[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです ตอนที่ 45 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです

Ch.45 - สู้กับมิโนทอร์


มิโนทอร์ถูกเชือดในดาบเดียวจาก 「Slash」

ชั้นยืนยันจำนวนศัตรู

เหลือ 8 ตัวเหรอ

กำลังเสริมอาจมาอีก ถ้าไม่รีบทำให้จบ, จึงสู้เต็มกำลังโดยไม่ต้องเตือน

มิโนทอร์ฟันขวานลงมา แต่ชั้นโดดออกข้าง, เตะกำแพงแล้วคว้านมันจากสีข้างด้วยดาบ

ดาบเหล็กกล้ามีคมตัดดีกว่าเมื่อเทียบกับดาบเหล็ก, แต่เนื้อมิโนทอร์มันหนา จึงรู้สึกว่าดาบจะค้างติดเนื้อ หากโจมตีไม่ดี

ถึงจะมีพลัง แต่รู้สึกว่าคมดาบมันตามแรงฟันชั้นไม่ทัน

อาจจะพูดได้ว่าคนที่เก่งจริง จะไม่มีการโทษเครื่องสวมใส่, แต่ชั้นยังไม่เก่งถึงขนาดนั้น จึงอยากจะได้ดาบที่คมๆกว่านี้แฮะ

นึกถึงการต่อสู้กับ brown bear, เลยไม่อยากจะใช้「ฟันวน」 ด้วยดาบขึ้นมา

ถ้าเป็นแบบนี้… คราวนี้, ก็พึ่งสองมือแล้วกัน

ชั้นเก็บดาบลง item bag แล้วโดดขึ้นสูง

จากนั้น, ก็เตะเพดาน แล้วพุ่งผ่านสองเขาบนหัวมิโนทอร์

จับสองเขาของมิโนทอร์ที่โดดผ่านหัว

จับให้แน่น, แล้วเอาเท้าลงบนหลังมิโนทอร์

จากนั้น, ก็ใช้แรงจับดึงเขา เหมือนจะขว้างตัวมิโนทอร์ไป… แต่ก่อนจะเป็นยังงั้น, 2 เขาก็เกิดหักร้าว

ดูเหมือนจะใช้แรงมากไปแฮะ

เขาถูกหักคงเจ็บปวดน่าดู, เสียงคำรามเหมือนจะเจ็บของมัน ทำให้ชั้นตอบ “จะคืนให้นะ” และเอาสองเขาที่หลุดออก แทงใส่หลังมัน

ระหว่างที่ทำงั้น, มิโนทอร์อีกตัวก็ฟาดขวานใส่ชั้น, ชั้นเตะหลังมิโนทอร์ที่ถูกปักชำด้วยเขา 

ขวานที่อีกตัวมันฟาดลงมา หยุดไม่อยู่, จึงโดนมิโนทอร์เขาหัก … ตายซะแล้ว

เสียดายจัง ค่าประสบการณ์ชั้น … อ่ะ นี่พูดอะไรระหว่างต่อสู้เนี่ย

ระหว่างจับขวาน, ก็ดูท่าทีมิโนทอร์

มิโนทอร์มันดูน่ากลัวมากเมื่ออยู่ใกล้ๆ, แต่หลังจากลองสู้ดู ก็ไม่ได้น่ากลัวขนาดนั้น

ความใจเย็นนี่ คงมาจากค่าสเตตัสของชั้น

มิโนทอร์ฟาดขวานลงมา ทำให้ดูเหมือนชั้นจะปัด แต่..

“「สายฟ้านิด」!”

ด้วยเวทสายฟ้าที่ไปอาบมือมิโนทอร์, ทำให้มันกระตุกมือปล่อยขวานออก

เป็นเวทโจมตีที่อ่อนๆ (ถึงจะราวๆพลังของนักเวทปกติก็เหอะ) จึงทำให้มันชะงัก แต่ไม่ถึงกับตาย

เพราะว่าถ้าฆ่าทิ้ง ขวานมันจะหายไปด้วยอ่ะนะ

ชั้นไม่สนมิโนทอร์ตัวที่ขโมยขวานมา แล้วพุ่งเข้าหากลุ่มมิโนทอร์ที่เหลือ

มิโนทอร์ 4 ตัว จะโจมตีชั้นด้วยขวาน แต่ก็ทำให้ช่วงท้องมันเปิด

ขวานมันจะพังไป ชั้นก็ไม่เดือดร้อนนี่นะ

“「ฟันวน」!”

ขวานมันหนัก … การฟันดาบ, ไม่สิ ฟันขวาน เลยช้า

แต่ถึงยังงั้น, การโจมตีทีเดียว ก็หั่นมิโนทอร์ที่ล้อมรอบทั้ง 4 ไป

ชั้นแข็งแกร่งขึ้นจริงๆ

ดูที่สุดทาง, เซบาสตัน ที่บาดเจ็บตรงแขน, กำลังติดมุม ถูกบังคับให้สู้กับ มิโนทอร์ 2 ตัว โดยมีโอเรเกลกับแคโรอยู่ข้างหลัง

เหลือแค่ 3 ตัว

ชั้นดู 2 มิโนทอร์ ซึ่งเปิดช่องว่างจากการสู้กับเซบาสตันอยู่, จึงจัดการซะด้วยมือมีด

แต่ว่า, นี่ยังไม่จบ

“ไม่รู้ว่าเป็นใครหรือมาจากไหน แต่ขอบใจที่ช่วยให้พ้นจากอันตราย …” 

“ไว้ขอบคุณทีหลัง! รีบเข้า, ถ้าไม่ขยับ, ศัตรูใหม่จะมาอีก!” 

“นั่นสิ, ท่านโอเรเกล, เรารีบกลับชั้น 23 เถอะ” 

“อืม, ไว้จะให้รางวัลทีหลัง, จงรีบตามเรามา, เซบาสตันกับแคโรลเอ๋ย"

ว่างั้นแล้ว, โอเรเกลก็วิ่งนำไปก่อน โดยมีเซบาสตันกับแคโรตามไป

เซบาสตันดูท่าจะบาดเจ็บที่ขาด้วย ทำให้ขยับช้า

เราไปโดยมีโอเรเกลนำขบวน

” … แคโร, บาดเจ็บไหม?”

ดูท่าจะไม่มีบาดแผลภายนอก แต่ก็ถามไว้เพื่อความชัวร์

เป็นห่วงว่าโอเรเกลมันจะทำกับเธอแบบแย่ๆรึเปล่ามากกว่า

“แคโรไม่เป็นไรค่ะ … ท่านโอเรเกลปกป้องไว้”

“โอเรเกลเนี่ยนะ?”

“ตอนที่เราถูกมอนล้อม, ท่านเซบาสตันบอกให้ฆ่าแคโรเพื่อหยุดการมาของมอน, แต่ท่านโอเรเกลหยุดเอาไว้”

” … งั้นเหรอ… ”

คาดไม่ถึงแฮะ, นึกว่าจะเป็นพวกที่ปล่อยให้เธอตายๆไปเลย เพื่อเอาตัวเองรอดก่อนซะอีก

นี่คิดว่าแคโรยังมีประโยชน์ให้ใช้งานอยู่ หรือว่าจะเป็นโลลิคอน? 

ไม่สิ, แคโรอายุ 16 แล้ว ส่วนโอเรเกลราวๆ 14 หรือ 15, ดังนั้นแคโรจึงแก่กว่า, แปลกดีแฮะ

ระหว่างทาง, ชั้นเก็บหินเวทกับเขามิโนทอร์ที่ดรอป และจัดการปิดฉากมิโนทอร์ตัวที่สลบไปจาก「สายฟ้านิด」 ด้วย

แต่ … แปลกจริง

เลเวลไม่เพิ่ม … การต่อสู้ยังไม่จบเหรอ?

แล้ว, ชั้นก็รับรู้ตัวตนศัตรู

“หยุด, มีศัตรูอยู่ข้างหน้า!”

ชั้นตะโกน, แต่มันสายไปแล้ว

มิโนทอร์ตัวใหม่ ปรากฏจากทางแยกตัว T แล้วเหวี่ยงขวานใส่โอเรเกล

ไม่ทันแหง … เซบาสตันที่ขาเจ็บก็ไปไม่ทันแน่ๆ

“อุ, อุหวาาาาา!”

โอเรเกลกรีดร้อง … 

แต่ว่า, มีเงาดำมากันรอบโอเรเกล

และสิ่งที่ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าโอเรเกล กับหยุดขวานไว้ด้วยสองดาบ...

ก็คือฮารุ

ทั้งที่บอกให้กลับโรงแรมไปแท้ๆ

คงเพราะเป็นห่วงชั้นสินะ

“ฮะ … ฮารุวาทาทรึ”

โอเรเกลมองเหมือนจำรูปร่างฮารุได้ แต่ยังส่งเสียงไม่อยากเชื่อ

“ค่ะ, ไม่ได้เจอกันนาน ท่านโอเรเกล”

ฮารุสะบัดไฟจากดาบเขี้ยวมังกรไฟ ใส่ตามิโนทอร์

“เธอ … เธอช่วยผมเอาไว้อีกแล้ว”

ระหว่างที่นั่งอยู่ข้างหลัง, โอเรเกลก็พึมพำไปทางฮารุ ด้วยถ้อยคำที่สิ้นหวัง

“ผม, ไม่สามารถ ชนะเธอได้อีกแล้ว”

… ชั้นขยับไปข้างหน้าโอเรเกลที่พูดเพ้อสิ้นหวังอยู่ แล้วอัดมิโนทอร์ซะ

แต่ว่า … มิโนทอร์ยังแห่มากันอีก … แย่แล้วแฮะ

“ไปชั้น 25 กันก่อนค่ะ, ถ้าเป็นห้องบอส กลิ่นจากสกิลแคโรจะได้ไม่ออกมา!” 

“เข้าใจแล้ว, เซบาสตัน, ดูแลโอเรเกลไปนะ, ฮารุ, ดูแลแคโรด้วย! ชั้นจะกันบันไดไว้!”

เดิมชั้นกะจะฝ่าไปถึงชั้น 23 ในตูมเดียวเลย, แต่มันมีมิโนทอร์มาประกบโจมตีจากด้านหลังด้วย, ดังนั้น แค่ชั้นกับฮารุ จะคุ้มกันทุกคนก็ลำบาก

ดังนั้น จึงจะสกัดมิโนทอร์ทางด้านหน้า จนกว่าทุกคนจะลงบันไดไปเสร็จ … ตั้งใจแล้ว, ก็วิ่งเข้าลุยฝูงมิโนทอร์




NEKOPOST.NET