(นิยายแปล) ฮาเร็มต่างโลกของคนสกิลโกง(นายท่านสกิลโกงกับเกิดใหม่เป็นเอลฟ์โลลิ) ตอนที่ 60 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

(นิยายแปล) ฮาเร็มต่างโลกของคนสกิลโกง(นายท่านสกิลโกงกับเกิดใหม่เป็นเอลฟ์โลลิ)

Ch.60 - จบด้วยดีอย่างมีความสุข


[เน๋ ลูลู่ ยูเรีย]

[อะไรงั้นหรือคะรุ่นพี่ อีกนิดเดียวจะมัดผมเสร็จแล้วเพราะงั้นกรุณาอย่าขยับนะคะ]

 

ผมส่งเสียงเรียกพร้อมกับมองลูลู่ที่"สวมชุดสีขาวบริสุทธิ์"ที่กำลังมัดผมให้ผมอยู่ 

ที่อยู่อยู่ตรงด้านหลังของผมที่นั่งหันหน้าตรงข้ามกับกระจก

ข้างๆมียูเรียที่"สวมชุดสีขาวบริสุทธิ์"เหมือนกันที่เซ็ตผมสูงขึ้นมาประดับเส้นผมด้วยดอกไม้สีขาวจำนวนมาก

 

[คิดมาโดยตลอดเลยแต่ทว่านะ]

[อะไรงั้นหรือคะ? ถ้าเป็นชุดใส่ใส่อยู่ละก็มันดูเหมาะมากเลยละคะ สวยจังเลยนะคะ]

 

ผมตอบกลับด้วยรอยยิ้มที่กำกวมให้กับยูเรียที่พูดชมด้วยคำเช่นนั้นออกมา

ผมจ้องมองตัวเองในกระจกอีกครั้งหนึ่ง――และถอนหายใจออกมา

 

[นี่มัน ไม่ว่าจะยังไงก็ตามไม่ใช่ว่าทำสิ่งที่บ้าเกินไปใช่ไหมนะ.....?]

 

ผมพอพูดออกมาเช่นนั้น ที่สะท้อนให้เห็นอยู่ในกระจกคือ 

"สาวน้อยเอลฟ์ที่อุ้มท้องโตๆร่างกายห่อไปด้วยชุดแต่งงานสีขาวบริสุทธิ์"

ผุดรอยยิ้มออกมาบนหน้าราวกับว่าได้ยอมรับมันเหมือนกันแล้ว

หมายความว่าไงงั้นหรือ ใช่มันเป็นสภาพของผมนะ

 

[เอาเถอะ แต่ทว่าแน่นอนว่ากลิ่นอาชญากรรมมันหึ่งออกมาเลย](TL//กลิ่นชวนเรียกคุกมาขังหมี)

[เพราะแม้จะว่าจะเป็นการจัดพิธีก่อนที่จะคลอดอาจจะเรียกได้ว่าเป็นทำให้เสร็จทีเดียวพร้อมกันเลยนะคะ....]

 

ยูเรียที่ยิ้มขมๆออกมาและใคร่ครวญสถานะการณ์ กับลูลู่แสดงความรู้สึกเห็นด้วยเหมือนกัน

เพราะมีเรื่องที่ราชาของอาณาจักแห่งหนึ่งไม่สามารถที่จะแต่งงานได้หลังจากที่มีเด็กเกิดออกมา

นั่นจึงเป็นเหตุผลที่เตรียมความพร้อมให้เร็วที่สุดเท่าที่เป้นไปได้จัดพิธีแต่งงานก่อนที่จะคลอดออกมา

มันเป็นการจับคู่กันอย่างยิ่งใหญ่ระหว่างพิธีแต่งงานของคนท้อง

มันเป็นเหตุการณ์ที่เรียกได้ว่าการตัดหัวเสียบประจานเลย 

มีความรู้สึกราวกับว่า Maternity Blue และ  Marriage Blueมาจับมือกันและกันเล่นอยู่ที่บ้านเลย

(TL//Maternity Blueคุณแม่ที่วิตกกังวลกับลูกที่จะเกิด Marriage Blueความกังวลอย่างฉับพลันตอนแต่งงาน)

 

เพราะยังไม่มีอะไรอย่างเจ้าหน้าที่หน่วยงานรัฐ แต่ดูเหมือนว่ามีการแบ่งแยกเช่นเดียวกับการจดทะเบียนเอาไว้อยู่

เพราะงั้นตั้งแต่วันนี้ไปเป็นที่ชัดเจนแล้วว่าต้องเรียกชื่อของตนเองว่า "คิซารากิ โซระ" แล้ว

มันราวกับความเจ็บปวดรวดร้าวราวกับความโศกเศร้าเลยนะ

เอาเถอะ เพราะดูเหมือนว่าจะเหลือนามสกุลก่อนที่จะเกิดให้กับให้กับชื่อของเด็กที่จะเกิดออกมาเพราะงั้น

เพียงแค่เรื่องนั้นเบาใจแล้วใช่ไหมน่ะ

 

เสริมอีกนิดลูลู่กับยูเรีย และเฟรย์ก็ถือโอกาสนั้นด้วยตัดสินใจกลายเป็นภรรยาคนที่ด้วยเลย เพราะงั้นเลยจัดพิธีในเวลาเดียวกัน

ตัดสินใจจัดพีธีแต่งงานแบบ4หรือหรือก็คือมากกว่า3เลย แต่ทว่าเมนหลักดูเหมือนว่าจะเป้นผมจนถึงท้ายที่สุดนะ

เอาเถอะการทำแบบนั้นจะทำให้เกิดข่าวลืออะไแบบไหนขึ้นมา

แต่อาจจะมีการพรรณารูปลักษณ์บุคคลที่ยอดเยี่ยมน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าราชาโฟริชอีกก็ได้

(TL//ก็ล่อแต่งสาวอมุษย์ไป4ถึง4ทีเดียวเลยนี่)

 

ในเบื้องต้นดูเหมือนว่าจะมีเพียงแค่เสียงอวยพรหรือก็คือถูกรู้ถึงสภาพการณ์จากประชาชนแล้วเพราะงั้น

คงจะไม่เป็นไร บางทีนะ

 

[โซราาา ใกล้จะได้เวลาแล้วว]

 

ผมถอนหายใจออกมาทีนึง ลูลู่ออกมาเคียงข้างผมที่เซ็ตผมเสร็จเรียบร้อยแล้ว

และเฟรย์ที่ร่างกายอยู่ใน"ชุดสีขาวบริสุทธิ์"เช่นเดียวกับยูเรีย  ไม่ว่ายังไงก็ตาม

ดูเหมือนว่าจะยืนยันอย่างหนักแน่นว่า[อยากจะอยู่ด้วยกันกับโซระตลอดไป และชั้นก็อยากจะเป็นแม่ของลูกของโซระด้วยเหมือนกัน]

ดูเหมือนว่าจะบุกเบิกเส้นทางที่จะกลายเป็นภรรยาคนที่4ของนายท่านได้อย่างยอดเยี่ยม

 

แม้ว่ามันจะลงเอยที่การแสดงกายกรรมผาดโผนที่ยอดเยี่ยมอีกแต่ว่า

เฉพาะกับหมูน้ำตัวนี้คงจะสายเกินไปแล้วใช่ไหม ดูเหมือนว่าจะไม่มีความรู้สึกสัมพันธ์อื่นๆ

นอกจากความสัมพันธ์ชายหญิงเพราะงั้น

ความสัมพันธ์จนถึงตอนนี้ไม่มีสิ่งใดเปลี่ยนแปลงไปล่ะนะ

(TL//กายกรรมแบบนั้นและ ยอมแค่มีไรกันแต่ไม่ได้รักอะไรชูยะแต่รักโซระ)

 

[เข้าใจแล้ว]

 

พอผมลุกขึ้นมาจากเก้าอี้อย่างช้าๆพร้อมกับได้รับการประคอง

หลังจากที่รอคอยที่ห้องพร้อมกับได้รับการช่วยถือชายกระโปรงที่ยาว

เอาล่ะ เวททีที่ถูกเปิดขึ้นครั้งหนึ่งในตลอดช่วงชีวิต1สมัย ทางเลือกที่คาดหวังไว้

 

 

พิธีแต่งงานเป็นพิธีออริจินอลที่รวมเข้าด้วยกันระหว่างพิธีแบบญี่ปุ่นกับพิธีแบบของทางนี้

ในฐานะที่มันเป็นกระแสต้องให้มีการได้รับฟังคำปฏิญาณของคู่สามีภรรยาให้แก่คนฟังจนจบ

หลังจากนั้นเป็นงานเทศกาลที่คึกคักและเสียงเพลงกับเครื่องดื่มในงานพิธี

คงจะเข้ากันได้ดีกับอาณาจักรนี้ที่ชอบงานเทศกาล

 

ที่ทางเข้าสถานจัดพิธีมีคาไซซังที่สวมชุดอัศวินที่ถูกนำมาใช้แบบใหม่

กับคลิสที่สวมเดรสที่ใช้เป็นประจำอย่างสดใสกำลังรออยู่ และพาไปถึงที่นายท่านอยู่ที่ถูกปูด้วยพรมแดงยาวเอาไว้

ยูเรีย ลูลู่ เฟรย์ทั้งสามคนตามมาอย่างเงียบๆอยู่ข้างหลังผมที่อยู่นำหน้า

 

แขกผู้เข้าร่วมมารวดเร็วเรียบร้อยแล้วหันหน้ามา มีคุณหูเสือที่กอดแขนไขว้กันกับอาราคิสซัง

สาวน้อยดำที่ไม่รู้ว่าคิดอะไรอยู่ที่ไม่แสดงสีหน้าอะไรเช่นเคยไม่มีเปลี่ยน

เมื่อเร็วๆนี้เกลียวม้วนตั้งมาเที่ยวเล่นด้วยพ่วงเหตุผลว่ามาพักผ่อนด้วยกันหรือก็คือเพราะถูกลดขั้นลงเลยมีเวลาว่าง

และก็มีเหล่านักผจญภัยที่พูดคุยหลายๆเรื่องๆในเมืองที่อาศัยอยู่ในตอนแรก

คู่สามีภรรยาคอลลินซุซังกับคลาริสซัง

 

และก็ยังมีเหล่าประชาชนที่น่าเอ็นดูที่มาเฝ้าดูด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้มอยู่เต็มใบหน้า

และพวกเด็กๆที่แต่งตัวอะไรกันเนี่ย หันหน้ามาด้วยดวงตาที่เป็นประกาย

ทั้งๆที่ไม่ควรจะดีใจแท้ๆแต่ว่าไม่ว่าอย่างไรก็ตาม เพราะอะไรถึงไม่สามารถหยุดความรู้สึกที่พุ่งพล่านขึ้นมาในจิตใจได้

 

สิ่งที่กำลังรออยู่ในช่องทางเดินคือ เรียล่าซังที่ทำหน้าที่รับฟังคำปฏิญาณจนจบ

ที่สวมชุดประกอบพิธีอย่างเป็นทางการ กับนายท่านที่สวมชุดทักซีโด้สีขาว

ผมส่งสายตาชำเลืองมองคาไซํงกับคลิสที่ไปนั่งอยู่แถวหน้าสุดและปล่อยให้ผ่านต่อซ้ายขวาราวกับส่งไม้ต่อให้นายท่าน

ผมก้าวขาไปข้างหน้า1ก้าวไปตรงที่ๆนายท่านอยู่

 

[......โซระ นั่นมัน สวยมากๆเลยล่ะ]

[.....ขอบคุณ]

 

ถ้าหากเป็นคนขี้อายและถูกชมแก้มแดงในสถานที่แบบนีละก็คงจะเป็นเจ้าสาวที่น่ารักสุดๆไปเลยใช่ไหมละ

แต่ทว่าน่าเสียดายที่ผมไม่ได้เป็นเช่นนั้นเพราะงั้นขอแสดงความเสียใจด้วย

 

[ลูลู่กับยูเรียก็ สวยมากเลยล่ะ]

[ค่ะ....]

[เอะเหะเหะๆ]

 

ตามพื้นฐานแบบนั้นมันคงจะเป็นปฎิกริยาที่ไม่ถูกต้องอะไรแบบนั้นใช่ไหมแต่ทว่านะ

แม้ว่าจะไม่สามารถมองเห็นด้านหลังได้ก็ตามแต่ว่าไม่ว่ายังไงก็เข้าใจปฏิกริยาของทั้งสองคนได้

 

[ชั้นล่ะー?]

[อาาา เฟรย์ก็สวยละนะ]

 

เสริมอีกนิดเด็กคนนี้ไม่ได้คิดอะไรเลยเพราะอยากจะถูกชมเพียงแค่นั้น ผมรู้เลย

นายท่านก็แสดงสีหน้าทำราวกับว่าอีกฝ่ายเป็นเด็ก

(TL//ก็เด็กจริงๆนี่หว่า อายุ 13เองมั่งจากเนื้อเรื่องผ่านไม่ถึง2ปีด้วยซ้ำ)

 

[เอาล่ะ มือ]

 

ผมยื่นมือออกไป และมายืนเคียงข้างที่ด้านขวาของนายท่าน

ยูเรียกับลูลู่ และเฟรย์ไปอยู่ข้างหลังในเกือบจะทันทีเดี๋ยวนั้นเลย

 

[ในนามของข้าเรียล่ารัฐมนตรีอาณาจักร Moon forest! ตั้งแต่นี้ต่อไป

ฝ่าบาทชูยะ คิริซากิราชาอาณาจักร Moon forest 

พร้อมกับหัวหน้านางสนองโอษฐ์ อามานาริ โซระ

หัวหน้าสาวใช้ยูเรีย อัศวินรักษาพระองค์ลูลู่ นักร้องแห่งราชวังเฟรย์

ขอดำเนินการจัดพิธีแต่งงานของชื่อทั้ง5คนที่ได้กล่าวไป!

คนที่มีสิ่งใดจะคัดคาดในพิธีในเวลานี้ให้กล่าวออกมาในตอนนี้ ถ้าไม่มีละก็จงตอบกลับด้วยการไม่พูดล่ะ]

(TL//ดิบใช้นามสกุลลงหลังแทนรอบนี้เพื่อให้เข้าธรรมนียมฝั่งนี้)

 

ด้วยคำกล่าวของเรียล่าซัง ไม่เพียงแม้สักคนเดียวที่กล่าวคำใดๆออกมา

ภายในบรรยากาศที่งานกลับไปเงียบสงบอย่างน่าอัศจรรย์จริงๆ

สายตาที่อ่อนโยนของเรียล่าซังจ้องมาที่นายท่าน

 

[ฝ่าบาทชูยะ คิซารากิ ท่านจะรับเหล่าเด็กสาวเหล่านี้เป็นภรรยา

จะให้คำสัญญาว่า ตั้งแต่นี้ต่อไปไม่ว่าเวลาไหนเมื่อไหร่ก็ตาม 

รักเมตตา ให้การสนับหรือไม่?]

 

[ในนามพระราชาของอาณาจักรMoon forest จะรักเหล่าภรรยาตลอดไปจนชั่วชีวิต

และสาบานว่าจะรักและเมตตาตลอดไป]

 

เงียบจังเลยน้า แต่ว่าพูดประกาศออกมาด้วยเสียงดังเข้มแข็งก้องกังวาล

 

[หัวหน้านางสนองโอษฐ์โซระ อามานาริ คุณผู้หญิงไม่ว่าจะเวลาไหนก็ตาม

จะให้คำสัญญาว่าตั้งแต่นี้ต่อไปจะรักและเมตตาสนับสนุน ฝ่าบาทชูยะ คิซารากิในฐานะสามีหรือไม่?]

 

ถ้าพูดว่าเกลียดที่นี่จะเป็นยังไงน้าหรือก็คือเป็นความคิดซุกซนสนุกๆที่ผุดขึ้นมาแต่ว่า

ผมอดทนและพยักหน้า

 

[ขอสาบานว่าจะให้การสนับสนุน และให้ความรัก เมตตากับสามีตลอดชีวิต]

 

สันหลังผมตั้งขึ้นมาตรงส่วนที่พูดว่า"รัก" ไม่ใช่ว่าเป็นสิ่งที่พูดออกมาจากใจหรอกน่ะ

 

[หัวหน้าสาวใช้ยูเรีย อัศวินรักษาพระองค์ลูลู่ นักร้องแห่งราชวังเฟรย์เอ๋ย

พวกเจ้านั้นก็จะให้คำสำบานว่าจะรักและเมตตาสนับสนุน ฝ่าบาทชูยะ คิซารากิในฐานะสามี

และสนับสนุนฝ่าบาทโซระในฐานะราชินีหรือไม่?]

 

[ขอให้คำสาบานว่าจะให้การสนับสนุนทั้งสองท่านจนกว่าชีวิตจะหาไม่คะ]

[ค่ะ ขอสาบานว่าจะให้การสนับสนุนทั้งสองท่าน!]

[ขอสาบาานนน]

 

ผมฟังคำตอบรับของทั้งสองคนด้วยเสียงที่มีพลัง และเรียล่าซังผุดรอยยิ้มออกมาด้วยความอิ่มเอมใจ

 

[ถ้างั้น ประทับริมฝีปากแห่งคำสัญญาณ ณ ที่แห่งนี้]

 

อา อย่างที่คิดจริงๆ ส่วนนั้นก็เป็นไปตามหลักสินะ 

พอเงยหน้ามองนายท่าน และผ้าคลุมหน้าถูกดึงขึ้นไปไว้บนหัว

 

[ไม่ดีเลยน้า อย่างที่คิดจริงๆดูเหมือนชั้นไม่สามารถปล่อยเธอไป]

 

นายท่านเขยิบเข้ามาใกล้หน้าผม ผมได้ยินเพียงแค่เสียงพึมพำเบาๆ

มันสายเกินไป  ตั้งแต่แรกทำไมไม่คิดอะไรอย่างเช่นหนีไปเลยนะตัวผม

 

[พะ เพราะสัญญาไว้นะ]

[สัญญา?]

 

ผมโต้ด้วยคำพูดเพียงคำเดียว ผมไม่เนรคุณหรอก

เพราะการที่มีผมในตอนนี้ ต้องขอขอบคุณคนๆนี้ไม่ผิดแน่นอนละนะ

ถึงแม้ว่านายท่านจะลืมไปแล้วแต่ว่า ผมจะปกป้องมันอย่างแน่นอน

 

[อย่างน้อยที่สุดตราบเท่าที่ในระหว่างที่นายท่านมีชีวิตอยู่

ผมจะอยู่เคียงข้างตลอดไปละน่ะ]

[....อาาา นั่นสินะ....โซระ ตั้งแต่นี้ต่อไปก็ขอรบกวนฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะ]

 

เพราะเหตุนั้นพิธีดำเนินต่อไปอย่างรู้กันหรือก็คือ 

เพราะว่าใบ้หน้าของนายท่านเขยิบเข้ามาใกล้ๆรวมทั้งริมฝีปากก็ขยับเข้ามาโดยไม่คาดคิด

พอผมหลับตาลง  ริมฝีปากก็ซ้อนทับกันเรียบร้อยแล้ว

เพราะไหนๆก็ใช่ชีวิตกันยาวด้วยพันธะสัญญา 

กรุณาสร้างความทรงจำเดียวๆด้วยนะคะ ท่าน"สามี"?

 




NEKOPOST.NET