[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです ตอนที่ 90 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです

Ch.90 - SS ความวุ่นวายเริ่มขึ้น


"โอ, สมแล้ว! มอนแถวนี้ทำอะไรไม่ได้เลยนะครับเนี่ย"

ฟุริโอหยอดคำอวยโจเฟรกับเอลิซ

โจเฟรที่ใช้ดาบทองฟันมอนเป็นสองท่อน กับเอลิซที่ใช้แส้เงิน

เป็นรูปลักษณ์ที่ฟุริโอเห็นว่ายอดเยี่ยมยิ่งใหญ่เกรียงไกรสุดระบือ

เพียงแต่ จริงๆน่าจะเรียกว่าสุดกระบือมากกว่า

ก็นี่มันเป็นเขาวงกตมือใหม่, ใช้สำหรับทหารฝึกใหม่เก็บเลเวลเท่านั้น

แต่ในช่วง 10 วันมานี้, มอนมันมากขึ้น จนเป็นที่หาค่าประสบการณ์กับหินเวทได้

จึงน่าจะเป็นที่เก็บเลเวลได้อย่างปลอดภัย

เป็นสถานที่ซึ่งฟุริโอ กับสุจจิโน แล้วก็พวกสมาชิกสมาคมลับล้างสังหาร ใช้เป็นที่เก็บเลเวล, ด้วยการแอบเข้ามาโดยไม่ได้รับอนุญาต

และโจเฟรกับเอลิซ ก็ไม่รู้เรื่องนี้หรอก

"ก็นะ, นี่ล่ะ พลังของผู้กล้า!"

"นี่ล่ะ พลังจ้าวแห่งมอนของฉัน!"

ทั้งคู่เลยประกาศตัว

เพราะคิดว่าตัวเอง แข็งแกร่งขึ้นแล้ว

แต่สมาชิกที่เหลือซึ่งมาด้วย คือสุจจิโนกับมิลกี้ ไม่ได้ง่าวขนาดนั้น

คนที่รู้สึกตัวคนแรก ก็คือสุจจิโน

(จำนวนมอนมันน้อยเกินไป)

อีก 4 วัน จะมีการฝึกทหาร, แต่มอนกลับมีจำนวนน้อยไป

เท่าที่เจอถึงตอนนี้ มีแค่ 3 ตัว, ก๊อบลิน 2 กับเบบี้สไลม์อีก 1

ตามปกติ ถ้ามาถึงขนาดนี้ น่าจะเจอมอนเยอะกว่านี้ซักสามเท่า

นี่เป็นสถานการณ์ผิดปกติชัดๆ

แต่ว่า สุจจิโนก็ยิ้ม

(ก็ดีเลย, มีมอนเบาบางแค่นี้ ทั้งสองคนนั้นเมื่อไม่ได้ทำอะไรมาก เลยน่าจะพอใจกับแค่หินเวททั้งหมดของมอนที่จัดการ ไม่ต้องแบ่งอย่างอื่นให้แล้ว)

แทนที่จะรับรู้ถึงอันตราย แต่ความขี้งกทำให้สุจจิโนมองแต่เงินที่อยู่เบื้องหน้า

ส่วน, มิลกี้นั้น

(ฟุฟุฟุ, ดีเลย, ฟุริ × โจเฟ, อา, เยี่ยม! เรื่องไปได้สวย)

ก็กำลังจิ้นอยู่

แล้วก็, ที่มากับทั้ง 5 คน มี slow donkey เซนทอร์ด้วย, แต่มันก็แค่กินหญ้าตามเขาวงกตอย่างเงียบๆ และบางทีก็กินตะไคร่เพื่อเปลี่ยนรสชาติ

ดังนั้น ทั้งห้าคนกับอีกหนึ่งตัว จึงไม่รู้ถึงอันตรายที่จะต้องเผชิญ, เดินหน้าต่อไปจนถึงที่สุด

"โจเฟรซัง, ข้างหน้าเป็นบอสแล้วครับ! โจเฟรซังต้องจัดการได้ง่ายๆแน่!"

"โอ้, งั้นเหรอ! งั้นก็ไปกัน!"

แต่ที่มุมข้างหน้า――มีสิ่งที่ไม่น่าเชื่ออยู่

สิ่งที่ทำลายสามัญสำนึกของโลกนี้

มันพังอยู่

ประตูสู่ห้องบอส ซึ่งว่ากันว่าจะไม่พัง, กลับพังอยู่

และที่อีกฟากของประตู, ทั้งห้าก็เห็นสิ่งนั้น

คนที่เคลื่อนไหวโดยไวอย่างไม่น่าเชื่อ คือ มิลกี้

(ยันต์ลบตัว!)

กางยันต์ห้าทิศ เพื่อลบตัวตน แล้วก็ส่งสัญญาณให้เงียบ

แต่ถึงจะบอกว่าลบตัวตน แต่ก็เป็นแค่ทำให้ถูกจับได้ยากขึ้น, ถ้าใช้หูฟังดีๆ ก็จะได้ยินเสียงอยู่

แล้ว เธอก็ย่อง กับส่งสัญญาณให้เข้าทางจุดบอดของอีกฝ่าย

"อะไรกันน่ะ? ไอ้นั่น"

"มันพังเลยนะ, พังเข้าไปเลย――"

โจเฟรกับเอลิซยังพูดด้วยความไม่ตึงเครียด

ซึ่งตอนนี้ ฟุริโอก็กำลังคิดว่าสมแล้ว ที่เป็นผู้กล้า, แต่มิลกี้ รีบปิดปากทั้งสองเอาไว้

(คิดว่า....เป็นสายลับจากโคราท.....ที่ได้รับการฝึกพิเศษมา)

ว่ายังงี้ ทำให้อีก 4 คน ถึงตาเปลี่ยนไป

แม้แต่โจเฟรกับเอลิซ ก็เข้าใจ ว่าดาคาทกับโคราท ไม่ถูกกัน เหมือนหมากับแมว

และก็เข้าใจว่าการที่หน่วยแบบนั้น มาอยู่ที่นี่ ไม่ใช่เรื่องดีแน่

"เอาไงดี? โจเฟร?"

"ก็แหงอยู่แล้ว! นี่คือไอ้นั่นไง ที่เรียกว่าบ่อนทำลายความมั่นคง, มันจะทำลายรูปปั้นเทพธิดาเพื่อทำลายระบบเขาวงกต"

"เพื่ออะไรล่ะ?"

"ก็เพื่อ.....อืーม.....นั่นสินะ?"

ทั้งสองคนคุยกันเสียงต่ำๆ, ส่วนมิลกี้ทำหน้าเครียด

ถ้าไม่มีเขาวงกต, ก็ไม่มีการเก็บเลเวลอย่างคงที่

ไม่มีการรวบรวมเก็บกักไอพิษ มอนรอบๆก็ดุร้าย, และก็ทำให้ทหารดาคาทเก็บเลเวลยาก

พลังของทัพทหาร ไม่ได้อยู่ที่อาวุธหรือจำนวนเท่านั้น แต่ต้องดูเลเวลด้วย

จึงเป็นเหตุผลในการทำลายเขาวงกตแน่ๆ

มิลกี้คิดเช่นนั้น

(แต่ว่า, ทำลายประตูได้ไงกัน? วิธีปกติทำลายประตูเข้าห้องบอสไม่ได้นี่นา)

และถ้ามีเทคโนโลยีทำได้ถึงขนาดนั้น ก็ไม่เห็นต้องใช้วิธีอ้อมค้อมแบบนี้เลยนี่?

มิลกี้สงสัยนัก

"เอาไงดี, ฟุริโอ, มีพวกนั้นอยู่ คงเอานี่ไปวางไม่ได้หรอก"

สุจจิโนเอาบอลทรงกลมออกมาแล้วถอนหายใจ

"ก็กลิ้งมันไปแถวนั้นดีไหม? ประตูห้องบอสก็พังเปิดเป็นทางแล้วนะ"

"นั่นสินะ! อัจฉริยะเลยฟ่ะ!"

จะอ้างว่าประตูพังเลยทิ้งบอลเอาไว้หน้าประตูก็คงไม่ได้, สุจจิโนที่อยากออกจากที่นี่แล้ว จึงจะเอาตามที่ฟุริโอว่า คือ โยนบอลให้กลิ้งเข้าไปในห้องบอส

 "ไม่ได้นะ!"

ถึงมิลกี้พยายามห้าม แต่สุจจิโนก็โยนบอลออกไปแล้ว

บอลแก้วที่กลิ้งออกจากบาเรียลบตัวตนซึ่งมิลกี้กางอย่างยากลำบาก ก็ไปชนกับเศษซากประตูที่พัง

ทำให้พวกคนที่อยู่ในห้องบอส หันมาทางนี้กันหมด

มิลกี้รีบตั้งท่าสกัดกั้นทันที

เพื่อตั้งสมาธิไปกับการลบตัวตนของยันต์

ถ้าหากพวกมันใส่ใจมองมาทางนี้ดีๆจนเห็นยันต์ล่ะก็, คงไม่อาจหลบหนีจากพวกสายลับได้พ้นแน่ๆ

มิลกี้รู้ตั้งแต่แรกแล้ว ว่าโจเฟรกับเอลิซนั้นก็ไม่เท่าไหร่

"หนีไปจากที่นี่ซะ, ทุกคน....ไม่เป็นไร, ด้วยพลังจากจินตนาการของฉัน ต่อให้อีกฝ่ายใส่หน้ากาก ก็เอามาจิ้นเปลี่ยนเป็นพลังได้"

"โอ้, ฝากด้วย!"

สุจจิโนรีบดึงแขนฟุริโอจะพาหนี

"สุจจิโน, ไม่ต้องหรอก ทางนี้มีโจเฟรอยู่นะ! เราไม่มีทางแพ้หรอก"

"ม ......มันก็ไม่แน่นี่นา, ต่อให้เป็นงั้นจริง พวกเราอยู่ต่อไป ก็มีแต่จะเป็นตัวถ่วง"

การถูกฟุริโอที่เชื่อมั่นในตัวโจเฟรอย่างตามืดบอดเป็นคนหยุดเอาไว้ ทำให้สุจจิโนที่จะวิ่ง ถูกหยุดและล้มลง

"อื้อ, วางใจได้เลย! ผมเป็นผู้กล้าอยู่แล้ว!"

"ฉันก็เป็นจ้าวแห่งมอน เพราะงั้นไม่เป็นไรแน่!"

ทั้งสองคนโดดออกจากบาเรียไป―― 

"หัวหน้า, มีไอ้บ้าสองตัวทางนี้"

เป็นความบังเอิญ ที่ถึงแม้จะเห็นโจเฟรกับเอลิซแล้ว แต่คนที่ถูกเรียกว่าหัวหน้า ก็ตัดสินใจ...

"ช่างหัวมันเหอะ, เราได้เวลาแล้ว――เพื่อประเทศชาติ"

พร้อมๆกับคำสดุดี, ร่างของผู้ชายทั้ง 5 ก็ถูกความมืดกลืนกิน

และเมื่อมอนจำนวนมาก หลั่งไหลออกจากความมืด, ก็ทำให้ก๊วนบ้าทุกคนหนีแตกตื่น




NEKOPOST.NET