[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです ตอนที่ 76 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです

Ch.76 - อาชีพที่สองของมารีนะ


เราออกจากเมืองชายแดน เพื่อมุ่งสู่เฟรุด

เพราะไม่มีเวลาอยู่คนเดียว, เมื่อวาน แม้จะมีเรื่องเข้าใจผิดกันบ้าง แต่ก็อยู่สร้างสัมพันธ์ที่ดีกับฮารุ

ตระกูล D (โดจินชิ) เลยไม่มีโอกาสออกโรง

แล้วก็ คนเสเพลเพิ่มขึ้น 3 เลเวล, เป็น 16

ตอนคนเสเพลเลเวล 15 ก็เปิดอาชีพ 4 อย่าง, นักดนตรี นักร้อง นักเต้น ศิลปิน   音楽家・歌手・ダンサー・芸術家

สามอย่าง เป็นอาชีพที่มารีนะมีอยู่

ดูสเตตัส ก็คิดว่าชักมีอาชีพเยอะไปแล้วสิ

ขณะที่คิดงั้น ก็ได้ฉายาคลั่งอาชีพ 職業マニア กับสกิล จัดอาชีพ 職業整理 มา

ดูท่าจะจัดช่องอาชีพได้ด้วยแฮะ

และวันนี้ ฮารุก็เป็นคนขับรถม้าเช่นเคย

"มารีนะ, ขอพูดอะไรนิดได้มั้ย?"

"ทำไมเหรอ?"

"มารีนะเนี่ย, ทำไมยังเป็นนักแสดงข้างถนนล่ะ? ถ้าอยากเป็นจอมเวท, ก็ไปเปลี่ยนอาชีพได้นี่?"

"ไม่ใช่อยากเป็น เราเป็นจอมเวทอยู่แล้ว, แล้วถึงจะอยากเปลี่ยน ก็เปลี่ยนไม่ได้, นักแสดงข้างถนนเป็นอาชีพพิเศษ นักบวชธรรมดาทำอะไรไม่ได้หรอก"

แล้วจะพูดจาอวดไปเพื่ออัลไล? เอาเหอะ, ก็เหมือนผู้ยั่วยวนหรือผู้ใช้แมว ที่จะเปลี่ยนต้องใช้นักบวชแบบพิเศษสินะ

ยิ่งกว่านั้น เป็นอาชีพที่เทพธิดาตั้งให้ จึงอาจจะไม่มีใครเปลี่ยนให้ได้เลยก็เป็นได้

"แล้วถ้าสมมุติเปลี่ยนได้ล่ะ?"

"ไม่เปลี่ยนหรอก, ไว้อย่างเดิม"

"ทำไมล่ะ? "

"เรายังไม่ค้นพบความเป็นไปได้ของสายทางนี้อย่างถึงที่สุด, ตอนแรกก็ไม่ชอบหรอก แต่เมื่อได้เห็นรอยยิ้มของผู้คนที่ได้รับชมสุดยอดเวทมนต์ มันก็เป็นแหล่งพลังเวทของเรา, เป็นเรื่องที่ดีมาก"

"ความเป็นไปได้ ..... เหรอคะ?"

แคโรอุบอย่างเงียบๆ

"งั้นเหรอ, งั้น ถ้าเลือกอาชีพที่สองได้ล่ะ?"

"หากให้เลือกอีกอันนึง, ก็จะเพิ่มเลเวลสามัญชน จนเป็นนักล่าแล้วสวมใส่ธนูได้"

"นักล่า? นึกว่าจะเลือกนักเวทฝึกหัดซะอีกนะเนี่ย"

"แรกสุด, ถึงสุดยอดเวทของเราจะทำให้ธนูแม่นเกือบ 100%, แต่เพราะว่าไม่มีสกิลใส่ธนู เลยไม่มีพลังโจมตี....ดีที่สุดก็ได้แค่เสียบกบที่ไร้พลังจากด้านหลังเท่านั้น "

จากด้านหลังเหรอ? ตอนที่แสดงข้างถนนคราวนั้น, ลูกธนูไม่ได้แทงกบจากด้านหน้า แต่เล็งไปจิ้มกบจากด้านหลัง

วิชาด๊องแด๊งแบบนี้ ก็เป็นส่วนหนึ่งของนักแสดงข้างถนนสินะ

"เพราะถ้าจะเดินทางไปกับสหายคานอน เราก็ควรจะมีสกิลต่อสู้, แล้วถามทำไมรึ?"

"อ่า ......"

เรื่องสกิลไร้อาชีพ ตั้งอาชีพที่สอง――ควรบอกกับคนที่เชื่อใจเท่านั้น

มารีนะออกจะเป็นจูนิเบียว แต่ก็ไม่ใช่คนเลวร้ายอะไร

แล้วคานอนล่ะ? ยังไม่รู้จักกันมาก แต่อย่างน้อย ก็ทำงานขายอาวุธต้มตุ๋น

ถ้ามารีนะกลับไปเป็นทาสคานอน ก็เป็นไปได้ว่าสิ่งที่มารีนะรู้ จะส่งต่อไปถึงคานอน

ถ้างั้น, ก็หาข้อโกหกให้เข้ากันซักหน่อย

ในหัว จึงตั้งข้ออ้างขึ้นมา

"มารีนะ, ถึงจะชั่วคราว ยังไงชั้นก็เป็นเจ้าของ, เชื่อฟังคำสั่งชั้นหน่อยนะ"

"แน่นอน, ทว่า หากเจ้าประพฤติมิดีมิร้ายต่อเรา ก็จงจำไว้เถิด ว่าวันที่เจ้าหมดสภาพเป็นนายแห่งเรา จะเป็นวันตายของเจ้า"

"ไม่ทำหรอกเฟ้ย! งั้นก็, สั่งว่า ห้ามดูสเตตัสชั้นเด็ดขาด"

"งี้นี่เอง, เพราะเจ้าไม่อยากให้เห็นว่าไร้ซึ่งอาชีพดีๆสินะ"

"ผิดแล้วฟ่ะ, เพราะพรชั้นพิเศษหน่อย เลยมีความสามารถหลายอย่างไม่อยากให้เห็น"

ชั้นว่า พลางขยิบตาให้แคโร, ซึ่งเธอทายเก่ง ก็คงจะเข้าใจได้ล่ะ

"ชั้นตั้งอาชีพที่ 2 ให้สมาชิกในปาร์ตี้ได้, ตอนนี้จะตั้งอาชีพที่สองให้มารีนะเป็นสามัญชน, ลองดูสเตตัสตัวเองแล้วกัน"

ชั้นเองก็ลองเช็คด้วย แต่ไม่เห็นว่าอาชีพที่สองของคนอื่นถูกตั้งขึ้นแล้วรึเปล่า

เพียงแต่, เห็นค่าเพิ่มขึ้น แสดงว่ามีอาชีพบางอย่างขึ้นมา

"โอ้, พลังเร้นลับในกายของเราได้ตื่นขึ้นมาแล้ว"

"พลังชั้นเฟ้ย"

"อย่างกเลยน่า, เดี๋ยวก็หัวล้านหรอก จากด้านบนลงมา"

"อย่ามาตัดสินจุดเริ่มเอาเองสิ! อย่ามาแช่งให้หัวล้านด้วย! ยังไงก็ตาม, ระหว่างเมืองชายแดนกับเฟรุด ถ้าเป็นไปได้ จะให้เรียนใส่ธนูกับเวทพื้นฐาน จะได้ขยายรูปแบบการแสดง"

"อย่าพูดว่าสุดยอดเวทมนต์เราเป็นการแสดงนะ เดี๋ยวสาปเลย"

"อันนั้นไม่ใช่เวท แต่เป็นหมอผีแล้ว"

ชั้นว่ากลับ

อย่าถามถึงความแตกต่างระหว่างเวท กับคำสาปเลยนะ?

ชั้นรู้แค่ว่า, ตัวเองมีอาชีพแบบนักเวทฝึกหัด ส่วนชูเรร์มีอาชีพแบบชาแมน ก็เท่านั้น

"ฮารุ, ก็ตามนี้ล่ะ ถ้าได้กลิ่นมอน ช่วยนำไปล่าด้วยนะ"

"ค่ะ, แต่ว่า ไม่ค่อยมีมอนนะคะ"

"หืม? คิดว่ามีมอนอยู่ไม่ใช่เหรอ?"

สกิลรับรู้ตัวตน II ทำให้รับรู้ว่ามีมอนเยอะอยู่นี่นา?

หมายความว่าไงกัน?

ชั้นลองมองออกไป

ถึงจะมีสัญญาณจากมอน........แต่มองไม่เห็นตัวเลยแฮะ

และถึงจะมีหญ้าขึ้น แต่หญ้าก็ไม่ได้สูงมากจนซ่อนได้มิด

"อิทมิมิซรึเปล่าคะ?"           イトミミズ

"ไส้เดือนดินเหรอ?"

แคโรถามขณะที่ชั้นวิเคราะห์เพื่อให้เข้าใจการรับรู้ตัวตนได้ดีขึ้น

งี้นี่เอง, มีสัญญาณมาจากใต้ดินจริงด้วย

"งั้นก็ ขุดมันขึ้นมาไหม?"

"ไม่คิดว่าเป็นวิธีที่ดีนะคะ"

"จับไส้เดือนมาได้ จะได้เอาไปตกมอนปลาด้วยไง? มีรับรู้ตัวตน ก็ตกปลาสบายเลย..."

"ใช้อิทมิมิซตกปลาเหรอคะ ...?"

แคโรทำหน้ารังเกียจ

ดูท่าจะไม่ถูกกับไส้เดือนแฮะ

เอาเหอะ, ยังไม่มีอุปกรณ์ตกปลาด้วย, ไว้เป็นนักตกปลา แล้วค่อยว่ากัน

"นายท่าน, รับรู้ว่ามีมอนในถ้ำนั่น, ยิงเวทไปไหมคะ?"

"เวท!" งั้นก็ถึงคราเราออกโรง――"

"นักแสดงข้างถนนทำอะไรไม่ได้หรอก"

ชั้นว่าแล้วก็ดีดหน้าผากมารีนะ

เธอมองมาน้ำตาซึมพลางกดหน้าผาก

หลังรถม้าหยุด, ก็เจอกับที่ๆฮารุว่า

เป็นหลุมที่เหมือนกับขุดจากสัตว์ มากกว่าเป็นเนินถ้ำตามธรรมชาติ

มีสัญญาณหลายตัวตนอยู่

"เอาล่ะ, งั้นลองดู!"

ชั้นเอาไม้เท้าแอคคลีปิอุสออกมา แล้วเปลี่ยนอาชีพเป็นสายนักเวท กับช่างตีเหล็กฝึกหัด

หันไปทางรูแล้วก็―― 

"ไฟเยอร์!" ファイヤー

บอลไฟออกมาจากปลายไม้เท้า, เกิดระเบิดตูม และรอยไหม้ที่รู, ทำให้ควันฟุ้ง รูพังลง

【อิจิโนโจวเลเวลอัพ】

【ได้สกิลช่างตีเหล็กฝึกหัด:ตีเหล็ก】 鍛冶

【ได้สูตรทำของ】

น่าเสียดาย, จบลงด้วยดี โดยที่ยังไม่รู้ว่าสู้กับอะไรเลย

ได้สูตรเกี่ยวกับการตีเหล็กมาด้วย

คิดว่าจะอัพตั้งนานแล้ว แต่มัวอัพนักแปรธาตุอยู่, พึ่งมามีโอกาสอัพสายตีเหล็กเอาตอนนี้

ทำอาวุธชุดเกราะจากหิน ทองแทง และเหล็กได้แล้วแฮะ

"ท่าจะเป็นมอนให้ค่าประสบการณ์มากอยู่, เลเวลเราขึ้นไป 7 แน่"

 7 เลเวลเหรอ? งั้นก็เปลี่ยนเป็นนักล่าหนือชาวนาได้แล้ว

แต่ว่า ที่เลเวลขึ้นเยอะ ไม่ใช่เพราะค่าประสบการณ์เยอะหรอก, แต่มาจากได้ค่าประสบการณ์ 20 เท่าของชั้นมากกว่า

"ถ้าไปที่โบสถ์ ...... อืม, อิจิโนเอ๋ย ไปเปลี่ยนอาชีพปกติก็ได้อยู่ แต่จะเปลี่ยนอาชีพที่สองยังไงล่ะ?"

"อ้อ, ชั้นทำให้เอง เพราะชั้นเปลี่ยนอาชีพที่ 2 ได้ด้วย"

แล้วก็เปลี่ยนอาชีพที่สองมารีนะ เป็นนักล่า

"โอ้, ค่าโชคขึ้นเป็น 50 ... หืม? อิจิโนเอ๋ย, นี่ใช้พรเพิ่มค่าโชคอย่างมาก เล่นสล็อตในบ่อน กับชนะเป่ายิ้งฉุบสุซุกิสินะ"

"ถูกต้อง, บางทีก็ฉลาดเหมือนกันนี่นา"

"ไม่ต้องใส่ 'บางที' ก็ได้นะ, เอาล่ะ กำจัดมอนอีก จนเราได้ใส่ธนูซะสิ"

"สั่งกันแบบนี้เลยเรอะ....แต่เป็นไปไม่ได้หรอก ก็มันไม่มีมอนเลย"

ชั้นหารอบๆทุ่ง

แต่ไม่เจอมอนซักตัว

ท้ายที่สุด――ก็หามอนอีกไม่พบ แล้วคืนนี้ ก็พักแรมกันข้างนอก

ตอนกินอาหารที่กิลด์นักผจญภัย เรามีย้ายอาหารมาใส่ใน item bag ด้วย

"เอ่อ......ท่านอิจิโน, อยากเพิ่มเลเวลเหรอคะ?"

แคโรมองมาด้วยสายตาอ้อนวอน

หายากแฮะ

"หืม?, นั่นสินะ หาเขาวงกตที่ไหนดีไหม, แคโรมีอาชีพอะไรอยากเพิ่มเลเวลด้วยรึเปล่า?"

"ก็มีอยู่หรอกค่ะ, แต่...."

แคโรลังเลนิดนึง แล้วตั้งมั่นได้ ว่าออกมา

"แคโรอยากจะเป็นผู้ยั่วยวน เพื่อพัฒนาอาชีพค่ะ!"

 

 

~  Side story การเดินทางของ 5 คนกับอีก 1 ลา ~  

 

 

ขณะที่พวกอิจิโนโจวกำลังดูการแสดงตรงสะพานเชื่อมต่อชายแดน

โจเฟร เอลิซ เซนทอร์, แล้วก็ฟุริโอ สุจจิโน มิลกี้

5 คนกับอีก 1 ตัว, กำลังไปสู่เขาวงกตทางตะวันตกเฉียงเหนือ

ข้างหน้า มีโจเฟรกับฟุริโอเดินนำ

"เอ๋, พวกโจเฟรซัง, เคยเป็นลูกน้องของลุงนาร์เบเหรอ?"

พอแนะนำตัวเองกับโจเฟรเอลิซ, ฟุริโอก็ตะโกนตื่นเต้น เมื่อรู้ว่าลุงเป็นอดีตบอสของโจเฟร

"นั่นสินะ, แหม บังเอิญจัง, นึกไม่ถึงว่าฟุริโอจะเป็นหลานของบอส"

ก็จริงที่โจเฟรเป็นลูกน้องนาร์เบ แต่ครั้งแรกที่ได้เจอกัน ก็เป็นตอนถูกอิจิโนโจวจัดการไปแล้ว จึงเปลี่ยนท่าทีอย่างไว

"นับถือจริงๆครับ! โจเฟรซัง! ยอดจริงๆ!"

ฟุริโอเป็นหัวหน้าของสมาคมลับล้างสังหาร

แต่โจเฟร เป็นลุงน้องของลุงที่นับถือ แล้วยังช่วยตัวเองไว้อีก, ฟุริโอ เลยเปลี่ยนโทน ทำตัวประจบขึ้นมา

สุจจิโนซึ่งดูทั้งสองคน อยู่ห่างออกมาหน่อย และกระสับกระส่ายขึ้นมา

ส่วนมิลกี้ กับเอลิซ ก็ดูทั้งสามคนอยู่จากด้านท้าย

เพราะ 'lady first', ทั้งสองคนเลยขี่เซนทอร์อยู่

"ฟุฟุฟุฟุฟุฟุฟุฟุฟุฟุ"

"ท่าทางสนุกนะ มิลกี้"

"อื้อ, เอลิซซัง, ดูสิ ฟุริโอนับถือโจเฟรซัง ส่วนสุจจิโนก็กังวลว่าฟุริโอจะถูกแย่งไป, เป็นรักสามเส้า"

มิลกี้หน้าฟินเลือดกำเดาไหล

เซนทอร์ไม่รู้สึกถึงเลือดกำเดาที่ไหลลงมาถูกหลังเลย

ตามปกติ ถ้าเลือดไหลในที่แบบนี้, จะดึงดูดมอนที่ได้กลิ่นเลือด, แต่กลับไม่เกิดเรื่องเช่นว่าเลย มีแต่ความสงบ

จริงๆแล้ว สิ่งที่ทำให้สุจจิโนกังวล คือถ้าโจเฟรเอลิซมาด้วยแบบนี้ จะแบ่งผลประโยชน์ยังไง

สุจจิโนที่เพิ่งเฉียดความตายไม่นาน ก็โล่งใจที่มี 2 คนซึ่งเก่งกว่าพวกตน ร่วมทางด้วย, แต่ก็ลำบากใจ ที่ส่วนแบ่งจะลดลงครึ่งนึง

ท่าทางแบบนี้ของสุจจิโน ทำให้มิลกี้จิ้นได้จนเลือดกำเดาโชก

สำหรับเธอคนนี้――Pinky pants, ผลงานชิ้นต่อไป คงจะมีทั้งสามคนนี้โผล่ขึ้นมา

"ทางนั้นครับ, ถึงเป็นเขาวงกตมือใหม่――แต่จะเริ่มอันตรายขึ้นแล้ว――เอ๋?"

ที่ทางเข้าเขาวงกต, ฟุริโอเอียงหัว

ปกติ จะมีทหารยามเดินตรวจ จนกว่าจะถึงเวลาเปลี่ยนเวร, แต่นี่ กลับไม่มีทหารเลย

หากเป็นนักผจญภัยมีประสบการณ์ คงจะสังหรณ์ใจไม่ดี, ทว่า....

"โชคดีจัง, ตอนนี้ลอบเข้าเขาวงกตได้ง่ายๆเลย"

มองโลกในแง่ดีซะจริงๆ

กระนั้นเอง มีกันตั้ง 5 คน, ก็น่าจะมีใครเป็นตัวหยุดบ้าง

"รีบไปรีบกลับกันเถอะ จะได้รวย"

"โชคดีจังเนอะ เอลิซ"

"ฉันโชคดี ที่ได้เจอโจเฟรล่ะ"

"งานต่อไป ต้องโจเฟ × ฟุริ × สุจิ...... ไม่สิ, สุจิ × ฟุริ x โจเฟ ....... อาา, แต่ความหึงหวงระหว่าง สุจิ x โจเฟ เองก็แจ่ม"

หน้าเงิน, คู่บ้า, แล้วก็เด็กหื่น แถมด้วยลา

ไม่มีตัวหยุดฟุริโอ, 5 คนกับ 1 ลา เข้าเขาวงกตไปโดยไม่คิดอะไร




NEKOPOST.NET