NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです

Ch.65 - เมืองชายแดน


วันนี้, ต้องจ่ายภาษีสองชนิด รวม 4 รอบ

ภาษีเข้าเมืองชายแดน ที่ฟากอาณาจักรอลันเดล

แล้วก็, ภาษีข้ามแขนแดนอลันเดล

จากนั้น, ก็ภาษีข้ามเข้าแขนแดนประเทศดาคาท

สุดท้าย, ก็ภาษีเข้าเมืองชายแดนฟากดาคาท

“ต้องจ่ายภาษี 4 รอบเลย… ลำบากนะเนี่ย”

“ท่านอิจิโน, ยิ้มใหญ่เลยนะคะ”

“ไม่หรอกน่า”

แต่ก็ยิ้มจริงๆแฮะ

เอาล่ะ, อย่าลืมเปลี่ยนเป็นสามัญชน

แน่นอน ว่าเงินเป็นสิ่งสำคัญ เลยจะใช้สิทธิความเป็นคนเร่ขายของแคโรด้วย เพื่อลดภาษีเข้าเมือง

ดูเหมือน ส่วนลดแต่ละเมืองจะต่างกัน, อย่างที่นี่ ลด 30%

ส่วนภาษีข้ามชายแดน ลดครึ่งราคา

แต่ถึงจะลดครึ่งราคา, สำหรับชั้น ก็คือประสบการณ์คูณ 10

ดังนั้นเลยยิ้มอย่างช่วยไม่ได้ 

แน่นอน, ว่าอัพสามัญชนขึ้นไปเยอะแล้ว เลยไม่ขึ้นอีกง่ายๆ

แต่อยากจะให้ถึงเลเวล 99 เพื่อฉายาจุดสูงสุดสามัญชน เผื่อจะได้เป็นสามัญชนตัวอย่างกับเค้ามั่ง

เราเข้าเมืองไป โดยที่ไม่ต้องรอคิว

เข้ามาได้ … แต่ อืมมม์ ‒ 

แคโรถามตอนที่ชั้นกำลังลำบากใจ

“เป็นอะไรรึคะ?”

“น่าเจ็บใจที่เลเวลไม่ขึ้นทั้งที่จ่ายไปตั้ง 105 เซนส์”

ไม่ได้เลยซักเลเวล

105 เซนส์, คูณ 400 เท่า ก็เป็นค่าประสบการณ์เท่ากับจ่ายราวๆ 4 หมื่น

คิดเป็นเงินเยนญี่ปุ่น, คือเสียภาษีไป 4 ล้านเยน

“400 เท่าเนี่ย … นายท่าน, สามัญชนเลเวลเท่าไหร่คะ?”

“72”

ตอบที่แคโรเอียงหัวถาม

“หะหะ … นี่จ่ายภาษีไปเท่าไหร่แล้วคะเนี่ย??”

“ราว 1.2 ล้านเซนส์มั้ง?”

“หวา … เยอะสุดๆ …”

“ฮารุหาได้ในวันเดียวอ่ะนะ”

เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นไม่นานนัก แต่ก็นึกด้วยความคิดถึง

ฮารุที่อยู่ที่คนขับก็ส่ายหาง แล้วว่าด้วยเสียงตื่นเต้นนิดๆ

“สนุกนะคะ อยากไปอีกจัง”

“เรื่องพนัน เพลาๆไว้ก็ดีนะ, โกลซาซังจะแย่เอาด้วย ถ้าฮารุเอาจริง”

แต่ว่านะ, ฮารุในตอนนี้ คงชนะโกลซาที่เอาจริงไม่ได้หรอก

ถ้าฮารุเป็นสุดยอดนักเรียนม.ปลายด้านสายตา, โกลซาก็เป็นสุดยอดคนที่มีเทคนิคเหนือมนุษย์

ถือว่าแพ้ทางกัน

ถึงชั้นเองก็อยากจะเล่นสล็อตให้สนุกอีกหน่อยก็เหอะ

“จะว่าไป, มีสล็อตแมชชีนด้วยนี่? ใครเป็นคนทำขึ้นมาล่ะ?”

“แคโรก็ไม่รู้ค่ะ ได้ยินว่ามีมาตั้งแต่ราว 20 ปีก่อน, แต่แคโรไม่เคยเข้าบ่อนพนันมาก่อน”

มันมีสัญลักษณ์ต่างๆที่ตู้สล็อต

แตงโม, เมลอน, คำว่า ‘BAR’ แล้วก็เลข ‘7’

อาจจะเรื่องเล็กน้อย แต่รูปผลไม้ที่สล็อตแมชชีนในโลก มาจากรูปบนเครื่องขายหมากฝรั่ง

ก็ไม่ได้ชอบการพนันนักหรอก, เพียงแต่นึกถึงความรู้ที่เพื่อนงานพิเศษพูดถึง, แต่ถ้าเป็นเรื่องจริง แล้วทำไมสล็อตแมชชีนของที่โลกนี้ ถึงเป็นรูปผลไม้ด้วยล่ะ?

ถ้าสล็อตแมชชีนถูกสร้างที่นี่ ก่อนโลก, ยังพอเข้าใจว่าเป็นการแทรกแซงจิตสำนึกแบบที่ท่านโคโชมาเลว่า

แต่คราวนี้ ลำดับมันต่างกัน

หรือก็คือ สล็อตแมชชีนของที่นี่ ถูกสร้างจากคนหลง — หรือก็คือมนุษย์โลก

ทำไมถึงพึ่งรู้ตัวกันนะ

อีแบบนี้ มีมนุษย์โลกกี่คนกัน ที่ถูกส่งมานี่?

ได้ยินว่าคนหลงส่วนมาก จะใช้ชีวิตโดยซ่อนฐานะตัวเอง ดังนั้นก็คงไม่มีทางจะได้รู้

ท่านเทพธิดาบอกว่ามีโอกาส 1 ในพันล้าน ที่จะส่งมา Otherworld

เหมือนจะเป็นจำนวนน้อย, แต่เอาเข้าจริงแล้ว ก็แบบที่ชั้นได้พรจากท่านเทพโคโชมาเลและโทเรรูร คือ หากว่าหนึ่งเทพธิดา ส่งคนมาด้วยอัตรา 1 ในพันล้าน, มี 6 เสาหลักเทพธิดา ก็แสดงว่าความน่าจะเป็นคือราว 1 ใน 170 ล้านเหรอ?

“นายท่าน, จะเข้าดาคาทเลยไหมคะ?”

“หืมม์, แคโร มีจุดท่องเที่ยวอะไรที่เมืองชายแดนข้างนี้ไหม?”

ความรู้ของแคโร มีบทเด่นในเวลาแบบนี้

เนื่องจากมาถึงทั้งที, จึงอยากชมสิ่งที่น่าสนใจก่อน

“เมืองนี้ก็มีจุดดึงดูดเหมือนฟากดาคาทล่ะค่ะ, สะพานหินที่ว่ากันว่ายาวที่สุดในโลก ซึ่งเราจะผ่านเมื่อตอนข้ามเขตชายแดน”

“สะพานหินเป็นจุดเด่นเหรอ? เอาเหอะ, คงจะยอดล่ะนะ”

แล้วสะพานหินที่ดังสุดของญี่ปุ่น คืออะไรกันนะ?

สะพานแว่นเหรอ?’

แต่ถ้าพูดถึงสะพานญี่ปุ่น, ก็นึงถึงสะพานแขวนล่ะนะ

สะพานอาคาชิไคเกียว, เป็นสะพานแขวนที่ยาวที่สุดในโลก อย่างน้อยก็จนถึงตอนที่ชั้นมาโลกนี้อะนะ

“มันก็ยอดในความหมายนึงล่ะค่ะ”

ได้ยินแคโรว่างี้ ก็เลยไม่ได้ถามต่อไป

เพราะท่าทีแคโรแบบนี้ คงจะเป็นอะไรที่เซอร์ไพรส์ชั้น

งั้นก็รอเวลารับชมไปเถอะ

เดินตรงไปตามทางหลังเข้าเมือง จะมีประตูไม้สู่สะพาน

เพราะประตู, ทำให้ไม่เห็นทั้งสะพาน แต่ความกว้างมันกว้างมากๆ

แคโรกับชั้นลงจากรถม้า แล้วบอกว่าเราเป็นคนเร่ขาย เอาสินค้าเข้าไป

สุดท้ายนี้ แคโรก็เอามือแตะคริสตัล, มันเปล่งแสงสีเขียว แล้วเราก็จ่าย 300 เซนส์เป็นค่าข้ามแดน

【อิจิโนโจวเลเวลอัพ】

เยี่ยม, อัพแล้ว!

สามัญชนเป็น Lv73

“ได้รับครบถ้วนแล้ว, แล้วก็ บอกไว้ก่อน อย่ายืนซื้อของบนสะพานล่ะ ถึงจะคงเป็นไปไม่ได้ก็เหอะ”

หลังจากประตูเปิดออก — ชั้นก็เห็น —

“อะไรเนี่ย?”

ชั้นตกใจเลย

สะพานซึ่งกว้างราว 10 เมตร และยาว 2 กิโลเมตร

ต่อหน้าชั้น เป็นสะพานใหญ่มีอะไรที่ไม่น่าเชื่ออยู่

นั่นก็คือ —

“ทำไมมีเมือง … ตั้งบนสะพาน”

เมืองซึ่งมีร้านเรียงรายกระจายไปทั่ว อยู่ต่อหน้าชั้น

 

 

 

~Side Story  การตื่นขึ้น~

 

 

สองวันก่อนที่พวกอิจิโนโจวจะมาถึงเมืองชายแดน

เซนทอร์เคลื่อนตัวอย่างเริงร่าสุดๆ

เพราะมันกินเหยื่อที่เอามาล่อ

ทั้ง 2 คนที่ขี่เซนทอร์ จึงเข้าถึงเขตดาคาทได้

และเป็นทั้ง 2 คน ที่มีรูปลักษณ์สุดจะเหลือเชื่อ

โจเฟรนั้น เป็นวีรชนสวมเกราะทอง มีดาบทอง

เอลิซเอง ก็สวมผ้าคลุมเงิน มีแส้เหล็ก

เกิดอะไรขึ้นกับทั้งสองน่ะเหรอ?

“พลังผู้กล้าของผมตื่นขึ้นแล้วล่ะ, เอลิซ”

“พลังใช้มอนของฉันเอง ก็ตื่นขึ้นแล้วล่ะ, โจเฟร”

ทั้งสองคน, หัวเราะมีความสุขกัน




NEKOPOST.NET