(นิยายแปล) ฮาเร็มต่างโลกของคนสกิลโกง(นายท่านสกิลโกงกับเกิดใหม่เป็นเอลฟ์โลลิ) ตอนที่ 19 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

(นิยายแปล) ฮาเร็มต่างโลกของคนสกิลโกง(นายท่านสกิลโกงกับเกิดใหม่เป็นเอลฟ์โลลิ)

Ch.19 - เส้นสู่ทะเลที่เต็มไปด้วยความวุ่นวาย


[จงปล่อยพวกเธอซะ!]

ในระหว่างที่จัดเตรียมการตั้งเต็นท์อยู่ใกล้กับเมืองที่เป็นเป้าหมาย
ก็ได้ยินเสียงของเขาผู้มีผมสีน้ำตาล เริ่มจุดประเด็นถกเถียงอะไรสักอย่างอยู่ตรงหน้านายท่าน
ทันใดนั้นนายท่านที่ทำท่าทางน่าเบื่อก็ใช้เวทย์เวทย์สร้างเปลวไฟขึ้นมา ผมก็ถอนหายใจออกมา

[ปล่อยเป็นอิสระ….]

มันยังผ่านไปไม่ถึงหนึ่งปีเลยตั้งแต่ที่ถูกนายท่านเก็บมาเลี้ยง เพราะว่าอย่างน้อยมันจะต้องใช้เวลามากกว่า2ปีถึงจะได้รับการยินยอมให้ปล่อยตัวได้
เพราะงั้นต่อให้พยายามยังไงก็ทำไม่ได้หรอก แต่เหนือสิ่งอื่นใดเพราะผมก็ไม่ได้ไม่พอใจอะไรที่จะอยู่กับนายท่าน

ส่วนลูลู่กับยูเรียที่กำลังนวดขนมปังและปลอกเปลือกมันฝรั่งอยู่ข้างๆผมก็จ้องไปที่ผมสีน้ำตาลคุงด้วยสีหน้าไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัดเลยละ

[คนเรามีสิทธิที่เท่าเทียมกัน เพราะถึงแม้จะต่างเผ่าพันธุ์กันก็ไม่ได้เป็นเหตุผลที่ทำให้เป็นทาสได้นะเว้ย!]

คำว่าความเท่าเทียมอะไรพวกนี้เนี่ยเป็นครั้งแรกที่ได้ยินตั้งแต่ที่มาอยู่ที่โลกนี้เลย 
ทุกคนทำหน้าแบบอึ้งกันไปหมดเลยละเพราะไม่เข้าใจความหมายยกเว้นผมกับนายท่านละนะ 
ไม่อยากจะเชื่อเลย เจ้าหมอนี่รู้หรือเปล่าว่าแนวคิดที่แสดงออกมานั้นมันคืออะไร เรื่องนั้นหรือว่า พวกเดียวกันงั้นหรือ?(TL//น่าจะหมายถึงข้ามโลก)

ผมเห็นลูลู่ทำหน้าDoiyaออกมา แต่ทว่า ลูลู่กับขนตรงหางตั้งฟูและถอยหลังออกมาก เข้าใจความรู้สึกละนะ 
แม้เจ้าตัวจะตั้งใจจะพูดให้ดุเท่และดูดีก็ตาม แต่เพราะว่าสายตากลับจ้องไม่กระพิบไปตรงที่หน้าท้องหรือหน้าอกละนะ
(http://livedoor.4.blogimg.jp/jin115/imgs/b/9/b908057d.jpg รูปทำหน้าDoiyaประมาณนี้ละเชิดหน้าแบบดูถูก)

เอาเถอะ พวกแบบนั้นนะ นายท่านก็ชอบที่ส่งสายตาที่น่ารังเกียจมาที่ขาอ่อนผมเอย กระดูกไหปลาร้าเอยอย่างเต็มที่เหมือนกัน 
แต่ก็ไม่มีสิทธิที่จะบ่นหรือร้องเรียกพฤติกรรมออกมาได้ละนะเพราะอยู่ในฐานะทัรพย์สิน และดูเหมือนว่าทั้งสองคนยินดีที่จะรับสายตาลามกของนายท่านได้

[ไม่ใช่.......มันไม่เท่าเทียมกันหรอกเพราะว่ามีระบบของทาสอยู่]

เพียงแต่ว่าส่วนตัวแล้วผมคิดว่าระบบทาสอะไรพวกนี้ถ้าถูกบดขยี้ทิ้งๆไปได้มันก็ดีนะ

[เรื่องนั้นมันก็ไม่มีอะไรผิดปกติเกี่ยวกับระบบหรอกนะ แต่ว่ามันผิดพลาดที่คนปฏิบัติกับคนเหมือนกับเป็นสัตว์เลี้ยง!]

เอ้าว่าเแต่เขา เพราะงั้นตัวเองคงจะเข้าใจว่ากำลังทำอะไรอยู่งั้นสินะ 
เกจวัดค่าสะสมความหงุดหงิดของนักผจญภัยคนอื่นและพวกกองคาราวานกำลังสะสมขึ้นเรือยๆแต่ทว่า
เพราะงั้นอยากจะให้ยอมรับผิดแล้วขอโทษที่ทเลาะกันด้วยเหตุผลไร้สาระในสถานที่แบบนี้

[ผมคิดว่าผมคุณนะคงอยากจะได้รับปลดปล่อยจากการเป็นทาส!]

ครั้งนี้ทางฝ่ายนี้ถึงกับตัวสั่นเลยละ คุณแมวของบ้านนี้ถึงกับส่งเสียงเดาะลิ้นด้วยท่าทางอารมณ์ไม่ดีออกมาให้ได้ยิน

[ไม่สิ มันต่างกัน?]
[เพราะพวกชั้นนะมีความสุขจากการเป็นทาสของคุณท่านคะ]

[ส่วนผมนะ――]
[พวกคุณไม่จำเป้นต้องฝืนเพราะกลัวเจ้าหมอนี่ก็ได้นี่!]
[――……](TL//น่าสงสารหนูจริงๆโดนขัดก่อนตลอด555+)

อาา รู้ไหมอันดับแรกควรสนใจที่จะฟังความคิดเห็นของสาวน้อย(ผม)ก่อนนะ ไม่เคยตายหรือยังไงห๊าาา

[คือว่านะ…..]

นายท่านส่งเสียงอันเหนื่อยหน่ายออกมาดังสะท้อนภายในป่าอย่างไร้เหตุผล

[เจ้าหมอนี่น่าขยะแขยงจริงๆเลย]

ปลดปล่อยความโกรธออกมาแล้วกัดไปที่ขนมปังที่ค่อนข้างแข็งนิดหน่อย ทั้งที่แต่เดิมมันก็ไม่อร่อยอยู่แล้ว เพราะความหงุดหงิดกลับทำให้ยิ่งไม่อร่อยยิ่งขึ้นไปอีก 

[ไอ้เจ้าหมอนั่นมันช่างเสียมารยาทจริงๆเลย!]

เขาถูกตำหนิจากชายที่เป็นหัวหน้าของหน่วยคุ้มกันในครั้งนี้และถูกย้ายให้ไปทำหน้าที่อื่นเป็นวิธีการแก้ไขปัญหาแบบเป็นกลางไม่ให้ดูน่าเกลียดจนเกินไป
เพิ่มอีกนิดพวกผมก็ช่วยนะ แต่ทว่าเป็นการจ่ายเงินเพื่อขึ้นโดยสารไปด้วยกันบนรถม้า

เพราะว่าจ่ายค่าใช้บริการส่วนหนึ่งแบบการให้ความคุ้มครอง เพราะงั้นเขาที่มีหน้าที่คุ้มกันก็ต้องรับผลจากการที่สร้างเรื่องทะเลาะเบาแว้งเอย 
ทำเล่นหูเล่นตาใส่คนอื่นเอยไปละนะ ความน่าเชื่อถือเป็นเรื่องสำคัญมากสำหรับการทำงานเป็นนักผจญภัย 
เพราะงั้นถ้าทำแบบนั้นละก็ แม้จะถูกหักเงินก็ไม่สามารถบ่นได้เลยละนะ

แน่นอนในตอนแรกพวกผมได้อธิบายให้ฟังแล้วว่าอยู่ในฐานะลูกค้า แต่ทว่าเขาคงจะไม่ได้ฟังเลยงั้นสินะ
ทุกคนที่อยู่พร้อมหน้ากัน ใบหน้าแสดงออกถึงความโมโหจนตัวสั่นและดูถูกเจ้านั่นอยู่ตลอดเลยละ

[อา ขอโทษพวกคุณหนูด้วยนะ]

เอเลคิซังออกมารับหน้าแทนพร้อมกับก้มหัวขอโทษด้วยท่าทางที่เสียใจ สมกับเป็นหัวหน้าหน่วยคุ้มกันจริงๆ
เขาก็ไม่ใช่คนที่ทำเรื่องไม่ดีอะไรพวกนี้แม้แต่น้อย แต่ว่าเพราะอะไร ทำไมคนที่ไม่ได้ทำเรื่องไม่ดีถึงจะต้องมาก้มหัวขอโทษอยู่เสมอเลยน้า 

[เจ้าหมอนั่นออกมาจากจักรวรรดิเชนโร เพราะงั้นจึงดูเหมือนว่าไม่สามารถยอมรับได้เรื่องเกี่ยวทาสนะ]
[จักรวรรดิเชนโร?]

เป็นชื่อประเทศที่ผมไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย

[อาา เป็นประเทศที่เป็นเกาะอยู่ทางเหนือนะ มีเรื่องเล่าว่าเมื่อหลายร้อยปีก่อนผู้กล้าที่ถูกเชิญมาจากต่างโลกเป็นคนก่อตั้งประเทศ
ที่นั่นเรียกได้ว่าเป็นที่ให้ความเคารพสิทธิมนุษยชนมาก.....หรือเรียกได้ว่าคนของที่นั่นทุกคนได้ซึมซับแนวความคิดเรื่องความเสมอภาคเหมือนกับองค์จักรพรรดิ์
ดูเหมือนว่าจะไม่ยอมรับแนวคิดเรื่องเกี่ยวทาสอะไรพวกนั้นโดยเด็ดขาดละนะ]

นี่มันสมบูรณ์แบบไม่เลยไม่ใช่หรือไงนั่น คงเป็นเพราะว่าเป็นประเทศถูกสร้างโดยคนที่ถูกอัญเชิญมาสินะ
แต่ว่าเขาให้ความรู้สึกที่ไม่ดีแตกต่างจากมุมมองของเรื่องนั้นโดยสิ้นเชิงเลย และดูเหมือนว่าเขาสนใจเฉพาะลูลู่กับยูเรียเพียงแค่นั้น
เพราะจากมุมมองของทาสส่วนใหญ่คงจะคิดว่าที่ให้ความช่วยเหลือเพราะอยากให้มาหลงรักหรือไม่ก็มาทำเรื่องอุเหะเหะละมั่ง

[เรื่องนี้กับเรื่องนั้นมันต่างกันคะ]
[ใช่ใช่แล้วละ พูดได้ชัดเจนเลยว่า ชั้นไม่อยากจะทำความรู้จักสนิทสนมเลยคะ]

ดูเหมือนว่าคู่หูวัวแมวจะมีความคิดเห็นเหมือนกัน ดูเหมือนว่ามือโปรอย่างเอเลคิซังยังปิดประเด็นไม่ถูกเลยทีเดียว
ก็ไม่ใช่คนไม่ดีหรอกนะแต่ว่า แม้คุณจะพยายามทำเรื่องนั้นอย่างเต็มที่ มันก็ยังมีปัญหาอยู่นิดหน่อย

[เอาเถอะ เจ้าหมอนั่นก็ไม่ได้ทำเรื่องโหดร้ายขนาดนั้น นอกจากนี้เจ้าหมอนั่นออกมาที่นี่ด้วยตัวคนเดียวด้วย 
คงจะใช้ความพยายามไม่คุ้นเคยกับรูปร่างแบบนี้]

อย่างไรก็ตามดูเหมือนว่าสถานการณ์จะดูวุ่ยวายอย่างไม่คาดคิด เพราะงั้น พอพูดแล้วเพื่อไม่ให้เกิดความขัดแย้งไปมากกว่านี้
จึงได้พูดคุยกับทั้ง2คน พร้อมกับให้ถอนตัวออกมาอย่างไม่เต็มใจนัก

[เพราะไม่ได้มีอันตรายเกิดขึ้นหรอกนะคะ]
[ยอมความก็ได้]

ปล่อยวางทิ้งความขัดแย้งไป เพราะว่ามันไม่ใช่สิ่งที่ดีละน้า ไหนๆก็อุตส่าอดทนมาได้ตั้งหลายวันแล้ว เพราะงั้นก็อยากจะให้เดินตามสันติวิธีไปจนจบละนะ
เพราะในสภาวะแวดล้อมแบบนี้มันเพิ่มความหงุดหงิดจริงๆนั่นละ เผลอแปปเดียวก็กลายเป็นตอนกลางคืนไปซะแล้ว
เพราะงั้นอดทนต่อความรู้สึกหงุดหงิดเอาไว้แล้วทานอาหารค่ำให้จบๆไป

พอถึงเวลาเข้านอนแล้วหลับสนิท  ก็รู้สึกว่าร่างกายถูกเขย่าเล็กน้อยจนทำให้ได้สติลืมตาขึ้นมา 

[อือ อู....?]

พอลืมตาขึ้นมาได้นิดหน่อย ก็เห็นใบหน้าของนายท่านเข้ามาอยู่ตรงหน้า เกิดอะไรขึ้นงั้นหรือ

[เมื่อตอนกลางวัน ชั้นได้ยินจากพวกผู้คุ้มกันคนอื่นว่ามีแอ่งน้ำที่สวยงามมากขึ้นมาอยู่ใกล้ๆนี้ เพราะงั้นไปอาบน้ำสักหน่อยในตอนนี้ไหม?]
[อุอูว....ตั้งแต่.....ตอนนี้หรือ?]

แค่เพราะอยากจะไปเลยต้องเขย่าจนตื่นเลยงั้นหรือ ทั้งที่สามารถไปคนเดียวได้ เพราะถ้าเป็นนายท่านที่สามารถใช้เวทย์มนต์ได้ละก็มันคงะจะปลอดภัยอยู่แล้ว 
เพราะยังง่วงอยู่ก็เลยเอาผ้าห่มคลุมและนอนต่อ แต่ว่าคราวนี้เพราะใช้พลังไปจนเกลี้ยงแล้วก็เลยถูกรวบตัวเอาไปกอด

[รู้ว่ามันไม่ดี......พูดจริงนะ มันใกล้ถึงขีดจำกัดแล้ว]

อะ อาา....ที่พูดนั่น เรื่องนั่นสินะ...... คงจะเป็นเพราะอดกลั้นอย่างมากมาถึง3วัน 
แน่นอนถึงแม้จะเป็นนายท่านก็เถอะการจะมาทำกันตรงนี้ ดูเหมือนว่ายังมีความเกรงใจอยู่สินะ
ผมที่ถูกกอดถูกใช้กำลังบังคับจับอุ้มขึ้นมาจากตรงกลางแล้วพาออกมาที่ด้านหลังของเต็นท์ ดูจากวี่แววแล้วผมคงจะต้องถึงฆาตรแน่ๆ

เพราะว่าทาส(สัตว์ลี้ยง)ที่น่าสงสารสามารถทำได้แต่เพียงยอมจำนนได้แต่ปล่อยให้เขาอุ้มร่างกายของตนเองไปเท่านั้น......ง่วงนอนอะ

วันรุ่งขึ้นต้องขอขอบคุณจริงๆเลยที่ย้ายผมสีน้ำตาลคุงไปที่อื่นเพราะงั้นเลยทำให้การเดินทางในช่วงกลางวันเป็นไปอย่างสงบสุขปราศจากความเครียด
แต่ทว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในตอนเย็นนั้นของวันนั้น หลังจากที่ทานอาหารเย็นเสร็จผมก็ผล็อยหลับไป  เพราะว่าตัวผมถูกลากออกไปทำเรื่องเหนื่อยหอบเมื่อวานนี้ 

[ศัตรูโจมตี~!!]
[!?]

ผมสะดุ้งลุกขึ้นมาจากเสียงตะโกน พอได้ยินเสียงมาเข้าหูทั้งๆที่ยังสะลึมสะลืออยู่ ก็ได้ยินเสียงดาบกระทบกันและเสียงของสายลม
นายท่านกับทั้ง2คนตื่นขึ้นมาเรียบร้อยแล้วโดยที่ไม่ต้องให้ผมปลุกเลย และหยิบอาวุธและเสื้อโค้ทขึ้นมาสวมอย่างรวดเร็ว

[ชั้นจะออกไปรับมือเอง ลูลู่กับยูเรียคอยคุ้มครองโซระไปพร้อมกับไปสมทบกับกองคาราวานและปกป้องเอาไว้]
[[ค่ะ]]
[นายท่าน ระวังตัวด้วย]

ผมมองส่งนายท่านที่พกดาบออกไปข้างนอกแล้วรีบออกไปสมทบกับพวกลูลู่ที่อยู่นอกเต็นท์
เพราะได้ยินเสียงอาวุธที่ฟาดฟันกันเพราะงั้นไม่น่าใช่พวกมอนสเตอร์น่าจะเป้นพวกโจรป่าละนะ
ลูลู่อยู่ข้างหน้ากับยูเรียที่อยู่รั้งท้ายคอยให้การป้องป้องพร้อมทั้งมุ่งหน้าตรงไปยังรถม้า

จริงๆแล้วในสถานะการณ์แบบนี้ต้องถึงคิวที่ตัวเองออกไปเปิดตัวพวกนี้ละนะ
แต่ว่าไม่โงพอถึงขนาดที่จะเอะอะโวยวาย
ก็เลยทำตัวเป็นเด็กดีเพื่อไม่ให้ไปเกะกะพร้อมทั้งหลบออกไปที่อื่น
ในบางครั้งก็มีลูกศรบินผ่ามาบ้างเหมือนกัน แต่ว่าก็ถูกลูลู่กับยูเรียปัดทิ้งไปหมดเพราะงั้นก็เลยสบายใจได้
 
เพราะทั้งสองคนในสองเดือนที่ผ่านมานี้ได้พัฒนาความสามารถจนมาถึงระดับกลางแล้ว
ถ้าโจรเรียงรายกันมาแบบ1/1ละก็อีกฝ่ายก็คงจะรับมือไม่ได้หรอก แต่ว่าก็ขึ้นอยู่กับจำนวนของศัตรูเพราะงั้นจึงประมาทไม่ได้
เพียงแต่ว่าในกรณีที่เลวร้ายที่สุด ก็อยากจะให้หลีกเลี่ยงหลบออกไป


[ไม่เป็นไรใช่ไหม!?]
[ปะ เป็นไปไม่ได้อยู่แล้วละนะ]

พอไปถึงรถม้าที่ใช้อยู่ของกองคาราวาน ดูเหมือนว่ากลุ่มนักผจญภัยชายทั้งหลายที่ถืออาวุธทำหน้าที่เป็นโล่เพื่อป้องกันรถม้าและเพื่อปกป้องพวกเขา
ตรงบริเวณรอบๆมีศพของพวกโจรป่านอนตายกันอยู่เกลื่อนกลาด แม้ว่าทางฝั่งนี่จะมีคนบาดเจ็บแต่ดูเหมือนว่าจะไม่มีคนตาย

ที่จริงแล้วดูเหมือนว่าจะพวกที่มาโจมตีคาราวานมีค่อนข้างมากพอสมควรละนะ เพียงแต่ว่าถ้าเป็นนายท่านละก็ คงจะเอาชนะได้โดยง่าย
คนอื่นๆทุกคนไม่ต้องกังวลไปหรอก

[ก่อนอื่นเลยพวกชั้นจะรับมือที่นี่เองเพราะงั้น]
[รบกวนคุณหนูช่วยรักษาคนบาดเจ็บด้วยนะคะ]
[รับทราบ]
 
ผมถกแขนเสื้อขึ้นพร้อมทั้งบอกให้นำคนเจ็บที่ต้องรักษาเข้าไปวางนอนอยู่ในรถม้า
จากที่ดูคร่าวบาดแผลขนาดใหญ่เป็นแผลจากดาบกับลูกธนูละนะ 
เท่าที่ดูจากสายตาของคนที่อ่อนประสบการณ์ท่าทางจะไม่มีคนที่ได้รับบาดแผลสาาหัสที่น่าจะถึงแก่ชีวิตได้  แต่ว่า
ก็มีคนที่เลือดไหลออกมามากและคนที่ท่าทางอาการไม่ดีเพราะงั้นจะประมาทไม่ได้

[ไม่เป็นไรหรอกนะ เพราะงั้นได้โปรดช่วยอดทนอีกนิดเถอะคะ]

ถ้ามีนักบวชอยู่ในกลุ่มของผู้คุ้มกันละก็จะสะดวกขึ้นเยอะเลย แต่ว่า ที่จริงแล้วคงจะไม่ต่างกันเท่าไหร่เพราะไม่สามารถแยกตัวออกมาจากแนวหน้าได้
ในตอนแรก พอมาถึงแล้วพวกเค้าก็สงสัยว่าฮาล์ฟก๊อปลินมาทำอะไร พวกคนในกองคาราวารทำหน้าแบบรังเกียจออกมาอย่างชัดเจนเลย
แต่ว่าพอได้เห็นเวทย์รักษาแล้วการกระทบกระทั่งก็น้อยลงไปนิดหน่อยกลายเป็นความนิ่มนวล

ในขณะที่ขอความช่วยเหลือจากคนที่ปลอดภัยมาช่วยล้างบาดแผลพร้อมกันนั้นก็ใช้เวทย์รักษาระดับล่างปิดปากแผลไปด้วย
โชคดีจริงๆดูเหมือนว่าไม่จำเป็นต้องใช้สกิลที่ผมมีอยู่(TL//เผื่อคนลืมหนูโซระมีสกิลสายฟื้นฟูแหล่มๆ2อย่างจูบกับนมสดจากเต้า)

[ปลอดภัยไหม!?]
[ท่านชูยะ!]

ผมได้ยินเสียงของนายท่านกับเสียงของลูลู่ที่เต็มไปด้วยความร่าเริงจากภายนอกรถม้า
หมู่นี้ดูเหมือนว่าเจ้าแมวตัวนั้นเปลี่ยนมาทำตัวน่ารักน่าเอ็นดูอย่างสุดๆเลยละ 
ได้โปรดกรุณาดึงดูดความสนใจของนายท่านและแม้แต่ช่วงเวลากลางคืนก็พยายามต่อไปทั้งๆแบบนั้นละ

[ทั้งสองคนปลอดภัยใช่ไหม แล้วโซระละ?]
[กำลังรักษาคนอยู่ในรถม้าคะ]

ประตูของรถม้าถูกเปิดออกมาอย่างรีบร้อน เพราะผมเพิ่งรักษาคนที่บาดเจ็บคนสุดท้ายเสร็จพอดี
เพราะงั้นก็ดีแล้วละ แต่ว่าอย่างไรก็ตามสีหน้าเหมือนกันร้อนรนแบบนั้นมันคืออะไรกัน

[โซระ! มาทางนี้!]
[ค่ะๆ?]

พวกคนในกองคาราวานก็รักษาเสร็จแล้วและมองเหมือนท่าทางน่ารังเกียจเพราะงั้นก็ไม่มีความจำเป็นต้องอยู่ที่นี่ละนะ
พอถูกนายท่านเรียกก็เลยไปหาใกล้ทั้งๆอย่างนั้นเลย และถูกอุ้มขึ้นมากอดกระทันหัน
ช่วยอภัยให้ด้วยเถอะนะ ที่เจ้าหมอนั่นเรียกว่าการกอดเจ้าหญิง

[นายท่านเกิดอะไรขึ้นงั้นหรือคะ]

ไม่ทราบว่าสถานการณ์แปลกๆนี้มันคืออะไรกัน แต่คิดว่าไม่ต้องกังวลหรอกนะเกี่ยวกับเรื่องถูกจู่โจมเพราะลูลู่กับยูเรียป้องกันเอาไว้อยู่

[แปลก.....]
[?]

พอพูดแบบนั้นออกมาด้วยใบหน้าที่เคร่งขรึม ผมที่ถูกกอดเอาไว้แนบอกก็ถูกพาออกไปจากภายในรถม้าทั้งๆอย่างนั้น
เพราะเข้าใจเรื่องที่กังวลเป็นอย่างดี แต่ว่าไม่ได้ยินอะไรสักอย่างเลยหรือที่มันไม่เข้ากับบรรยากาศนะ 

เมื่อลองออกไปข้างนอก พวกผู้คุ้มกันคนอื่นๆที่ดูเหมือนว่าจะออกไปสู้อยู่ตรงจุดอื่นจะมารวมตัวกันแล้ว
แต่ว่าบรรยากาศแปลกๆพวกนี้มันอะไรกันนะ

[ทุกคนอยู่กันพร้อมหน้าเลยหรือ?]
[อา]

เจ้าตัวหนวกหูผมสีน้ำตาลกับสาวน้อยนักบวชที่เป็นคู่หูดูเหมือนว่าจะปลอดภัย แต่ว่าไม่เห็นคนหลายคนในกลุ่มเอเลคิซัง
……ดูเหมือนว่าไม่เดาส่วนที่เหลือนั้นจะดีกว่าละนะ

อย่างไรก็ตามไม่มีบรรยากาศน่ายินจากชัยชนะแม้แต่เศษเสียวเลย ตรงกันข้ามทุกคนกับแสดงสีหน้าแบบตึงเครียดออกมา
ราวกับว่าบรรยากาศเหมือนกับว่าจะมีการต่อสู้เริ่มขึ้นมาอีกรอบ

[หรือว่า……มีคนทรยศอยู่งั้นหรือใครกัน?]

?
......

เรื่องนั้นแม้ว่าจะบังเอิญแต่ดูเหมือนว่าจะเป็นคำตอบที่ถูก  สีหน้าที่เคร่งเครียดของเอเลคิซังที่แผ่บรรยากาศที่เย็นยะเยือกออกมาบ่งบอกให้รู้ถึงความรู้สึกที่ไม่พอใจเป็นอย่างมาก
ในช่วงเวลานี้ ไม่มีใครสามารถพูดอะไรออกมาได้สักคำ มีเพียงแค่สายตาที่เอ่อล้นไปด้วยความรู้สึกที่ตึงเครียดควานหาไปทั่วบริเวณโดยรอบ

ลูลู่กับยูเรียเข้ามาใกล้ๆกับนายท่านดูด้วยท่าทางไม่สบายใจ และตัวผมก็ถูกวางลงไปบนพื้น แต่ถูกมือจับที่ไหล่แน่นหมุนกลับด้านจากที่กอดไว้เพื่อให้เข้าไปซ่อนในเสื้อคลุม
.....แต่บางทีอาจจะเป็นเพราะทำแบบนั้น รู้สึกหมือนกับว่าถูกจ้องตรงมาด้วยสายตาที่รู้สึกสงสัยคลุมเครือไม่ไว้ใจ

[ว่าแต่ สิ่งที่ทำนั้นหมายความว่ายังไงกันนะ?]

เสียงอันแผ่วเบาที่ตอบกลับออกมา แต่ดูเหมือนจะได้ยินอย่างชัดเจน นายท่านได้ยินยินเสียงที่แผ่วเบาที่พูดออกมา
เพราะว่าหูดีละนะก็เลยได้ยินค่อนข้างชัดเจนเลยทีเดียว

[อย่างไรก็ตามน่าสงสัยว่าจะมีคนให้ข้อมูลการเคลื่อนไหวแก่พวกโจรป่า 
เข้าใจว่ามีคำสั่งจากเบื้องบนให้เคลื่อนย้ายหน้าที่ของทางนี้]

ไม่ว่าอะไรก็ตามคนที่รู้สึกตัวว่าศัตรูจู่โจมเป็นคนที่บังเอิญลุกไปเข้าห้องน้ำ ในตอนนั้นดูเหมือนว่าอีกฝ่ายกำลังค้นหาสิ่งของอยู่ภายในความมืดอยู่
ถึงแม้ว่าจะไม่ได้บอกว่าศัตรูเข้ามาประชิดค้นหายังไง แต่ว่ามันก็ไม่ควรที่จะเปิดช่องว่างให้เข้าประชิดตัวได้โดยง่าย
ก่อนอื่นเลยมันคงจะเป็นไม่ได้ได้ที่จะผ่านการเฝ้าจับตาดูแล้วหายตัวไปอย่างสมบูรณ์แบบ ถ้าไม่ได้รู้เรื่องที่มีการโยกย้ายหน้าที่ในวันนั้น

หรือกล่าวอีกนัยนึงก้คือ มันก็พอจะเป็นไปได้ที่จะมีใครสักคนปล่อยข้อมูลออกไป 
เอเลคิซังก็หุ้นหันพันแล่นเกินไปนิดนึง แต่ก็เพราะว่าเขานั้นสูญเสียพวกพ้องไปละนะ ก็คงจะต้องมีอารมณ์แบบนั้นนิดหน่อย

[มันเป็นใครกัน! ถ้าหากรู้ว่าไอ้ระยำนั่นที่มาหยามกันได้ว่ามันเป็นใครละก็!]

เอเลคิซังเตะเข้าไปที่ร่างกายของโจรที่อยู่ใกล้ๆจนลอยออกไป แน่นอนอยู่แล้วละดูเหมือนว่าในสภาวะจิตใจแบบนั้นคงไม่สามารถบอกให้สงบได้
ไม่สิ การขอให้เขาที่เพิ่งจะเสียพวกพ้องไปใจเย็นลงมันก็คงจะโหดร้ายเกินไปนิดหน่อย

[ชั้น เห็นละ]

เด็กหนุ่มผมสีน้ำตาลยกมือขึ้น เพราะอะไรทำไมถึงจ้องมาที่ผมกับนายท่าน รู้สึกสังหารณ์ไม่ดีอะไรสักอย่างแหะ

[เจ้าหมอนั่นกับเจ้าฮาล์ฟก๊อปลินนั่นในช่วกลางดึกเมื่อวานนี้ เห็นแอบเข้าไปในป่าด้วยกันทั้งสองคน!?]
[เนี๊ยว?]

สายตาของทุกคนมารวมตัวกันที่พวกผม พวกกองคาราวานเฝ้าดูสถานการณ์ท่าทีของพวกผู้คุ้มกันคนอื่นๆที่คล้ายกับกำลังสงสัยและโกรธอยู่มาก
ได้รับความเห็นใจและความหึงหวงและความรู้สึกเวทนาเป็นความรู้สึกที่ละเอียดสับซ้อนสับสนวุ่นวายจากเพื่อนร่วมทีมทั้งสองตัว

[เจ้าหมอนี่คงจะไม่ได้พาเจ้าตัวที่คล้ายก๊อปลินไปทำเรื่องอะไรที่ไม่เหมาะอะไรพวกนี้หรอก คงจะไม่ใช่ว่าแอบไปพบกับพวกโจรป่าที่เป้นพวกพ้องใช่ไหม?]

ขะ เข้าใจผิดแล้วที่พูดออกมานั่นเพียงแต่ว่าเรื่องที่ถูกพาออกไปทำอะไรนั่นเป็นเรื่องจริง
ทำยังไงดีละนายท่าน  ไม่จริงนะคงไม่ใช่ว่าจะพูดความจริงออกมาตรงๆ

[แกมัน.....?]

ทั้งที่นายท่านระเบิดอารมณ์ออกมา เปิดปากพูดออกไปก่อนแล้ว แต่ทว่าเอเลคิซังชำเลืองมองมาทางผมที่ลนลนอยู่กลับเก็บงำรวมรวมความโกรธเอาไว้ 

[เรื่องที่ออกมาระหว่างกลางดึกเป็นเรื่องจริง เจ้าตัวเล็กในกลุ่มที่อยู่ข้างๆพูดออกมาให้ได้ยินว่าอยากจะอาบน้ำที่แอบน้ำละนะ]

โอ โอ้วว ที่จริงแล้วมันเป็นการโกหกเพียงแต่ว่าพูดออกมาไม่ได้ละนะ เพียงแต่ว่าเสียใจจริงๆที่ทำการตัดสินใจไปแบบนั้น

[แต่ว่านั่นมันดูเหมือนจะใช้เวลาค่อนข้างมากอยู่?]

ผมสีน้ำตาลคุงพูดออกมาได้น่าเกลียด นายท่านจะหลบหลีกไปจากสถานการณ์นี้ยังไงละ

[นั่นมัน ผู้ชายกับผู้หญิงไปอาบน้ำด้วยกันเพียงแค่สองคน ก็ให้เดาดูสิ]
[หาา!?]

เดี๋ยว !? ไม่จริงนะหรือว่า ไปยอมรับกันโต้งจากตรงหน้าแบบเพรียวๆเลยงั้นหรือ นี่มันไม่ได้คาดคิดเลย

[โกหก แม้ภายนอกจะดูดี อย่างไรก็ตามไม่คิดเลยว่าไอ้เจ้าหมอนั่นนี่จะงาบได้แม้แต่สัตว์ชั้นต่ำแบบก๊อปลินอะไรพรรค์นี้!]

ถึงอย่างนั้นก็เถอะผมสีน้ำตาลคุงก็ยังคงกัดไม่ปล่อย  เพราะคนๆนี้จะไม่ชอบนายท่านถึงขนาดนั้นละนะ
 หรือเรียกได้ว่าไม่ชอบผมด้วยสินะ เพราะเป็นคนที่น่าขยะแขยงละนะ

[แต่ละคนก็คงจะมีความชอบเป็นของตนเอง ชั้นชอบเจ้านี่และก็รักใคร่เอ็นดูมันด้วย]
[เกี่ยวกับเรื่องนั้นพวกชั้นขอรับประกันเอง เพราะว่าคุณท่านให้ความสำคัญกับคุณหนู]

ยูเรียแทรกเข้ามาได้ถูกเวลามากเลยละ.........เรื่องที่ให้ความสำคัญมันไม่ใช่โดยสิ้นเชิงส่วนเหตุผลนั้นคงจะรู้อยู่แล้วสินะ แต่ทว่าค่อนข้างถูกใช้งานอย่างหนัก

[มันไม่เกี่ยวกับว่าใครชอบอะไรยังไงพวกนี้ก็ได้ ปัญหามันคือคนทรยศมันคือใครกัน!!]

เอเลคิซังที่เฝ้าดูวี่แววการโต้เถียงกันแบบไม่มีความรู้สึกใดเอาอาวุธกระแทกไปที่พื้นอย่างแรง  ดูเหมือนว่าทางฝ่ายนั้นก้ใกล้จะถึงลิมิตแล้วละนะ

[ตอบคำถามของชั้นมาซะเจ้าหนู คนทรยศคือแกงั้นหรือ.....?]
[ไม่ใช่]

นายท่านตอบปฏิเสธไปอย่างจัดเจน แต่ไม่ได้ทำให้สายที่เคลือบแคลงสงสัยหายไป
อืมม.......ดูเหมือนค่อยข้างจะทวีความรุยแรงขึ้นน้า จริงๆแล้วควรจะทำยังไงดีละ

【RESULT】
―――――――――――――――――――――――――――――
◆-------------★【โซระ】--★【ลูลู่】--★【ยูเรีย】
[◇MAX COMBO}--◇【5】----◇【0】----◇【0】
[◇TOTAL HIT}----◇【5】----◇【0】----◇【0】
---------------------------------------------------
[◇TOTAL-EXP}--◆【454】--◆【172】--◆【153】
―――――――――――――――――――――――――――――
【Party】
[ชูยะ][Lv55]HP772/772 MP1380/1380[ปกติ]
[โซระ][Lv15]HP50/50 MP420/420[ปกติ]
[ลูลู่][Lv47]HP602/602 MP32/32[ปกติ]
[ยูเรีย][Lv31]HP1040/1040 MP60/60[ปกติ]
―――――――――――――――――――――――――――――
【Record】
[MAX COMBO]>>30
[MAX HIT]>>30
―――――――――――――――――――――――――――――
【พูดสั้นๆ】
「อุหวาไม่อยากจะเชื่อเลยว่าสมยานามฮาล์ฟก๊อปลินจะดังมาถึงสถานที่แบบนี้!」
「(รุ่นพี่ พอจะรู้สึกได้ถึงกลิ่นแปลกๆของนายท่านได้ตั้งแต่ตอนเช้าแล้วละ......)」
「(นั่นเป็นเหตุผลที่คุณท่านมีสีหน้าที่สดชื่นสินะ........)」




NEKOPOST.NET