NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです

Ch.75 - งานอดิเรกของอิจิโนโจว


พอชั้นกลับมาที่กิลด์นักผจญภัย, นักดาบสาว — แคนชี กำลังดื่มเหล้าพลางเถียงกับแม่ชี — ไมร์, ซึ่งมีฮารุหลับอยู่ข้างๆสองคนนั้นไปแล้ว

มารีนะใช้ปลายนิ้วคุมตุ๊กตาหนูแฮมสเตอร์อย่างคล่องยังกะมันมีชีวิต และมีแคโร กับโลลิชาแมน  — ชูเรร์ ดูอย่างติดใจ

ดูสนิทกันเลยเชียวนะ, 6 คนนี่

เอาเหอะ, ชั้นก็รู้สึกว่าระยะห่างกับสุซุกิหดลงไปเยอะด้วย

ก็เป็นผู้มีเจตจำนงแห่ง D เหมือนกันนี่นา, ถึงรายนั้นจะมี T ตามหลังด้วยก็เหอะ

แคโรรู้ตัวเป็นคนแรกเมื่อชั้นเข้ามาในกิลด์ซึ่งเป็นบาร์ด้วย

ถึงเธอจะคุยอยู่ตามปกติ แต่คงจะสังเกตรับรู้สิ่งรอบข้างอยู่ด้วย

"ท่านอิจิโน, โคตะซังไม่อยู่ด้วยกันเหรอคะ?”

“บอกว่ามีอย่างอื่นต้องทำแน่, เดี๋ยวก็คงกลับมาล่ะ”

ชั้นดูฮารุที่หลับสบายอยู่

เมาไว แล้วก็สร่างเมาไวเช่นกัน, แต่ในที่เต็มไปด้วยกลิ่นเหล้าแบบนี้ คงจะเมาอยู่ยังงี้

"แคโร, เงินนี่เอาไว้จ่ายค่าอาหารนะ, ชั้นพาฮารุไปที่ห้องก่อน”

“ไม่หรอกค่ะ, ฉันจะพาไปให้เอง … แต่ดูท่าฉันจะอุ้มไปไม่ไหวนะคะ”

ดูแขนตัวเอง แล้วแคโรก็ถอนหายใจ

“อิจิโนเอ๋ย, ไม่จำเป็นต้องเอาเงินออกมาหรอก, ให้เราเลี้ยงเอง วันนี้ได้เงินมาจากการแสดงสุดยอดเวทมนต์ด้วย”

“เก็บไว้เหอะน่า, ต้องเก็บเงินให้ถึง 10000 เซนส์ไม่ใช่เหรอ? ได้ยินว่าคานอนจะให้อิสรภาพถ้าเก็บเงินถึงนี่?”

“เราไม่จำเป็นต้องเก็บออมถึง 10000 เซนส์หรอก, ที่เป็นทาส ก็เพื่อเป็นสัญญาผูกพันอยู่กับคานอน, หากว่าเอาจริง 10000 เซนส์นั้นเรื่องง่ายๆ, แค่เมื่อกี้ ก็ได้มา 802 เซนส์แล้ว”

“ยอดเลยนะ”

80200 เยน ในการแสดงทีเดียวเหรอ?

เป็นนักแสดงที่ดังใช่ย่อย

“ถึงงั้นก็เหอะ, เก็บไว้ใช้เองดีกว่าน่า, เงินของพวกชั้น ก็มีฮารุหาจากการขายไอเทมที่กิลด์นักผจญภัย กับเงินแคโรจากการเร่ขายแล้ว”

” … หือ? แล้วตัวนายทำเงินยังไงล่ะ?”

แคนชีถามขึ้นมา

"เอ๋? ชั้นเหรอ?”

“ใช่, ก็ดูไม่ได้เป็นอาชีพสายต่อสู้ เลยสงสัยว่าทำงานอะไร”

ไมร์ยิ้มถาม

วิธีทำเงินของชั้นเหรอ?

ขายไอเทมที่ได้จากการกำจัดมอน.....ก็หน้าที่ฮารุ

ขายแร่เหล็กที่แปรรูปแล้ว…...ก็หน้าที่แคโร

จะว่าไป ก็ไม่ผิด แต่ก็ไม่ถูกนัก

แปลว่า นี่ชั้นไม่ได้ทำงานการอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเลยนี่หว่า

ถ้างั้น, วิธีหารายได้ของตัวเองก็ —

“นอกจากใช้สล็อตแมชชีนที่บ่อน ก็นึกวิธีทำเงินไม่ออกเลยแฮะ?”

เว้นเฉพาะแต่แคโร, ทั้งสี่สาว ที่รวมมารีนะด้วย ต่างก็ถอยกรูดกับสิ่งที่ชั้นอุบออกมา

” … ลุ่มหลงไปกับการพนันโดยไม่มีหน้าที่การงาน”

ชูเรร์ว่าอย่างโหดร้ายออกมา

ขอโทษนะ, ชั้นผิดเอง

แต่, จะอธิบายไงดีล่ะ?

จะบอกว่า ถึงไม่ใช่นักผจญภัย แต่ก็กำจัดมอนได้ดีกว่าฮารุเหรอ?

คงจะถูกซักอีก ว่าทำไมไปกำจัดมอน ทั้งที่ไม่ใช่นักผจญภัย

ถ้าโกหกว่าตัวเองเป็นนักผจญภัย, วันหลังก็เสี่ยงจะถูกเห็นว่าฮารุเป็นคนดำเนินงานติดต่อกิลด์แทนชั้น 

งั้น จะโกหกว่าเป็นนักแปรธาตุไหม?

ไม่สิ … ,

ขณะที่ชั้นกังวลอยู่

“อ … เอ่อ, ถึงท่านอิจิโนจะไม่มีอาชีพทำ — แต่ก็เป็นผู้มีพระคุณของฉันค่ะ”

“แคโร, นี่ไม่ได้ช่วยเลยนะเนี่ย”

อุเหวอ, สายตาจากสี่สาว ออกแนว: 'ไอ้แมงดาเกาะผู้หญิงเอ้ย, อาศัยบุญคุณซึ่งเคยช่วยเอาไว้ ทำตัวเป็นปลิงนี่หว่า' 

ก็ชั้นมันไร้อาชีพนี่เฟ้ย!

แต่ถึงจะไร้อาชีพ, แต่ก็ไม่ทำเรื่องน่าเกลียดขนาดนั้นหรอกนะ!

“บอกไว้ก่อนนะ ว่าไม่ใช่อย่างที่พวกเธอคิด, ถึงจะใช้เงินส่วนมากจากที่ฮารุหามาที่บ่อน, แต่ชั้นก็.....ไม่ได้.....ทำ.......อะไรเลย”

เออแฮะ, เหยียบกับระเบิดตัวเองเข้าให้แล้ว

กะจะบอกว่า 【เงินที่ฮารุหาได้ที่บ่อน ต้องใช้ไปเพื่อไม่ให้เจ้าของบ่อนเพ่งเล็ง】 ต่างหาก

ขณะที่คิดยังงี้

ผู้กล้าหน้าหล่อ, สุซุกิ ก็เข้าร้านมา

“ทั้งสามคน, เราจะไปกันเดี๋ยวนี้เลย, สาวๆ, ผมจะจ่ายเอง เท่าไหร่ล่ะ?”

“เดี๋ยวสิ, สุซุกิ! ชั้นจะ — ”

ชั้นจะจ่ายเอง — กะจะว่างี้ แต่ก็โดนสามสหายผู้กล้า จ้องอย่างเย็นชา และ,

『ไม่ต้องการหรอก!』

ว่างั้น แล้วจากไป

” … ท่านอิจิโน, ฉันจะอยู่เคียงข้าง ไม่ว่ายังไงก็ตามค่ะ”

” … อืม, ขอบใจนะ, แคโร”

… เศร้ากับคำศัพท์อันขาดตกบกพร่องของตัวเองจริงๆ, ไม่สิ, ความไร้อาชีพมันยิ่งน่าเศร้าเข้าไปใหญ่

ถ้าหากเป็นพระเอกต่างโลก คงหาข้ออ้างที่ดีกว่านี้ได้ จนสาวๆว้ายกริ๊ดกัน

สุซุกิคงถนัดนักล่ะ

“อิจิโนเอ๋ย, ถ้าหากไม่มีอาชีพ เราจะสอนเทคนิคสุดยอดเวทมนต์ที่แม้แต่มือใหม่ก็ทำได้ให้ไหม?  …ถ้าหากขยันทำงานหน่อย ก็คงหาได้ซักวันละ 100 เซนส์ … หิ, อ่อนหัด, คิดว่าเราจะยอม — อย่า, ขอหน้ากาก…”

ระหว่างที่มารีนะโม้อยู่ และกันมือขวาชั้นได้, ชั้นก็เอามือซ้ายฉกหน้ากากออกมา

แต่คราวนี้ แค่ระบายอารมณ์โกรธ เลยคืนทันที

” … ให้ตายสิ, มาแย่งหน้ากาก อันเป็นตัวตนของเรา…”

“มารีนะ, บอกไว้ก่อนนะ ชั้นก็มี 2 3 วิธีทำเงินอยู่หรอก, ไว้พรุ่งนี้จะให้เห็นเอง”

ว่าแล้ว ชั้นก็กอดฮารุ เอาตัวไปขึ้นห้องที่ชั้นสอง

ห้องซึ่งรู้สึกว่าแคบตอนเรา 4 คนคุยกัน, แต่เมื่ออยู่กับ 2 คน ก็รู้สึกว่ากว้างขึ้น

กระนั้นเอง ก็ยังเป็นห้องที่มีแค่เตียงกับเหยีอกน้ำ, ถ้าหากเอาอะไรเข้ามา ก็จะแน่นห้องทันที

ดีที่มี item bag เลยไม่มีสัมภาระเข้ามาด้วยนะเนี่ย

“「คลีน」”

อุ้มฮารุมา, แล้วชั้นก็ใช้เวท 「คลีน」 เตียง ก่อนวางเธอลงนอน

” … นายท่าน …”

ฮารุว่าเบาๆ

“โทษที, ทำให้ตื่นเหรอ?”

พอชั้นถาม, ฮารุก็ลืมตาตกใจ แล้วรีบโดดขึ้นจากเตียง

“ข, ขอโทษค่ะ!, ดูเหมือนจะหลับไป”

“ไม่ต้องห่วงน่า, คงเหนื่อยล่ะสิ ชั้นเองก็ขอโทษด้วยที่ให้ฮารุเป็นคนขับรถม้ามาตลอดทาง”

“เอ, เอ่อ, จะมีการลงโทษไหมคะ?”

“ไม่มีหรอก … แต่, ฮารุ, เป็นอะไรรึเปล่า? ก็รู้นี่ ว่าชั้นไม่ใช่คนแบบนั้น”

“แต่ … นายท่าน … ชอบ … นี่คะ?”

… ชอบ?

แบบใน D เหรอ?

ไม่สิ

ฮารุไม่น่าจะรู้เรื่องที่ชั้นซื้อ D

หมายความว่า

หมายถึงชั้นชอบฮารุรึเปล่าเหรอ?

ความหมายแบบนี้

ก็ต้องชอบอยู่แล้ว

ไม่ต้องเสียเวลาคิดเลย

“อื้อ, ชอบสิ มากกว่าที่ฮารุคิดอีก

ชั้นว่าอย่างเรียบง่าย

“อย่างที่คิดเลย, จริงๆด้วย”

ฮารุทำท่าออกเหงาๆซะงั้น

ปกติ ไม่ค่อยแสดงสีหน้าท่าทางมากนัก แต่คราวนี้กลับเห็นได้ชัด

เอ๋?

ปฏิกิริยาแบบนั้น มันยังไงกัน?

“นายท่าน, เตรียมใจไว้แล้วล่ะค่ะ, เอ่อ … ถ้านายท่านชอบแบบนั้น… ฉันก็จะรับตามที่นายท่านต้องการ … แบบนั้น, ตอนที่ฉันทำงานอยู่ร้านท่านมาเทอัส ก็ได้ยินจากรุ่นพี่ ว่ามีคนรสนิยมแบบนั้นอยู่”

แปลก, มีบางอย่างแปลกๆ

รู้สึกเหมือนกับกดผิดปุ่มแล้ว

“ต … แต่, นายท่าน, ฉันว่า, แส้กับเทียนไขมันออกจะ — ”

“เดี๋ยวสิ! เอ๋? เทียนไข? แส้? เอ, พูดถึงอะไรเนี่ย?”

“เอ … นายท่าน — เป็น S สินะคะ, นายท่านทำท่าพอใจเมื่อกลั่นแกล้งมารินะซัง, ฉันอิจฉาค่ะ”

…….หา?

“หากนายท่านชอบแบบนั้น, ฉันก็พร้อมจะ — ”

“เดี๋ยวสิ! ฮารุวาทาทซัง, ได้โปรด, อย่าพูดอีกเลย— 「Silent Room」!!”

ชั้นรีบใช้เวทกับห้อง หลังจากถูกตั้งข้อสงสัยว่าเป็น S

แล้วก็, เริ่มแก้ความเข้าใจผิดแต่ต้น

ชั้นไม่ใช่ S, ไม่ได้เอียงไปทางนั้นนะ

แม้แต่ที่ยิ้มเมื่อแกล้งมารินะ, ก็ไม่ใช่รสนิยม แต่แค่เล่นสนุกไปตามประสาฮาเฮ

ฮารุแค่ตอนนี้ ก็มีเสน่ห์แล้ว, ช่วยคงไว้อย่างเดิมเถอะ

“ยังงั้นเอง … ฉันขอโทษที่เข้าใจผิดค่ะ”

ชั้นโล่งใจขึ้น หลังจากแก้ความเข้าใจผิดได้

“งั้น, ที่นายท่านบอกว่า ‘ชอบ’ ไม่ได้หมายถึงยังงั้น แล้วหมายถึงอะไรคะ?”

” ……… อ่า, ไว้ว่ากันคราวหลังเถอะ…”

ตอนนี้ไม่ใช่บรรยากาศจะพูดแล้วล่ะ

ชั้นกุมหัวผิดหวัง




NEKOPOST.NET