(นิยายแปล) ฮาเร็มต่างโลกของคนสกิลโกง(นายท่านสกิลโกงกับเกิดใหม่เป็นเอลฟ์โลลิ) ตอนที่ 57.7 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

(นิยายแปล) ฮาเร็มต่างโลกของคนสกิลโกง(นายท่านสกิลโกงกับเกิดใหม่เป็นเอลฟ์โลลิ)

Ch.57.7 - บทเสริมE3 ที่อยู่ของจิตใจ


ตอนที่เห็นครั้งแรก ไม่ได้สนใจอะไรนอกจากสิ่งที่เรียกว่าเอลฟ์
 เพียงแต่ว่ากำลังมองหาทาสเอลฟ์ที่อยากได้เพียงแค่นั้น เป็นความรู้สึกยินดีอยู่ภายในใจที่ได้ค้นพบสิ่งที่หายากแล้ว
นั่นคือสาเหตุเริ่มแรกของการเปลี่ยนแปลง 
เด็กคนนั้นที่เห็นชั้นได้เรียกร้องความสนและอยากให้ซื้อตนเองอย่างเต็มที่และใช้ภาษาญี่ปุ่น

■□>>ที่อยู่ของจิตใจ_

 สาวน้อยเอลฟ์พูดแแปลกๆ บอกว่าเป็นอดีตคนญี่ปุ่นอายุ16ปีชื่อ "อามานาริ โซระ" 
สำหรับเด็กผู้หญิงไม่มีการป้องกันตัวถึงขนาดไม่น่าเชื่อเลย ราวกับว่าเป็นกันเองเหมือนกับว่ากำลังทำกับอีกฝ่ายเป็นเพศเดียวกัน
เพราะไม่ได้ใส่ใจขยับเคลื่อนไหวอย่างรุนแรงและเพราะใส่กระโปรงอยู่ 
ทำให้เห็นพื้นที่ตัดด้วยผ้าสีขาวๆที่ห่อก้นๆเล็กๆว่อบๆแว่มๆไปมาอยู่หลายครั้ง
แม้กระทั่งตอนที่นอนก็นอนอยู่ข้างๆชั้น นอนอยู่บนเตียงข้างๆอย่างไม่สะทกสะท้าน
ทุกครั้งที่ชั้นลุกขึ้นมาในตอนกลางดึกเพราะอากาศร้อนละมั่งเลยถีบผ้าห่มออกมา 
ทำให้หน้าท้องสีขาวชวนให้หวาดหวั่นปลุกหมีให้ตื่นเผยออกมาให้เห็น

ในตอนแรกที่จริงแล้ว เพียงแค่โกหกเรื่องอายุคิดว่าเป็นเด็กตามที่เห็นภายนอกละมั่งแต่
ตราบเท่าที่ได้พูดคุยกันไม่ว่ายังไงดูเหมือนมีสิ่งหนึ่งไม่ต่างกันอยู่
ถ้าหากสมมุติว่าเป็นไปตามอายุ หรือว่าบางทีที่ทำ คิดว่าเป็นการเชิญชวนชั้นอยู่ละมั่ง

มาโลกนี้่ผ่านไปมากกว่า3เดือนแล้ว ไม่สามารถพูดคุยกับใครเกี่ยวกับเรื่องในอดีตได้เลย
คงจะเป็นเพราะใช้ชีวิตอยู่ตัวคนเดียวมายาวนานละมั่ง แม้แต่การสะสางปัญหาต่างๆทำด้วยตนเองมันช่างว่างเปล่า
และไม่มีความคิดที่จะไปทึ่ซซ่อง ถ้าอย่างนั้นไปและค้นหาเธอที่ร้านขายทาสเพื่อเอาไปใช้เป็นทาสกาม
อย่างไรก็ตามเพราะได้ยินคำพูดที่ทำให้หวนนึกถึงอดีตเลยรู้สึกดีใจมาก
ทำให้หลงลืมไปเสียสนิทว่าทำไมถึงไปซื้อทาสเพื่อที่จะทำอะไร

เรื่องนั้นแม้แต่เธอก็ดูเหมือนว่าจะเหมือนกัน 
พูดคุยเรื่องต่างๆเช่นความยากลำบากที่ผ่านมาตั้งแต่มาที่นี่ และเรื่องราวในอดีตพร้อมกับหัวเราะอย่างมีความสุข
แต่ทว่าสำหรับผู้ชายที่มีสุขภาพที่ดีที่ใช้ชีวิตขาดการทำเรื่องต้องห้ามมาเป็นเวลานาน
สภาพที่ไม่มีการป้องกันตัวและอีกทั้งกลิ่นหอมของตัวเธอมันเป็นกลายเป็นได้เพียงแค่ยาพิษเท่านั้น

เมื่อตระหนักถึง และปล่ออยให้กิเลสตัณหาก่อตัวเพิ่มมากขึ้น 
เพราะงั้นตัวเองเลยลากเธอพูดอะไรสักอย่างว่าเป็นผู้ชายพร้อมทั้งต่อต้านอย่างสุดชีวิตไปที่เตียง
ตอนที่สงบลงด้วยเสียงร้องไห้ของเธอที่กำลังหมอบอยู่และตัวสั่นคือตอนที่เสร็จหมดเรียบร้อยแล้ว
การที่จะอุดซ่อมรอยแตกของตัณหาที่แตกกระจายไปแล้วครั้งนึงเป็นเรื่องที่ยากเป็นอย่างมาก

โดยเป็นเรื่องที่เลวร้ายที่สุด ตัวเธอหลังจากนั้นกลายเป็นว่าน่าสนใจมากขึ้นยิ่งกว่าเดิมยิ่งกว่ากระทั่งตอนนั้นอีก
และมีนิสัยชอบด่าทอว่าร้ายติดตัวและตื่นตระหนก ชั้นไม่ปล่อยให้แยกห่างออกไปจากข้างๆตัวชั้นเด็ดขาด
เพราะนิสัยที่ชอบกล่าวด่าทอและขี้กลัว  พอได้แหย่อย่างระมัดระวังรวมถึงตอนที่เกิดเหตุคับขัน
จะเข้ามาเกาะติดไม่ยอมปล่อยด้วยใบหน้าเหมือนกับร้องไห้
แม้ว่ากำลังโมโหว่าถูกแกล้งก็ตาม พอมอบของอร่อยที่เป็นของฝากให้สามารถเห็นใบหน้าที่ยิ้มแย้มและลืมไปเสียสนิทอย่าง่ายดาย

ลักษณะท่าทางของเธอราวกับลูกสุนัขที่ไร้เดียงสาเช่นนั้นเลย 
แม้กระทั่งก่อนมาที่นี่ และหลังมาตัวชั้นก็รู้สึกโดดเดี่ยวมาโดยตลอดได้ถูกกุมเอาไว้โดยไม่ได้รู้ตัว

ชั้นได้ก้าวข้ามเข้าเรียนประถมม.ต้นม.ปลายตามของปรารถนาของพ่อแม่
โชคดีไม่มีความยากลำบากในการเรียน แม้จะมีคนรู้จักอยู่หลายคนก็ตามแต่ว่า
เพื่อนที่คุยเข้ากันได้ที่ชอบเรื่องราวตำนานเพ้อฝันท้ายที่สุดแล้วก็ไม่มีเลย
ตั้งแต่มัธยมต้นการพยายามจะหาเพื่อนๆมันยากเกินไปเลยทำให้หยุดที่จะทำ
โรงเรียนกลายเป็นสถานที่ว่างเปล่าของการออกผลทางการศึกษาเพียงเท่านั้นอย่างไม่รู้ตัว
กลายเป็นใช้เวลากับงานอดิเรกในช่วงเวลาพิเศษมากขึ้น

เพราะงั้นแหละนะ  ตอนที่ถูกส่งมาที่โลกนี้ครั้งแรกจึงมีความสุขรู้สึกยินดีมากกว่า
ถ้าหากเป็นที่นี่ละก็อาจได้พบสิ่งที่อยากจะทำจริงๆก็ได้ อาจจะได้พบเพื่อนที่สามารถเชื่อใจจากหัวใจได้
สักวันหนึ่งชั้นจะออกไปท่องโลกด้วยความเพ้อฝันในหนังสือของที่ไหนสักแห่ง
ถึงแม้ว่าในโลใบนี้ท้ายที่สุดแล้วจะเป้นสิ่งผิดแปลกปลอมก็ตาม

ไม่ว่าจะไปที่ไหนคนต่างชาติ(TL//แบบไม่ค่อยสุภาพไม่รู้จะใช้คำไรดีคล้ายๆกับบ้านเราที่ชอบมองว่าลาว พม่าซึ่งไม่ค่อยดี)
ไม่มีใครรู้จักอะไรเกี่ยวเรื่องญี่ปุ่นเลย แม้จะเหลือร่องรอยของคนญี่ปุ่นนอกเหนือจากตนเองตามที่ต่างๆก็ตาม
แต่ว่าไม่มีใครอะไรเลยอีกฝ่ายที่ทำอะไรเหมือนกับคนบ้านเดียวกัน
อย่างน้อยตอนที่ตรวจสอบอย่างสิ้นหวังเกี่ยวทาสเอลฟ์ที่ปรารถนา ว่าไม่มีอยู่และสูญพันธุ์ไปนานแล้ว
ตอนที่ได้รับคำตอบเล่นเอาสูญเสียพลังงานที่จะใช้ชวิตอยู่เลย

พอพูดถึงจุดนั้น เธอเป็นเพื่อนที่บ้านเกิดเดียวกันกับเรื่องราวที่สามารถพูดคุยได้ครั้งแรก
ในขณะเดียวกันก็ยังเป็นเอลฟ์ที่ปรารถนาเหนือสิ่งอื่นใดอีกด้วย
การที่หมกมุ่นมากขึ้นเรื่อยๆเรื่องนั้นอาจจะเป็นสาเหตุสำคัญที่สุดก็ได้
และแน่นอนว่าหลังจากใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันก็เคยมีเรื่องที่ทำให้หงุดหงิดบ้าง และมีการทะเลาะกันอยู่หลายครั้ง
แต่ทว่ารู้สึกว่าจะเข้ากันได้ดีขึ้นมากกว่าก่อนหน้าที่คืนดีกันหลายครั้ง และนอกจากนี้ชั้นก็มีความสุขด้วย

มีทั้งเรื่องที่สนุกรวมถึงเรื่องที่ไม่ชอบด้วย ทั้งหมดผสมปนเปกันถึงอย่างนั้นก็ตาม
จำได้ว่าใครสักคนพูดเอาไว้  เป็นอีกฝ่ายที่คิดว่าอยากจะใช้ชีวิตร่วมกันเป็นเพื่อนแท้ที่ดีที่สุด 
สมมติว่าถ้าหากมองตามบรรทัดฐานนั้นละก็ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเธอคงจะเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดสำหรับชั้น

แต่ว่า กับตัวเธออยากที่จะอยู่เคียงข้างชั้นในตำแหน่งใกล้กันมากขึ้นไม่ใช่เป็นเพื่อนสนิท

(TL//กลับเข้าบทต่อจากตอนทื่แล้ว)
ชั้นรู้สึกตัวตื่นเพราะกลิ่นหอมราวกับดอกไม้ นุ่มนวล  
และมองไปรอบๆห้องของตัวเองด้วยสติที่เหม่อลอย  
ตัวเองใช้หน้าท้องของโซระแทนหมอนข้าง.....ไม่สิ หน้าอก? เหลือบสายตากลับไป 
สติความคิดชัดเจนขึ้นจนตื่นขึ้นมา  ความทรงจำค่อยๆชัดเจนขึ้นมาทีละนิดแล้ว

เห็นได้ชัดเจนเลยว่าชั้นถูกปลอบโยนโดยโซระ  ดูเหมือนจะร้องไห้จนเหนื่อยแล้วหลับไป
ในขณะที่ตนเองทำรอยยิ้มขมๆเหมือนกับเด็ก
ถึงแม้เช่นนั้นก็ตาม  ในขณะที่นึกจะกล่าวทักทายที่ได้ยินก่อนหน้านี้นิดหน่อย
ทำริมฝีปากให้บานออกกระตุ้นที่สะดือของเธอที่กำลังนอนหงายและเผยหน้าท้องออกมาตรงหน้า

[ไม่เปลี่ยนไปเลย เจ้านั้นไม่เข้าใจเลยไม่ว่าจะเป็นผุ้ชายมาก่อนหรือไม่ใช่ผู้ชายมาก่อน]

เรื่องที่จะทำบนไหล่ไม่สามารถทำได้แต่ว่า(TL//ซบไหล่ไม่ได้) ถ้าอยากร้องไห้ละก็อย่างน้อยจะให้ยืมหน้าอก
ตรงนั้นคิดว่าไม่ใช่ว่าควรจะพูดว่าจะพยายามไปด้วยกันหรอกงั้นหรือแต่
พอมองดุไปที่ไหล่และมือเล็กๆ มันน่าแปลกเพราะรู้สึกว่ามันเหมาะกันกันดีราวๆนั้น
เหนือสิ่งอื่นใดไม่ว่าจะที่ไหนดูเหมือนโซระจะซื่อสัตย์ต่อตนเอง

พอปล่อยให้นอนลงบนเตียงและดึงตัวเธอที่พลิกตัวมากอดเพราะรู้สึกแย่ และชั้นก็นอนข้างๆด้วยกัน
(TL//อารมณ์แบบเด็กงองแงหงุดหงุดเวลานอนเพราะหนูโซระโดนเล่นสะดือ)
พอมองไปที่ใบ้หน้ายามหลับที่ไร้เดียงสาเหมือนกับเด็ก รู้สึกเหมือนกับว่าสามารถลืมเรื่องที่ไม่ชอบได้

ในขณะที่ลูบเส้นผม เธอสะลึมสะลือและมาเกาะติดชั้น
ในสภาพแบบนี้แม้จะบอกว่าเป็นอดีตผุ้ชายก็คงจะไม่สามารถเชื่อได้แน่ๆ
แต่ว่าไม่ว่ายังไงก็ตามไม่คิดว่าเป็นการโกหก เป็นความรู้สึกที่ยุ่งยากซับซ้อนจริงๆ
มีเพียงแค่เรื่องนั้นเท่านั้นความรู้สึกที่ว่าน่ารักแบบนี้ไม่ว่าอย่างไรก็ตามไม่สามารถลบล้างได้

อย่างไรก็ตามชั้นรู้จักโซระที่เป็นเพียงแค่เด็กผู้หญิงเท่านั้น
แม้จะไม่สามาถจินตนาการได้ก็ตามคงช่วยไม่ได้ละนะ

ถ้าเช่นนั้นจะทำอย่างไร เพื่อที่จะให้เธอมามองที่ชั้นมากขึ้นไปกว่านี้ และชอบชั้นมากยิ่งขึ้นไปกว่านี้
แม้จะถมคูคลองรอบปราสาทให้เต็มสักเพียงแค่ไหน
ของที่อยากจะได้คือจิตใจเพราะงั้นมันไม่มีความเหมายเลย
สิ่งนั้น ดูเหมือนจะง่ายมากและก็ยากอยู่ 
ในตอนนี้เพราะคิดว่าสนุกเพลิดเพลินแม้จะใช้ได้ตามใจชอบสิ่งที่เรียกว่าความรักไม่สามารถเอาชนะได้
(TL//หมายถึงเล่นคอมโบได้ตมใจแต่ยังไม่ได้จิตใจมา)

ถ้าอาณาจักรเข้าที่เข้าทางแล้วละก็ 
ถ้าบอกไปว่าตั้งใจที่จะจัดพธีแต่งงานขึ้นมา เธอจะโกรธไหม จะเกลียดและร้องไห้ไหม
คิดว่ามันไม่ดีที่จะฝืนยัดเยียดความรู้สึกของทางฝ่ายนี้แต่
ถ้าไม่รู้และสามารถคาดเดาปฏิกริยาตอบรับในช่วงเวลานั้นได้ละก็ ความทรมานในจิตใจมันเพิ่มากขึ้น

[ชั้นรักเธอนะ]
[.อุ อูวว.....]

ชั้นปัดแยกเส้นผมให้เบาที่สุดเท่าที่ทำได้ และจูบลงไปที่หน้าผากขอเธอที่บ่นพึมพำนิดหน่อย
พอทำเช่นนั้น เพราะเธอที่เริ่มฝันร้ายด้วยใบหน้าที่เหมือนกับเจ็บปวดในเวลาเดียวเพราะงั้นมันเป้นเรื่องที่เสียมารยาท
แต่ว่าไม่อย่างไรก็ตาม เพราะไม่มีแรงจูงใจที่จะปล่อยให้โอกาสหลุดไปเพราะงั้น

ถ้าจะให้กลายเป็นของของชั้นและยอมรับสภาพให้เร็วที่สุดเท่าที่เป็นได้
ตั้งใจอย่างแน่วแน่พร้อมกับกอดสาวน้อยที่กำลังถูกฝันร้ายเล่นงานอยู่




NEKOPOST.NET