[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです ตอนที่ 77 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです

Ch.77 - การต่อสู้ของผู้ยั่วยวนรอบแรก


อยากจะเป็นผู้ยั่วยวน เพื่อพัฒนาอาชีพ

คำพูดนี้, ความหมายนี้, ทำให้ชั้นกับฮารุคิดว่าแคโรจะฝืนตัวเองไปรึเปล่า

มีแต่มารีนะที่ไม่เข้าใจเรื่องผู้ยั่วยวน จึงเอียงหัวถาม

ใบหน้าภายใต้หน้ากาก ก็คงทำหน้าสงสัยอยู่

"อิจิโนเอ๋ย, ยั่วยวนอะไรเหรอ?"

"หืม, อ้อ, ยังไม่ได้คุยกันเรื่องนั้นสินะ"

สำหรับแคโร, อาชีพผู้ยั่วยวน มีแต่จะเป็นแผลใจ

เลยไม่อยากจะพูดถึงข้อดีข้อเสียต่อหน้าแคโรนัก

แต่ว่า แคโรก็ส่ายหัว

"ไม่เป็นไรค่ะ...... อยากให้มารีนะซังได้ยินด้วย, ผู้ยั่วยวนนั้น――"

แคโรเริ่มพูดถึงอาชีพตัวเอง

เรื่องผู้ยั่วยวน

เรื่องข้อดีข้อเสีย

เรื่องที่มีคนมากมายแค่ไหนมาใช้ประโยชน์จากตน และเกลียดชังมันมากแค่ไหน

ตอนที่แคโรเจ็บปวดมากที่สุด, เพราะความผิดจากพลังของตนเอง――ทำให้พ่อแม่ถูกทำร้าย

มารีนะที่ปกติเอาแต่ได้ใจ ก็ยังฟังอยู่เงียบๆ

ท้ายที่สุด ก็ปิดเรื่องว่าตอนนี้ไม่ใช่ผู้ยั่วยวนแล้ว

ชั้นคิดว่าไม่ต้องบอกเรื่องเปลี่ยนอาชีพจะดีกว่านะ

"แต่ว่า ทำไมจู่ๆถึงอยากพัฒนาผู้ยั่วยวนล่ะ?"

"อย่างที่มารีนะซังพูดล่ะค่ะ, ตัวเองยังไม่ค้นพบความเป็นไปได้ของเส้นทางนี้, แคโรเองก็เช่นกัน ที่เอาแต่หนีจากพลังของผู้ยั่วยวน เอาแต่หนีมาตลอด, บางที....ถ้าเพิ่มเลเวล ก็อาจจะควบคุมสกิลนี้ได้"

แคโรยังว่าต่อ

"แล้วก็, หากว่ามีเด็กที่เป็นผู้ยั่วยวนเหมือนกับแคโรปรากฏขึ้นในอนาคต แคโรก็อยากจะช่วยเด็กคนนั้น ให้รู้ถึงความเป็นไปได้ของผู้ยั่วยวน――"

"จะดีแล้วเหรอ?"

"ค่ะ, โชคดี ที่ตรงนี้เป็นกลางทุ่งราบ คงจะไม่มีใครเดือดร้อนกับการเคลื่อนไหวของมอนจำนวนมากด้วย, แล้วกลิ่นก็คงไปไม่ถึงมอนหนอนใต้ดิน"

"...... ฮารุ, อันนี้อาจจะดูเอาแต่ใจหน่อย แต่เอาธนูแห่งลมให้มารีนะยืมเถอะ, ถ้ามารีนะเลเวลอัพ จะได้สกิลใส่ธนูด้วย, และถ้าอันตรายขึ้นมา ชั้นจะเปลี่ยนอาชีพแคโรกลับทันที"

"เข้าใจแล้วค่ะ"

ฮารุให้มารีนะยืมธนูแห่งลม และอธิบายวิธีใช้

ถึงตอนนี้จะเป็นของที่ยังสวมใส่ไม่ได้ แต่ถ้าเพิ่มเลเวลนักล่า ก็จะเรียนรู้สกิลในไม่ช้า

"เอาล่ะ..... งั้นเปลี่ยนอาชีพที่สองนะ, อาชีพแรกเป็นคนเก็บเกี่ยวยังงี้ดีไหม?"

"ค่ะ"

"งั้นก็, ลุยกัน!"

ชั้นเปลี่ยนอาชีพที่สองแคโรเป็นผู้ยั่วยวน

......เท่านี้ก็เตรียมการพร้อมแล้ว

มีแต่ความเงียบในพื้นที่

เรามองไปยังทางใต้ลม

"ไม่มีอะไรมาเลยนะ"

หน้าแหกเลยป่าวหว่า, มารีนะที่ถือธนูซึ่งยังไม่ใช้ ก็ลดธนูลง

แต่ว่า, ฮารุรู้ตัวเป็นคนแรก

"นายท่าน, มาแล้วค่ะ!"

".............. ชิ! ทางนี้ก็ด้วย! มด!!"

ชั้นรู้ตัวช้าไป เพราะเป็นความมืดที่คลานมาตามเงาหญ้าในเวลากลางคืน

มดดำ――ขนาดเท่าหมาเร่ร่อนตัวใหญ่ กำลังมุ่งมาจำนวนมาก

"น้ำแข็งนิด! หินนิด! มืดนิด! ลมนิด! น้ำนิด!"

ไม่ใช้เวทไฟกับสายฟ้า เพราะกลัวไฟไหม้ลามทุ่งหญ้า, ส่วนเวทแสง ได้ผลดีกับอันเดทเท่านั้น เลยไม่ใช้

ก้อนน้ำแข็ง ก้อนหิน บอลมืด ดาบลม ก้อนน้ำ ไปปะทะกับมดเข้า

"Slash!"

"Slash!"

ท่าจากดาบสั้นฮารุ กับชั้นที่ไม่ถืออะไร, รวมเป็นสี่คมดาบ ส่งเป็นคลื่นอากาศไปอัดมดเข้า

แต่ว่า, จำนวนมดไม่ลดลงเลย

"แคโร! จะเปลี่ยนอาชีพที่สองเป็นอย่างอื่นแล้วนะ!"

"ค, ค่ะ!"

ชั้นเปลี่ยนอาชีพแคโรเป็นชาวนา

แต่ก็ไม่ได้หมายความว่ามดที่มาแล้วจะหายไป

ชั้นโดดเข้ากลางวงมด แล้วก้มนั่งลง

"ฟันวน!"

ออกชื่อสกิล

มดรอบๆตัว ถูกหั่น

"ฟันวน!"

ฮารุเองก็เอามั่ง, ฟันมดที่อยู่รอบๆ

"Slash!"

ผ่านไป 10 วิ, เลยซ้ำสกิล ทำลายมดที่ห่างๆอีกสองตัว

แบบนี้ไหวอยู่แฮะ

ขณะที่คิดงั้น

มดก็เหมือนจะปล่อยอะไรออกจากปาก

"มารีนะ, อันตราย!"

ชั้นเข้าไปขวางตรงหน้ามารีนะที่อยู้ข้างๆแคโร

บางอย่างที่พ่นออกจากปากมด มาถูกหลังชั้น

ทั้งที่ใส่เกราะเบาอยู่ แต่เกิดความเจ็บปวดมากกว่าที่คิด

"นายท่าน!"

มดที่ปล่อยกรดใส่ชั้น ดูท่าจะถูกฮารุจัดการไป, ไม่มีสัญญาณชีวิตแล้ว

"ท่านอิจิโน!"

"ไม่เป็นไร! ฮีลนิด!"

ใช้ฮีลนิดที่หลัง

ความเจ็บปวดหายไป, แต่เกราะเป็นไรไหมเนี่ย?

เป็นเกราะที่รับมาจากมากาเรตซัง, ท่าทางจะละลายไปแฮะ

"Slash!"

หันกลับหาศัตรู แล้วปล่อย  slash

หลังจากสู้ต่อไปอีกหน่อย มดก็แตกหนีกัน




NEKOPOST.NET