(นิยายแปล) ฮาเร็มต่างโลกของคนสกิลโกง(นายท่านสกิลโกงกับเกิดใหม่เป็นเอลฟ์โลลิ) ตอนที่ 30 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

(นิยายแปล) ฮาเร็มต่างโลกของคนสกิลโกง(นายท่านสกิลโกงกับเกิดใหม่เป็นเอลฟ์โลลิ)

Ch.30 - ราชาเปลือย


การใช้ชีวิตบนเกาะร้างก็กินเวลาเดือนหนึ่ง ลูลู่กลายเป็นเด็กป่าไปแล้ว(TL//เหมือนพวกเมาคลีทาซาน)

และเฟรย์ที่ใช้สายตาเล็งเป้าหมายมาที่ผมก็เข้าสู่โซนอันตราย

ในที่สุดแคลร์ริสซซังกับคอลลินซุซัง แล้วก็คาไซซังที่หดหู่กลุ้มใจแบบแปลกๆได้มาเยือนที่เกาะ และได้นำข้อมูลมาแจ้งให้ทราบ

 

[....ไม่ทันรู้ตัวเลยทำตัวเป็นคู่รักงี่เง่ามากยิ่งขึ้นนะยะพวกเธอนะ]

[สิ่งนี้ทั้งหมดก็เพื่อปกป้องร่างกายจากปีศาจที่ชั่วร้ายนะ.....]

 

โดยผมอยู่ในชุดบิกินนี่สีขาว แคลร์ริสซังที่เห็นผมที่นั่งอยู่บนตักของนายท่านเริ่มด้วยการกล่าวเสียมารยาทออกมาแบบชัดเจนเลย

อย่างไงก็ตามไม่ได้หมายความว่าผมชอบที่จะอยู่ในสภาพแบบนี้ เพราะว่าถ้าไม่อยู่ใกล้กับนายท่านะลก็

ปีศาจที่อาศัยอยู่ในน้ำที่ตั้งถิ่นฐานอยู่บริเวณใกล้เคียงกับบ่อน้ำพุ เพราะว่าปีรันย่ากำลังเล็งเป้ามาที่ส่วนล่างของร่างกายผมอยู่

 

[แต่ทว่าสำหรับชั้นสามารถเห็นมันก่อนที่จะถูกกินโดยปีศาจที่ชั่วร้ายนั่น]

[คิด ไป เอง]

 

กลายเป็นว่าเดี๋ยวนี้ค่อนข้างที่สามารถตอบกลับมาได้ด้วยไหวพริบอย่างเต็มที่เลยนะ แคลร์ริสซัง

ในขณะที่มือของเจ้าสัตว์ปีศาจลามก(นายท่าน)พยายามที่จะลูบไล้ก้นของผม ผมใช้ทั้งสองมือห้ามเอาไว้พร้อมทั้ง

โปรยเสนห์ด้วยรอยยิ้มจอมปลอมไปให้

 

[เอาเถอะดีแล้วละ......ด้วยเหตุนั้นเรื่องของวิสเค้านต์เบลม่าก็อย่างที่รู้ๆกัน]

 

ในที่สุดดูเหมือนว่าจะเข้าประเด็นหลักแล้ว

 

[มีการตัดสินโทษไหม?]

[ชั้นอยากจะยกให้บารอนดอนม่าลงโทษให้มากที่สุดเท่าที่เป็นไปได้]

 

แคลร์ริสซังที่ได้รับสายตาที่เต็มไปด้วยความคาดหวังของผมกับนายท่านก็สูดลมหายหายเข้าไปลึกๆและถอนหายใจออกมาแรงๆ

 

[จงดีใจซะ พ้นความผิดไม่มีโทษละ]

[คงจะละน้า]

[…. โห หวาา?]

 

เอ๋ แปลกจังนะ เพราะอะไรถึงพ้นผิดไม่ต้องรับโทษกันนะ.....การฝ่าฝืนกฎหมายการค้าทาสเป็นความผิดทางอาญาที่ค่อนข้างรุนแรง

แม้จะเป็นขุนนาง ถ้าฝ่าฝืนละก็จะถูกลงโทษอย่างรุนแรงตามความเหมาะสม แต่ทว่ายังไงก็ตาม

ก็คิดอยู่แล้วว่าคงจะเป็นการลงโทษแบบเบาๆ ไปต่อว่าไม่ได้จริงๆนั่นละ....มีความเป็นไปได้ว่าหลักฐานไม่เพียงพอ?

 

[.....หลักฐานก็จัดหาเอาไว้ทั้งหมด และนำเอาไปถวายให้แก่ราชาและทั้งหมดนั่นก็คือเบื้องหลัง ผลที่ออกมาก็คือใช่ สิ่งนี้ละ]

 

การถูกโยนทิ้งไป ถ้าเช่นนั้น รู้สึกว่าเคยเห็นจดหมายที่มีสัญลักษณ์ที่เคยเห็นมาก่อน....นี่มัน

ถ้าจำไม่ผิดละก็มันเป้นตราสัญลักษณ์ของอาณาจักรโฟริชที่พวกผมอาศัยอยู่สินะ

 

[『ประกาศคาซารากิ ชูยะ ผู้ฝ่าฝืนกฎหมายลักพาตัวทาส บุคคลที่กล่าวมาในข้างต้น

ได้ทำการลักพาตัวเอลฟ์ จงส่งกลับคืนมายังพระราชาที่มีสิทธิความเป็นเจ้าของโดยชอบธรรมในทันที』

.....หรือก็คือ พระราชาออกหน้ามาเพราะหมายตัวของโซระสินะ?]

 

[เรียกได้ว่าเรื่องนั้นนะ พวกชั้นได้รับคำสั่งให้มาจับกุม ถ้ายอมปฏิบัติตามก็ดี แต่ทว่าถ้าต่อต้านละก็.....

อยากจะพูดว่า หลังจากที่สู้กันเบาๆและหลบหนีไปได้พอดี เพราะชั้นนะยังไม่อยากที่จะตายหรอกนะ]

 

[ชูยะคุง….ขอโทษที่กลายเป็นแบบนี้]

[ทั้งโซระจัง ชูยะก็ด้วยไม่ผิดจริงๆ ชั้นนะได้แต่ละอายใจ....]

[ไม่หรอก ไม่เกี่ยวกับมาโคโตะหรอกนะ เป็นความผิดของพวกชนชั้นสูง]

[ขอโทษ….]

 

――――หา!? โอ๊ตโตะ หนีความจริงไปซะแล้ว สิ่งนี้มันคือไอ้นั้นใช่ไหมนะ

ราชาหัวล้านได้ยินเรื่องของผมมาจากเค้านต์หมูน้ำมันที่มีลักษณะแบบออร์คชายนั่น เป้าหมายคือความบริสุทธิ์ที่ถูกเป่านิดหน่อยก็ปลิวแล้วของผมใช่ไหมนะ

เจ้าหมอนั่นคงจะอาศัยโอกาสนี้ใช่ไหม ดูเหมือนว่าผมจะมีคลื่นมาหามากที่สุดในตอนนี้ เสน่ห์ฮาเร็มย้อนกลับก็ไม่ใช่ความฝัน

 

มีสมาชิกคิอตัวลามก พญายม เทพยาจก เทพที่ชั่วร้าย โอโตเมะเกมประเภทที่ขายตามฤดูกาลเป็นช่วงๆเป็นที่ประหลาดใจของผู้เล่นตัวจริง มันเจ็บปวด

 

[เพราะเหตุผลที่พูดนั่น เพราะถ้าต่อสู้อย่างพอควรแล้วแพ้กลับมา ถ้าเตรียมตัวเสร็จแล้วก็ส่งเสียงเรียกละ]

 

หลังจากที่พูดเหมือนกับตัวละครบอสของเกิมRPG ให้ผมที่กำลังสิ้นหวังไปอยู่ที่อื่นและมองส่งพวกแคลร์ริสซังที่ออกไปจากถ้ำ

และเงยหน้ามองนายท่านที่ไม่รู้ว่าเป็นอะไรไหม

 

[ไม่ต้องกังวลหรอก เพราะว่าเธอนะชั้นจะเป้นคนปกป้องเองละน้า]

[เข้าใจแล้ว เพราะเข้าใจพอ!!]

 

ผมผลักนายท่านออกมาด้วยแรงผลักดันเหมือนจะผลักให้ล้ม ผมก็อาจจะต้องเริ่มเตรียมเตรียมที่จะหลบหนีในเร็วๆนี้ก็ได้

ถ้าปล่อยเวลาไปโดยเปล่าประโยชน์ละก็ ท่าทางจะถูกโจมตีอันตรายนหลายๆความหมาย

 

 

ได้เรียกระดมพลมารวมตัวกันเพื่ออธิบายสถานการณ์ให้กับสมาชิกฮาเร็มได้ฟังและปรึกษาหารือผลที่ออกมา

มีการตัดสินใจกันแล้วว่าจะละทิ้งฐานที่มั่นแล้วหนีไปอยู่ในเขตที่ว่างเปล่ายังไม่พัฒนาใดๆที่อยู่ทางตอนเหนือของแผ่นดินใหญ่

ถ้าหากสามารถอยู่ที่ว่างเปล่าไม่มีอะไรได้สบายอย่างเกาะร้างได้ คิดว่าท่าทางน่าจะสามารถพัฒนาที่ตรงแถวนั้นให้ดีได้คือเหตุผล

อยากจะค่อยๆแช่อยู่ในโอะฟุโระจังเลยนะ.....การที่ทิ้งบ้านที่เคยอยู่อาศัยอย่างคุ้นเคยไปเป็นเรื่องน่าเสียดายแต่ว่า

ในขณะที่นายท่านที่ได้ตรวจสอบจดหมายแล้ว เพราะงั้นจึงได้เริ่มลงมือใช้เวทย์มนต์เพื่อให้ทำลายบ้านจากระยะไกลไปแล้ว

แม้จะย้อนกลับไป ดูเหมือนว่าจะกลายเป็นภูเขาปรักหักพัง

 

ขอเพิ่มเติมอีกนิด เกี่ยวกับเจ้าปลากินเนื้อก็ตัดสินใจแล้วว่าจะมาด้วย(TL//เฟรย์)

ทั้งที่แม้จะไม่ได้เป้นทาสของนายท่านก็ตาม หน้าไม่อายจังเลยนะเด็กคนนี้

 

[เพราะว่าชั้น ยังไม่ยอมตัดใจเรื่องที่จะทำให้โซระท้องหรอก](TL//ยอมๆเค้าไปเถอะหนูโซระ)

 

เรื่องนั้นตัดใจไปซะทีเถอะ นี่มันอะไรกัน การดำเนินการประกอบพีธีในเขตแนโดยบูชาตัวเองอยู่บนแท่นบวงสรวง

จะไม่ถูกลงโทษจากดวงตาที่จ้องมองอยู่จากข้างบนหรือยังไงกัน?

หรือพระเจ้าคนฆ่าด้วยฟ้าฝ่าพอๆกับการละเลยสัญญาณไฟแดงแล้วกันหรือไง?

ถ้าเป็นพระเจ้าของโลกนี้ละก็ท่าทางน่าจะทำเพราะน่ากลัวละนะ FuckingGod

 

[เพราะงั้นมีแผนว่าจะให้คลอดลูกของชั้นสักประมาณ10คนก่อน หลังจากนั้นก็]

 

เอาละว่าแต่ว่า งานอดิเรกของสาวน้อยโรคจิต คิดจะให้ผมคลอดลูกให้กี่คนกันแน่นะ

เพราะว่าก่อนอื่นเลยไอ้10คนเนี่ย คิดว่าผมเป็นตัวอะไรกันแน่ เครื่องจักรให้กำเนิดงั้นหรือ?

เอาเถอะถึงแม้ว่าจะให้คลอดสักหนึ่งคน ก็ไม่ใส่ใจหรอกแต่ว่า

เพราะคำที่กล่าวออกมาของปลาที่อยู่ตรงนั้นคงจะต้องขอปฏิเสธสุดใจขาดดิ้นเลย  

 

[เข้าใจแล้ว จะรอจนกว่าถึงถึงตอนนั้นละนะ]

 

ไม่เข้าใจเลยนี่หว่าเห้ยเจ้าปลาโลมาปลอมตัวนี้(หมูทะเล)! เดี๋ยวไปทำkatsudzukuri(ปลาดิบแล่สดเสริฟบนจานเรือ)เลย

แบบออสเตรเลียอะไรพวกนี้ ความตายไม่กลัวหรือไงห๊ะ!!

 

[อาเร๊ะ ทั้งที่คิดว่าจะเกิดการต่อสู้เพื่อแย่งชิงรุ่นพี่ ต่างจากที่คิดไว้นิเดดหน่อย?]

 

ลูลู่ปล่อยความคิดเห็นตามปกติพวกนั้นออกมา เหมาะแล้วละนะ แปลกจังเลยนะ ?

ผมหวังว่าเป็นคนคอยระงับทั้ง2คนเอาไว้และเกิดขึ้นมาเป็นพื้นที่ปลอดภัย แต่ว่านะ ความเป็นจริงแล้วจะเป็นไงนะ?

 

[เป็นคนที่ตกหลุมรักโซระเหมือนกัน การเป็นศัตรูกันคิดว่าเป็นเรื่องที่งี่เง่า]

[การที่พูดแบบนั้นนะ จะพูดว่าพยายามร่วมมือกันดีกว่าที่จะมาจัดการกันเอง]

 

หมายความว่าเป็นคำมั่นสัญญาของลูกผู้ชายละ

พระเจ้าไม่ชอบการกระทำของผมมากถึงขนาดนั้นใช่ไหมนะ ไม่ชอบสินะ ผมรู้

กรุณาอย่าได้กังวลเพราะผมก็เกลียดท่านมากเหมือนกัน จะฆ่าให้ตายให้ได้อย่างแน่นอน!!

 

[ดังนั้นแล้ว เตรียมตัวพร้อมแล้วใช่ไหม]

 

เปลวไฟเพื่อการเผชิญหน้ากับพระเจ้าลุกโชนแล้วและ ตอนที่พยายามจะเสนอแผนการสืบพันธุ์เป็นลูกโซ่ให้แก่นายท่าน

แคลร์ริสซังก็ส่งเสียงออกมาโดยไม่รู้ตัว อย่างไรก็ตามดูเหมือนว่าจะเหนื่อยกับการรอคอย ใจร้อนจังเลยนะ

 

[อาา ก่อนอื่นจะหลบหนีและมุ่งหน้าไปยังทางตอนเหนือภายในวันนี้เลยนะ]

[งั้นหรอ ถึงจะไม่สามารถให้ความร่วมมือได้แต่ทว่าขอให้ดูแลตัวเองด้วยละ]

[กรุณารักษาสุขภาพด้วย]

[พวกแคลร์ริสซังก็ดูแลตัวเองด้วยนะ]

[ทั้งสองคนขอให้โชคดี]

[ขอบคุณ พวกเธอเองก็ของให้แข็งแรงเช่นกัน]

 

ระหว่างที่กำลังอำลากันให้เรียบร้อยด้วยบรรยากาศที่ผ่อนคลายถึงขนาดที่ไม่สามารถนึกถึงการต่อสู้จากนี้ต่อไปได้

คาไซซังยังก้มหน้าอยู่ทั้งๆอย่างนั้น เขาจะทำอะไรกันแน่

 

[นะ.....ชั้นก็ถ้าไปถึงแล้ว ก็ไม่มีประโยชน์ใช่ไหม?]

 

มู้ว.....?

 

[....ไม่หรอก ชั้นไม่ใส่ใจหรอก]

 

และถูกนายเท่ากอดไหล่......อาเร๊ะ ผมไม่ทันรู้ตัวเลยว่านายท่านอยู่ข้างๆ?(TL//กอดกับมาโคโตะนั่นละ)

 

[กำลังหึงหวงผู้ชายอยู่สินะ รุ่นพี่]

[ถ้าหากฝ่ายตรงข้ามเป็นผู้หญิงละก็ ไม่มีความมั่นใจว่าจะชนะได้ไหม?

เพราะงั้นสมมตินะ ในทางตรงกันข้ามท่าทางจะไม่ถือสือกับเพื่อนผู้ชาย มันน่าวิตกกังวลละมั่ง]

(TL//ไปปลูกถั่วดำเลยไปชูยะ ให้หนูโซระปลูกทุ่งลิลลี่ดีแล้ว)

 

แม้จะตั้งใจพูดกระซิบกัน ผมได้ยินอย่างชัดเจนเลยแต่ว่า คู่หูวัวแมวตรงนั้น.....จะลงโทษในภายหลังละนะ

และผมก็ไม่ได้ใส่ใจหึงหวงอะไรเป็นพิศษ เพียงแค่ไม่พอใจนิดหน่อยเท่านั่้นเอง

 

[ถึงจะไม่มีปลายทางที่จะไป แต่ว่าคิดว่าจะอยู่อย่างเข้มแข็งเหมือนเดิม ถึงจะไม่สามารถช่วยได้ในยามคับขัน....

เพราะงั้น แม้จะรู้สึกเดียวดายนิดหน่อย ก็อยากจะช่วยเหลือพวกชูยะ ข้อร้องละ เพราะงั้นจะไม่รบกวนเลย]

[เพราะงั้น จะว่ายังไงดีละโซระ?]

[....ช่วยไม่ได้นะ]

 

เขาก็ดูเหมือนว่าคิดอยู่หลายๆอย่าง เอาตรงๆไม่ชอบใจเลยแต่ว่า ผมจะให้อภัยเป็นพิเศษ

 

[เอาละ ถ้างั้นใกล้จะได้เวลาที่จะเริ่มแล้วละมั่ง มาสร้างเรือเดินทางที่น่าตื่นตากันเนอะ]

 

พอคุยตกลงกันได้แล้ว แคลร์ริสซังก็ใช้มือข้างนึงที่ถือไม้เท้าปล่อยเปลวไฟออกมา

ทำได้ค่อนข้างดีทีเดียวนะ ทางด้านเหล่าทาสตกใจย้ายที่กันและไปซ่อนอยู่ในพื้นที่ปลอดภัย

 

พวกนายท่านเริ่มด้วยการต่อสู้ด้วยเวทย์มนต์พร้อมกับสายตาของพวกผมที่ยื่นหน้าออกมาดูอย่างเงียบๆ

 

ผลลัพธ์ที่ออกมานั้น หนึ่งในสามของเกาะกลายเป็นพื้นที่ไหม้เกรียม....ม่าาลืมกันไปเถอะ


 

【RESULT】

―――――――――――――――――――――――――――――

◆-------------★【โซระ】--★【ลูลู่】--★【ยูเรีย】

[◇MAX COMBO}--◇【0】----◇【0】----◇【0】

[◇TOTAL HIT}----◇【0】----◇【0】----◇【0】

---------------------------------------------------

[◇TOTAL-EXP}--◆【674】--◆【243】--◆【265】

―――――――――――――――――――――――――――――

【パーティー】

[ชูยะ][Lv55]HP672/772 MP1380/1380[ปกจิ]

[โซระ][Lv15]HP22/50 MP420/420[อ่อนล้า]

[ลูลู่][Lv47]HP602/602 MP32/32[ปกติ]

[ยูเรีย][Lv31]HP1040/1040 MP60/60[ปกติ]

[เฟรย์][Lv14]HP35/35 MP330/330[ปกติ]

―――――――――――――――――――――――――――――

【レコード】

[MAX COMBO]>>33

[MAX HIT]>>33

―――――――――――――――――――――――――――――

【พูดสั้นๆ】

「เพราะถ้าไม่ได้ทำมันให้ถึงที่สุด.....มันจะเสียใจละนะ」

「ปัญหาพวกนั้นเพราะว่าเป็นผู้ชายละนะ รุ่นพี่ ยิ่งกว่านั้นรุ่นพี่ไม่สามารถบอกเรื่องคนได้」

「(เพราะอะไรก็ไม่รู้ที่บอกว่าหนึ่งในสามส่วนของหนึ่งวันการกระทำกับนายท่านนะ คุณหนู)」

 




NEKOPOST.NET