[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです ตอนที่ 89 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです

Ch.89 - หลังเทพธิดาจากไป


"ตกใจเลยค่ะ, นึกไม่ถึงว่าจะได้เจอกับท่านไลบรา"

แคโรที่ลุกขึ้นแล้ว ยังมองที่ว่างซึ่งท่านไลบราหายไป

หายไปโดยสมบูรณ์ ไม่มีอะไรเลย ไม่มีจริงๆ

ชั้นเองก็ตกใจเหมือนกันล่ะ

โผล่มาจากความว่างเปล่า แล้วก็จากไปอย่างกับเป็นความว่างเปล่า

เพราะยังงี้ไง ถึงน่ากลัว

ลองคิดดูว่ากลายเป็นศัตรูแล้วจะทำไง?

จู่าก็โผล่มาแทงจากข้างหลัง

ไม่สิ ไม่ใช่แค่แทง, จู่ๆก็ถูกฆ่าแบบไม่รู้ตัวเลย

น่ากลัวโคตร

อารมณ์แบบเดียวกับเดินในเมือง โดยกลัวว่าคนที่เดินสวนกันจะเอามีดมาทิ่มหลัง, ถึงจะเป็นความกลัวแบบไร้มูลเหตุ แต่มันก็น่ากลัวอยู่ดี

"นายท่าน, แล้วจากนี้ไป จะทำอะไรคะ?"

"อ้อ, นั่นสินะ"

เกิดเรื่องคาดไม่ถึงขึ้น เลยชะงักไป, เอาเป็นว่าลองเปิดหนังสือรังสรรค์ของท่านไลบราดูก่อนแล้วกัน

มีคำอธิบายเพิ่มขึ้นมาเยอะเลย

"อืมม์, มีแต่ที่ใช้ MP 300 ขึ้นทั้งนั้นแฮะ, ตอนนี้ก็ทำได้แต่น้ำพุสิ ลองซักหน่อยละกัน"

ไม่อยากจะทำถังขยะด้วย

ชั้นเอานิ้วแตะที่รายการน้ำพุ

ตัวอักษรเปล่งแสง แต่ก็ไม่มีน้ำพุออกมา

จากคำอธิบาย ที่หน้าต่อไป มีเหมือนกับแผนที่ ให้สร้างน้ำพุที่ไหน

หน้าต่อไป, หน้าซึ่งไม่มีอะไรเลย.....ถ้าหากเป็นแผนที่ล่ะก็, ถือเป็นแผนที่ที่ง่ายมากๆเลยนะ

ก็เล่นว่างโล่งทั้งหน้าเลยนี่หว่า

แผนที่ที่ไม่มีอะไรเลย มีแต่ความเปล่าขาวว่างโล่ง

ชั้นกดไปที่จุดๆนึง เพื่อเลือกตำแหน่ง――จะจุดไหนก็ไม่สำคัญหรอก ว่างโล่งยังเงี้ย

แล้วก็รู้สึกเหมือน MP ถูกดูดไป

MP ถูกดูดไปเรื่อยๆ รวดเดียว

พอปล่อยนิ้ว MP ก็ไม่ถูกดูดแล้ว

ตอนนี้เอง

เกิดเสียงผืนดินสั่น

เข้าใจว่าเป็นเสียงจากอีกฟาก (ไม่รู้ว่าทิศไหน), ทำให้เราตัวเซ

จะมีก็แต่มารินะ ที่ยังมั่นคง......ยังกองตัวสลบอยู่อย่างมั่นคงอ่ะนะ

แล้ว―― 

"ขึ้นมาแล้ว!"

ยังกะบ่อน้ำพุร้อนเลย

ไม่มีที่วัดก็เลยวัดระยะแน่นอนไม่ได้, แต่ก็เห็นได้ชัด แม้ว่าน่าจะห่างออกไปหลายกิโลเมตรอยู่

น้ำที่ปะทุขึ้น ค่อยๆอ่อนกำลังลง แต่ก็ไม่หยุดพุ่งพวย

คงพุ่งอยู่แบบนี้ต่อไปล่ะ

"แบบนี้ก็เกิดบ่อน้ำได้......ไม่สิ, ดินมันแห้ง คงจะซึมลงดินหมด"

เป็นดินไม่ปกติด้วยสิ, น้ำจะเป็นแอ่งรวมกันอยู่ในที่เดียวรึเปล่านะ

ถ้าทำภูเขาก่อนก็น่าจะดีหรอก

"นี่คือพลังของนายท่าน......"

"ไม่หรอก, อย่างที่ท่านไลบราว่า ไม่ใช่พลังของชั้น เป็นพลังคนอื่นต่างหาก, ตอนนี้ก็เหมือนยืมพลังของท่านไลบราเท่านั้นล่ะ....ถึงจะกิน MP ไปแต่ก็น่าสนุกอยู่, ไว้ซื้อเมล็ดอะไรมาลองปลูกแล้วกัน, แคโร ช่วยซื้อของสำหรับปลูกพืชได้ไหม? "

"ทราบแล้วค่ะ"

"มารินะ, ได้เวลาตื่นซะที!"

"หะ!"

มารินะถูกชั้นตีหลัง แล้วก็ตัวแข็งไป

จะตัวแข็งเกร็งไปถึงไหนฮึ......  ตอนเจอท่านโทเรรูร ก็คงออกอาการในสภาพแบบนี้เช่นกันสินะ

ถ้าเป็นงั้น ก็น่าสงสารมารินะที่เป็นโรคกลัวคนหรอก, ไม่สิ มารินะที่ตัวกระตุกพูดไม่ออกต่อหน้าท่านโทเรรูรจอมเขี่ยงานเนี่ย ผลออกมาก็รู้ๆกัน

ถ้าสติหลุด ยังไงก็เปล่าประโยชน์, จะใส่หน้ากากก็ช่วยเยียวยาไม่ได้

ชั้นวางหนังสือกับพื้น แล้วก็หิ้วมารินะกลับออกจากช่องมิติ

เรากลับมาที่โรงแรมเดิม

ฮารุกับแคโรก็กลับมาด้วย

แล้วชั้นก็หิ้วมารินะไปลงเตียงคู่, ให้นอนไปทั้งยังงั้นล่ะ

"เอาล่ะ, นอนดีกว่า ...... ชะล้าง(คลีน)! "

ใช้เวทเพื่อชำระล้างร่างมารินะ ฮารุ แคโร แล้วก็ตัวเอง

ชั้นกับฮารุจะไปอีกห้อง

เนื่องจาก MP จะหมดแล้ว, วันนี้ขอนอนแบบจริงๆเหอะ

ก็คิดยังงี้

ทว่า―― 

"อ ...... เอ่อ, นายท่าน"

ฮารุเรียกแบบแปลกๆ

"แบบว่า, คำขอจากที่ชนะแข่งตอนกลางวัน"

"เอ๋? อ่ะ, อ้อ, นั่นสินะ บอกว่าขออะไรก็ได้นี่นา, อยากให้ทำอะไรล่ะ?"

"...... เอ่อ ......แบบว่า, ของฉัน"

"ของฮารุ?"

"ช่วยลูบท้องด้วยค่ะ"

ต่อหน้าหางฮารุที่ส่ายไปมา, ชั้นก็...

"ห้องเงียบ (Silent Room)! "

MP จะเหลือเท่าไหร่ก็ช่างแล้วล่ะ, ทั้งที่ในเมืองวุ่นวายฉุกเฉินกันแท้ๆ, ช่างบ้าจริงๆนะตัวชั้น




NEKOPOST.NET