[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです ตอนที่ 28 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです

Ch.28 - เทศกาลกิ้งก่า


เห็นนักผจญภัยถูกเขมือบ, ชั้นก็ก้าวขาไม่ออก

หากยิง「Slash」ออกไป … ไม่สิ, ถึงจะจัดการมันลง คนที่ถูกเขมือบเข้าไปก็คงบาดเจ็บด้วย, ยิ่งกว่านั้น 「Slash」ทีเดียวคงจัดการไม่ได้หรอก

กิ้งก่าขนาดใหญ่ยังกับช้างอินเดียอยู่ตรงหน้า แล้วก็มีกิ้งก่าขนาดหมาป่าอยู่รอบๆ

“พวกนี้ดูอันตรายนะ เอลิซ”

“อื้อ, อันตรายล่ะ โจเฟร”

โจเฟรกับเอลิซกลั้นหายใจกลัว จนกิ้งก่ายักษ์จากไป

เออสิ, อันตรายจริงๆแฮะ

“ไปขัดจังหวะมื้ออาหารมันไม่ดีสินะ”

“ยังอยู่ในช่วงเวลาอาหารสินะ”

นั่นไม่ใช่ปัญหาเฟ้ย, ชั้นเกือบจะโวยพวกนี้แล้ว

” … แต่นี่ไม่ใช่เวลาเล่นมุกนะ”

” …นี่ไม่ใช่เวลาเล่นมุกล่ะเนอะ”

เล่นเองชงกันเอง, แต่พอได้เห็นคนตายต่อหน้า โจเฟรกับเอลิซก็จริงจังตึงเครียดขึ้นมา

กิ้งก่าที่เหลือจ้องกิ้งก่าใหญ่ซึ่งจากไป

ความคิดว่าจะถูกเหล่ากิ้งก่าเข้ารุม ทำให้ชั้นตัวสั่นไปหมด

หลังจากกิ้งก่ายักษ์กลืนนักผจญภัยลงไป ก็เดินไปอีกทาง

พอกิ้งก่าที่เหลือเห็นกิ้งก่ายักษ์จากไป, พวกมันก็หันมาโดยพร้อมเพรียง

เชี่ยเอ้ย, เวรแล้วไง

“นายท่าน! ใช้เวทไฟค่ะ! กิ้งก่าแพ้ไฟ!”

“ข, เข้าใจแล้ว! 「ไฟนิด」!”

พอยิงกระสุนไฟออกจากมือใส่กิ้งก่า, มันก็กระเด็น, เหลือไว้แต่หินเวท เนื้อ แล้วก็เกล็ด

ไฟคุกรุ่นอยู่ที่พื้น แล้วพวกมันก็ไม่เข้าใกล้ไฟ

“「Slash」! เรากลับชั้น 55 กันก่อน! พวกนายก็ด้วย!”

“「Slash」! ค่ะ!”

ฮารุกับชั้นใช้ 「Slash」เพื่อดันศัตรูไว้ ขณะที่หนี

“ผมจะแสดงให้เห็นความสามารถของผู้ที่ได้รับฉายาว่าราชานักหนีเลย!”

“งั้นฉันจะแสดงความสามารถของนักวิ่งลมกรด!”

เจ้า 2 คนนี่ก็วิ่งหนีกันได้ร่าเริงดี, ไม่เห็นต้องอวดอ้างฉายาตัวเองออกมาเลย แต่ก็เป็นฉายาที่เหมาะกับตัวล่ะนะ

ต้องขอบคุณที่ปกติมอนจะไม่ไล่ตามมาถึงชั้นอื่น, ทำให้พอถึงชั้น 55 จึงมีโอกาสพักหายใจ

【อิจิโนโจวเลเวลอัพ】

ชั้นได้ค่าประสบการณ์มาเมื่อการต่อสู้จบ

โจเฟรกับเอลิซก็ได้ค่าประสบการณ์เช่นกัน, เนื่องจากชั้นจัดการ fish lizard ไป 2 ตัว ดังนั้นครึ่งนึงของค่าประสบการณ์ในจำนวน 40 ตัว จะถูกแบ่งเป็นสี่ส่วน, ทำให้ได้ไปคนละ 5 ตัว

ส่วนตัวที่ฮารุจัดการไป เอาค่าประสบการณ์มาแบ่งกันแล้ว ก็ได้ราว 0.1 เท่านั้นเอง, รวมกันไป แค่นั้นคงไม่เลเวลอัพหรอก

“โอะ เอลิซ, ผมเลเวลอัพล่ะ”

“ฉันด้วย, เราโชคดีจังเลยน้า”

… ดูท่าจะเลเวลขึ้นกันง่ายแฮะ

เอาเถอะ, ก็แค่ 1 เลเวล เลยดูเหมือนเป็นเรื่องบังเอิญ

“แต่ว่านะ, กิ้งก่านั่นมันอะไรกัน? กินนักผจญภัยลงไปได้เลย …”

“คงเป็นแบบกลายพันธ์ุ, สีกับขนาดมันต่างไปมากซะจนเป็นตัวพิเศษ, มันแข็งแกร่งและมีความสามารถในการสืบพันธุ์สูง เลยทำให้เกี่ยวข้องกับการที่มอนระบาด, ถ้ารายงานไปถึง กิลด์นักผจญภัยก็จะสั่งการระดับ A ออกกำจัด… ถ้าเรื่องมันเพิ่งเกิดได้ไม่นานก็จะดี … แต่จำนวนขนาดนี้ …”

ขณะที่ฮารุกำลังจะว่าต่อ, เรื่องมันก็ดันเกิดขึ้นซะได้

มีบางอย่างกำลังไต่ขึ้นบันไดมา

กลุ่ม fish lizard, มอน 4 ตัวปีนบันไดสู่ชั้น 55

“หลังขยายพันธุ์มากๆ, พลังเวทในชั้นจะต่ำลง จนมอนไหลไปที่ชั้นอื่นซึ่งมีพลังเวทมากกว่า หรือแม้แต่ไหลไปถึงข้างนอก, ถ้ามาถึงชั้น 55 ก็เป็นไปได้ที่มันจะใช้จุดเคลื่อนย้ายออกไปข้างนอก!”

“ได้ยินไหม? เอลิซ, โจเฟร, ทั้งสองคนไปรายงานสิ่งที่เกิดขึ้นต่อกิลด์นะ! เราจะหยุดมันเอาไว้, เอ้า แสดงพลังของราชานักหนีกับนักวิ่งลมกรมซะ”

ชั้นยิ้มอย่างองอาจ แล้วทั้งสองก็...

“รับทราบ, ไว้ใจเราได้เลย เด็กใหม่เอ๋ย!”

“ถ้าตาย จะทำสุสานให้นะ!”

วิ่งหนีแบบไม่มีเยื่อใยและไม่มีท่าทีเกรงใจ, เผ่นไปจุดเคลื่อนย้ายกันซะแล้ว

แถมไม่ได้ไปเปล่า ดันแช่งส่งท้ายอีกนะ

“ฮารุ, เอาแหวนมิตรภาพออก, จากนี้ไป ได้เวลาเติบโตแล้ว!”

ชั้นเอาดาบเก็บ item bag

ได้ยินจากมากาเรตซัง ว่านักสู้จะได้โบนัสค่าประสบการณ์ถ้าหากจัดการศัตรูด้วยมือเปล่า

เพราะงั้น ก็ขอลองหน่อย

ชั้นถีบพื้นแล้วพุ่งเข้าชกใส่หัวกิ้งก่า

กิ้งก่าลงไปจมกับพื้น

จากนั้น, ก็ไขว้แขนแล้วกู่ร้อง「Slash」!

ใช้ดาบทั้ง 2 มือไม่ไหว แต่ถ้าทำสองมือเหมือนดาบล่ะก็ได้เลย เพราะตั้งแต่เกิดมาก็มีสองมืออยู่แล้ว

พยายามออกท่าดาบคู่「Slash」 แบบที่ฮารุใช้ ด้วยการทำมือมีดคู่

“ฮารุ, ทางนั้น … ไม่สิ, ไม่เป็นไรสินะ?”

มอนอย่างกิ้งก่า ไม่ใช่คู่มือฮารุอยู่แล้ว

พอหันไป, ก็เห็นกิ้งก่าถูกชำแหละเป็นตัว V กลายเป็นหินเวทกับเกล็ดแล้ว

【อิจิโนโจวเลเวลอัพ】

【ได้สกิลนักเวทฝึกหัด: 「เวทลม」】

【ได้สกิลนักสู้: 「เพิ่มป้องกันกาย (เล็ก) 」】

ดีมาก, ได้เวทลม แล้วป้องกันก็เพิ่มแล้ว

“ฮารุ, เราจะตีแล้วหนีไปเรื่อยๆ, ลงไป กำจัดศัตรู เก็บค่าประสบการณ์แล้วถอย ทำซ้ำๆไป, แล้วถ้ากิ้งก่ายักษ์มา ก็หนีทันทีอย่าได้ลังเล”

“ค่ะ, นายท่าน!”

ชั้นลงบันได แล้วก็,

“「ไฟนิด」!”

ปล่อยเวทไฟออกมาเพื่อควบคุมมอน, ต้อง 10 วิ ถึงจะใช้อีกได้ ดังนั้น ระหว่างนี้ก็เอาหมัดจัดการกิ้งก่าไป

ฮารุเชือดกิ้งก่าได้ใน 1 หรือ 2 ดาบ, ส่วนชั้น จัดการได้โดยหมัดเดียว

พอ 10 วินาทีผ่านไป, ก็จะโจมตีด้วย「ไฟนิด」

เชือดมอนไปเรื่อยๆ จนเราไม่มีเวลาเก็บไอเทม, แล้วกิ้งก่ายักษ์ก็เดินมาทางนี้

ก๊อตซิลล่ามาแล้ว! 

“「ไฟนิด」! เผ่นกันเหอะ!”

“ค่ะ, นายท่าน!”

ตัวขนาดนี้ ขึ้นบันไดมาไม่ได้หรอก!

พอขึ้นบันไดมา, ก็ได้เวลา

【อิจิโนโจวเลเวลอัพ】

【สกิลไร้อาชีพ: 「ตั้งอาชีพที่ 4」 อัพเป็น  「ตั้งอาชีพที่ 5」】

【สกิลไร้อาชีพ: 「ประเมินอาชีพ」 อัพเป็น  「ประเมินอาชีพ II」】

【สกิลนักดาบ: 「ฟันวน」 อัพเป็น 「ฟันวน II」】

【ได้สกิลนักเวทฝึกหัด: 「เวทดิน」】

【เปิดอาชีพ: นักเวท】

【ได้สกิลนักสู้: 「เพิ่ม HP (เล็ก)」】 HP強化(微)

【ตั้งสามัญชน Lv15 เป็นอาชีพที่ 5 โดยอัตโนมัติ】

“ฮะฮะ!”

ชั้นหัวเราะ, เมื่อกี้ จัดการกิ้งก่าไปกี่ตัวกันนะ?

60? ไม่สิ, 80

นั่นก็คือ, นอกจากค่าประสบการณ์ส่วนที่ให้ฮารุไปแล้ว, ชั้นโตขึ้นเหมือนจัดการกิ้งก่าไป 24000 ตัว

ยอดเลยแฮะ, ต่อให้จัดการหนึ่งตัวทุก 5 นาที, ก็กินเวลา 120000 นาทีเลยนะ … หรือก็คือ ทำงานไปเท่ากับ 2000 ชั่วโมง, นี่ยังไม่นับเวลาที่ต้องใช้เดินหามอนอีกนะ

ไร้อาชีพขึ้นเป็น 60, นักดาบ 17, นักเวทฝึกหัด 20, นักสู้ 14

แล้วยังปลดช่องอาชีพที่ 5 ออกมาด้วย, ชั้นตั้งเป็นคนเร่ขาย … แล้วเปลี่ยนนักเวทมือใหม่เป็นนักเวท

เอาล่ะ, ไงต่อดี

“ฮารุ, เลเวลอัพไหม?”

“ค่ะ, นักดาบสัตว์เป็น 6 แล้วก็ได้ 「เสริมประสาทรับกลิ่น」 嗅覚強化”

“งั้นรึ, ต่อไหวนะ?”

“ค่ะ, แน่นอน”

“ดีเลย … ตอนนี้, รู้สึกว่าจัดการเจ้ากิ้งก่านั่นไหวแน่”

ชั้นว่าแล้วก็ขำ




NEKOPOST.NET