[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです ตอนที่ 87 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです

Ch.87 - แขกที่คาดไม่ถึง


"............ หะหะ.....หะ ......"   

นักดาบยิ้มแห้งๆ

เมื่อฮารุเอาเนื้อมอนไปขาย

จะเป็นเรื่องแน่นอนหรือเรื่องคิดเอาเอง ว่าครั้งที่สามโชคดี ครั้งที่สี่โชคไม่ดี ก็ตามแต่

นักดาบเดินหน้าบิดเข้ามา

เหตุผลก็ง่ายๆ

ในสถานการณ์ไม่ปกติซึ่งคนไม่ออกล่ามอนกัน, ทุกคนวุ่นกับการลาดตระเวนและเตรียมตัวป้องกันเมือง

เหมือนจะเป็นยังงั้นนะ

โดยที่ไม่สนปัญหา, มารีนะกับแคโรก็ถาม เอานกเข้ากิลด์ได้ไหม? กับพนักงาน

แล้วก็เอานกเข้ามา

10 ตัว, 20 ตัว, 30 ตัว.....นับถึง 40ตัว ก็ชักเป็นจุดเด่นสายตาจากรอบข้าง

50 ตัว, 60 ตัว, พอถึง 70 ตัว นักดาบที่จะเข้ามาหาเรื่องรีดไถ ก็เริ่มยิ้มแห้งๆแล้วชะงักตัว มองถึงความเป็นจริง

80 ตัว, 90 ตัว, 100 ตัว, 110 ตัว, 120 ตัว, 130 ตัว, จบซะที

"ทั้งหมดนี่, คือที่ล่าจากป่าตะวันออกเหรอคะ?"

พนักงานหญิงอายุราวผ่าน 30 ไปหน่อยตรวจเช็ค, ชั้นก็พยักหน้า

"อ่า, ขนาดเท่านี้....คงไม่ถึงกับทำลายระบบนิเวศน์ไปหมดหรอก, แต่หยุดการล่าไว้ซักพักก็จะดี อันนี้เอาไว้สำหรับฉุกเฉิน อย่าทำแบบนี้ทุกวันนะคะ"

"อื้อ, จะระวังไว้"

ตอบแล้วก็รับเงินมา, นก 1 ตัว ได้ 30 เซนส์, ทั้งหมด 133 ตัว เป็น 3990 เซนส์, รวมกับผลไม้ เป็น 4500 เซนส์

ก็เฉลี่ยคนละ 1100 เซนส์……คนละ 110,000 เยน

ถึงส่วนใหญ่ คนที่ล่ามาจะเป็นฮารุกับมารีนะก็เหอะ

"แล้ว, ลุงนักดาบ มีธุระอะไรกับชั้นเหรอ?"

"อ, อ่า, ไม่มีอะไร มีนักล่าแบบนี้ ที่เฟรุด, ยังงี้ก็ปลอดภัยกันแล้วล่ะนะ, หะหะ หะหะหะ"

ผู้ชายว่างั้นแล้วก็เดินออกจากกิลด์ไป

ระหว่างนี้ พนักงานหญิงก็ทำเอกสาร

"ยินดีด้วย, ท่านฮารุวาทาท ได้รับการเลื่อนขั้นจาก rank F เป็น rank E"

"ขอบคุณค่ะ"

ฮารุก้มหน้าขอบคุณแบบนิ่งๆ, แต่จากหางที่ส่ายๆ คงดีใจอยู่

ระดับของนักผจญภัยนั้น มีตั้งแต่ rank G ถึง SSS

ฮารุนั้นขึ้นถึง rank F ในตอนเป็นทาสก่อนเจอกับชั้น

การเช่าทาสไปเป็นคนคุ้มกัน ก็มีเหมือนกัน

และเมื่อ rank สูงขึ้น, ก็สามารถเข้าถึงข้อมูลที่กิลด์มี รวมทั้งรับคำขอที่มีความยากสูงขึ้นได้

ออกจากกิลด์, แล้วแคโรกับมารีนะก็แสดงความยินดีให้ฮารุกัน

"ไว้เลี้ยงฉลองให้กับฮารุวันหลังแล้วกัน, วันนี้คงจะลำบากหน่อย"

"ก็เมืองอยู่ในสภาพแบบนี้นี่คะ"

ยังมีคนเคลื่อนที่กันอย่างวุ่นวายไม่สงบใจ

โลกที่ไม่มีอินเตอร์เน็ท ไม่มีวิทยุ ข้อมูลจึงแพร่กันผ่านทางเท้า

ทุกคนคงวุ่นวายอยากได้ข่าวสารกัน

คิดแบบนี้ ก็นึกขอบใจแคโรเป็นอย่างยิ่งจริงๆ

ชั้นกลับโรงแรม

ห้องรับแขกว่างเปล่าเลย

ป้าโรงแรม ก็กำลังคุยบางอย่างกับลุงร้านเหล้าด้วย

"เจ้าสุจจิโน, มันคงอยู่กับฟุริโอแน่"

"ฟุริโอคุงเอง ก็หายไปตั้งแต่วันก่อน ยังไม่กลับบ้านเลย, เมืองก็อยู่ในสภาพแบบนี้ น่าเป็นห่วงว่ามอนจะเข้าโจมตี"

"ไม่เป็นไรหรอกน่า, มันก็ไม่ใช่เด็กแล้ว, เดี๋ยวกลับบ้าน คงต้องทุบสั่งสอนซักป้าบ"

ดูท่า ทั้งสองจะเป็นสามีภรรยากัน, คุยกันเรื่องลูกยังไม่กลับบ้าน

ปกติคงไม่เป็นปัญหา, แต่เมืองอยู่ในสภาพแบบนี้ ก็น่าเป็นห่วงนิดหน่อย

เนื่องจากดูจะไม่สนทางนี้ เราเลยส่งเสียงทัก

"สวัสดีตอนเย็น"

"อร่า, ยินดีต้อนรับ อาหารพร้อมแล้วนะ"

"งั้น ขอรับเลยแล้วกัน, ทุกคนว่าไง?"

ชั้นถาม แล้วทุกคนก็เอาตามนี้

มีเนื้อเป็นอาหารจานหลัก แต่จำนวนน้อยกว่าเมื่อวาน

"โทษทีนะ, เวลาแบบนี้ ประเทศบังคับให้ประหยัดอาหาร, แต่เราจะชดเชยเงินให้แทน"

12 เซนส์ถูกส่งมาให้ชั้น

รับไว้อย่างว่าง่ายเถอะ

และถึงจำนวนจะน้อย แต่เนื้อก็อร่อยมาก

"คุณเจ้าของร้าน, มีข้อมูลอะไรเกี่ยวกับฝูงมอนไหมคะ? ฉันได้ยินมา ว่าจะมีกองกำลังจัดส่งออกไปพรุ่งนี้เหรอ"

"ฉันก็รู้แค่นั้นล่ะ, จากคนที่ไปลาดตระเวนมา ดูเหมือนฝูงมอนล้นไหลออกจากเขาวงกตจริงๆ, ให้ตายสิ เพราะประเทศผูกขาดปิดเขาวงกตเอาไว้นั่นล่ะ ทำให้มอนเต็ม แต่ว่าต้องรอนักผจญภัยสามคนที่ไปกันทางมอน ให้กลับมาก่อน, กองทัพคงออกไปลุยปราบฝูงมอนตอนพรุ่งนี้เย็นล่ะ"

ป้าว่างั้น ชั้นก็เก็บจานชามที่กินเสร็จพอดี

แล้ว พวกชั้นก็ไปรวมกันที่ห้อง

เพื่อจะทดสอบพลัง my world

"งั้น, เดี๋ยวมานะ, My World"

เกิดช่องมิติ แล้วชั้นก็เข้าไป

ที่พื้น ยังเป็นดินแดงๆเหมือนเดิม

ท้องฟ้า ก็ขาวโพลนเหมือนเดิม

เบื้องหน้า มีลูกธนูถูกปักอยู่

แปลว่า, ถึงจะเข้าจากที่ไหน ก็มาโผล่ตรงจุดนี้

หรือก็คือ ถ้าสร้างบ้านตรงนี้ บ้านก็ไม่หนีไปไหน

ต่อไปลองทำบ่อน้ำพุไหม?

ขณะที่คิดยังงี้――สายตาก็ถูกดึงดูดไป

ในโลกที่มีแต่ดินแดงๆ ไม่น่าจะมีอะไรอื่น........แต่ กลับมีคนอื่นอยู่ด้วย

เป็นสาวสวยผมยาวสีฟ้าดั่งท้องฟ้ายามเช้า

เป็นผู้หญิงที่ไม่รู้จัก

ไม่สิ, เหมือนเคยเห็นที่ไหน

แต่ว่า, ที่ไหนกัน?

"............ !?"

พอนึกออก――ชั้นก็อึ้งสิ

"ได้เจอกันครั้งแรกนะ, อิจิโนโจวซัง"

ผู้หญิงสวยในชุดเดรสขาว เปี่ยมไปด้วยบรรยากาศอันทรงเสน่ห์

ให้บรรยากาศแบบเหมือนไม่ใช่ชาวโลก

ซึ่งก็ไม่ผิดหรอก แน่นอนเลย

เพราะครั้งแรกที่ชั้นเห็น คือเห็นที่โบสถ์

"ฉันคือไลบรา เทพธิดาแห่งกฎระเบียบและความสมดุล"

รูปปั้นเทพธิดาสุดสวยที่ตั้งอยู่ข้างท่านเซทแลนซ์ในโบสถ์

ทำไมตัวจริงถึงมาอยู่ในโลกของชั้นได้ล่ะ

ไม่ได้อนุญาต เทพธิดาก็เข้ามาได้เหรอ

เป็นการค้นพบช่องโหว่ใหญ่ ของสกิลฮิคิโคโมริแล้วสิ




NEKOPOST.NET