(นิยายแปล) ฮาเร็มต่างโลกของคนสกิลโกง(นายท่านสกิลโกงกับเกิดใหม่เป็นเอลฟ์โลลิ) ตอนที่ 27 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

(นิยายแปล) ฮาเร็มต่างโลกของคนสกิลโกง(นายท่านสกิลโกงกับเกิดใหม่เป็นเอลฟ์โลลิ)

Ch.27 - เจ้าหญิงแห่งเสียงเพลงในกรงนก


ที่คุกใต้ดินผมถูกนำตัวเข้าไปในกรงเหล็กสีขาวที่ถูกทาสีขาวเหมือนกับกรงนก
ผมถูกจับตัวโดยตัวคนที่หน้าตาภายนอกและได้กลิ่นเหมือนกับออร์ค

[คุหุหุ ผิวที่ละเอียดอ่อนเหมือนกับผ้าไหม เส้นผมสีบลอนด์ และกลิ่นหอมที่เหมือนกับดอกไม้.......ไม่ผิดแน่นอน......เหมือนกับเอลฟ์ที่อยู่ในความทรงจำ!]

ใบหน้ามันเยิ้ม และร่างกายที่นุ่มนิ่มหย่อนคล้อย 
ผมควรจะทำอย่างไร คนที่ไม่ใส่ใจดูแลสุขภาพหรือก็คือไม่ต้องสงสัยเลย ระดับนั้นนะมีแต่เพียงความคิดเดียวเท่านั้นที่ปรากฎขึ้นมา 
เป็นออร์คไม่ผิดแน่ๆ ถ้าจำไม่ผิดชื่อวิสเค้านต์โพลูโน(ละมั่ง) 
เจ้านั่นจ้องมองผมที่ถูกจับมาเป็นของเล่นที่อยู่ในกรงนกฉีกยิ้มออกมาด้วยท่าทางต่ำช้าโดยไม่เปิดปากพูดออกมาสักนิดเดียว 

ถ้าถอดออกนิดหน่อยละก็ ร่างกายนี้ของของผู้ชายที่โอหังคนนั้นจะแค่ไหนกัน......หรือว่าจะเป็นของที่ไว้ย้อมสีกระดาษสีหรือว่า
ไอ้ความรู้สึกดื้อดึงไม่ถอดใจง่ายๆนั่น ยอมรับว่าน่าขยะแขยงหรือไม่ใช่ระดับนั้นกัน ขนลุกไม่หยุดเลย
  
เพียงแต่ว่าทั้งที่ถูกดมเพียงแค่กลิ่นของเส้นผม มันแย่มากเลย ขนาดคิดว่าที่ถูกนายท่านแกล้งเล่นเหนอะหนะที่บนเตียงยังจะดีกว่า
นอกจากนี้ยังมีลักษณะรูปร่างภายนอกที่เป็นแบบนั้นอีก  แม้จะมีทั้งเงินและอำนาจก็คงจะไม่เป็นที่นิยมหรอกนะ
เพราะไม่เป็นที่นิยมก็เลยเริ่มรวมทาสเพราะงั้น สิ้นหวังในฐานะของคนแล้ว เลวร้ายเกินไป 
เพราะงั้นไม่มีแม้แต่ความรู้สึกสงสารอีกต่อไปแล้วละนะ แหวะ 

[แกนะ พามันไปอาบน้ำแล้วพามาที่ห้องซะ]
[ค่ะ]

พอปล่อยเส้นผมที่จับเอาไว้แล้ว ก็สั่งเมดที่อยู่ใกล้ๆและออกไปจากห้องอย่างรวดเร็ว
สามารถเข้าไปอาบน้ำได้สินะ เย้ー น่าจะไม่ใช่เรื่องน่ายินดีอะไรพวกนี้ จะต้องถูกพาไปทำเรื่องอย่างนั้นแน่นอนเลย 

ยอมให้ถูกนายท่านทำอะไรหลายๆอย่างเป็น100ขั้นตอนยังจะดีกว่า แต่ว่าต้องขอโทษด้วยที่ทำอะไรพวกนี้กับผู้ชายคนอื่น
มิหนำซ้ำยัง ฝ่ายตรงข้ามยังเป็นเจ้าหมูตอนพรรค์นั้น แม้จะตายก็ไม่เอา ท่าทางจะถูกทับจนตายก่อนที่จะได้รู้สึกขยะแขยงเสียมากกว่า

ผมหวังว่าคุณสมบัติการป้องกันที่ถูกใส่ไว้ในปลอกคอจะทำงานได้ดีแต่ว่า......ไม่สิ ขอร้องจริงๆละนะนายท่าน
ระหว่างทางที่ถูกพาไปห้องน้ำมีกุญแจมือที่ติดเอาไว้ปิดผนึกเวทย์มนต์อยู่ ผมได้แต่เพียงแค่ภาวนาให้มาช่วยผมโดยเร็วที่สุด

พอตอนที่กำลังถูกขัดถูทำความสะอาดร่างกายที่ห้องน้ำอยู่ ผมได้ยินเสียงเพลงเพียงแค่นิดหน่อยผสมกับเสียงของน้ำ  
เป็นเสียงร้องที่บริสุทธิ์มาก ดูเหมือนว่าจะเป็นเสียงที่สามารถทำให้รู้สึกสงบได้เพียงแค่ได้ฟัง

[นี่มัน....?]

พวกเมดไม่ได้มีปฏิกริยาตอบสนองต่อเสียงพึมพำของผม เหมือนราวกับว่าอาบน้ำให้กับสัตว์(ละมั่ง) เอาใจใส่จังนะ
เรียกว่าไงดีดูเหมือนว่าผมจะได้มาพบโดยบังเอิญ เจ้าของเสียงเพลงนี้คงจะเป็นที่โปรดปรานสินะ

ในระหว่างที่ผมกำลังหลีกหนีความเป็นจริงอยู่แบบนี้ ก็ถูกขัดคราบสกปรกจากรอยเปื้อนของการหลบหนีจนหมด
หลังจากที่ถูกเช็ดร่างกายจนสะอาดหมดจดและถูกเช็ดผมให้แห้ง ผมก็ถูกให้ใส่ชุดชั้นในโปร่งใสและถูกพาไปตรงหน้าของเจ้าหมู 

ในระหว่างทางผมหาโอกาสที่จะหนีไปแต่ว่า  มีเมด2คนคอยประกบหน้าหลังอยู่และไม่ใช้เวทย์มนต์ไม่ได้
ดูแล้วท่าทางไม่ทางที่จะสามารถเล็ดลอดไปไปได้เลย งานก็มีเพียงแค่งานบ้านเพราะงั้นน่าจะหละหลวมให้มากหน่อยและ 
ใช่แล้ว ทำตัวขี้เกียจสักหน่อยแล้วแอบเงียบหลับระหว่างงานก็ได้นะ?

ขอร้องจากส่วนลึกภายในใจนั้นให้มีลมที่ไหนก็ได้พัดมา 
ผมถูกผลักเข้าไปในห้องของเจ้าหมูตอนโดยพวกเมดที่ปฏิบัติหน้าที่ได้สำเร็จลุล่วง
ผมที่ยืนอยู่ถอยหลังออกมาเมื่อได้ยินเสียงปิดประตู

พอเตรียมใจได้แล้วก็หันกลับไปเผชิญหน้า ที่ตรงนั้นมีเจ้าหมูตอนที่สวมแต่เพียงเสื้อกราวน์คลุมทับไว้และร่างกายท่อนบนเปลือยเปล่าที่รมควันซิกการ์อยู่
พูดตามตรงเลยว่าที่บนเตียงมีอาวุธที่เป็นร่างกายอวบอันที่มีเนื้ออยู่มากมาย  
กรดไหลย้อนขึ้นมาจากกระเพาะและลำไส้ ต้องฝืนบังคับใช้พลังใจแบบจิตใจของตุ๊กตาในสมัยที่ถูกปลูกฝังที่ตลาดค้าทาส  เพื่อที่จะเผชิญหน้า

สิ่งนี้มันเจ้าหมอนี่ใช้กำลังข่มขู่บังคับทางสายตาสินะ ผมคิดว่าต้องใช้ความพยายามเป็นอย่างมากเพื่อไม่ให้อาเจียนออกมาเพราะเหตุการณ์นี้
ถ้าถูกช่วยเหลืออย่างปลอดภัยละก็ พยายามเข้านะ ผมจะชมเชยนายท่านให้อย่างเต็มที่เลยละ เอ๊เหะเหะ

[เอาละ มาทางนี้ซะ]

......ขอร้องละเพราะงั้นได้โปรดกลับสู่โลกความเป็นจริงทีเถอะ  ผมกลายเป็นผู้อาศัยอยู่ในประเทศแห่งความฝันไปทั้งๆแบบนี้และ
ผมเป็นคนจัดการเหล่าโจรสลัดในเวอร์แลนด์แล้วกลายเป็นราชาโจรสลัด เพราะงั้นยามะบูตะไม่ได้เรียกหรอกนะ

ผมหยุดยืนอยู่กับที่อยู่ตรงนั้น ถ้าจะได้มีช่วงเวลาที่จะตัวสั่นเทา เจ้าหมูได้ร้องตะโกนขึ้นมาพร้อมทั้งลุกขึ้นยืน
และยืดมือที่นุ่มหย่อนคล้อยออกมาลูบคางและหู

――รู้สึกไม่ดีเลย สภาวะจิตที่เกลียดชังขยะแขยงไม่ใช่ธรรมดาเลย 
การที่ถูกจ้องมองร่างการผ่านชุดชั้นในแบบโปร่งจนมันเรื่องที่ถึงขนาดทนไม่ได้จริงๆ รู้สึกไม่ดีถึงขนาดที่จะร้องไห้ออกมาเลย
แปลกจังเลยนะ ทั้งที่ถูกจ้องมองด้วยสายตาที่เหมือนกับนายท่าน แต่สายตาของเจ้าหมอนี่มันน่ากลัวจนถึงขนาดทำอะไรไม่ถูก

ทั้งที่การที่ถูกนายท่านสัมผัสคิดเพียงแค่ว่ารู้สึกจั๊กจี้หรืออายเพียงแค่นั้น ไม่ได้รู้สึกขยะแขยงหรือรู้สึกไม่ดีแบบนี้
นี่มันราวกับว่าถ้าเป็นนายท่านละก็ ดูเหมือนว่าจะให้ทำแบบนั้นก็ได้ไม่ใช่หรือ แบบนี้มันตลกแน่ๆ เป็นไปไม่ได้

เอาละนี่เป็นแผนชั่วร้ายของเจ้าหมู่นี่สินะ ใช่แล้วต้องเป็นเช่นนั้นนั่นละ   
อุตส่าถึงกับจ้างวานผู้ใช้เวทย์เคลื่อนย้ายมาเพื่อดูถูกผมจะอวดดีเกินไปแล้วนะไอ้เจ้าระยำนี่ 
ทำให้ความโกรธล้นทะลักออกมาเต็มที่อย่างแท้จริงๆ

สมมติว่าถ้าหากยื่นไอ้เจ้าแท่งไส้กรอกโสโครกนั่นออกมาละก็ จะกัดไอ้ที่ตรงนั้นให้ขาดเลย
จะไม่เลือกวิธีการอีกต่อไปแล้ว เจ้าหมอนี่ควรที่จะได้รับรู้ความน่ากลัวของเอลฟ์ซะบ้าง!! 

[คุหุหุหุ ไม่น่าเชื่อเลยจริงๆว่าจะได้เอลฟ์มาไว้ในครอบครอง นอกจากนี้ยังมีไซเรนอีก ดูเหมือนข้าจะเป็นคนที่ได้รับความรักจากสวรรค์นะ]

ไซเรน.....? มันคืออะไรกันนะ ไซเรน ไซเรน.......เสียงเพลง  เสียงไซเรน? ไม่เคยได้ยินเผ่าพันธุ์นั่นเลยนะ มีนางเงือกอยู่แต่ทว่า
เจ้าหมอนี่คงจะค้นหาสิ่งนั้นและก็จับได้โดยบังเอิญต่อจากจากนั้นก็มาพบผมละมั่ง

[ดวงตาแข็งกร้าวดีนี่ เจ้านายของแกจะมาช่วยงั้นหรือ? อย่างไรก็ตามเพราะคนไอ้เจ้าอวาโรได้วาปข้ามภูเขาไปถึงอีกลูกนึงเพราะงั้น!
ตอนที่จัดการยามไปได้ครึ่งนึงมันถึงใจเย็นทำเป็นเก่งได้ใจแต่ ถ้าระดมเหล่าอัศวินละก็ ไอ้เด็กเวรพรรค์นั้นตัวคนเดียวนะ......]

เหตุการณ์ทั้งหมดเป็นยังไงก็ไม่รู้แต่สามารถจับใจความได้แล้ว บางทีในตอนนั้นนายท่านที่ติดร่างแหเข้ามาในเวทย์เคลื่อนย้ายแล้วได้เข้ามาในคฤหาสน์หลังนี้
และต่อสู้กับคนอื่นที่มีเจ้าหมอนี่เป็นผู้นำ แต่ว่ากองทัพส่วนตัวของขุนนางคงจะเทียบกับนายท่านไม่ได้แน่ๆ
และผู้ใช้เวทย์เวทย์ย้ายที่ชื่ออวาโรที่รู้สึกถึงวิกฤติใช้วาปข้ามไปให้ไกลที่สุดเท่าที่สามารถทำได้

ยุ่งยากจริงๆเลยนะเวทย์วาปเนี่ย  ถ้าไม่เตรียมรับมือไว้ละก็ คงจะไม่สามารถต้านทานได้ มันเป็นสิ่งที่อันตราย
แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ ก็เข้าใจเหตุแล้วละนะที่หนีออกมาและไม่กลับยมารับผมในทันที 
ถ้าถูกวาปไปไกลขนาดนั้นก็คงจะไม่สามารถกลับมารับในทันทีได้แน่ๆอยู่แล้ว

มิหนำซ้ำถ้ากลับมาละก็ ในระหว่างนั้นพวกอัศวินจะเป็นผู้ตามจับ เพราะถ้าตามปกติละก็ ในตอนนั้นรุกฆาตไปแล้วละนะ 
เพราะเหตุนั้น คุณหมูที่แค้นเคืองอยู่และ ในขณะลองตรวจสอบประวัติของเจ้าหมอนั่นเพื่อที่จะดูว่าสามารถทำอะไรได้บ้าง
และพบเจอสิ่งมีชีวิตที่ดูเหมือนเอลฟ์ และผู้ใช้เวทย์เคลื่อนย้ายที่อยู่ในความดูแลก็ได้ส่งมอบให้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว

หมายความว่าเป็นไปได้สวย....และสิ่งนี้เป็นผลกรรมที่สนองตัวผมเองสินะ

[คุหุหุหุหุ ความรู้สึกตอนที่สัมผัสดี และสีหน้าที่แสดงออกมา คิดว่าทำความรู้จักกับผู้ชายแล้วสินะ คงจะคุ้นเคยกับเจ้านายคนก่อน]

ผมเบี่ยงเบนความคิดออกไปโดยเฉพาะความคิดเกี่ยวกับเหตุการณ์.....แต่ทว่า มันมีขีดจำกัด 
ผมรู้สึกไม่ดีและเหมือนกับจะร้องไห้ออกมา ในขณะที่มือลากลูบไล้ไปตามคอและกระดูกไหปลาร้าของผม 
เริ่มที่จะเกิดอาการหนาวสั่นและอยากจะอาเจียนฟันกระทบกันกึกๆ

[หรือว่าเจ้าเด็กนั้น ไม่ใช้มืองั้นหรือ? เอาเถอะก็ดี ถ้างั้นมาลองตรวจดูให้แน่ใจกัน เข้าใจไหมเอาละมาทางนี้....ฟลุ๊บ!?]

ทันใดนั้นเองดูเหมือนว่าผมจะถูกกระชากลากไปที่เตียง พอพยายามยั้งขาตรงจุดนั้นเอาไว้เพื่อป้องกันอย่างจริงจัง
มีเสียงแห้งๆดังว่าbachiinออกมาจากปลอกคอแล้ว เจ้าหมูตอนนั้นที่อยู่ตรงหน้าที่เตียงก็หงายหลังล้มลงไป
พอลองชะเง้อมองอย่าหวาดกลัวดู ก็อยู่ในสภาพที่ตาเหลือกสีขาวอย่างสมบูรณ์แบบ(ตาเหลือกช็อกแบบเหลือแต่ตาขาว)

[หา หูววว.....]

พลังสามารถปล่อยออกมาได้ค่อยโล่งใจเรียกได้ว่ารอดแล้ว กลัวจังเลย ไม่ได้ล้อเล่นเลยนะมันน่ากลัวจริงๆ!

ต้องขอขอบคุณนายท่าน เพราะเวทย์มนต์ป้องกันที่เตรียมไว้ให้ค่อนข้างแข็งแกร่งละนะ
จริงๆเลย มันช่วยผมได้จริงๆ ถ้าเป็นตอนนี้ละก็ ไม่ว่าจะพูดอะไรจะให้ฟังก็ได้.........

ในตอนนั้นผมคิดว่าเพียงแค่อย่างเดียวคือพยายามที่หนีบง่ามขาเอาไว้อย่างเต็มที่เลย หลังจากนั้น
ถ้าสามารถลุกขึ้นมาในสภาพนั้นได้ละก็ เป็นเรื่องลำบากแน่ เรื่องการแก้แค้นปล่อยให้เป็นหน้าที่ของนายท่านที่กลับมาเพราะงั้น
วันนี้จะทำเป็นมองไม่เห็นไปก่อน เพราะงั้นขอบคุณผมซะด้วยละ

พอผมใช้ผ้าปูเตียงเช็ดหูกับหน้าและตรงที่ถูกสัมผัสจนถึงกับสีแดงขึ้นนิดหน่อยแล้ว
และลองเลือกเฟ้นหาของที่ดูท่าทางน่าจะมีประโยชน์อะไรสักอย่างที่อยู่ภายในห้องดูนิดหน่อย
และแล้วก็พบพวงกุญแจอยู่ในกระเป๋าเสื้อของเจ้าหมอนั่น น่าเสียดายดูเหมือนว่ามันจะไม่ใช่กุญแจมือแต่ว่า ลองเก็บเอาไว้ก่อน
หลังจากนั้นก็ไขกุญแจเพื่อแบบไม่ให้มีเสียงดังแล้วออกไปที่ทางเดินอย่างเงียบๆ
อย่างไรก็ตามดูเหมือนว่าเจ้าหมูนั่นจะไม่ชอบที่ถูกรบกวนเพราะงั้น เลยให้คนที่ไม่เกี่ยวข้องออกไปหมด ทำได้ดีมาก

ถ้าสามารถทำได้ละก็ อยากจะพุ่งตรงไปอาบน้ำชำระล้างกายอย่างเต็มที่เลยแต่ว่า
คงจะไม่มีเวลาเหลือเฟือสำหรับทำแบบนั้นจริงๆ แม้จะหลบหนีออกไปทั้งๆแบบนี้
แต่การที่จะถือสัมภาระด้วยตัวคนเป็นเรื่องยาก หลังจากนี้จะทำอย่างไงดีนะ
นายท่านรู้ตำแหน่งที่อยู่ของปลอกคอได้แน่ๆอยู่แล้วพราะงั้น 
ทำได้เพียงแต่หาที่ซ่อนที่ปลอดภัยแล้วรอให้มาช่วยเหลือสินะ

มองหาสถานที่หลบซ่อน ในขณะที่อดกลั้นพร้อมกับเดินไปตามทางเดิน
ก็ได้ยินเสียงเพลงที่เคยได้ในห้องน้ำ เป็นเสียงร้องเพลงอันไพเราะ และเดินตามไปราวกับถูกเชื้อเชิญที่ห้องใต้ดิน 
ดูเหมือนว่าไม่มีคนเฝ้าจับตาดูอยู่เพราะประมาทเลินล่อ แต่ก็ปลอดภัยแล้วละนะ 

กุญแจมือสำหรับปิดผนึกเวทย์มือยังอยู่เหมือนเดิมเพราะงั้น ถ้าศัตรูเข้ามาใกล้ละก็ ในตอนนั้นก็หนีออกไปตั้งแต่ข้างนอกแล้ว
ตรวจสอบให้แน่ชัดพร้อมทั้งๆค่อยๆเดินลงไปตามบันไดที่มืดสลัว เสียงเพลงค่อยๆดังชัดขึ้นเรื่อยๆ
มันทั้งอ่อนโยนแล้ว แล้วก็เหมือนปวดร้าวขมขื่นที่ตรงไหนสักแห่ง เป็นเนื้อเพลงที่ชวนให้คิดถึง 

ในที่สุดก็มาถึงปลายทางที่อยู่ข้างหน้าเป็นประตู พอลองใช้พวงกุญแจทดลองไขดูหลายๆอัน ก็มีอันนึงที่ตรงกันพอดี
พอเปิดประตูแล้วเข้าไปภายในห้องใต้ดิน ก็มีของที่เหมือนกับถังน้ำที่ปิดด้วยตะแกรงขนาดใหญ่ที่ถูกส่องแสงอ่อนๆ
ในนั้นครึ่งนึงเต็มไปด้วยน้ำ และมีของที่เหมือนกับแท่นติดเอาไว้อยู่ที่ตรงผิวน้ำพอดี

เธออยู่ตรงนั้น ร่างกายท่อนบนเป็นเด็กสาวชาวมนุษย์ อายุคงจะใกล้เคียงกับผม
ตั้งแต่สะดือจนไปถึงข้างล่างเป็นหางกับครีบที่เหมือนกับปลา เส้นผมสีเชอร์รี่ออกสีบลอนเปล่งประกายแม้ภายในนั้นจะมืดสลัว
ตั้งแต่แขนจนถึงข้อศอกมีปีกสีขาวบริสุทธิ์ติดเอาไว้อยู่

นี่มัน....รูปร่างเหมือนกันราวกับว่าระหว่างฮาร์ปี้กับเมอร์เมด 

[ไซเรน.....]

พอผมบนพึมมาคนเดียวในห้องใต้ดิน เธอเลยหยุดร้องเพลง 
และพอเธอหันหน้ามาทั้งหมดผมก็ได้เห็นนัยตาที่มีสีเดียวกับกับเส้นผม เธอเห็นผมแล้ว

【RESULT】
―――――――――――――――――――――――――――――
◆-------------★【โซระ】--★【ลูลู่】--★【ยูเรีย】
[◇MAX COMBO}--◇【0】----◇【0】----◇【0】
[◇TOTAL HIT}----◇【0】----◇【0】----◇【0】
---------------------------------------------------
[◇TOTAL-EXP}--◆【508】--◆【176】--◆【158】
―――――――――――――――――――――――――――――
【Party】
[โซระ][Lv15]HP38/50 MP420/420[ปกติ]
―――――――――――――――――――――――――――――
【Record】
[MAX COMBO]>>33
[MAX HIT]>>33
―――――――――――――――――――――――――――――
【พูดสั้นๆ】
「หมายความว่าเป็นเผ่าพันธุ์ผสมงั้นหรือ」

 




NEKOPOST.NET