NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです

Ch.23 - รูปปั้นเทพธิดาในเขาวงกต


ก๊อบลินคิง, มันตัวใหญ่กว่าก๊อบลินธรรมดาหลายเท่า และแทนที่จะถือตะบอง ก็ถือดาบแทน

มีก๊อบลินลูกน้อง 5 ตัวให้เปรียบเทียบดู, เลยเข้าใจถึงความเจ๋งของก๊อบลินคิงได้

เจ้าเนี่ย ต้องเป็นแบบที่เอาตัวอื่นซึ่งดูกากๆมารายล้อม เพื่อให้ตัวเองดูเปล่งบารมีเด่นเป็นสง่าในกลุ่มแหงแซะ

ประเภทพวกที่ไม่นับพวกพ้องเป็นเพื่อนอ่ะ

แต่ไหนแต่ไร ก๊อบลินคิงก็คงไม่นับก๊อบลินเป็นเพื่อนอยู่แล้ว

“「Slash」!”

มันไม่มีท่าทีว่าจะเคลื่อนไหว ชั้นเลยไม่พูดพร่ำทำเพลง ยิง「Slash」ใส่เลย

แต่ก่อนที่「Slash」จะไปถึงก๊อบลินคิง… มันก็หายไปตรงใกล้ประตู

อะไรน่ะ?

“「ไฟนิด」!”

หลังจากยืนยนัว่าตัวเองมี MP เหลือเฟือ, คราวนี้ก็ปล่อย 「ไฟนิด」 ไปที่ประตู

… แต่ 「ไฟนิด」 เองก็หายไปเช่นกัน

【อิจิโนโจวเลเวลอัพ】

มันก็ดีหรอกที่นักเวทฝึกหัดขึ้นเป็น Lv7 จากการใช้เวท, แต่ว่า การโจมตีระยะไกลดูจะไม่ได้ผลแฮะ

ต่อไป, ชั้นเอาธนูกับลูกธนูใน item bag ที่ได้จากโจร ออกมายิงดู

อย่างที่คิด, ลูกธนูไปหยุดตรงประตู แล้วร่วงตกลงพื้น

“ขอโทษด้วยค่ะ นายท่าน, ดูท่าฉันจะหลับไป … การโจมตีใส่บอสในประตูจากอีกฟากจะไร้ผลค่ะ”

ฮารุที่ตื่นขึ้นมาก็อธิบาย, ถึงจะเมาไว แต่ก็ตื่นไวแฮะ

“เพราะงั้น ถ้าไม่เข้าไป ก็โจมตีไม่ได้, แล้วก็พอเข้าไป ประตูจะปิดไป 10 นาที, และเปิดไม่ออกตราบเท่าที่ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งยังไม่ตายหมด, กลับกัน บอสข้างในก็ไม่โจมตีออกมาถ้าเรายังไม่เข้าไป, เราเข้าไปกันเถอะค่ะ”

อ่ะ, ก็จริงที่ก๊อบลินมองมา แต่มันไม่ขยับเลย มิน่าล่ะ มีเหตุผลแบบนี้นี่เอง

อันตรายแฮะ, นี่ถ้าฮารุไม่ตื่น ชั้นคงเข้าไปคนเดียวแล้วนะเนี่ย

ยังไงก็ตาม เก็บลูกธนูที่ตกก่อน

“เอาล่ะ ไปกัน, ชั้นจะเริ่มจากก๊อบลินด้านซ้าย, ฮารุโจมตีเริ่มจากขวานะ!”

“ค่ะ!”

เป็นแผนการที่ดูไร้ระดับเอามากๆ แต่สำหรับศัตรูที่เป็นก๊อบลิน มันก็คงไม่ต่างกันหรอก, เผลอๆ มันอาจฟังไม่เข้าใจที่ชั้นพูดด้วยซ้ำ

งั้นก็, ตามสัญญาณ เราเข้าห้องบอสกัน,

“「Slash」! 「ไฟนิด」!”

พอใช้「Slash」, ก๊อบลินตัวนึงก็ตายทันที, ในเวลาเดียวกัน ชั้นยืดมือขวาออกไปแล้วร่าย 「ไฟนิด」จัดการอีกตัวโดยพลัน

ไม่มีเสียงเลเวลอัพ, ค่าประสบการณ์มันจะมารวมหลังจากสู้กันเสร็จสินะ

ระหว่างนี้, ฮารุก็จัดการก๊อบลินที่เหลืออีก 3, สมกับเป็นนักดาบสัตว์ซึ่งเน้นความไวเลย

ก๊อบลินคิงชักดาบออกมา แล้วโจมตีชั้น, แต่มันก็สายไปแล้วล่ะ... ไม่แปลกใจเลย ที่ฮารุเพียงคนเดียวก็สามารถจัดการได้หมด

ชั้นเอาดาบตัดหัวก๊อบลินคิง

เท่านี้ก็จบกัน, ใช้เวลาสั้นๆราว 10 วิ, เรียกว่าสั้นจนไม่ต้องรอใช้「Slash」ใหม่เลยด้วย

ถ้าเป็นแบบนี้ ชั้นเองเข้ามาคนเดียวก็ไหวอยู่

【อิจิโนโจวเลเวลอัพ】

【สกิลนักดาบ: 「Slash」 อัพเป็น 「Slash II」】

【ได้สกิลนักเวทฝึกหัด: 「เวทน้ำ」 】

【เปิดอาชีพ: นักแปรธาตุฝึกหัด】

【เปิดอาชีพ: นักสู้】

【สกิลคนตัดไม้: 「โค่นไม้」 อัพเป็น 「โค่นไม้ II」】

ดีมาก, ได้อาชีพนักสู้มาแล้ว

ชั้นเปลี่ยนช่องอาชีพคนตัดไม้เป็นนักสู้

แต่ว่านะ, ไร้อาชีพมันชักขึ้นยากแล้วสิ, ขนาดเชือดบอสแล้วยังไม่อัพอีกเหรอ?

“นายท่าน, นักดาบสัตว์ขึ้นเป็น Lv3 แล้วล่ะ”

“โอ้, ยินดีด้วย”

“ปกติ ต้องใช้เวลาอย่างต่ำ 3 วัน ถึงจะได้เป็นนักดาบสัตว์ Lv3 ในเขาวงกตมือใหม่, นี่ต้องขอบคุณนายท่านเลยค่ะ”

ไม่หรอก, ไม่ใช่ขอบคุณชั้น แต่ขอบคุณพรจากสวรรค์ต่างหาก

แล้วก็, หินเวท ตะบองก๊อบลิน กับดาบก๊อบลินเป็นของที่เหลืออยู่

ดาบคือดาบที่ก๊อบลินคิงใช้สินะ

“ดาบก๊อบลินนะคะ, เป็นของแรร์ล่ะ เราโชคดีจัง”

“อาวุธดีเหรอ?”

“เป็นอาวุธเวทที่มีพลังทำให้ก๊อบลินยอมจำนน แต่ตัวดาบเองไม่ค่อยดีนัก"

จะมีประโยชน์เหรอ? ถ้าสามารถกำจัดก๊อบลินคิงได้ ก็ไม่ต้องเสียเวลาทำให้ก๊อบลินยอมจำนนหรอก ฆ่าทิ้งทันทีไปเลยก็ได้แท้ๆ

เอาเหอะ, ก็เก็บมา, ต่อให้ไม่ได้ใช้ ก็ยังขายได้

“งั้นก็ นายท่าน, ไปภาวนาที่รูปปั้นเทพธิดาเถอะค่ะ จะได้รับรางวัลจากการเคลียร์”

“เอ๋? รูปปั้นเทพธิดา?”

ประตูที่หลังห้องเปิดออก

แล้ว ชั้นก็เห็น

รูปปั้นเทพธิดา

“รูปปั้นเทพธิดาแห่งการเติบโต, ท่านโคโชมาเล コショマーレ ค่ะ”

” … เหมือนชิบ!” 

โวยออกมาอย่างไม่ตั้งใจ

ดูยังไงยังไง รูปปั้นตรงหน้า ก็เป็นเทพธิดาออร์คซึ่งให้พรชั้นชัดๆ

เอ๋, รูปปั้นเทพธิดา ปกติมันต้องสวยๆไม่ใช่เหรอ?

รู้สึกเหมือนโดนพวกเทพธิดาแกล้งดัดหลังเลยแฮะ

“ผู้ที่มาจากต่างโลกจะได้พบท่านเทพธิดา, นายท่านได้รับพรจากท่านโคโชมาเลเหรอคะ?”

” … ใช่, ได้ประสบการณ์ 20 เท่า มาจากออร์ … ท่านเทพองค์นี้ล่ะ"

“ท่านโคโชมาเลเป็นเทพธิดาแห่งการเจริญเติบโตค่ะ, หลายๆคนเชื่อว่าเป็นเทพธิดาแห่งความอุดมสมบูรณ์ด้วย”

เทพธิดาอุดมสมบูรณ์สินะ, ก็จริงแฮะ ถ้าพืชผลไม่สมบูรณ์ ผู้คนก็จะอดอยากกัน

นี่รวมถึงความอุดมสมบูรณ์ของการล่า/จับสัตว์ได้ด้วยรึเปล่านะ? ชั้นถามดู แต่ท่าทางจะเป็นเทพคนละองค์แฮะ

“มีเทพธิดาที่เหมือนเด็กด้วย, รู้จักรึเปล่านะ?”

“เทพธิดาที่เป็นเด็ก มี 2 องค์ค่ะ”

“เทพธิดาที่ทวินเทลหัวทองน่ะ”

“งั้นก็ท่านโทเรรูร トレールール สินะคะ, เป็นเทพธิดาแห่งความปรีดาค่ะ, มอบชีวิตที่สุขสบายให้ รวมทั้งเป็นเทพธิดาแห่งการพนันด้วย”

อ้อ, มาก็สาย แถมยังทำตามใจตัวเองอีก, สมแล้ว ที่เป็นเทพสุขสบาย 

แบบนี้ จึงเป็นที่มาของใช้ประสบการณ์ 1/20 สินะ, เก็บเลเวลได้สบายๆโดยไม่ต้องออกแรงสู้

“แล้ว, แค่ภาวนาต่อรูปปั้นก็พอเหรอ?”

“ค่ะ”

งั้นก็, ขอบคุณท่านเทพธิดาเป็นยิ่งนัก ที่มอบชีวิตที่สองให้ชั้น ทั้งที่ควรจะต้องดับสิ้นไปแล้ว

ชั้นคุกเข่าประสานมือภาวนาต่อเทพธิดา

จู่ๆ, สติก็เลือนลางลง…

“ไง, ไม่ได้เจอกันนาน”

ที่เบื้องหน้า มีออร์ค… เอ้ย, โคโชมาเลอยู่




NEKOPOST.NET