NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです

Ch.192 - ปิดฉากละครโดยฉับพลัน


ดูเหมือนชั้นกับฮารุ ไม่อาจซ่อนความแปลกใจที่พบกันอย่างคาดไม่ถึงได้

ดาบในมือเกิดสั่น, แต่เพราะงั้น จึงทำให้คนนอก เห็นเหมือนเป็นการปะทะพลังดาบกัน

(ฮารุ, ทำไมมาอยู่นี่ได้ล่ะ?)

(คือพอสู้เสร็จ, ก็จะได้ขึ้นเรือโจรสลัดทางนี้ไป――)

อ้อ, ก็นึกถึงความเป็นไปได้ว่าฮารุมาถึงเมืองท่าอิซากะแล้วอยู่หรอก แต่เกินคาดเลยว่าจะไม่รอจนช่วงจับกุ้งหมดลงก่อน

ทำให้คาดไม่ถึงว่าฮารุจะอาศัยวิธีนี้มุ่งสู่เมืองท่าโคเบ

(นายท่านเอง, ทำไมเข้าพวกโจรสลัดล่ะคะ?)

(พวกนี้ไม่ใช่โจรสลัด เป็นแค่ชาวประมง, ทุกปีจะมีช่วงประมงกัน แต่ปีนี้ โจรสลัดสลายตัวกันไปหมด เลยต้องมาเป็นโจรสลัดแทน, ชั้นก็เลียนตัวเป็นโจรสลัด มาช่วยเค้าเจรจาด้วย"

(ยังงี้นี่เองเหรอคะ――ดูเหมือนฉันจะโดนหลอก......แต่ไหนแต่ไร พวกที่ทำลายการต่อสู้อย่างยุติธรรม ก็ไม่มีความน่าเชื่อถืออยู่แล้ว)

ดูเหมือน, ฮารุจะแค้น ที่พวกมันทำลูกเล่นไว้กับดาบซึ่งให้ชั้นใช้

(จะว่าไป, แล้วมารีนะล่ะ?)

(มารีนะ อยู่ในเรือโจรสลัดค่ะ)

ในเรือโจรสลัดรึ……แบบนี้ ถ้าฮารุแพ้, ก็ไม่รู้ว่าโจรสลัดมันจะทำอะไรลงไปมั่ง

ยังงี้――ก็แย่นิดหน่อยแล้วสิ

(ฮารุ, เล่นละครกันไปอีกหน่อยเถอะ)

(――รับทราบค่ะ, แต่ถึงจะเป็นละคร ก็ขอสู้อย่างเต็มที่กับนายท่านเสียหน่อย,  แล้วจะขออภัยที่หันดาบใส่นายท่านในภายหลัง)

หา, จะสู้กันแบบจริงๆเหรอ?

เพราะเป็นพวกบ้าการต่อสู้นี่นะ

แล้วขออภัยทีหลัง นี่มันยังไง

อย่าบอกนะว่าจะคว้านท้องไถ่โทษ?

ชั้นถอยหลังไกล ตั้งดาบขึ้น

"Slash!"

วาดดาบลงมา ปล่อยคลื่นอากาศวิชาดาบ

ฮารุเบี่ยงขวานิดนึง

ฮารุนั้น มีสายตาอันยอดเยี่ยม, แม้จะใส่เกราะอยู่ ก็ยังมองออก หลบได้ง่ายๆ

แต่ไหนแต่ไร ก็ยิงไปโดยไม่ได้หวังให้โดนเธออยู่แล้วด้วย

คลื่นอากาศพุ่งผ่านไป ใส่ฝูงโจรสลัดที่ดูอยู่, กระเด็นไปสามราย

"เห้ยมึง, เล็งไปที่ไหนกันวะ!?"

โจรสลัดโวย

"ก็หัวหน้าพวกแกหลบนี่หว่า ชั้นไม่ผิดนะเฟ้ย!"

ชั้นว่ากลับ, ทางพวกฮาร็อคเอง ก็ขำอยู่

ให้ตายดิ, จะทำลูกหลง จนขจัดโจรสลัดให้หมดแบบนี้รึ

ร่วมมือกันอัดมันให้หมด จะเร็วกว่านะ

คิดๆอยู่, ฮารุก็เอาดาบสั้นเขี้ยวมังกรไฟ, ปล่อยเพลิงออกมา

"อุโหว――"

แม้จะหลบได้ แต่ก็ตกใจนิดๆ――ซึ่งฮารุเอง ก็เข้ามาหมุนตัวเตะใส่อย่างคาดไม่ถึง

(งี้นี่เอง!)

แล้วชั้นก็แกล้งกระเด็น ตัวปลิวละลิ่วลอย

แน่นอน ว่าลอยไปสอยใส่ท้องของอดีตหัวหน้าโจรสลัดศัตรู

อัดใส่ร่างมันเต็มๆ

"โอะ, มีฟูกดี เลยรอดตัว!"

ชั้นว่ากับอดีตหัวหน้าโจร ที่ถูกกระแทกอัด จนล้มลงไปน้ำลายฟูมปากแล้ว

"ช่วยพยาบาลมันหน่อยแล้วกัน"

ชั้นว่าแล้ว ก็ลุกขึ้น จับดาบ

"ชักสนุกแล้วสิ"

สนุกจริงๆ, ถึงจะจากกันซะนาน, แต่ฮารุจะทำอะไร จะต้องการอะไร ก็เข้าใจขึ้นมาแล้ว

ฮารุเองก็เช่นกัน ขยับกันแบบได้เข้าขากับชั้นมาก

เหมือนกับปะทะดาบในหนัง หรือการร่ายรำ, ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ พวกฮาร็อคถึงเงียบไป

ส่วนโจรสลัดศัตรู ก็เงียบไปเช่นกัน เพราะสลบไปหมดแล้ว

"ดูเหมือน, จะเสร็จไปหมดแล้วนะเนี่ย"

"ค่ะ――งั้นก็――"

พอฮารุกำลังจะแกล้งแพ้

"---- อะ!!"

อะไรกัน ความรู้สึกนี่

หนาวขึ้นมาทันที, ดูเหมือนสกิลตรวจจับจะรับรู้ถึงสัตว์ประหลาดเข้าซะแล้ว

ฮารุเอง ก็ตัวสั่นเช่นกัน และมองไปยังท้องฟ้าทางใต้

แม้จะไกล ไม่เห็นกันตรงๆ แต่ก็เข้าใจได้เลย

ไม่คิดแม้แต่จะปิดบังตัว――ศัตรูที่แข็งแกร่งยิ่งยวด กำลังมุ่งมาทางนี้, บางที อาจจะแกร่งระดับเลเวียธานเลยก็เป็นได้

(หรือว่า――จอมมาร!?)

ชั้นอุบ แล้วฮารุก็มองมา

(จอมมารทำไมเหรอคะ?)

(ว่าจะบอกฮารุทีหลัง, แต่ดูเหมือน จอมมารจะคืนชีพแล้ว และอยู่ใกล้ๆเมืองท่าโคเบด้วย)

ฮารุซ่อนความแปลกใจไม่อยู่, ซึ่งถ้าอีกฝ่ายคือจอมมารจริงๆ คงจะดี

ทว่า อาจจะไม่ใช่ก็ได้

ชั้นตะโกนบอกฮาร็อค

"ฮาร็อค! อพยพขึ้นเรือ! มีคนยุ่งยากมาทางนี้แล้ว!"

"คนยุ่งยาก……หรือว่า  ที่ทำลายโจรสลัดไป――"

"อาจใช่, หรือไม่ใช่ก็ได้ ไม่รู้หรอก แต่อพยพซะ!"

"ร, รับทราบ!"

ฮาร็อคเชื่อฟัง และวิ่งไปที่เรือ

เท่านี้ ถ้าฮารุเจอกับจอมมาร ก็ไม่มีปัญหาอะไรแล้ว

คิดงั้นหรอก―― 

"――อะ!"

ทิศทางถูกเปลี่ยนไป, เป็น――

เห็นว่าพวกฮาร็อคหนีไปทางตะวันออก แล้วก็สาปส่งความโง่ของตัวเอง

ถ้าอีกฝ่าย ออกมาเพื่อทำลายโจรสลัด ก็เป็นไปได้ที่มันจะเล็งใส่พวกฮาร็อคที่หนีก่อน

แล้วก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ

เกิดระเบิดความมืดที่ทิศตะวันออก, ออร่าลมแห่งความมืด กรรโชกส่งมาถึงนี่

ชั้นเอาสองมือบังหน้า, คิดจะไปช่วยฮาร็อค แต่ดูท่าการต่อสู้จะจบลงไปแล้ว

สัญญาณตัวตน ค่อยๆมุ่งมาทางนี้

"ฮารุ, บอกไว้ก่อนนะ ชั้นพลังเวทจะหมดแล้ว――เปลี่ยนอาชีพสายเวทเป็นต่อสู้ก็ไม่ได้ อย่างมากเลยมีพลังต่อสู้ครึ่งเดียว"

"――นี่แค่ครึ่งเดียวเหรอคะ――ได้รับทราบถึงความยอดเยี่ยมของนายท่านเลยค่ะ"

"ไว้ชื่นชมทีหลังเถอะ――ถ้าอีกฝ่ายเป็นจอมมารที่ฮารุรู้จัก ก็รีบสื่อสารบอกเค้าเลยนะ, ถ้าไม่ใช่ หาช่องโหว่แล้วรีบหนีไปหามารีนะซะ"

ถ้าพวกเราหนีเข้า my world, มารีนะบนเรือโจรสลัด ก็มีอันตราย

แต่ถ้าฮารุรีบไปหามารีนะถึงเรือเลย เมื่อจอมมารมุ่งมาถึงด้วยความเร็วระดับนี้ ก็ต้องสู้กันโดยไม่มีใครเจรจาได้

จึงไม่มีทางอื่น นอกจากรออยู่ก่อน

แล้ว อีกฝ่ายก็เยื้องย่างก้าวเข้ามา

ที่แปลกคือ อีกฝ่ายเองก็ใส่เกราะแบบเรา

ชั้นเป็นเกราะทอง, ฮารุเกราะเงิน, เจ้านั่นก็เกราะทองแดง

แต่ต่างกับโอลิมปิก สีเกราะ ไม่ได้เรียงอันดับความแข็งแกร่ง

"ฮารุ――นั่น"

"ไม่ค่ะ, จอมมารไม่ได้ตัวเล็กขนาดนั้น"

"……ก็นั่นสินะ"

รูปร่างความสูง พอๆกับตัวสาวปริศนาถล่มโจรสลัด ที่ได้ยินจากฮาร็อค

ความสูงระดับมิริหรือแคโร, แต่ได้กลิ่นอันตรายอย่างแรง

ไม่ผิดแน่, นั่นคือสาวถล่มโจรสลัด ที่พวกฮาร็อคกลัวจนเรียกขานว่าจอมมาร

รู้สึกจะชื่อ―― 




NEKOPOST.NET