NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです

Ch.79 - ถึงเมืองเฟรุด


ช่วงรุ่งสาง, เรานั่งรถม้ามาเฟรุด

แคโรคิดอะไรอยู่ทั้งคืนรึเปล่า ถึงนอนไม่หลับ พึ่งมานอนได้เอาตอนนี้

ส่วนมารีนะที่ฝึกธนูลม ตอนนี้ก็นอนอยู่

ชั้นก็ไม่ได้นอนมาก, แต่คนเกิดยุคยุคเฮเซอย่างชั้น ตื่นกลางดึกได้อยู่แล้ว, ตอนนี้เลยคุยกับฮารุอยู่สองคน

รู้สึกถึงสัญญาณมอนจากใต้ดินอีกตามเคย

ไม่ใช่อิทมิมิซ แต่เป็นมดแบบเมื่อวานรึเปล่า?

ชั้นถามดู, แต่ Army Ant นั้น จะทำรังอยู่ตรงเนินมด เพราะงั้นคงเป็นอิทมิมิซ

นี่ขนาดมด ยังใหญ่แบบนั้น แล้วมันจะใหญ่ขนาดไหนเนี่ย?

"หรือว่า หลุมที่ยิง fireball ลงไปเมื่อวาน จริงๆจะเป็นรังมด? รูนั่นเป็นเนินมดหรอกเหรอ?"

"คิดว่าคงไม่หรอกค่ะ, รูนั่นมันใหญ่กว่าจะเป็นเนินมด"

 "นั่นสินะ!"

ถ้าขนาดนั้นเป็นรังมด ทั้งประเทศคงมีแต่อาณาจักรเนินมดแล้วล่ะ

"รังมอนนั่นมีกลิ่นเฉพาะออกมาค่ะ, ถ้ามีกลิ่นแล้วจะบอกนะคะ"

"นั่นสินะ, ขอบใจ แต่ว่าเหลือๆไว้บ้างก็ดี"

ชั้นขอบใจฮารุ แล้วก็ไปทางใต้กันต่อ

ช่วงกลางวัน, ให้ฟุยุนพักหน่อย แล้วก็เดินทางต่ออีก 3 ชั่วโมงไปทางใต้

หลังจากฟ้าเป็นสีแดง จนเริ่มมีสีดำปนเมฆขาว, เราก็มาถึงเมืองเฟรุดซักที

เปลี่ยนแคโรกลับเป็นคนเร่ขายก่อนเข้าเมือง

เมืองอยู่กลางทุ่งราบใหญ่

ล้อมรอบด้วยกำแพงหินสูง, มีปราสาทใหญ่โตตรงกลาง

 "ได้ยินว่าเป็นเมืองหลวง, ก็พอๆกับเบราสรานี่นะ......กำแพงดูสูงจัง"

"เตรียมการไว้รับมือเวลาถูกโคราทโจมตีน่ะค่ะ, มีการปะทะย่อยๆกับโคราทมานับร้อยปีแล้ว, ดูสิคะ ท่านอิจิโน, กำแพงมีหลายชั้น แสดงว่ามีการเปลี่ยนเสริมเข้ามา"

แคโรที่ตื่นตอนกลางวัน อธิบายชั้น

ก็จริง, กำแพงดูเป็นหลายๆชั้นเลย

ยังกะจุดท่องเที่ยวแน่

จ่ายภาษีขาเข้า, แล้วก็เข้าเมือง

น่าเสียดายที่สามัญชนเลเวลไม่ขึ้น

มีตึกอิฐอยู่เยอะในเมือง, ไม่ค่อยจะมีบ้านไม้นัก

มีร้านแผงลอยตั้งย่างเนื้ออยู่

นอกจากนี้ ก็มีร้านขายพวกชีสด้วย, ดีเลย

ส่วนผักนั้น ค่อนข้างแพง

ราคาเกือบสองเท่าของฟออรันส์

ปลาไม่ค่อยมีขาย

"ท่านอิจิโน, ก่อนอื่นไปร้านค้า แล้วค่อยไปคอกม้าเถอะค่ะ"

"นั่นสินะ, เสร็จแล้วค่อยเอาของวัตถุดิบจากมดไปขายกิลด์นักผจญภัย แล้วค่อยส่งมีดทำครัวที่โรงแรม..."

ชั้นว่างี้, ส่วนมารินะก็จ้องมาที่ชั้นอยู่

ตอนนอน ชั้นเก็บเอาหน้ากากมาด้วย, แต่ทำไมไม่โกรธแบบเมื่อก่อน เอาแต่จดจ้องมาเงียบๆหว่า

เอาเหอะ, ถ้าตอนเจรจาธุรกิจ พล่ามอะไรแปลกๆออกมา ก็จะเกะกะแคโรเปล่าๆ, ปล่อยไว้งี้เหอะ

เงียบไว้น่ะดีแล้ว

ชั้นเอาเครื่องเทศกับเหล็กออกมาจาก item bag

ในรถม้าชักแคบ เราเลยออกมา

"ฝากทั้งหมดให้แคโรจัดการได้ไหม?"

"จะดีเหรอคะ?"

ชั้นพยักหน้า แล้วเอาผ้าพันคอสีม่วงออกมา

"ซื้อที่เมืองชายแดน, พอเหมาะจะซ่อนปลอกคอทาสเลยใช่ม้า?"

ชั้นใส่ผ้าพันคอม่วงให้แคโร แบบเดียวกับที่ให้ผ้าพันคอแดงกับฮารุ

"ฮารุ, โทษทีนะ ฝากคุ้มกันเข้าไปหน่อย, คราวนี้ขนของเข้าร้านไปแล้ว ชั้นจะรออยู่ข้างนอก"

"ท่านอิจิโน, ขอบคุณมากค่ะ จะทำเต็มที่ให้สมกับที่ท่านอิจิโนคาดหวังค่ะ"

ชั้นยิ้มลูบหัวแคโร, แล้วหิ้วของเข้าไป

มารินะยังคงจ้องชั้นอยู่




NEKOPOST.NET