[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです ตอนที่ 34 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです

Ch.34 - กล่องบริจาคสะดวกสบาย


หูแว่วรึเปล่าหว่า ที่เด็กสาวมาขอร้องให้ฆ่าตัวเองทิ้ง

แต่ไม่ว่าจะตีความยังไง, นี่ก็เป็นคำขอให้ชั้นเป็นฆาตกรเลยนะ

“นายท่าน, ท่าทางจะเป็นทาสเช่าน่ะค่ะ, ฆ่าทาสที่เช่ามาโดยไม่มีเหตุผล จะถูกสวรรค์ลงโทษ จนกลายเป็นโจรเอา”

“งี้นี่เอง, เอาเถอะ ก็ไม่ได้คิดจะฆ่าแกงกันอยู่แล้วด้วย”

ถูกทำให้เป็นโจรหรือไม่ จะขึ้นอยู่กับการตัดสินของสวรรค์สินะ, คลุมเครือจังแฮะ 

ดูที่ปลอกคอทาสของแคโร, มีบอลแสง 7 ดวง

แปลว่ายังมีเวลายืมอีก 7 ชั่วโมงสินะ

“แต่ว่า, ถ้าเป็นทาสเช่า, ทำไมถูกฝังอยู่ใต้ดินล่ะ? ทั้งที่ต้องเอาไปคืนคนค้าทาสแท้ๆ”

ชั้นดึงแคโรออกจากถัง แล้วมองหน้ากัน

เส้นผมสีม่วง กับความสูงราว 120 เซน

ดูเป็นเด็กสาวธรรมดาที่ออกจะน่ารัก แต่ทำไมถึงอยากตายขนาดนั้นกัน?

เพราะไม่อยากเป็นทาสเหรอ?

แล้วทำไมถึงถูกฝังด้วย?

” … เอาเถอะ, ถ้าไม่อยากพูดก็ไม่เป็นไร, ฮารุ เราแยกส่วนมอนกัน คนเดียวคงลำบาก ชั้นจะช่วยนะ”

ชั้นว่าแล้วไปหาฮารุ, กระซิบ (จะเปลี่ยนอาชีพเป็นนักล่าให้) ลงที่หูหมาป่าบนหัวเธอ

การชำแหละแยกส่วนมอนโดยสกิล 「แยกส่วน」 จะให้ค่าประสบการณ์ต่ออาชีพนักล่า

แล้ว, ร่างของนักผจญภัยเอาไงดี?

“ถ้านักผจญภัยตาย, สิ่งของจะตกเป็นของคนที่เจอ, ให้เก็บมามั้ยคะ?”

“ไม่ล่ะ, อย่าเลย … เรามีเงินมากพออยู่แล้ว แล้วถ้ามีปัญหาตามมาจะยุ่งยากเอา”

ชั้นถอนขนหมีโดยใช้มีดที่เอามาจากโจร

เครื่องสวมใส่ที่ได้มาจากโจร มีประโยชน์แฮะ

แต่ว่า, ไม่ใช่ของคุณภาพดีซักเท่าไหร่

ระหว่างการแยกส่วน, ได้ยินว่ามอนมาทางนี้อีกแล้ว ชั้นเลยเก็บมอนที่แยกส่วนไม่เสร็จเข้า item bag แล้วเผ่น, มันคงถูกกลิ่นเลือดดึงดูดสินะ

ส่วนร่างนักผจญภัย คิดว่าคงยัดเข้า item bag ไม่ได้

ไม่ใช่ว่าร่างคนตายไม่นับเป็นไอเทมหรอก, แต่จะให้เดินทางไปกับศพคน มันก็ไม่ไหว

ถึงเดิมที ควรจะนำร่างคนตายไปให้ครอบครัวก็เหอะ

“แคโร, นำไปที่เมืองทีสิ”

” …… ”

แคโรพยักหน้าเงียบๆ

เราออกจากป่ามาได้ซักชั่วโมง

ชั้นเห็นเมืองจากไกลๆ, นั่นคือเมืองเบราสราสินะ

ดูเหมือนจะใหญ่กว่าฟออรันส์

แล้วก็, เขาวงกตที่โทเรรูรดูแล ก็อยู่ที่นั่น

สำหรับตอนนี้ เป้าหมายคือเคลียร์เขาวงกตนั่น, แต่ก่อนหน้านั้น เอาแคโรไปคืนคนค้าทาสก่อนดีกว่า

แสงจากปลอกคอทาสหายไป 1 ดวง เหลือ 6

“จะว่าไป, ทาสที่เช่ามา จะไม่ฟังคำสั่งคนเช่าหลังจากหมดเวลา แบบนี้ก็หนีได้สิ?”

“หนีไม่ได้แล้วก็ถูกสั่งห้ามฆ่าตัวตายไว้น่ะค่ะ, ถึงจะไม่ห้ามการขอร้องให้คนอื่นมาฆ่า แต่ก็ไม่เคยมีใครฆ่าทาสเช่าเพราะถูกขอร้องเลย”

ก็ฆ่าแล้วจะกลายเป็นโจรนี่นะ, แถมอาจจะมีโทษด้วย

ยังไงก็ดี, กรณีของชั้น จะยุ่งยากมาก เพราะถ้ากลายเป็นโจร ไร้อาชีพจะถูกทับไป

หากเป็นเช่นนั้น, ไร้อาชีพก็หายไปเลย เอามาใหม่อีกไม่ได้, ซึ่งต้องหลีกเลี่ยงอย่างถึงที่สุด

เราเดินอีกราว 30 นาที, ก็เจอยามเฝ้าประตู เป็นตาลุงห้าวๆ

ชั้นเปลี่ยนอาชีพที่สองเป็นสามัญชน, แม้การเป็นคนเร่ขาย ภาษีจะถูกกว่า แต่ก็ไม่รู้ว่าบอลคริสตัลจะเปลี่ยนสีรึเปล่า ถ้าเป็นอาชีพที่สามลงไป และที่สำคัญ อยากจ่ายภาษีด้วยอ่ะนะ

มีคนสองกลุ่มอยู่คิวก่อนหน้า ซึ่งก็จ่ายภาษีไป และมาถึงตาเราอย่างไว

แล้วตาลุงยาม ที่มองแคโรก็ว่าก่อน,

” …ตายสินะ”

ว่าออกมาคำเดียว

“ค่ะ”

“งั้นรึ”

แคโรพยักหน้า แล้วลุงก็ไม่ได้ถามอะไรอีก

“พามาส่งสินะ? ขอบใจ”

ลุงก้มหัวให้ แล้วกลับมาทำหน้าที่ต่อ

ชั้นวางมือที่บอลคริสตัล เพื่อให้ยืนยันว่าไม่ใช่โจร

ภาษีขาเข้าของชั้นคือ 50 เซนส์ ส่วนฮารุต้อง 60 เซนส์, ภาษีทาสสูงกว่าสินะ?

ส่วนแคโรนั้น ออกจากเมืองไปตอนเช้าตรู่ ขากลับเข้ามาจึงไม่ต้องจ่ายภาษี

【อิจิโนโจวเลเวลอัพ】

สามัญชนขึ้นเป็น Lv36

ภาษีสูงกว่านี้อีกหน่อยก็ดีสิน้า

“ร้านคนค้าทาสจากตรงนี้ก็เห็น, ตรงตึกอิฐน้ำตาลนั่นน่ะ”

“ตึกที่เหมือนกับโกดังอิฐแดงๆนั่นเหรอ?”

ถ้าตึกแบบนี้ เป็นที่ญี่ปุ่น ก็คงถูกมองว่าเป็นสถานที่ๆมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์, แต่สำหรับโลกนี้ คงถูกมองเป็นแค่ตึกใหม่

เป็นตึกที่ใหญ่น่าดู

“ธุรกิจค้าทาสมันรุ่งเรืองขนาดนั้นเชียวเหรอ?”

“เมืองนี้มีบ่อนพนันด้วย เลยมีทาสหนี้เยอะค่ะ”

แคโรอธิบาย, ติดหนี้จากการพนันจนต้องขายตัวรึ? ไม่รู้สึกสงสารเลยแฮะ, ระเบิดตัวเองแท้ๆ

จะเป็นญี่ปุ่นหรือต่างโลก ก็มีคนจำพวกนี้ทั้งนั้นสินะ

เดินไปอีกหน่อย, ก็เจอกับจตุรัสซึ่งมีรูปปั้นอยู่ตรงกลาง...รูปปั้นสาวน้อยที่เคยเจอกันมาก่อน

มีผู้คนมากมายภาวนาต่อรูปปั้นอยู่

รูปปั้นโทเรรูร ดูท่าจะเป็นจุดดึงดูดนักท่องเที่ยวของเมืองแฮะ

“อย่างที่เคยบอก ว่าโทเรรูรคือเทพธิดาแห่งการพนันค่ะ, เพราะว่าเมืองนี้ เป็นเขาวงกตที่โทเรรูรดูแล เลยมีคนเล่นพนันกันมากมายเพื่อรับการอวยพรจากท่าน”

แต่ถึงจะมีการอวยพรโชคลาภจากโทเรรูรจริง, ฝ่ายที่ได้ ก็ไม่ได้มีแต่ลูกค้ารึเปล่า? ฝ่ายที่เปิดบ่อนเอง ก็ได้ความโชคดีเหมือนกันป่าวหว่า?

เอาเหอะ, เทพธิดาจอมขี้เกียจนั่น คงไม่เสียเวลามาอวยพรคนอื่นหรอก

มีกล่องบริจาคเงินอยู่หน้ารูปปั้นหิน และผู้คนจำนวนมากก็โยนเหรียญทองแดงลงไป

ในโลกที่ไม่มีเหรียญ 1 เยนหรือ 5 เยน, ค่าเงินต่ำสุดคือ 1 เซนส์, หรือก็คือ 1 เหรียญทองแดง, สำหรับการหยอดกล่องบริจาค นั่นนับว่าเยอะนะ

กล่องบริจาคที่ญี่ปุ่น จะมีระบบป้องกันขโมย, แต่ที่นี่ แค่ผูกโซ่เอาไว้แฮะ

ก็น่ากลัวว่าจะมีคนยกกล่องขโมยไปรึเปล่า, แต่คนทำแบบนั้น คงโดนเปลี่ยนเป็นโจรแหงแซะ

คงจะไม่มีคนใจบาปท้าทายเทพธิดากันต่อหน้าหรอกนะ

“แนวคิดเรื่องกล่องบริจาคนั้น มาจากคนยี่ปุ่นที่หลงมาเมื่อร้อยๆปีก่อนโน่นค่ะ, ทำให้รับบริจาคได้โดยไม่มีขั้นตอนยุ่งยาก และแผ่ขยายแรงศรัทธาได้ สมาชิกโบสถ์เทพธิดาเลยนำมาปรับใช้โดยพลัน, ขนาดเมืองฟออรันส์เอง ที่รูปปั้นของเทพธิดาแห่งการการต่อสู้และชัยชนะ ท่านเซทแลนส์ セトランス  ก็มีกล่องบริจาคด้วย”

“โอ้ว, ไม่รู้เลยแฮะ … ฮารุเนี่ย รอบรู้จังนะ”

“ตอนฉันยังเด็ก, ฉันชอบอ่านหนังสืออยู่ในวังที่พ่อแม่ทำงานอยู่ เลยมีความรู้ล่ะค่ะ”

เห้ย, ตอนฮารุยังเด็ก... อยู่ด้วยกันกับครอบครัวในวังเหรอ?

จะว่าไป, ก็ไม่เคยถามฮารุถึงเหตุผลที่ต้องตกเป็นทาสด้วยนี่นะ, คิดๆดูแล้ว ชั้นยังไม่รู้อะไรเกี่ยวกับฮารุซักนิด

พูดกับฮารุเรื่องไร้อาชีพไปแล้วด้วย, ไว้จัดเวลา คุยเปิดใจกันอีกในอนาคตแล้วกัน

“งั้น, เราก็บริจาคด้วยไหม?”

ชั้นเอา 3 เหรียญทองแดงออกมาจาก item bag, ส่งให้ฮารุกับแคโรคนละเหรียญ

“จะดีเหรอคะ?”

แคโรถาม

“เป็นเด็กเป็นเล็ก ไม่ต้องห่วงเรื่องแบบนี้หรอกน่า”

“แต่แคโรอายุ 16 แล้วนะคะ"

จริงดิ! เอ๋, สาวม.ปลายแล้วเรอะ?

ดูยังไงก็เด็กประถมชัดๆนะ

“เพราะเป็นเผ่าฮาฟมินิฮิวม์ ハーフ小人族  (ミニヒュム) ค่ะ” 

ฮารุมาอธิบายชั้นที่ไม่รู้อะไรอีกแล้ว

ดูเหมือนว่ามินิฮิวม์ จะเป็นเผ่าที่มีความสูงครึ่งนึงของฮิวม์

ฮาฟมินิฮิวม์ ครึ่งสายเลือดกึ่งระหว่างฮิวม์กับมินิฮิวม์, ความสูงก็เลยราว 120 เซน และดูอ่อนวัยกว่าฮิวม์

“เอาเถอะ, อายุ 16 สำหรับชั้น ก็ยังเด็กอยู่ดี”

“เอ่อ… แล้วฉันรับไว้จะดีเหรอคะ? 18 แล้วล่ะค่ะ"

ฮารุว่าอย่างเกรงใจ

” … เอ๋? ฮารุอ่อนกว่าชั้นเหรอ!?”

” … นายท่าน, ไม่รู้อายุของฉันเหรอคะ?”

“อื้อ, คิดว่าจะหยาบคายถ้าถามผู้หญิงเรื่องอายุอ่ะนะ”

พึ่งพาได้ขนาดนี้ เลยนึกว่าอายุมากกว่าซะอีก

ฮารุหางตกลงเลย

อ่ะ, ทำเรื่องไม่ดีไปแล้วสิ, ไว้ซื้อเนื้อตากแห้งให้ทีหลังแล้วกัน

แน่นอน ว่าเป็นเนื้อแบบฆ่าเชื้อชุ่มโชกด้วยแอลกอฮอล์

“แคโร, ท่านโทเรรูรเป็นเทพธิดาแห่งความปรีดาและการพนัน แต่ว่านะ นิสัยจริงๆเป็นเทพที่อยากจะใช้ชีวิตให้สุขสบาย, ชั้นก็ไม่รู้หรอกว่าเธอประสบปัญหาอะไรจนถึงกับอยากตาย แต่ลองอธิษฐานกับท่านดูเถอะ, ท่ามกลางผู้คนที่ขอแต่ให้เล่นพนันชนะแบบนี้ คำอธิษฐานของเธอจะเด่นขึ้นมาจนท่านเทพอยากจะทำให้สมหวังเลยล่ะ”

ชั้นว่าเหมือนกับหลอกๆ และให้เหรียญทองแดงเธอ

แล้วก็โยนเหรียญทองแดงของตัวเองลงกล่องบริจาค

เหรียญทองแดงมันเด้งเสียงดัง, ทีสองทีจึงลงไปใต้กล่อง

แล้ว, ชั้นก็ขอบคุณสำหรับพร 'ใช้ค่าประสบการณ์ 1/20' ที่ได้มา

มองดูข้างๆ, เห็นแคโรพนมมือขอพรอย่างตั้งใจ

ที่อีกฟาก, ฮารุหางส่ายขณะอธิษฐาน, ไม่รู้ว่าขออะไรกันหว่า




NEKOPOST.NET