[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです ตอนที่ 49 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです

Ch.49 - เซนทอร์ที่อยากจะกินแครอท


ชั้นวิ่งพลางแบกแคโร

เสียงฝีเท้าดังไปทั่วเขาวงกต

“ดู … สเตตัส … แคโร?”

“ใช่, ดูให้ดี”

“แต่, แคโร …”

“เอาเหอะน่า ดูเหอะ!”

ชั้นกดดันแคโร จนเธออุบ “Status open” อย่างเบาๆ

ชั้นไม่มีตาข้างหลัง เพราะงั้นจึงไม่รู้ว่าเธอมีสีหน้าแบบไหน

แต่ว่า, มือที่กอดคออยู่นั้นอ่อนแรงลงชั่วคราว ทำให้ชั้นหมุนมือซ้ายไปหนุนข้างท้ายทอยเธอ ส่วนมือขวาก็จับมือเธอไว้

อันนี้ไม่ใช่แต๊ะอั๋งบั้นท้ายนะเออ, มันเป็นเหตุฉุกเฉินจริงๆ

ขอย้ำ ว่าไม่ได้ขยำหมับๆที่ก้นจริงๆ… ถึงสายตาจากคนอ่านจะมองว่าเป็นข้อแก้ตัว และหาว่าชั้นเป็นโลลิคอนก็เหอะ

ถึงจะรู้สึกดีที่ฝ่ามือ แต่ขอย้ำ ว่านี่เป็นเหตุจำเป็นฉุกเฉิน

“แคโร, เกาะให้แน่นนะ!”

อ่ะ, ค่ะ!”

“ชั้นเข้าใจว่าเธอรู้แล้วนะ แต่ถึงจะเสียพลังผู้ยั่วยวนไป ก็ยังมีโอกาสที่จะเดินเจอมิโนทอร์อยู่”

” … เอ่อ, ทำไมอาชีพถึงกลายเป็นสามัญชนล่ะคะ!?”

“เป็นความเมตตาจากเทพธิดาน่ะ”

ชั้นยิ้มโกหก, แต่เอาจริงๆนะ การเจอความลับของสกิลไร้อาชีพ มันก็มาจากสูตรโกงโตไวที่ได้จากเทพธิดา เพราะงั้นจะว่ามาจากเทพธิดา ก็ไม่เชิงโกหกซะทีเดียว

“เมื่อกี้, ตอนภาวนาต่อท่านเทพธิดาโทเรรูร, ได้เจอท่านเทพธิดา แล้วก็พูดถึงเรื่องอาชีพแคโร ท่านเลยบอกว่าจะเปลี่ยนกลับเป็นสามัญชนให้เมื่อผ่านไป 15 นาที”

มาถึงขนาดนี้แล้ว, ก็โกหกมันให้ถึงที่สุดเลยละกัน, ถึงตอนอยู่ญี่ปุ่น ชั้นจะใช้ชีวิตโดยถือความซื่อสัตย์เป็นคติประจำใจก็เหอะ

” … เอ๋? เจอท่านโทเรรูร!?”

“อื้อ, ไว้ขอบคุณท่านที่รูปปั้นในเมืองหลังจากกลับแล้วกัน”

ชั้นยอมยกผลงานครั้งนี้ให้ท่านเทพธิดา

“แคโร! อยากจะเป็นอะไรล่ะ?”

“เอ๋?”

“อยากจะเป็นอะไร? พูดถึงอาชีพ ก็กลับเป็นสามัญชน ที่เปลี่ยนอาชีพได้แล้วนี่”

” … แคโร… อยากเป็นคนเร่ขายค่ะ! เหมือนกับปะป๊ามะม๊า! แล้วก็, อยากเป็นคนค้าขายอันดับหนึ่งเหมือนกับที่ปะป๊ามะม๊าอยากเป็น!”

“ก็ดีนะ! ท่าทางจะรุ่ง!”

“ได้เหรอคะ?”

“ได้สิ! ชั้นพูดแบบนั้น! ก็ต้องได้แน่ๆ!”

ภายในใจตัวเอง, ก็ยังบ่นหรอก ว่า “คนเตะฝุ่นอย่างชั้นมีสิทธิพูดด้วยเหรอวะเนี่ย”

ถึงตัวชั้นเอง จะยังหนีไม่พ้นจากการไร้อาชีพก็เหอะ

“แบบนี้, เราต้องเพิ่มเลเวลสามัญชนเธอให้เป็น 10 แล้ว! จับไว้ให้แน่นล่ะ!”

ชั้นว่าแล้วหันเลี้ยวที่มุม

เบื้องหน้าเรา มีมิโนทอร์ที่หันหลังอยู่

“จะเตะมิโนทอร์ให้ปลิว จนเราไปถึงบันไดเลย!”

ชั้นวิ่งไวขึ้นอีก, มิโนทอร์อยู่ข้างหน้าแล้ว

ระหว่างที่เตะมิโนทอร์, ก็บอกกับแคโร

“แคโร! มีชีวิตต่อไป! มีชีวิตและแสวงหาความสุขซะ! ชั้นเองก็จะมีความสุขด้วย!”

ชั้นรู้สึกว่า … แคโรพยักหน้าเบาๆอยู่ข้างหลังชั้น

 

 

※※※

 

 

มาถึงชั้น 23, จัดการมิโนทอร์ไป 3 ตัวแล้ว และสามัญชนแคโรก็ขึ้น Lv10

อย่างที่คิด, จะใช้เทพธิดามาเป็นข้ออ้างเพื่อเปลี่ยนเป็นคนเร่ขายตรงนี้มันก็ลำบาก

แล้ว, พอขึ้นบันไดจากชั้น 23 กลับไป, ก็เจอฮารุกับคนอื่นๆอยู่

“นายท่าน, ดีจังเลยที่ปลอดภัย”

“ก็ไม่ได้ลำบากอะไร, แล้วขอบอกทุกคนไว้ก่อน เพราะท่านโทเรรูรเมตตาอวยพร ทำให้เมื่อกี้อาชีพแคโรกลายเป็นสามัญชนแล้ว, สกิลเฉพาะก็หายไป เพราะงั้นเลยไม่ต้องห่วงว่ามอนจะมารวมตัวกันอีก”

ชั้นโกหกไปตามน้ำ

ทุกคนเหมือนจะเชื่อว่า  ‘เทพธิดาเมตตาอวยพร’ แต่มีเพียงฮารุที่รู้ถึงความจริง

“เรื่องนั้นช่างก่อน, เอาเป็นว่ากลับเมืองกันให้ไว เราต้องรักษาเซบาสตันด้วย … เราจะใช้เครื่องหอมไล่มอนขากลับ”

ชั้นจุดเครื่องหอมไล่มอน แล้วกลับออกจากเขาวงกต

แคโรเองก็ลงมาจากหลังชั้น

” … ฮารุ, เป็นอะไรไป? ท่าทางไม่ดีเลยนะ, เพราะสกิลจากรูเล็ตเหรอ?”

“ม, ไม่ค่ะ สกิลที่ได้คือ 「ประเมินสิ่งปลอม」 贋作鑑定 ที่ทำให้ดูได้ว่าไอเทมเป็นของจริงหรือปลอม”

งั้นเหรอ… อาจจะไม่ชอบใจฮารุ แต่ก็เป็นสกิลที่มีประโยชน์นะ

งั้น, เหตุผลที่ฮารุมีท่าทีแปลกๆคืออย่างอื่นเหรอ?

มันยังไงกันนะ?

” … นายท่านเปลี่ยนอาชีพแคโรออกจากผู้ยั่วยวนที่ชั้น 24 สินะคะ?”

“ใช่แล้ว”

“เครื่องหอมไล่มอนเองก็เป็นของแท้…”

“อื้อ, ก็ดูมีผลนะ”

” … แล้วทำไมเซนทอร์ซังถึงไม่ถูกสกิลแคโรซังดึงดูดคะ? ยิ่งกว่านั้น, ดูเหมือนไม่ได้เกลียดเครื่องหอมไล่มอนด้วย ,เซนทอร์ซังเป็นลาเชื่องช้า … ถึงจะเข้ากับมนุษย์ได้ง่าย แต่ก็น่าจะเป็นมอนชนิดนึง”

… จะว่าไป มันก็ใช่นะ

มีแต่เซนทอร์ที่ไม่เข้าหาแคโร

ทำไมกันหว่า?

ชั้นดูเซนทอร์, แล้ว..

“โอ้, เซนทอร์, ไม่ใช่ทางนั้นสิ!”

“ไม่นะ เซนทอร์, กินหญ้าไม่ได้”

เซนทอร์มันไม่สนทางที่โจเฟรเอลิซว่า เอาแต่เล็มกินหญ้าที่ขึ้นในเขาวงกต

ช่างเป็นการกระทำอันเปี่ยมปริศนาที่ไม่คู่ควรแก่การค้นหาซะจริง

“เพราะจมูกมันตันรึเปล่าหว่า?”

“… อาจจะเป็นยังงั้นนะคะ”

เราหยุดคิดเรื่องเซนทอร์เถอะ

ปล่อยๆมันไว้ ก็คงไม่มีปัญหา

ไม่สิ, มัวแต่สนใจที่มันเดินเร่ไปมาแบบนี้ จะเสียเวลาซะอีก

ชั้นเอาไม้เท้าก๊อบลิน, สายร้อย แล้วก็แครอทออกจาก item bag มาประดิษฐ์อะไรนิดหน่อย

ได้ไม้ซึ่งแขวนแครอทไว้ ให้อยู่เหนือหัวเซนทอร์, และสามารถขยับไม้ไปซ้ายขวาได้ง่ายๆ

เซนทอร์มันจึงเริ่มเดินหน้าเพื่อจะตามกินแครอทที่อยู่เหนือหัว

เยี่ยม, สำเร็จอย่างงดงาม

นี่ไม่ใช่การทารุณกรรมสัตว์หรอกนะ, ปล่อยให้มันเดินเตร่ในเขาวงกตจะอันตราย เลยเป็นมาตรการฉุกเฉินเร่งด่วนน่ะ

ระหว่างที่คิดข้อแก้ตัวไว้สู้กับพวกองค์กรพิทักษ์สัตว์, เราก็ออกจากเขาวงกต




NEKOPOST.NET