[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです ตอนที่ 30 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです

Ch.30 - ไร้พ่ายสู่สังเวียน


ก็เหมือนอย่างเคย, ภายในกิลด์นักผจญภัย พลุกพล่านไปด้วยเหล่านักผจญภัย

มีนักผจญภัยที่แลกเปลี่ยนข้อมูลกัน, นั่งดื่มเหล้ากันก็มี ดูท่าจะซื้อเหล้ามาจากร้านเหล้าข้างหน้า

บาร์นั้นจะเปิดเฉพาะกลางคืน, จะดื่มเหล้าคนเดียวมันก็เหงา เหล่านักผจญภัยเลยมารวมตัวกันที่นี่เพื่อดื่มด้วย

ยังไงก็ตาม, ชั้นจะขายหินเวทที่ได้จากเขาวงกตมือใหม่ก่อน

โจเฟรกับเอลิซบอกว่าค่อยขอต่อจากคิวเรา

“สวัสดี คัตยูช่าซัง, อยากจะขายหินเวทกับวัตถุดิบที่คราวก่อนไม่ได้ขายน่ะ”

“ยินดีต้อนรับท่านอิจิโนโจว, ช่วยแสดงบัตรนักผจญภัยด้วย”

ชั้นส่งบัตรนักผจญภัยของฮารุให้คัตยูช่า

แล้วก็เอาหินเวท, ไม้ตะบองก๊อบลิน, ปีกค้างคาว, สไลม์เยลลี่ ฯลฯ ที่ได้จากเขาวงกตมือใหม่ออกมา

สิ่งที่ได้จากเขาวงกตมือใหม่ที่ไม่ได้เอาออกขาย ก็มีแค่ Rare Medal กับดาบก๊อบลิน

พอคัตยูช่าซังลุกไปเช็คไอเทมยืนยัน, ก็มีเสียงมาจากข้างหลัง

“เขาวงกตมือใหม่อีกแล้วเรอะ, ลำบากจริงว่ะ หากินจากเขาวงกตมือใหม่ยังไงก็ไม่พอ, น่าสงสารทาสจริงๆ ที่มีไอ้ยาจกเป็นเจ้านาย”

เจ้านักสู้เมื่อวันก่อน มานินทาดังๆแบบเผาขน, ดูเหมือนจะอยู่ตรงนี้ที่เดิมมาตลอดตั้งแต่เมื่อวานแล้ว, นี่คงว่างมากสินะ

“อยากจะพูดแค่นี้เหรอ?”

“หา?”

“เป็นแค่นักผจญภัยชั้นสอง เลยมีแต่คำยั่วยุแบบชั้นสองล่ะนะ, ก็สมแล้วที่เป็นขี้ข้าเลียตีนชนชั้นสูง”

“ไอ้เวร, มึงจะหาเรื่องกันเหรอวะ?”

“ตัวต้นเรื่องยังจะถามอีกเหรอ? แบบนี้, เป็นไอ้ง่อยชั้นสามสินะ” 

ชั้นเยาะเย้ยมันเข้าไปอีก

“อยากนัก ก็มาดวลเดี่ยวกันเลย”

ท้าทายได้ที่แล้วก็เอานิ้วโป้งชี้ไปข้างหลังไหล่

บอกว่าพร้อมสู้กันบนสังเวียน

“นี่, เด็กใหม่ … ไม่สิ, เด็กใหม่ๆ, สังเวียนอยู่นั่นเหรอ?”

“ตรงนั้นมันห้องอบรมสั่งสอนรึเปล่า?”

“บ้านหลังที่สองของเราเลยล่ะ”

… พวกเอ็งก็ช่วยเงียบไปซักหน่อยเหอะฟ่ะ, ชั้นไม่ได้ถามเรื่องห้องดัดนิสัยเลยนะ

เจ้านักสู้หัวเราะขึ้น

“นึกไม่ถึงว่ารู้อาชีพข้าแล้ว ยังจะกล้ารับคำท้าอีก, ดูท่าข้าจะได้รางวัลอย่างงามจากนายน้อยโอเรเกล オレゲール แน่ๆว่ะ”

…อ้อ ชนชั้นสูงที่จะซื้อฮารุ ชื่อโอเรเกลสินะ, ปากสว่างดีจริงนะแก

“ท่านอิจิโนโจว, ขอบคุณที่รอ จำนวนทั้งสิ้น 32 เซนส์ค่ะ”

32 เซนส์ … 3200 เยนสินะ ก็ไม่รู้หรอกว่ามากหรือน้อย, แต่สำหรับตอนนี้ ไม่สำคัญ

ชั้นเก็บกองเหรียญทองแดง 3 กองที่มีกองละ 10 เหรียญ กับอีกเศษ 2 เหรียญมา ใส่ item bag

“คัตยูช่าซัง, ช่วยเตรียมสังเวียนด้วย! เจ้าเด็กนี่อยากสู้กับข้า!”

“เอ๋? เดี๋ยวสิ, ท่านอิจิโนโจวไม่ใช่นักผจญภัยนะ?”

“ไม่เป็นไร, ไม่ถึงกับฆ่าหรอก! แค่สั่งสอนสักหน่อย, กฎแบบนี้ไม่มีปัญหาสินะ?”

นักสู้ชายยิ้มเถื่อนๆ

เนื่องจากตกลงกันแล้ว, คัตยูช่าจึงไม่อาจแทรกได้อีก

สังเวียนถูกเตรียมไว้ โดยคนขอต้องมีการจ่ายค่าใช้บริการด้วย, 30 เซนส์ล่ะ, 30 เหรียญทองแดง

แพงแฮะ

ไม่ใช่แค่นักสู้เถื่อนกับชั้นเท่านั้น แต่มีลูกค้าอื่นในกิลด์มาด้วย, พวกขี้เมาก็มากับเหล้า

เป็นสังเวียนที่ใต้เวทีมีหญ้าขึ้น

ไม่มีที่นั่งให้คนดู แล้วก็ปิดด้วยกำแพง 4 ทิศ เพื่อไม่ให้ข้างนอกเห็น

“ถ้าไม่รู้ผลใน 10 นาที ก็ถือว่าจบด้วยนะ, คัคเคะซัง カッケ”

คัตยูช่าซังบอก, นักสู้ชาย...คัคเคะสินะ… เอาดาบวางบนพื้นหญ้า, แล้วปีนขึ้นสังเวียน พลางว่า “ไม่ต้องถึง 10 นาทีหรอก”

ชั้นเองก็ฝากดาบไว้กับฮารุ, แล้วขึ้นสังเวียน

พอขึ้นไป, ก็มีชาย 3 คนจากด้านหลัง มาขึ้นสังเวียนด้วย

“อะไรเนี่ย? ไม่ใช่ 1-ต่อ-1 เหรอ?”

“พวกนี้เป็นคนคุม ไม่ให้แกหนี”

“งั้นเหรอ … จริงสิ, ไม่อยากติดค้างแก 30 เซนส์, คืนให้เลยแล้วกัน”

ชั้นว่าแล้วขว้าง 30 เหรียญทองแดงที่เพิ่งได้มา, ในเวลาเดียวกัน ก็ถีบพื้น

“หะ”

เป็นคำสุดท้ายที่มันพูดออกมาขณะได้ยืนสองเท้า, ชั้นถีบพื้นพุ่งตัวเข้าหามันแล้วเอาฝ่ามือฟาดใส่ท้อง

แค่ทีเดียว, มันก็ลงไปคุกเข่า เหรียญทองแดงกระจาย

“แก … ก็เป็นนักสู้เรอะ?”

ชั้นออมมือไว้ แต่ท่าทางจะยังมีสติอยู่นะ

“หิ, ดีที่เตรียมตัวเผื่อไว้, นักสู้น่ะ เก่งก็จริงอยู่ แต่ … มีจุดอ่อนที่เวทมนต์ว่ะ … ถ้ายังรอดไปได้ ก็จำไว้เหอะโว้ย!”

พอคัคเคะว่า, ชั้นก็ได้ยินเสียง “””「ไฟนิด」””” ยิงมา 3 ลูกที่กลางหลัง

ถึงจะไม่มีกฎห้ามไม่ให้ใช้เวท แต่มันก็เป็นข้อห้ามที่ไม่ต้องพูดก็รู้กันแท้ๆ

เจ้าสามคนนั่น … มันยิงเวทใส่ชั้น

คัคเคะคงมั่นใจแล้วว่าชนะ แต่ …

ชั้นก็เจ็บอยู่หรอก แต่ยังไหว

เพราะเปลี่ยนอาชีพเป็นสายเวท, พลังป้องกันเวทเมื่อเทียบกับนักสู้ธรรมดา มันมากกว่า 20 เท่า

เนื่องจากชั้นรู้อยู่แล้ว ว่าเจ้า 3 คนที่ขึ้นสังเวียนมา เป็นนักเวทฝึกหัด

“ฟังนะ, เวทน่ะ มันใช้กันแบบนี้! 「น้ำนิด」! 「หินนิด」!「ลมนิด」!     プチウォーター プチストーン プチウィンド

บอลน้ำ ก้อนหิน แล้วก็อากาศ ถูกยิงใส่ 3 นักเวทฝึกหัดจนสลบไป

แล้ว, ชั้นก็ยกมือขึ้นฟ้า เพื่อปล่อยเวทไฟ  「ไฟ」 ファイヤー

บอลไฟขนาดใหญ่ ลอยอยู่

【อิจิโนโจวเลเวลอัพ】

ชั้นใช้เวทไป ดังนั้น คงเป็นนักเวทหรือไม่ก็นักเวทฝึกหัด ที่อัพขึ้น

แล้วก็มองคัคเคะ

คัคเคะเห็นที่เวทของชั้น แล้วก็ได้แต่ “แก, เป็นตัวอะไรกันแน่ …” อย่างสั่นกลัว

“ไม่ใช่อาชีพที่น่าอวดนักหรอก!”

ก็เป็นคนตกงานเตะฝุ่นนี่หว่า

ชั้นดึงหัวคัคเคะมา, จดจ้องใบหน้าที่บิดเบี้ยวไปด้วยความสะพรึงกลัว

“แกไปบอกไอ้ชนชั้นสูงนั่นนะ, ชั้นเป็นคนขี้ขลาด ก็เลยจะหนีจากปัญหาฟ่ะ, แต่ว่านะ … ถ้ามายุ่งกับฮารุ ชั้นจะไม่ให้อภัยที่มาทำร้ายคนสำคัญของชั้นอย่างเด็ดขาด, ต่อให้อีกฝ่ายเป็นชนชั้นสูงก็เหอะ, เพราะงั้น ก็จะไว้ชีวิตแก ให้เป็นคนส่งข่าว”

ฝากข้อความแล้วก็...

“「Slash」!”

ปล่อยมือมีดใส่

“อ๊ากกกกกกก!”

ขาของคัคเคะถูกตัดตั้งแต่ช่วงล่างเข่าซ้ายลงไป

… เข่าขวาสั่นสยอง, เสียงกรีดร้องน่าสังเวชส่งมาถึงหู

คัตยูช่าซังขึ้นเวทีมากับชุดปฐมพยาบาลซึ่งเดิมเตรียมไว้จะรักษาชั้น

พวกขี้เมาก็ขึ้นมาเอาแอลกอฮอล์ทาแผล

การฆ่าเชื้อทำให้แผลของคัคเคะยิ่งเจ็บ

ชั้นลงจากสังเวียน แล้วมาหาฮารุ

“ฮารุ … กลับมาแล้ว”

“นายท่าน, อย่าฝืนหักโหมตัวเองเกินไปเลยค่ะ”

“ไม่หรอก”

“นะคะ”

” … ขอบคุณที่ห่วง”

เห้อ, อยากจะจบให้สวยกว่านี้อยู่หรอก

ทำตัวเก่งเทพไร้พ่ายมันก็เหนื่อยนะ

แต่ถ้าข่าวลือกระจายออกไป, นักผจญภัยที่จะมาหาเรื่อง ก็จะลดลงไปไง

ไม่คิดจะขอโทษคัคเคะ ที่ถูกเชือดหมูเป็นตัวอย่างด้วย, แต่ก็ขอแสดงความเสียใจมา ณ ที่นี้ อยู่ในใจ




NEKOPOST.NET