณ์ที่ต้องเลือกชีวิตของตัวเองกับโพลเคล ถึงตอนนั้นก็เลือกชีวิตของตัวเองซะ ถ้าหมอนั่นทำให้เรื่องราวเป็นถึงขนาดนั้น โพลเคลก็คงเป็นแค่ไอ้โง่ ไม่มีค่าให้ลังเลใดๆทั้งนั้น"

ถึงจะพูดขนาดนั้น แต่ก็ยอมรับได้
จริงๆแล้ว แค่ให้ยืมซัคคิวบัสก็น่าขอบคุณพอแล้ว
อสูรระดับBถือเป็นกำลังรบที่แข็งแกร่ง

"รับทราบค่ะ ท่านมัลโคเซียส ถ้าอย่างนั้นก็ไปกันเถอะ"
"อืม ฝากตัวด้วย"

การคุยของเจ้านายลูกน้องจบลงแล้ว
ซัคคิวบัสก็เปิดวงเวทออกมา

"เดี๋ยวก่อนนะ พลังวาร์ปของซัคคิวบัสเนี่ยใช้ออกนอกดันเจี้ยนได้ด้วยเหรอ?"

คนที่ตอบไม่ใช่ซัคคิวบัสที่เปิดวงเวท แต่เป็นมัลโก้ที่เปิดปากพูดออกมา

"ก็ถ้าสร้างวงเวทไว้ก่อนแล้วน่ะนะ วาร์ประหว่างวงเวทไปยังอีกวงเวท เป็นการประยุกต์ของเวทของซัคคิวบัสที่ใช้เข้าไปในฝันน่ะ ถึงจะพาไปได้มากสุดแค่สองคนก็เถอะ"

เป็นพลังที่สะดวกจริงๆ
อนาคตถ้ามีเหรียญที่สร้างซัคคิวบัสได้ก็อยากลองสร้างดู
ลิชที่ควบคุมอันเดด ซัคคิวบัสที่ใช้วงเวทวาร์ปได้
อสูรที่อยากสร้างเพิ่มขึ้นเรื่อยๆแล้ว

"ท่านจอมมารแห่ง[การสร้าง]โพลเคล เตรียมการเรียบร้อยแล้วค่ะ พร้อมที่จะไปเสมอ"
"เข้าใจแล้ว ไปกันเลยเถอะ"

ผมเก็บสเกลตันทุกตน แล้วเข้าไปใกล้ซัคคิวบัสกับจิ้งจอกสวรรค์
วงเวทของซัคคิวบัสเปล่งแสงสีฟ้าออกมา

"อ๊ะ โพลเคล ลืมบอกเรื่องสำคัญไปเลย อีกไม่นานจอมมารทุกคนก็จะมารวมตัว..."

ระหว่างที่มัลโก้กำลังพูดวงเวทก็ทำงาน ถึงจะสนใจเนื้อหาแต่ตัวผมก็ถูกแสงล้อมไว้แล้ว
แล้วในที่สุดก็ได้ออกไปนอกดันเจี้ยนของมัลโก้ครั้งแรก

"ร้อน"

ก่อนที่จะออกเดิน นั่นคือคำพูดที่ออกมา
ที่นี่อบอ้าวสุดๆ ถึงจะคิดอยู่แล้วก็เถอะจากชื่อ[ถ้ำบัวแดง]แต่นี่ก็ร้อนยิ่งกว่าที่คิดอีก
แทนที่จะบอกว่าถ้ำ แต่มีรูปลักษณ์ที่ดูอยู่ภายในภูเขาไฟ
เปลวเพลิงส่องสว่างล้อมรอบดินกับหิน
มีถนนกว้างๆ ประมาณมากกว่าสามเมตรได้
แล้วผมก็เรียกสเกลตันออกมา สเกลตันที่ส่งเสียงแก๊กๆก็มาเรียงแถวกัน

"คุณพ่อร้อนเหรอคะ?"
"จิ้งจอกสวรรค์ไม่รู้สึกเหรอ?"
"จิ้งจอกสวรรค์ไม่รู้สึกเลยค่ะ"

สำหรับจิ้งจอกสวรรค์ที่ควบคุมเพลิงได้ ความร้อนแค่นี้คงไม่เป็นปัญหาอะไร

"ฉันเองก็ร้อนค่ะ เพราะอย่างนั้นเลยไม่อยากมาที่นี่เลยค่ะ"

ซัคคิวบัสก็ดูจะลำบากเหมือนกับผม
ทั้งที่เสื้อก็บางอยู่แล้ว แต่ด้วยชุดแบบนั้นยังดึงชายเสื้ออีก เป็นพิษกับสายตาจริงๆ

กองทัพของสเกลตันเองก็ทำแค่ส่งเสียงแก๊กๆ
ให้ตายสิไม่รู้ว่าคิดอะไรจริงๆ

"ถ้าคุณพ่อกับซัคคิวบัสร้อนล่ะก็จิ้งจอกสวรรค์จะทำให้เย็นให้ค่ะ"

ตามที่เธอพูด อยู่ๆอุณหภูมิก็เย็นขึ้นมา

"เวทมนตร์ของจิ้งจอกสวรรค์เหรอ?"
"ใช่แล้วค่ะ! คุณพ่อรู้สึกดีไหมคะ?"
"อืม เย็นแล้วดีขึ้นเยอะช่วยได้มากเลย"

จิ้งจอกสวรรค์มีสกิลผู้ปกครองเปลวเพลิง
ผลก็คือทำให้พลังทำลายของเวทธาตุไฟรุนแรงยิ่งขึ้น ลดพลังเวทที่เสียไป แล้วควบคุมไฟทั้งหมดในพื้นที่นั้นได้
เวทไฟเองก็มีการควบคุมความร้อนอยู่ การจะลดมันก็สามารถทำได้
สบายจริงๆ เท่านี้ก็ล่าได้อย่างรู้สึกดีแล้ว

"ต้องให้รางวัลจิ้งจอกสวรรค์แล้วสิ"

ผมสร้างคาราเมลด้วยสร้าง
แล้วจิ้งจอกสวรรค์ก็อ้าปากกว้าง ผมก็ป้อนคาราเมลเข้าไป

"ย้า~♪"

จิ้งจอกสวรรค์ที่ช่วงนี้ติดคาราเมลก็เลียไปที่คาราเมลอย่างมีความสุข
แล้วซัคคิวบัสก็เริ่มพูดกับผม

"มีเรื่องอยากจะบอกก่อนหนึ่งอย่างค่ะ"

ซัคคิวบัสหยุดลง
แล้วก็ชี้นิ้วลงไปที่เท้า

"ตอนที่ฉันต้องวาร์ปนอกดันเจี้ยนของท่านมัลโคเซียส ทำได้แค่วาร์ประหว่างวงเวทเท่านั้นล่ะค่ะ หรือก็คือถ้าจะกลับไปที่ของท่านมัลโคเซียส ก็มีแต่ต้องกลับมาที่วงเวทที่อยู่ที่นี่ที่อยู่ตอนนี้เท่านั้น เพราะฉะนั้นกรุณาจำทางให้ดีๆด้วยค่ะ"
"เข้าใจแล้วจะจำให้ดี"

บางที การออกมาข้างนอกแบบปกติจะทำได้ก็เถอะ แต่ถ้าต้องเดินกลับไปดันเจี้ยนของมัลโก้แบบไม่วาร์ปนี่ไม่อยากจินตนาการเลย
ผมเลยใช้[สร้าง] สร้างเครื่องส่งสัญญาณออกมา

แล้วก็[สร้าง]สมาร์ทโฟนกับเครื่องรับสัญญาณ แล้วก็ติดตั้งเครื่องรับสัญญาณไว้ที่สมาร์ทโฟน
เพราะไม่มีGPS เลยไม่มีแผนที่ แต่ถ้ามีแอพอยู่ อย่างน้อยก็รู้ทางได้

ผมเก็บสมาร์ทโฟนไว้ที่กระเป๋าเสื้อ เปิดระบบบันทึกภาพ บางทีมันอาจจะมีประโยชน์ทีหลังได้

ทั้งมีความทรงจำเกี่ยวกับปืน แถมยังมีของแบบนี้อยู่อีก นี่ผม เป็นคนแบบไหนกันแน่
ปริศนาช่างมากเหลือเกิน
บางทีคงไม่ใช่คนธรรมดาแน่ๆ

"ซัคคิวบัส มีอะไรอย่างอื่นอีกไหม?"
"ฉันไม่มีเรื่องอะไรแล้วค่ะ"
"ถ้าอย่างนั้นก็ไปกันเถอะ"
"ย้า~♪ จะได้ปราบอสูรเยอะๆแล้ว!"

เตรียมการเรียบร้อยแล้ว แล้วพวกผมก็เริ่มออกเดิน

 




NEKOPOST.NET