[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです ตอนที่ 72 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです

Ch.72 - หาผู้กล้า


ท้ายที่สุด, ก็ซื้อของเสร็จโดยมีแค่ฮารุซื้อเนื้อแห้งเป็นของขบเคี้ยว (แถมเอาไปเคี้ยวแล้วอีกต่างหาก) กับซื้อโพชั่นไว้เผื่อฉุกเฉินตอน MP หมด

เสร็จแล้วเราก็ไปกิลด์นักผจญภัย ซึ่งเป็นจุดนัดพบแคโร

ชักเริ่มหิว แต่รอแคโรก่อนค่อยสั่งอาหาร ตอนนี้เลยสั่งเครื่องดื่มรอไป

มีน้ำมะนาวในเมนู ก็เลยสั่ง

“ฮารุเอาอะไรดี?”

"ขอเหมือนกันค่ะ"

“มารินะล่ะ? เอาเหล้าก็ได้นะ”

” … ไม่ค่อยถูกกับเหล้า… ขอเหมือนกัน  …แต่ว่า, ขอหน้ากาก… หน้ากาก”

มาินะจะติดหน้ากากเกินไปแล้ว

แต่ว่า, ถึงในสภาพนี้จะกลัวคนแปลกหน้า กับวิตกจริตกลัวสังคม, แต่ก็ยังมีสามัญสำนึกดีกว่าเวอร์ชั่นจูนิ

นอกจากตอนที่อยากถามอะไรโดยเฉพาะ ก็จะปล่อยไว้เช่นนี้ ไม่ต้องคืนหน้ากากหรอก

“แต่ว่า, ตาของมารินะออกจะสวย ปิดหน้ากากไว้มันน่าเสียดายนะ”

” … หน้ากาก”

ไม่ฟังกันเลยเว้ย

บทพูดปักธงแป้ก, แต่ก่อนเครื่องดิ่มจะมา แคโรก็มาถึง

“ขอบคุณที่รอค่ะ นายท่าน"

“เป็นไงมั่ง?”

แคโรหน้าตาไม่ค่อยสบาย, หรือจะได้ข่าวร้ายมา?

“มีข่าวดีหนึ่ง, ข่าวร้ายหนึ่ง แล้วก็ข่าวลืออีกหนึ่ง”

แป๊ปเดียวได้ข้อมูลมา 3 อย่างเลยเหรอ?

” … งั้น, ขอข่าวร้ายก่อนแล้วกัน”

“เกิดดินถล่มที่ถนนตรงหุบเขาไปสู่เมืองทางใต้ ซึ่งต้องใช้เวลาจัดการอยู่ซักพัก, ถ้าเราจะไปเมืองท่าโคเบ วกกลับไปทางไอแลนเบิร์ค アイランブルグ หรือโคราทจะไวกว่า”

กลับทางไอแลนเบิร์คเหรอ?

มองดูมารินะ, เธอสั่นหัวเงียบๆ น้ำตาซึมแล้ว

จะทิ้งเอาไว้ที่นี่ก็คงไม่ได้สินะ

“เราจะขายเครื่องเทศกับเหล็กไม่ได้ งั้นก็รอหน่อย ไปเฟรุดดีกว่า”

“แต่ข่าวดีคือราคารับซื้อของทั้งเครื่องเทศกับเหล็กมันเพิ่มขึ้น ดังนั้นถึงจะขายที่เมืองนี้ ก็ได้กำไรอยู่”

แปลว่าเราไม่มีความจำเป็นต้องไปเฟรุดแล้วสิ

ชั้นมองมารินะอีกที

ร้องไห้แล้วอ่ะ, น้ำตาไหลทุกครั้งที่ส่ายหัว จนน้ำตากระเด็นไปมา

“เอ่อ … ถึงจะดูเหมือนกับแกล้งมารินะ, แต่ก็รู้สึกสงสารแฮะ, เอาเป็นว่าไปเฟรุดเถอะ, อ้อมหน่อย ใช้เวลาราว 4 วันสินะ? เราก็ไม่ได้รีบร้อนด้วยนี่”

“อึก … ข, ขอบคุณ … มาก”

มารินะขอบใจชั้น แล้วก็ดื่มน้ำมะนาวที่เพิ่งมาเสิร์ฟทั้งน้ำตา

“แล้ว, ข่าวลือล่ะ?”

“ดูเหมือน, ผู้กล้ากับปาร์ตี้ก็อยู่ในเมืองนี้”

” …………… !?”

ฮารุหางตั้งขึ้นเมื่อได้ยินแคโร

ผู้กล้าเหรอ

ได้ยินจากฮารุ ว่าผู้กล้าคือศัตรูที่จัดการจอมมาร 

แต่ก็เพราะบุญคุณจากผู้กล้าอีก ที่ทำให้เธอถูกส่งไปเป็นทาสในสถานที่ซึ่งมีการปฏิบัติอย่างดีหน่อย

แต่ว่า, ถ้าผู้กล้าไม่มา จอมมารก็จะไม่ถูกจัดการ แล้วพ่อเธอก็จะไม่ถูกตัดสินประหาร

มันก็เลยซับซ้อนแฮะ

“ฮารุ, เอาไงล่ะ? อยากเจอผู้กล้ารึเปล่า?”

ถ้าฮารุบอกว่าไม่อยากเจอ เราก็รีบนอน แล้วพรุ่งนี้รีบออกจากเมืองแต่เช้าตรู่เลย

ชั้นคิดเช่นนั้น

” … อยากเจอค่ะ”

ฮารุว่าเหมือนตัดสินใจแน่วแน่แล้ว

“งั้นเหรอ, แคโร ตอนนี้ผู้กล้าอยู่ไหน?”

“ขอโทษค่ะ, ไม่มีข้อมูลที่แน่นอน แต่ท่าทางผู้กล้าจะหาข้อมูลบางอย่างอยู่ เราเลยไปในที่คนเยอะๆก็ได้”

“สถานที่คนเยอะๆสินะ?”

หรือเราจะเดินหาด้วยเท้าดี? ทั้งเมืองมีโรงแรมแค่ 3 แห่ง เลยเดินๆดูก็คงได้

แต่ผู้กล้าอาจพักอยู่บ้านคนรู้จัก แทนที่จะเป็นโรงแรม ก็เป็นไปได้อยู่

“เอ่อ, อิจิโนซัง … แบบว่า....หน้ากาก …”

มารินะยังพูดถึงหน้ากากอยู่อีก

เค้าเปลี่ยนเรื่องกันตั้งนานแล้วนะเห้ย … หืมม์?

” — จริงสิ!”

ชั้นว่าแล้วก็ยืนขึ้น

 

 

※※※

 

 

“จงดู, สุดยอดเวทมนต์ของเรา! และจงปรีดาเสียเถิด! นี่เป็นช่วงเวลาสำคัญที่ควรค่าแก่การจารึก ที่เรามาอยู่ที่นี่”

มารีนะใส่หน้ากาก ว่าแล้วก็เอาธนูออกมา, กับ 7 จานซึ่งจะเป็นเป้า แล้วก็ลูกศร 7 ดอก

“ด้วยสุดยอดเวทของเรา, ศรทั้ง 7 จะแทงเป้าด้วยเวทลม”

“หาา? ยังงั้นก็วิชายิงธนูมากกว่าจะเป็นเวทนะ!”

มีคนดูตะโกนออกมา

“หิ, ถ้าคิดว่าเป็นวิชายิงธนู ก็ดูซะให้ดีเถอะ”

เธอว่าแล้วง้างธนู

ไปในทิศทางพระอาทิตย์, ซึ่งเป็นทิศตรงกันข้ามกับเป้าเลย

แล้วก็ปล่อยลูกธนู

ลูกธนูบินไปในทางที่คาดไม่ถึง

มันวกเปลี่ยนทิศ แล้วลูกศร 6 ดอกก็ปัก 6 เป้าที่ข้างหลัง

ผู้ชมตบมือเฮใหญ่

หันมาดู, จะเห็น 6 ใน 7 ดอก ยิงถูกเป้า

ถึงลูกธนูจะพลาดไปดอกนึง, แต่ก็เป็นเทคนิคที่เรียกว่าสุดยอด

เพราะงี้ถึงไม่มีสกิลใส่ธนูเหรอ

สุดยอดเวทมนต์ — หรือก็คือทริคมายากลข้างถนน, มาจากเรื่องพื้นๆ แต่เพราะยังงี้ ถึงได้ยาก

ชั้นถามมารินะตอนที่ไม่สวมหน้ากากว่าทำได้ไง 

เคล็ดคือ ปลายลูกธนูจะมีด้ายติด, เมื่อดึงด้ายก็จะคุมลูกศรได้น่ะ

เธอดึงด้าย แล้วเปลี่ยนทิศลูกธนู

ในทางทฤษฎี ก็เป็นไปได้อยู่, แต่มันต้องใช้เทคนิคสุดยอดจริงๆ ถึงจะดึงไปใส่เป้าได้

“ชิ, พลาดไป 1 รึ”

หันกลับมา, มารีนะก็ทำท่าไม่พอใจกับผล

“ถึงจะพลาดไป 1 ดอกก็เหอะ! แต่เป็นสุดยอดเวทจริงๆ!”

“เท่มากเลย, พี่สาว!”

“สวยงามมากๆ!”

มารีนะไม่สนเสียงเชียร์ แล้วเดินไปยังทางที่ลูกธนูพลาด

“เพราะว่ามีสิ่งชั่วร้าย ก็เลยส่งลูกธนูไปโดยไม่ทันได้คิด”

เธอยกศรขึ้น, เป็นลูกธนูที่ปักกบตาย

เห็นเช่นนี้, คนดูเลยเฮลั่นใหญ่

มีทิปมากมายลงหมวกไหมที่เธอเอาออกมา

“เอาล่ะ, จะแสดงให้ดูสุดยอดเวทอันต่อไป”

เธอถอดผ้าพันคอสีดำออก, ถึงจะเผยปลอกคอทาส แต่ก็ไม่มีลูกค้าที่ไหนสน

แล้วก็เอาผ้านั่นมาปิดหมวกไหม แล้วดึงออก

ในพริบตา, เงินในหมวกไหม ก็หายไปหมดอย่างไร้ร่อยรอย

การแสดงข้างถนนพึ่งจะเริ่ม

 

 

※※※

 

 

“สำเร็จครั้งใหญ่เลยนะ, อิจิโนเอ๋ย”

มารีนะว่าพลางนับทิปที่ได้อยู่ตรงโต๊ะในกิลด์นักผจญภัย

ส่วนมากเป็นเหรียญทองแดง แต่ก็มีเหรียญเงินปนอยู่เหมือนกัน

“เลเวลก็ขึ้นเป็น Lv30 แล้วได้สกิลใหม่ด้วย”

วิธีได้ค่าประสบการณ์พิเศษจากนักแสดงข้างถนนนั้น, นอกจากการต่อสู้ ก็วิธีรับทิปเนี่ยล่ะ

แล้วก็ จำกัดจำนวนสูงสุดของลูกค้าแต่ละราย ที่ 1 เหรียญเงิน

ดังนั้นจะแทรกตัวไปเป็นลูกค้า ช่วยโยนเหรียญทองเป็นทิปเพื่อปั๊มเลเวลก็ไม่ได้

ถึงจะมีวิธีจ้างคนดูปลอม มาช่วยโยนเหรียญเงิน, แต่ไปกำจัดมอนอยู่เรื่อยๆเป็นปาร์ตี้ จะได้ผลดีกว่า

“วันนี้ฉลองกันเลย, บ๋อยตรงนั้นน่ะ เอาน้ำองุ่นสีแดงดั่งเลือดมาซิ”

ดูท่ามารีนะเองก็ไม่ชอบเหล้าเช่นกัน

เอาเป็นว่า เราเข้าเรื่องหลักดีกว่า

“ฮารุ, มีผู้กล้ามาดูอยู่ไหม?”

“ไม่ค่ะ, ไม่เห็นคนที่เหมือนเลย … แล้วก็ไม่ได้กลิ่นด้วย”

“งั้นเหรอ … ทั้งที่นึกว่าจะสำเร็จแท้ๆ”

เราต้องเดินหาด้วยเท้าจริงๆเหรอ?

ขณะที่คิดแบบนี้

“ขอโทษนะ — ขอเวลาซักนิดได้ไหม?”

มีผู้ชายทักขึ้น

ไล่ตามมารีนะมาเหรอ?

ชั้นหันไปตามเสียง แล้วก็ถอนหายใจ

มีไอ้หล่ออยู่ตรงนั้น

ผู้ชายผมสั้น, เกราะเงิน และดาบสะพายเอว

ข้างๆตัว ยังมีทาสสวยๆสามคนอีกด้วย

“ผมชื่อ สุซุกิ โคตะ, เป็นผู้กล้าของโลกนี้ครับ” 鈴木浩太




NEKOPOST.NET