(นิยายแปล) ฮาเร็มต่างโลกของคนสกิลโกง(นายท่านสกิลโกงกับเกิดใหม่เป็นเอลฟ์โลลิ) ตอนที่ 24 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

(นิยายแปล) ฮาเร็มต่างโลกของคนสกิลโกง(นายท่านสกิลโกงกับเกิดใหม่เป็นเอลฟ์โลลิ)

Ch.24 - ลางสังหรณ์ของเหตุร้าย


กลายเป็นปัญหาไปแล้ว  เรียกได้ว่านับตั้งแต่ที่ผมจมน้ำมา นายท่านกอดผมเอาไว้ที่บนตักทั้งๆอย่างนั้นไม่ยอมปล่อยเลย

อย่างไรก็ตามดูเหมือนว่าจะช็อกมาทีเดียว มันก็น่ารำคาญละนะแต่ทว่าเพราะได้รับการช่วยเหลือไว้

และมีรู้สึกเสียใจอย่างมากเพราะงั้น เลยเป็นไปไม่ได้ที่จะฝืนสะบัดตัวออกมา

 

เอาเถอะ นั่งอยู่บนแผ่นปูรองที่บนหาดทราย และเพียงแค่ทำตัวเหม่อลอยอยู่ใต้ร่มเงาไม้มันก็ไม่ทำให้เป็นเรื่องแปลกประหลาดอะไรละนะ

ถ้าบอกว่ารู้สึกดีเป็นพิเศษไหมก็ดีอยู่หรอกแต่ว่า มันก็รู้สึกขยะแขยงนิดหน่อย

 

[คุณหนู รับเครื่องดื่มไหมคะ?]

 

ในขณะที่ยูเรียหยิบน้ำผลไม้ที่บรรจุอยู่ในคูลเลอร์บ็อกซ์ที่นายท่านสร้างขึ้นมาอย่างดี พร้อมกับหน้าอกที่ใหญ่โตก็สั่นกระเพื่อมขึ้นลง

มันเป็นเครื่องดื่มที่ทำขึ้นเองที่บ้านที่อัดแน่นอยู่ในขวดโพชั่นเต็มไปด้วยน้ำผลไม้ที่ผสมและปรับรสชาติเพิ่มเติมด้วยน้ำผึ้งและน้ำละนะ

เพราะเป็นของที่นำมาสต็อกเอาไว้อยู่ตลอด เป็นของที่ทำมาสำหรับทาสทั้งสามคน

 

[ขอเป็นเลม่อนคะ]

[ค่ะ]

 

หมู่นี้ชอบที่จะค่อยๆกระดกจิบน้ำมะนาวที่ผสมน้ำผึ้งและอัดแก๊สเข้าไปทีละนิดๆ พร้อมกับจ้องมองอย่างเอื่อยเฉื่อยไปที่แสงอาทิตย์ที่ส่องอยู่บนหาดทราย

และเหล่าเด็กสาวเผ่ามนุษย์ที่สวมใส่ชุดว่ายน้ำหลากสีสันมากมายที่ร้องวิ้ดว๊าย และหยอกเหย้ากันอยู่ตรงที่คลื่นที่สาดซัดเข้ามา

 

ถ้าออกห่างมาจากตัวเมืองนิดหน่อยละก็  จะมีโจรหรือปีศาจที่ฆ่าคนอยู่

และที่ในเมืองเด็กตัวเล็กๆและผู้หญิงจะถูกลักพาตัวไปและซื้อขายในฐานะทาสอยู่ในโลกนี้ เพราะงั้นไม่สามารถคิดว่าได้ว่าสงบสุขหรอกนะ

ถ้าเลือกดูเพียงแค่เฉพาะที่นี่ละก็ มีโอกาสที่จะเข้าใจผิดว่าเป็นทิวทัศน์หนึ่งในประเทศญี่ปุ่น

ขอเสริมอีกนิดทุกคนที่อยู่ที่ชายหาดแห่งนี้เรียกได้ว่ามีความมั่งคั่งร่ำรวย  สิ่งนี้คงจะเป็นเพราะสังคมแตกต่างกันละมั่ง

 

เพราะเป็นโลกที่ไร้เหตุผลละนะ.......

 

 

ในตอนที่กำลังหลับตาชั่วประเดี๋ยวนึงให้กับเรื่องที่ไม่สมเหตุสมผลพวกนั้น ก็เห็นเงาของคนที่กำลังเคลื่อนที่ไปตรงโขดหิน

ผมเลยตีไปที่แขนของนายท่านและชี้ไปที่ตรงนั้น

 

[เน๋ โน่นมันคือกันนะ.....]

[หืม? .....นั่นมันอะไรกันนะ]

 

ทันใดนั้นเองนายท่านมองตรงไปยังโชดหินด้วยใบหน้าที่เคร่งขรึม เพราะมีเงาคนเป็นจำนวนมากกำลังจับกดอะไรสักอย่างเอาไว้อยู่ เพราะงั้นก็เลยกังวล

จากที่เห็นดูเหมือนว่ากำลังจับสัตว์อะไรสักอย่างอยู่แต่ว่า  จะว่าอย่างไงดีละพอมองจากด้านหลังแล้วเรียกได้ว่าเป็นอันธพาลตามแบบฉบับเลยละมั่ง

 

การไปสอดรู้สอดเห็นมันเป็นเรื่องไม่เหมาะแต่ ดูท่าจะตื่นนอนขึ้นมาแบบไม่สบายใจ(อึดอัดใจ) ทั้งที่เห็นความจริงอยู่ตรงหน้าแล้วกลับทำเป็นไม่เป็นไม่เห็น

มันดูหลอกลวงแต่ทว่า ก็มันเป็นนิสัยติดตัว

 

[นายท่าน]

 

ผมแหงนหน้าขึ้นไปมองนายท่าน นายท่านที่รู้สึกตัวว่าถูกมองอยู่ก็ทำหน้านิ่งไม่พูดอะไรออกมาแต่ว่า

พอถูกสายตาจ้องมองต่อไปอีกสักครู่นึง ประเดี๋ยวเดียวก็ใจอ่อนยอมแพ้ พอลูบหัวของผมเบาๆ แล้วก็ลุกขึ้นยืนขึ้นมาพร้อมกับทั้งถอนหายใจ

 

[ยูเรีย......ฝากโซระด้วย ลูลู่มาด้วยกัน]

[เข้าใจแล้วคะ.....เห้อ เพราะรุ่นพี่เป็นคนหัวอ่อนละนะ]

 

ลูลู่ลุกขึ้นมาพร้อมกับนำกริซมาเหน็บไว้อยู่ที่เข็มขัดตรงที่เอวพร้อมทั้งบ่นออกมา  และมุ่งตรงไปยังโขดหินด้วยกันกับนายท่าน

ยังไงก็เถอะชอบพูดพร้อมทั้งให้เคลื่อนไหวไปรอบๆอย่างเป็นระบบชัดเจนนั่นละคือนายท่าน

 

หลังจากนั้นทำตัวเป็นเด็กดีแล้วรอนายท่านกลับมากันเถอะ พอมาถึงตรงนี้แล้ว ผมอยู่ไปก็เป็นได้เพียงแค่ตัวถ่วง

หลังจากที่เห็นทั้งสองคนหายเข้าไปในโขดหิน ก็ทำได้เพียงแค่รอเตรียมพร้อมเพื่อที่จะสามารถเคลื่อนไหวไปพร้อมกันกับยูเรียเท่านั้น

 

 

ผ่านไปสักระยะนึงนายท่านก็ยังไม่กลับมา มันแปลกๆ เรื่องแบบนั้น ถ้าเป็นปกติละก็ น่าจะกลับมาตั้งนานแล้ว

นาฬิกาก็ไม่มีเพราะงั้นก็เลยไม่รู้เวลาที่แน่นอนแต่ว่า จากความรู้สึกคิดว่าน่าจะผ่านมาได้ประมาณราวๆ 1ชั่วโมง

ไม่จริงนะก็ไม่อยากจะคิดหรอกนะแต่ว่าเกิดเรื่องอะไรสักอย่างขึ้นมางั้นหรือ.......ผมรู้สึกกังวลนิดหน่อย

 

[อาเร๊ะ ชูยะละ?]

 

ไปดูกันดีไหมนะ ทำยังไงดีละ คาไซซังที่ได้ลงมาปรึกษาหารือกับพวกผมเพราะงั้นก็เลยตัดสินใจว่าได้เวลาที่จะออกไปค้นหาดู

 

[อันที่จริงแล้วเพราะว่าสังเกตุเห็นเงาแปลกๆอยู่ที่ตรงโขดหินทางด้านโน้น และนายท่านก็ช่วยไปดูให้แต่ว่า…..]

[ผ่านมาสักครู่นึงแล้วก้ยังไม่กลับมา เพราะว่ากังวลนิดหน่อยก้เลยคิดว่าจะออกไปค้นหาดูละ]

 

คาไซซังที่ได้ฟังเรื่องราวเหตุการณ์ก็ทำหน้ายุ่งยากออกมานิดหน่อย พอเข้าใจแล้วก็หยักหน้าเห็นด้วย

 

[ถ้าเหตุการณ์เป็นแบบนั้นละก็ ชั้นขอไปด้วยคนละนะ กังวลเหมือนกัน]

 

ถึงเขาดูเหมือนว่าไม่ใช่ประเภทที่จะสามารถออกคำสั่งการได้โดยไม่มีข้อบกพร่องเหมือนกับนายท่านก็ตามแต่ว่า

อย่างที่คิด เขาดูเหมือนว่าจะค่อนข้างแข็งแกร่งมากทีเดียวน่าจะเรียกได้ว่ามีคุณสมบัติร่างกายของฮีโร่เช่นกัน

ถ้าไม่อย่างนั้นคงจะไม่สามารถใช้ชีวิตอยู่ในโลกใบนี้ด้วยตัวคนเดียวในโลกใบนี้จนสามารถมาถึงที่นี่ได้อย่างแน่ๆละ

เพราะงั้นอยากให้แบ่งมาให้สักนิดก็ดีนะ

 

[ขอรบกวนด้วยนะคะ]

[ขอรบกวนด้วยคะ…..]

 

น่าจะเรียกว่าโชคดีได้ละมั่ง สภาพร่างกายก็ง่อแง่นอยู่ แต่อย่างไรก็ตามถ้าเดินตามปกติละก็ดูเหมือนว่าจะไม่เป็นไร

เหยียบย่ำไปตามหาดทรายที่ร้อน คาไซซังอยู่นำหน้าสุดและผมถูกยูเรียจูงมือมุ่งหน้าตรงไปยังโขดหิน

 

พอใช้มือหยุดให้พวกผมรอก่อน คาไซซังก็ใช้มือจับไปที่ดาบที่ห้อยอยู่ตรงที่เอวพร้อมทั้งชะเลืองมือไปตรงที่โขดหิน

แต่ทว่า พอยืนแข็งทื่อทำท่าทางเหมือนกับผิดหวัง ก็กวักมือเรียกให้มาทางนี้ ในขณะที่ผมเอียงคออย่างสงสัยและมองจ้องหน้ากันกับยูเรีย

พร้อมเคลื่อนที่ไปอย่างเงียบที่สุดเท่าที่เป็นไปได้ และมองไปที่โขดหินที่อยู่ด้านหลังของคาไซซัง

 

แต่ดูเหมือนว่าจะไม่มีอะไรอยู่ตรงนั้นแล้ว  ผลจากการค้นหาของทั้งสามคนอยู่สักพักนึง  

พบร่องรอยว่ามีใครสักคนเคยอยู่ที่ตรงนั้นและหายตัวไปจากตรงนั้น ผมไม่คิดว่านายท่านจะทิ้งพวกผมเอาไว้และไปที่อื่นตามอำเภอใจได้

เพราะงั้นต้องมีเหตุผลและคิดได้ว่าคงจะมีอะไรสักอย่างเกิดขึ้น

 

ถ้าเป็นผู้ใช้เวทย์ละก็ มีความสามารถในการใช้เวทย์มนต์ตรวจสอบหลายๆสิ่งหลายๆอย่างได้แต่ว่า

น่าเสียดายดูเหมือนว่าภายในกลุ่มนี้จะไม่มีใครสามารถใช้เวทย์มนต์ประเภทนั่นได้ละนะ

คนที่ใช้เวทย์มนต์ประเภทนี้ภายในครอบครัวได้ก็มีแค่นายท่านเพียงเท่านั้น

แต่เดิมแล้วได้รับมอบชื่อคลาสที่มีชื่อว่า นักดาบเวทย์ศักดิ์สิทธิจากสำนักงานใหญ่กิลดิ์ตอนที่ได้รับการเลื่อนขั้นเป็นระดับสูง

 

แต่ทว่าปัจจุบันนี้ชื่อนั้นเป็นคำพูดต้องห้ามภายในครอบครัว พอล้อเล่นออกไปในวันนั้นมันน่ากลัวมากๆเลย

เพราะนายท่านที่โกรธทำสายตาดูน่ากลัวเป็นอย่างมาก ไม่มีความเป็นผู้ใหญ่เอาซะเลย

 

[คุณหนู.......คุณท่านคงจะไม่เป็นอะไรใช่ไหมคะ]

[ไม่เป็นอะไรหรอกนะ เพราะถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกับนายท่านละก็ ต้องมีอะไรบางอย่างเปลี่ยนแปลงกับปลอกคอ

ปลอกคอของผมและปลอกคอของยูเรียก็ไม่มีอะไรนี่น่า เพราะงั้นนายท่านก็ยังปลอดภัยอยู่ละนะ]

 

อุ๊บ ในระหว่างที่นึกออกมา  ยูเรียส่งเสียงร้องด้วยความกระวนกระวายใจออกมา ผมมองที่ตาของเธอและใช้ปลายนิ้วจับไปที่ปลอกคอที่ถูกติดที่ที่คอของตัวเอง

สิ่งนี้ที่ถูกติดเอาไว้มีหน้าที่หลายๆอย่างเช่นป้องกันการเป็นเด็กหลงหรือว่าใช้ป้องกันอาชญกรรมแต่ว่า

ในขณะเดียวกันปลอกคอก็เป็นสิ่งใช้แสดงฐานการเป็นทาสเพราะงั้น มันไม่สามารถถอดออกได้นอกจากเจ้าของ

 

และก็นายท่านได้เตรียมพร้อมเอาไว้ที่ใส่ปลอกคอไว้ให้ตั้งแต่เมื่อก่อนแล้ว หากมีโอกาส1ในหมื่นที่มีเรื่องเกิดขึ้นกับนายท่านเพื่อไม่ให้พวกผมตกระกำลำบาก

เพราะงั้นดูเหมือนว่าได้จัดเตรียมติดตั้งหลายๆสิ่งหลายๆอย่างไว้ ตัวอย่างเช่น เปลี่ยนจากสีดำเป็นสีขาวเพื่อแจ้งให้รู้ถึงสถานะการณ์

ผมเมื่อตอนที่ได้ยินเป็นครั้งแรกรู้สึกหวาดหวั่นใจที่ให้สันนิษฐานว่าตายและเผลอร้องไห้ออกมาโดยไม่ได้ตั้งใจ มันเป็นประวัตืศาสตร์อันดำมืดที่ไม่อยากจะนึกถึงเลยละนะ

 

และพูดกลับกัน ปลอกคอที่ติดอยู่ที่คอของยูเรียก็ไม่ได้แสดงความผิดปกติใดๆออกมาเพราะงั้น จากที่กล่าวมาก่อนหน้านายท่านก็น่าจะปลอดภัยแน่ๆ ยิ่งไปกว่านั้น........

 

[ลูลู่ก็ไปด้วยกันกับนายท่านด้วย เพราะงั้นปัญหาคือพวกผม]

 

เพราะถูกตัดกำลังคนที่มีความสามารถการสู้รบสูงให้ออกห่างจากคนทั้ง2คนโดยสมบูรณ์ละนะ มิหนำซ้ำ ทั้งคนสองคนนั้นยังเป็นเผ่าพันธุ์ที่มีค่าสูงมาก

และก็ไม่รู้ว่ามีคนรู้ว่าผมติดชื่อว่าเป็นดรวาฟมากอยู่แค่ไหน(TL//หลอกว่าเป็นดวาฟ)  แม้จะเล็งเพียงแค่ยูเรียก็มีมูลค่ามากมายแล้ว

คาไซซังก็ยังไม่รู้ว่าจะพึ่งพาได้มากน้อยแค่ไหน.....ผมควรจะทำอย่างไรดีละ

 

[นั่นสินะ......ก่อนอื่นก็รวมรวมสัมภาระเพื่อเตรียมเคลื่อนย้ายที่กันก่อน คาไซซัง กรุณาช่วยหน่อยได้ไหมคะ?]

[อา ปล่อยให้เป็นหน้าที่ชั้นเอง]

 

ยูเรียชายตามองขอร้องเพียงแค่นิดเดียวคาไซซังก็รีบตอบรับอย่างรวดเร็ว  ตามที่คาดไว้เป็นคนที่มีสายตาที่ดูซื่อตรงอย่างมากสมกับที่เข้ากันได้ดีกับนายท่าน

เอาเถอะ แต่ทว่าอาจจะใช้งานได้ง่ายและดีก็ได้ละนะ

 

 

[อาเร๊ะ โซระไม่ใช่หรือ บังเอิญจังที่มาพบกันในสถานที่แบบนี้นะ]

 

พอเก็บรวบรวมสัมภาระเสร็จตอนแรกก็คิดว่าจะกลับไปที่โรงแรมดูสักครั้งก่อนขณะนั้นเอง ก็ได้พบกันอีกครั้งโดยไม่คาดคิด

พอได้ยินเสียงคอก็แข็งตั้งตรงและ เสียงระดับนั้นมัน พอหันหลังกลับไปอย่างช้าๆ ที่อยู่ตรงหน้ามีผมสีแดงที่ถูกลมจากทะเลพัดโบกสะบัดไปมา

และชุดบิกินนี่สีแดงไวน์ที่ปิดหน้าอกที่ดูอัตคัทเอาไว้

 

คนที่อยู่ตรงนั้นไม่ต้องสงสัยเลย นักเวทย์ผู้ยิ่งใหญ่(สโตกเกอร์)แคลร์ริสซังนั่นเอง

 

หมู่นี้ทั้งที่ดูเหมือนกำลังหมกมุ่นอยู่กับการจีบแฟนหนุ่ม(ผู้เสียหาย) แม้จะเคยเห็นภายในเมืองแต่ทว่าผมก็ไม่เคยไปรบรบกวนและเดินผ่านไปเลยเพียงเท่านั้นละนะ

ไม่อยากจะเชื่อเลย ไม่คิดเลยว่าจะได้มาพบกันที่รีสอร์ท จากที่เห็นสภาพแบบนั้นฝ่ายนั้นเองก็คงจะมาพักผ่อนในวันหยุดสินะ

 

[ทางด้านนั้นใครหรือ?........คิซารากิคุงเป็นอะไรไปหรือ]

 

ดูเหมือนว่าจะพยายามเรียกนามสกุลและไม่เรียกชื่อออกมา เพราะในตอนนี้มีแฟนแล้ว มันเป็นเรื่องละเอียดอ่อนที่ต้องใช้ความระมัดระวังละมั่ง

ส่วนนึงก็มีบางครั้งบางที่ที่พูดจาเย็นชาแต่ว่า โดยพื้นฐานแล้วเธอก็ไม่ใช่เป็นคนไม่ดี  นอกจากนี้แม้จะบอกว่าเชี่ยวชาญเกี่ยวกับเวทย์มนต์ด้านทำลายล้าง

แต่ว่าบางทีอาจจะรู้บางสิ่งบางอย่างก็ได้

 

[ทางด้านนี้คือเพื่อนของนายท่านคาไซซัง ที่จริงแล้วคือว่า.......]

 

แคลร์ริสซังที่ได้ฟังคิอธิบายสถานะการณ์ก็เปลี่ยนสีหน้าเป็นจริงจังขึ้นมา พอลุกขึ้นยืนขึ้นมาแล้วก็ยืดหน้าอกอันน้อยนิดออกมา

 

[ถ้าเรื่องราวเป็นอย่างนั้นละก็ ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของชั้น และก็แน่นอนคอลลินซุซังก็ให้ความร่วมมือด้วยละ ก็เป็นคนที่ใจดีละนะ]

 

อย่างไรก็ตามแฟนหนุ่ม(ผู้เสียหาย)ดูเหมือนว่าเข้าร่วมด้วย ตั้งแต่ถูกผูกมัดดูสงบลงไม่มากก็น้อยแต่ว่า

พอเรื่องราวมาถึงมือของคนๆนี้ที่มีน้ำใจช่วยเหลือแค่นี้องค์ประกอบก็เพียงพอแล้วละ อย่าไปกังวลเลย

 

ไม่ว่าจะอะไรหรือย่างไงก็ตามก็ได้รับพวกพ้องที่ไว้วางใจได้มาเป็นเรื่องที่น่ายินดีละนะ

คอลลินซุซัง(ผู้เสียหาย)เป็นคนดีมีคุณธรรมอย่างไม่ต้องสงสัยเลยและ ก่อนหน้าที่เขาจะต้องก้าวเข้าไปเหยียบกับระเบิดเข้าและกลายเป็นแฟนของเธอก็คงจะเป็นคนดีมีคุณธรรมด้วยสินะ

 

[ก่อนอื่นก็ไปรับคอลลินซุแล้วหลังจากนั้นก็ไปที่เกิดเหตุกันเลยไหม]

[ค่ะ!]

[รบกวนด้วยนะคะ]

 

เอาละ จะไปค้นหานายท่านที่หายตัวพบไหมนะ

 

【RESULT】

―――――――――――――――――――――――――――――

◆-------------★【โซระ】--★【ลูลู่】--★【ยูเรีย】

[◇MAX COMBO}--◇【0】----◇【0】----◇【0】

[◇TOTAL HIT}----◇【0】----◇【0】----◇【0】

---------------------------------------------------

[◇TOTAL-EXP}--◆【508】--◆【176】--◆【158】

―――――――――――――――――――――――――――――

【Party】

[โซระ][Lv15]HP38/50 MP420/420[ปกติ]

[ยูเรีย][Lv31]HP1040/1040 MP60/60[ปกติ]

[แคลร์ริส][Lv40]HP230/230 MP732/732[ปกติ]

[คอลลินซุ][Lv42]HP640/640 MP40/40[ปกติ]

[มาโคโตะ][Lv20]HP450/450 MP102/102[ปกติ]

―――――――――――――――――――――――――――――

【Record】

[MAX COMBO]>>33

[MAX HIT]>>33

―――――――――――――――――――――――――――――

【พูดสั้นๆ】

「จะต้องค้นหานายท่านให้เจอให้ได้ละนะ」

「คุณหนู…...อย่าฝืนจนมากเกินไปจนไม่สบายนะคะ?」

 



NEKOPOST.NET