[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです ตอนที่ 193 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです

Ch.193 - ต่อสู้กับจอมมาร


ย้อนเวลาไปนิดนึง, มิริเตรียมการสำหรับวันพรุ่งนี้

รู้มาว่าโจรสลัดมีงานเจรจากันในวันนี้ และวันพรุ่งนี้ก็จะเจรจาต่อ, เลยจะออกไปถล่มโจรสลัด

"...... คานอน, ทำไรอยู่เนี่ย?"

มิริดูคานอนด้วยสายตาเบื่อ

เห็นเธอถือค้อนในมือ ทำเกราะสีทองแดง

"ทำเกราะขนาดของมิริวจังไง"

คานอนยิ้มและว่างั้น

เดิมที มันเป็นเกราะที่เจอในรังโจรสลัด

ในการเจรจาของโจรสลัด มีธรรมเนียมว่าหัวหน้าต้องใส่เกราะ

"จะทำเป็นขนาดฉันทำไม ไม่ได้คิดจะใส่อยู่แล้ว"

"ไม่ใส่ก็ลำบากสิ มิริวจัง"

โนรุนบ่น ด้วยสีหน้าเหนื่อยล้า

ต้องถ่อไปกลับยังเมืองท่าโคเบกับรังโจรสลัด เพื่อออกไปซื้อของหลายต่อหลายครา

ดังนั้น เลยเป็นผู้ที่รู้ข้อมูลจากเมืองดีที่สุดในบรรดาทั้งสามคนด้วย

"ทำไมอีกเล่า!"

มิริว่าโนรุน

"มิริวจังดังไปทั่วเมืองท่าโคเบเลยนะ, ถึงกับโดนเรียกว่าจอมมารเลย, โดนรู้จักชื่อรู้จักหน้าแบบนี้ จะเดินเผยตัวไปในเมืองได้ไงกัน"

"ก็ไม่เห็นเป็นไร, ฉันไม่ได้ทำอะไรเลวร้ายนี่นา"

"แน่ใจเหรอ? อาละวาดมากจนถูกเพ่งเล็ง จะเดินคู่กับพี่ชายอย่างสงบไม่ได้เลยนะ?"

"อึก, แบบนั้นก็เป็นปัญหาอยู่"

โนรุนบอกจนทำมิริชะงัก

"จะว่าไป, ไม่ได้มาทะเลกับพี่นานแล้ว ก็พี่เอาแต่ทำงานพิเศษนี่นะ――จริงสิ เอาชุดว่ายน้ำมารึเปล่าน้า ไม่สิ เมืองท่าโคเบ มันมีชายหาดรึเปล่า?, มีแตงโต อยากตีแตงโมด้วยกันสองคนกับพี่จัง"

มิริยิ้ม คิดถึงการพบพานกับอิจิโนโจว

"สองคนเหรอ, นี่มีฉันกับโนรุนอยู่ด้วยนา"

คานอนที่ปรับขนาดเกราะ ว่าพลางดูมิริอย่างเอ็นดู

"คานอนซัง, คล่องจังนะ"

"ก็นะ, เป็นช่างตีเหล็กอยู่ในนาม แค่นี้ก็ทำได้อยู่♪"

แล้วก็เอาค้อนตีเกราะไป

"ไหนๆแล้ว ก็ใส่ระบบให้เปลี่ยนเสียงได้ด้วยดีกว่า"

"ทำแบบนั้นได้ด้วยเหรอ?"

"แน่นอนสิ โนรุน, ก็ฉันเป็นช่างตีดาบเวทนี่นา, ไม่ได้ทำมานานแล้วนะเนี่ย――อ่ะ แต่ถ้าใส่ระบบเปลี่ยนเสียง เสียงจากรอบข้างที่ได้ยิน จะเปลี่ยนไปด้วย, มิริวจัง ไม่ว่าอะไ――?"

"แต่ถ้ามีชายหาด จะไม่ดีกับการศึกษาของพี่นะเนี่ย, ตื่นเต้นที่ได้เห็นผู้หญิงอื่นใส่ชุดว่ายน้ำก็ไม่ดี……ที่เมืองติดทะเล ต้องมีร้านดีๆ คุยกันถึงความทรงจำร่วมกันในอดีตแน่ๆ, ในฐานะน้องสาว――อื้ม เป็นคำตอบที่ถูกต้องในฐานะน้องสาวสินะ"

"ไม่ได้ยินแล้วเหรอ...... งั้น, ไว้ขออนุญาตย้อนหลังแล้วกัน"

คานอนเอาหินเวทออกมา ทำช่องเกราะเพื่อใส่ลงไป

"อ่ะ, ต้องถ่ายรูปเป็นที่ระลึก, กล้องก็เอามาด้วย――ส่วนน้ำยาล้างฟิล์มกับขัดฟิล์ม อืม เอามาด้วยแน่ๆล่ะ, ห้องมืดใช้เวทมืดเอาได้――ฉันขยับในห้องมืดได้ปกติด้วย"

ด้วยเหตุนี้, มิริเลยเพ้อคนเดียวต่อไป, ส่วนคานอนก็ทำเกราะ โนรุนเตรียมอาหาร

 

และเช้าวันถัดมา

"นี่, คานอน, ขนาดเกราะพอตัวหรอก แต่เสียงมันแปลกๆ"

"เมื่อวาน บอกมิริจังแล้วนะ, ว่าจะมีระบบเปลี่ยนเสียง"

"เสียงคานอนเองก็แปลกไปด้วย"

"เป็นผลเสียของระบบเปลี่ยนเสียง มันเปลี่ยนคุณภาพของเสียงที่ผ่านเกราะส่วนหน้า......"

"แล้ว, จะหัวเราะกันทำไม?"

มิริจ้องโนรุนกับคานอน

โนรุนพยายามกลั้นหัวเราะ ส่วนคานอนยิ้มหิหิ

"ได้ยินเสียงฉันเป็นไงเนี่ย?"

ทั้งโนรุนและคานอน ต่างก็ไม่ตอบ

 

 

※※※ ※※※

 

 

"เละปายซ้า! เจ้าพวกโจนสลัด!"

สาวน้อยในเกราะทองแดง ตะโกน

ทำให้ชั้นอึ้งไป

(เอ๋? เป็นสาวน้อยจริงๆเหรอ?)

แต่เสียงที่ออกมา มันแปลกเกินกว่าจะเป็นสาวน้อย

ฮารุกับชั้นมองกัน

แน่นอน ว่าเราไม่โง่พอจะละทิ้งการระวังตัว

ถึงอีกฝ่ายจะอยู่ห่าง แต่จากการโจมตีใส่ฮาร็อคและพลังนั่น ก็ชัดเลยว่า

"อย่าประมาทเชียว"

"แน่นอนค่ะ"

ชั้นกับฮารุเอาดาบออกมากัน

ถ้ารู้ว่าจะเป็นแบบนี้ สงวนพลังเวทไว้ก็ดีหรอก, คิดแล้วก็ดูอาชีพของเกราะทองแดง

อาชีพนั่น

เห็นเข้าซะแล้วสิ

【จอมมาร: Lv 39】

(-ห!?)

โกหกน่า? ไหนดูอีกทีซิ

"จอมมาร!?"

ชั้นโวยตกใจ

"ก็รู้อยุ่ว่าโดนเรียกยางง้าน"

"เอาจริงดิ――แกเป็นจอมมาร――"

"ยังงายก็ม่ายด้ายเปนเรื่องเกี่ยวอารายกับพี่ เลยม่ายสน, ตัยซะ! ราเบิดควมมืด!"

เสียงพูดออกจะน่าอาย แต่จอมมารก็ยิงบอลความมืดใหญ่ออกมา

แย่แล้วไง, ชั้นกับฮารุ รีบหลบตามสัญชาติญาณ

ทันใดนั้น ผืนดินก็ถูกความมืดกลืนกิน

เมื่อความมืดหายไป ผืนดินก็กลวงโบ๋เลย

"พวกแกม่ายยอมเลิกเปนโจนสลัดซะที! จะจัดกานพวกแกให้หมดเลย!"

"ฟังไม่ค่อยรู้เรื่องหรอก, แต่ดูจะตั้งใจจังนะ――ถึงไม่ได้มีความแค้นอะไรกับแก! แต่ต้องอัดก่อนจะโดนอัด, Slash!"

"Slash!"

ชั้นกับฮารุปล่อย slash ในเวลาเดียวกัน

ไม่มีทางหลบพ้นแน่, คิดยังงั้นแท้ๆ

โล่ควมมืด!"

มีโล่ความมืดปรากฏหน้าจอมมาร กลืน slash เราเข้าไป

บ้าชะมัด, เวทความมืดมันรับมือยากขนาดนี้เลยรึ, ทั้งโจมตี ทั้งป้องกัน ได้หมดเลย

แน่นอน ว่าชั้นใช้เวทสุดยอดสี่ธาตุได้ แต่พลังเวทแทบไม่เหลือแล้วไง

"งั้น, โจมตีแบบที่โล่กันไม่ได้ก็พอแล้ว"

ชั้นกับฮารุ วิ่งแยกสองทิศ

"คิดว่าจมตีจากสองทิดจะได้ผลรึ――ถึงแผนดีก็เหอะ"

จอมมารว่างั้น แล้วก็ตรงดิ่งไปทางฮารุ

ฮารุคาดไว้แล้ว เตรียมดาบพร้อม

บอลไฟจากดาบเขี้ยวมังกรไฟ ถูกยิงใส่จอมมาร

ชั้นเข้าใจแผนของฮารุในทันที

เมื่อจอมมารหลบ ก็จะมีช่วงความเร็วต่ำลง ทำให้มีช่องโจมตี

แต่ว่า จอมมารไม่ได้หลบ กลับทะลวงผ่านไฟไป

"เกาะควมมืด"

จอมมารสวมใส่ความมืด ทันทีที่บอลไฟระเบิดโดนจอมมาร

เป็นการคำนวณที่ผิดพลาดของฮารุ

"เข็มควมมืด"

เข็มความมืดพุ่งออกมาจากเปลวเพลิง

ถ้าเป็นฮารุตามปกติ หลบการโจมตีแแบบนี้ได้แน่

แต่ว่า ฮารุหลบไม่ได้เนื่องจากใส่เกราะ กับเจอการโจมตีที่มาจากในแรงระเบิด

เข็มความมืดอันนึง ปักไหล่ฮารุ

ฮารุตัดเข็มความมืดด้วยดาบสั้นในมือซ้าย, แม้เข็มจะถูกฟันออกไป แต่อาการบาดเจ็บก็ไม่หายไป

"บ้าเอ้ยยยยย!"

ชั้นเตะพื้น โดดใส่จอมมาร และฟันดาบเหล็กกล้า

จอมมารอ่านออก หลบได้

"ขอโทษค่ะ"

"ไม่ต้องว่าอะไรหรอก――ฮีลนิด!"

ชั้นใช้เวทฟื้นฟูไหล่ของฮารุ

จริงๆอยากจะใช้ฮีล แต่ตอนนี้ แค่นี้ก็เต็มที่แล้ว

"พักไปเถอะ"

"ไม่ค่ะ, ยังสู้ไหว"

"ไม่, ไม่ได้"

ชั้นว่าแล้วก็

"My World!"

เปิดรูสู่โลกของชั้น และยกฮารุขึ้น

"หยาบคายหน่อย โทษทีนะ"

"เวดสูนรึ?"

จอมมารพึมพำถาม, ดูท่าจอมมารเองก็ไม่รู้จักเวทไร้อาชีพแฮะ

งั้นก็ จากนี้เป็นตาของชั้นแล้ว

ชั้นโยนฮารุเข้า my world ไป

"นายท่าน"

จากอีกฟากของรู ได้ยินเสียงฮารุ

ฮารุอาจจะฝืนคำสั่งชั้น กลับมาฟากนี้ก็เป็นได้――

"จากนี้จะแสดงการต่อสู้แบบไร้อาชีพให้ดู! เตรียมใจให้ดีเหอะ, จอมมารมิริว!"

ว่าแล้ว จึงปิดรู my world ซะเลย

"――!? เดี๋ยวค่ะ จะสู้กับคนนั้――"

เสียงฮารุทิ้งท้ายขาดไป

ก็จริงหรอก ที่ท่าทางจะสู้ยาก, แต่จะสำแดงการต่อสู้ของไร้อาชีพให้ดูเอง




NEKOPOST.NET