[นิยายแปล] ลาก่อนชีวิตมังกร สวัสดีชีวิตมนุษย์ - さようなら竜生、こんにちは人生 ตอนที่ 1 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ลาก่อนชีวิตมังกร สวัสดีชีวิตมนุษย์ - さようなら竜生、こんにちは人生

Ch.1 - -ชีวิต และ ความตาย-


เรื่องราวของชีวิตและความตายของมังกร
 
ท้องฟ้าในคืนนี้มันช่างสวยจริงๆ ฉันคิดพลางมองไปยังท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยหมู่ดาว
ถ้าลองคิดดูซักหน่อย นี่มันก็นานมามากแล้วนะที่ฉันรู้สึกสงบแบบนี้เวลาที่มองไปยังท้องฟ้า
ในขณะที่กำลังลดสายตาลงมาจากท้องฟ้า ฉันเห็นเงาเจ็ดเงาของมนุษย์ย่างกรายเข้ามาในอาณาเขตของฉันอย่างอวดดี
มีเจ็ดเงา ผู้กล้าเจ็ดคน
แต่ละคนมีทั้งพลังและความฉลาดที่สามารถทำให้เหล่าปิศาจและมอนสเตอร์มากมายเสียวไปถึงกระดูกสันหลังเลยทีเดียว
ด้านหลังมีเหล่าทหารราวๆหนึ่งพันคนที่เตรียมพร้อมจะกำจัดมอนสเตอร์ที่อยู่ข้างหน้าพวกเขา... ฉันเอง
แถมยังปล่อยรังสีอำมหิตที่ค่อนข้างจะอ่อนมายังฉันอีกแน่ะ
 
ในขณะที่มองไปยังเด็กหนุ่มที่นำขบวนเหล่าทหาร ฉันได้เอ่ยปากพูด
ทันใดนั้น ความเจ็บปวดก็ได้แผ่เข้าสู่ทั่วร่าง ในเวลาเดียวกัน พื้นด้านล่างก็นองไปด้วยเลือด... เลือดฉันเอง
มันทำให้ฉันรู้สึกมีความสุขนิดหน่อย นี่ฉันบาดเจ็บครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่กันนะ?
 
ไร้คำตอบ
 
เด็กหนุ่มคนนี้ พร้อมกับดาบที่เพิ่งจะเสียบทะลุหัวใจของฉันในมือ ผู้กล้าที่มีชื่อเสียงโด่งดังที่สุดในโลก ฮีโร่-ตัน
บนใบหน้าอันหล่อเหลาของเขามีความรู้สึกโศกเศร้าล่องลอยอยู่
ฉันเข้าใจดีว่าเขาไม่ได้ตั้งใจที่จะมาฆ่าฉันหรอก แต่ถึงจะยังไง เขาก็เตรียมพร้อมมา
ในความคิดที่ไม่อยากจะเชื่อ สีหน้าของพวก "กองหนุน" เต็มไปด้วยความแปลกประหลาดใจ
ยังไงซะ ในสายตาของพวกมนุษย์ การที่จะปราบฉันมันเป็นอะไรที่เป็นไปไม่ได้หรอก แม้กระทั่งเหล่าผู้กล้า
"มาถึงกับฆ่าฉันแบบนี้ เจ้าผู้กล้า เพื่อที่จะสร้างดาบที่อยู่ในมือเจ้าขึ้นมา หมดสินทรัพย์และเวลาไปเท่าไหร่ล่ะ? ทั้งแรงงานและทรัพยากรที่ใช้เพื่อสร้างมันขึ้นมา นี่เจ้าคิดว่าเจ้าจะช่วยผู้คนได้มากมายขนาดไหน?"
 
ไร้คำตอบเช่นเคย
 
ในฐานะสหายในอดีต ฉันรู้ว่าผู้กล้าหนุ่มคนนี้ และอีกหกคนที่มากับเขานั้นเป็นหนุ่มสาวที่มีจิตใจอ่อนโยน
พวกเขาต้องถูกสั่งมาแน่ๆล่ะ
ช่างเถอะ สิ่งที่จะบรรยายการกระทำของฉันเมื่อสักครู่นี้ได้ดีที่สุดก็คือ ฆ่าตัวตาย
ให้ตายซี้ เรื่องนี้จะกลายเป็นเรื่องตลกโปกฮาในเผ่ามังกรมั้ยเนี่ย?
 
ในขณะที่กำลังคิด เปลือกตาของฉันมันก็เริ่มจะหนัก นี่ต้องเป็นผลของคาถาที่พัฒนามาเพื่อดูดพลังชีวิตของมังกร
โดยการเสียบไปที่หัวใจของมังกรแน่ๆ
ก็นะ ก็ไม่ได้แย่เท่าไหร่ เพื่อที่จะฆ่าสิ่งมีชีวิตที่อยู่มายาวนานแบบนี้ ยังไงซะก็ต้องมีการเตรียมพร้อม
แต่ฉันแปลกใจที่มันได้ผลมากกว่า
 
"เฮ้อ"
 
"ฟังให้ดี เจ้าพวกมนุษย์ จิตใจของพวกเจ้านั้นมีค่าและสวยงาม ทว่าใจของพวกเจ้านั้นอ่อนแอและเต็มไปด้วยความปรารถนา พวกเจ้าทั้งหมดเป็นแค่มนุษย์ที่แทบจะแยกไม่ออกระหว่างคนกับสัตว์ และเหล่าพวกที่ไร้ประโยชน์ก็อาจจะถูกกำจัดเหมือนกับข้าในคืนนี้ก็เป็นได้ ขอให้ความตายของข้าเป็นบทเรียนแก่พวกเจ้าทุกคน! นี่คือคำแนะนำสุดท้ายแก่พวกเจ้า สหายตัวน้อย"
 
ถึงแม้พวกเขาจะไม่ภูมิใจในสิ่งที่ทำ แต่ก็ยังก้มหัวและพยายามซึมซับคำพูดที่เปี่ยมไปด้วยปัญญาเข้าสู่ในใจ
ฉันไม่สนหรอกถ้าจะมีใครซักคนมาล้อเลียน ก็แล้วทำไมล่ะ? ฉันยังยืนยันคำเดิม
มันน่าเบื่อที่มีชีวิตอยู่มาเป็นเวลานาน เผ่าของฉันจึงลดจำนวนการสืบพันธ์เพราะเหตุนี้แหละ
มันก็ไม่ได้แย่นักหรอกที่จะตายภายใต้แสงจันทร์อันสวยงามนี้
เมื่อคิดเช่นนั้นในใจ มันทำให้ฉันจากไปอย่างสงบ
 
"เฮ้อ..."
 
ฉันสูดหายใจครั้งสุดท้ายและปิดตาที่เมื่อยล้าลง
แต่เอาจริงๆนะ นี่มันเป็นวิธีจบชีวิตของมังกรผู้ที่มีพละกำลังทัดเทียมกับเทพและราชันย์ปิศาจที่น่าเบื่อจริงๆ
ฉันอยู่มานานมากแล้ว เหล่าพี่น้องของฉันที่ร่วมเหินไปในโลกนี้ร่วมกัน คงยังไม่พบจุดจบของตัวเองแน่นอนล่ะ
ฉันรู้สึกผ่อนคลายและพร้อมสำหรับจุดจบ ช่างเป็นความรู้สึกที่แปลกจริงๆ
เป็นความรู้สึกที่ไม่ค่อยจะมีมังกรตัวไหนรู้สึกต่อความตายเลยนะ
โอ เทพแห่งความตาย โปรดนำดวงวิญญาณของข้าไปยังทะเลแห่งวิญญาณ และมอบการหลับไหลชั่วนิรันดร์ให้ข้า
ไม่เช่นนั้น เตรียมตัวเจ้าและนรกของเจ้าไว้ให้พร้อม ที่จะถูกห่อหุ้มไปด้วยเพลิงอันบ้าคลั่งของข้า!

ฉันคิด
 
"ฮืมม...ฮืมม..."
 
จากนั้นฉันก็ฮัมเพลง
เอาจริงๆมันไม่น่าจะมีเสียงได้เลยนะ และก็ไม่น่าจะทำได้เพราะลิ้นของมังกรมันทำเสียงแบบนั้นไม่ได้
พวกเราสื่อสารผ่านเสียงไม่ได้ แต่ผ่านความคิด
นี่มันบ้าอะไรกันเนี่ย?
 
ด้านหน้า ฉันเห็นขาคู่หนึ่ง ทั้งเล็กและเปลือยเปล่า ฉันใช้เวลาอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตระหนักได้ว่านั่นน่ะ ขาฉันเอง
ฉัน ผู้ที่น่าจะล่องลอยไปยังทะเลวิญญาณตลอดกาล เพิ่งจะมาเกิดใหม่อีกครั้ง เข้าใจว่าเป็นมนุษย์
ฉันโดดมาที่ข้อสรุปนี้
 
ทำไม...ทำไม...ทำไมฉันถึงมามีชีวิตอีกแล้วเนี่ย?
 
ฉันได้ยินเสียง ตึกตัก-ตึกตัก-ตึกตัก
และก็ใช้เวลาอีกนาทีนึง ถึงตระหนักได้ว่านั่นคือเสียงหัวใจฉันเอง
แต่ก็ได้ยินเสียงหัวใจอีกดวงเหมือนกัน? มีใครอยู่ตรงนี้ด้วยรึ?
พี่น้องฉันเอง ใช่มั้ย?
ไม่สิ ต้องเป็นแม่ของฉันแน่ๆ
มันไม่มีที่ว่างและการแข่งขันในครรภ์นี้
ทันใดนั้นฉันก็รู้สึกเหนื่อย น่าจะมาจากการที่พยายามหาข้อมูลมากไปในขณะที่ยังเป็นเด็กทารก
ช่างยากลำบากจริงๆ
 
คุณจะทำยังไงหากมาอยู่ในสถานการณ์แบบเดียวกับฉัน? ไม่ได้ดีไปกว่านี้หรอก ให้เดา
 
กลับมาเรื่องเดิม ทำไมฉัน ที่ควรจะตายไปแล้ว มามีชีวิตเป็นทารกอยู่ในท้องของหญิงสาวได้ล่ะเนี่ย?
ทำไมล่ะ ทำไม? ถึงแม้ฉันจงใจตายด้วยมือของคนที่ฉันเห็นอกเห็นใจ ทำไมถึงไม่ได้รับการพักผ่อนไปตลอดกาลล่ะ?
แล้วยังมาเกิดใหม่เป็นเด็กทารกเนี่ยนะ แน่ล่ะว่าไม่มีใครอยู่มาตอบคำถามฉันตรงนี้หรอก
เพราะงั้น จนกว่าจะเป็นอิสระจากครรภ์ของแม่ ซึ่งคงใช้เวลาซักพัก ไม่มีอะไรที่ฉันทำได้หรอก ไม่มีเลย!
จากนั้นคำถามนี้ก็พุ่งเข้ามา หลังจากที่ตั้งสติและคิดได้ ฉันถามตัวเอง มันจะมีความหมายที่จะมีชีวิตอยู่อีกครั้งหรือ?
พ่อแม่มนุษย์ของฉันคงจะต้องมีความสุขแน่ๆล่ะเมื่อฉันเกิด
 
ในขณะที่กำลังคิด ผ่านของเหลว ชั้นกล้ามเนื้อ และผิวหนังภายในท้องแม่ ฉันก็ตระหนักได้ว่าตัวเองมีพี่ชาย
ในครอบครัวดูเหมือนจะพูดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ พี่ชายจะตั้งตาคอยเวลาที่ฉันเกิดไหมนะ?
ฉันจะแย่งความเด่นมาจากพี่แน่นอนล่ะ ฉันเคยเกิดเป็นมังกร คราวนี้ จะเกิดเป็นมนุษย์
ฉันควรจะเกิดเป็นมนุษย์และใช้ชีวิตแบบมนุษย์ไหม? ฉันจะทรยศความคาดหวังของครอบครัวที่มีต่อฉันไหม?
ถึงแม้ฉันจะมีอายุมาก โบราณ แต่ก็ยอมรับล่ะว่าฉันไม่มั่นใจเรื่องครอบครัวเท่าไหร่
เหตุผลหลักก็คงจะมาจากความจริงที่ว่าฉันไม่เคยมีครอบครัวมาก่อนเลย
 
เฮ้อ
 
จากการสนทนาด้านนอก ฉันได้เกิดมาในโลกที่วิทยาศาสตร์และเวทมนตร์ยังไม่ได้รับการพัฒนาไปไกลนักอย่างเห็นได้ชัด
มันรู้สึกไม่สะดวกและยากที่จะเคลื่อนไหวภายในพื้นที่จำกัดนี้
เด็กทารกอยู่ในครรภ์ไปเก้าเดือนได้ยังไงนี่?
ตอนนี้ ร่างกายของฉันไม่ใช่อะไรนอกจากลูกอ่อนในครรภ์ลอยอยู่ในน้ำคร่ำแต่จิตใจฉันคือมังกรผู้ยิ่งใหญ่
 
จากการที่เป็นลูกอ่อนในครรภ์ ไม่มีอะไรที่จะทำได้ในนี้เลย แต่ฉันไม่ใช่ลูกอ่อนธรรมดา
ฉันได้ทำอะไรที่เป็นไปไม่ได้ไปแล้วอย่างเช่นการรับรู้ การคิด ถึงแม้ฉันจะกลับมาเกิดใหม่ ก็ยังรับรู้ได้ว่ามีบางส่วนของวิญญาณของฉันได้รับความเสียหาย ก็ไม่ถึงกับชีวิตฉันจะตกอยู่ในอันตรายหรอก ยังจิ๊บๆ แต่ก็ยังรู้สึกได้
 
ด้วยการที่ไม่มีอะไรจะทำดีไปกว่านี้ ในขณะที่กำลังฟังครอบครัวฉันพูดคุยกัน ฉันก็ตัดสินใจใช้ คิ เมียคู*
เพื่อที่จะให้ฉันแทรกแซงผืนโลกและเพิ่มคุณภาพของดินได้
ซึ่งจะเพิ่มคุณภาพของพืชและเก็บเกี่ยวได้มากกว่าตามที่หมู่บ้านได้ทำนายไว้
เสร็จสรรพ คงใช้เวลาสักพัก แต่การเก็บเกี่ยวครั้งหน้าจะเป็นการเก็บเกี่ยวที่ดีที่สุดเท่าที่หมู่บ้านนี้เคยมีมาก่อนเลย
ฉันใช้พลังเวทมนตร์ทั้งหมดที่มีตอนนี้ช่วยไปหมดแล้ว ก็ตามนั้น ดินจะอุดมสมบูรณ์ไปอีกสองสามปีเหมือนกัน
 
นี่ก็ผ่านมาหลายเดือนแล้วตั้งแต่ที่ฉันรู้ตัวว่าเป็นทารกในครรภ์หญิงสาวมนุษย์
อีกไม่นานนักจนกระทั่งถึงวันที่ฉันเกิดมาเป็นลูกคน
ชีวิตนี้จะมีจุดหมายมั้ยนะ? ความคิดแย่ๆที่ไม่อยากมีชีวิตยังคงอยู่เต็มหัว
ฉันจะเป็นอิสระจากความคิดติดลบแบบนี้ไหม ก็ยังคงคิดอยู่ภายในหญิงสาวผู้ที่จะกำลังจะเป็นแม่ของฉัน
 
หลังจากนั้นไม่นาน ในที่สุดแม่ก็คลอดฉัน เด็กทารกแข็งแรงสุขภาพดี
 
จากการที่น้ำถูกล้างออกไปจากหน้า ฉันก็ฝืนลืมตาขึ้นมาและมองไปรอบๆด้วยสายตาพร่ามัว
เมื่อตั้งจุดโฟกัสได้ รูปร่างของชายและหญิงสาวพร้อมกับรอยยิ้มอันอ่อนโยนก็แสดงขึ้นมา
ฉันถูกอุ้มอยู่ในอ้อมกอดหญิงสาวและมองตรงไปยังสายตาของผู้ชาย ทั้งคู่มีรอยยิ้มที่อ่อนโยนบนใบหน้า
เดาว่าพวกเขานี่ล่ะพ่อแม่ฉัน
 
เมื่อตั้งจุดโฟกัสได้ ฉันถูกอุ้มอยู่ในอ้อมกอดแม่และมองตรงไปยังสายตาของพ่อ ทั้งคู่มีรอยยิ้มที่อ่อนโยนบนใบหน้า
และเพราะที่ตัวเล็ก ในมุมมองของฉัน พวกเขาคือยักษ์ และแน่นอนว่ามุมมองของมังกรก็ยังคงมีผล
ชั่วครู่หนึ่งฉันคิดว่าพวกเขาคือไททัน เหตุผลของฉันช่วยดึงฉันกลับมา
เพราะในเมื่อฉันไม่ได้อยู่ในร่างมังกร ดังนั้นพวกเขาคือมนุษย์อย่างแน่นอน ฉันคิด
ฉันเห็นรอยยิ้มของแม่อย่างเห็นได้ชัดและเธอดูมีความสุขมาก
 
"ขอบคุณพระเจ้า! ลูกของเราลืมตาแล้ว ฮุฮุฮุ เห่ลโหลววว มายเบบี๋"
 
 
 
พ่อแม่ของฉันยังคงจ้องมองฉันต่อไป ฉันรู้สึกถึงความผ่อนคลาย อิสระไร้ความกังวล เมื่อแม่ค่อยๆสัมผัสฉันอย่างนุ่มนวล
มันช่วยทำให้ฉันสงบลงอย่างมาก
 
"เค้าดูไม่ค่อยร้องเลยนะ ถ้าเขาร้องมากกว่านี้ก็ดีสิ ยิ่งทำให้ฉันอยากกอดเข้าไปอีก"
 
แม่ลูบแก้มฉันพลางพูดไปด้วย ตอนนี้ไม่ค่อยมีอะไรที่ฉันทำได้ เพราะงั้น ฉันจะสนุกกับการที่ถูกแม่อุ้มไปก่อน
 
"ลูกชั้น ลูกจะถูกตั้งชื่อว่า ดราน ชั้นคือแม่เอง เอาล่ะ ทักทายคุณพ่อหน่อยซิ"
 
แม่ฉันค่อยๆยกฉันไปข้างๆหน้าพ่อและถูแก้มฉันกับแก้มเขา
โอ๊ย โกนหนวดหน่อยสิพ่อ
ฉันไม่ค่อยมั่นใจว่านี่คือความจริงที่ว่าพวกเราเกี่ยวข้องกันเพราะสายเลือดหรือเปล่าแต่ตอนนี้
ฉันกำลังได้สัมผัสกับประสบการณ์ความรู้สึกลึกลับที่ฉันไม่เคยรับรู้มาก่อน
สิ่งที่เหล่ามนุษย์เรียกมันว่า "สายสัมพันธ์ครอบครัว"
 
ฉันคือมังกรที่เก่าแก่ที่สุด ฉันไม่มีแม่หรือพ่อ ไม่มีผู้ใดเหมาะที่ฉันจะเรียกว่าพ่อแม่ ถึงจะมีผู้ที่ฉันเรียกว่าพี่น้อง
แต่นั่นก็เป็นแค่ในความรู้สึก ดังนั้น สำหรับฉันที่กลับมาเกิดใหม่เป็นมนุษย์  ฉันได้รับความอบอุ่นจากพ่อแม่คนปัจจุบัน
และฉันไม่เคยรู้สึกสุขสงบเท่านี้มาก่อนเลย ฉันเบื่อหน่ายกับชีวิตที่ยาวนานและเลือกที่จะถูกสังหารโดยเหล่าผู้กล้า
แต่แทนที่จะให้ฉันได้หลับไปชั่วนิรันดร์ ความตายนี้ทำให้ฉันได้สัมผัสกับความอบอุ่นแห่งครอบครัว
ฉันพูดไม่ได้หรอกว่ารู้สึกขอบคุณกับผู้ที่ฆ่าฉัน แต่... ขอบคุณแล้วกัน
จะว่าไป มันจะแย่ซักแค่ไหนกันเชียว? ใช้ชีวิตเยี่ยงมนุษย์ แบกรับความยากลำบากและการดิ้นรน
นี่มันจะต้องน่าสนใจมากแน่ๆ
 
"ที่รักดูสิ! ดรานยิ้มด้วย!"
 
"เด็กที่แข็งแรง สุขภาพดีและร่าเริง ดีใจจริงๆที่ลูกเกิดมา ดราน"
 
นี่ฉันหัวเราะอยู่รึ? ฮะฮะ ตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะที่ฉันหัวเราะเป็นครั้งสุดท้าย?
บางทีมันก็อาจจะมีความคุ้มค่าจากการใช้ชีวิตอย่างมนุษย์ก็ได้
 
 
*คิ เมียคู [Chi Myaku] : เส้นเลือดของโลก
สำหรับชาวตะวันตกอาจจะเป็น Ley Line : สถานที่สำคัญอาจจะเป็น เขาที่เชื่อว่ามีเส้นทางอันเก่าแก่
Ley Line คืออะไรซักอย่างที่เชื่อว่ามีพลังพิเศษ
http://dictionary.cambridge.org/dictionary/english/ley-line



NEKOPOST.NET