[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです ตอนที่ 191 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです

Ch.191 - ศัตรูแกร่งกล้าในเกราะเงิน


ใส่เกราะเดินไปเส้นทางเดียวกับเมื่อวาน

ที่ซึ่งจะไปถึงในไม่ช้า ก็รับรู้ได้

"ท่าทางวันนี้ ฟากนั้นจะมาพร้อมแล้ว"

"อาจารย์, รู้ได้ไงครับ?"

ฮาร็อคถามด้วยสายตาแบบมองผู้พึ่งพาได้

"ก็นะ, มีสกิลตรวจจับอยู่"

ชั้นมีสกิลรับรู้ตัวตน Ⅱ ของนักล่า

แม้จะไม่รู้ว่าสิ่งที่ตรวจจับได้ เป็นมอนหรือคน, แต่สัญญาณตรวจจับ พบว่าศัตรูแข็งแกร่งใช่ย่อย

มีสัญญาณใหญ่ต่างจากคราวก่อนเลย

แบบนี้อาจจะไม่ง่ายแล้วแฮะ

ที่เอาแคโรเข้า my world ไป จึงคิดถูกแล้ว

กรณีที่ศัตรูเถื่อนเอามากๆ จับแคโรเป็นตัวประกัน จะแย่เอา

ชั้นตรวจดูว่ามีกำลังซุ่มอยู่ไหม แต่ท่าท่างจะไม่ต้องห่วง มีแค่สัญญาณจากสัตว์เล็กๆ

"อาวล่ะ, พร้อมสรรพ"

จับฝักดาบ จัดตำแหน่งพร้อม แล้วก็เดินนำ

"อื้ม, อาจารย์ เรื่องเจรจา ให้เราจัดการเอง อาจารย์แค่ฟังเฉยๆก็พอ"

"งั้นรึ, ฝากด้วยนะ――แบ่งพื้นที่จับปลาฝ่ายละครึ่ง อย่าโลภมากเลย"

"เอ... อื่อ..."

ตอบได้กระตุกจริง นี่คิดจะยั่วยุศัตรู เพื่อเอาพื้นที่จับปลามาเยอะๆแหงเลย

สกัดดาวรุ่งได้ถูกเผงเลยล่ะสิ ตอกใจเข้าจังๆ

เราเดินอีกหน่อย ไปจุดนัดพบเมื่อวาน

ดูจากรูปร่างของคนที่ใส่เกราะ ซึ่งผอมบาง――ก็ชัดเจนว่าคนละคนกับเมื่อวาน

ไม่คิดจะซ่อนแอบกันเลย สีเกราะเด่นมาเชียว

เมื่อวาน เจ้าหัวหน้าชายกร่างนั่น ใส่เกราะทอง แต่วันนี้ กลายเป็นเกราะเงินแฮะ

"รออยู่เลย, เจ้าพวกโจรกากโคเบ"

มันว่า แล้วก็หัวเราะเคะฮะฮะฮะใส่

"อะไรวะ, ไอ้โจรเห่ยอิซากะ เมื่อวานมาตำหนิเราที่ขอคนมาช่วย! วันนี้พวกมึงก็ทำนี่หว่า ชัดเจนเลยว่าคนละคนกับเมื่อวาน!"

"ไม่ใช่คนช่วยเว้ย, ผู้นี้คือหัวหน้าที่แท้จริงของเรา―― ไม่ได้มีกฎว่าหัวหน้าต้องมาเจรจาแต่วันแรกนี่หว่า, เจ็ดปีก่อน ก็เคยมีการส่งโจรสลัดมาเป็นตัวแทนก่อน เพราะหัวหน้ายังเมาค้างอยู่"

โดนเถียงงี้ ฝ่ายเราก็ 「อึก」 เลย

แต่แหม งานเจรจาอันสำคัญยังงี้ อย่ากระดกเหล้าก่อนเริ่มงานดิว้า

ถึงงั้นก็เหอะ, คนช่วยของอีกฝ่าย ที่ใส่เกราะเงิน――ไม่พูดอะไรออกมาเลยแฮะ

ทำสมาธิแน่วแน่ จนไม่มีอะไรจะพูดเลยรึ

ขณะที่ชั้นดูผู้ชายอีกฝ่าย ก็โดนเจ้าเกราะเงินจ้องมา

ท่าทางจะคึกพร้อมลุยเชียว

ก็ข่มกันไป

"หัวหน้าครับ, เรื่องราวเจรจาไม่ลงแล้ว หัวหน้าต้องดวลกันตัวต่อตัว, หากฝ่ายเราชนะ พื้นที่จะแบ่งกันฝ่ายละครึ่งไปสิบปี แต่ถ้าแพ้ จะโดนแย่งพื้นที่จับปลาไป 90%"

"งั้นรึ--"

ชั้นอุบและพยักหน้า

ไม่ใช่แค่คราวนี้ แต่แบ่งครึ่งมีผลสิบปี จึงดีสำหรับพวกฮาร็อค

เช่นนี้ ปีต่อไปก็กำหนดพื้นที่กันได้ แม้ว่าจะไม่มีโจรสลัด

"แล้วก็, อาจารย์――อีกฝ่ายเสนอด้วย ว่าให้ใช้อาวุธแบบเดียวกัน――เป็นดาบทองแดง นี่ล่ะครับ"

"ดาบทองแดง?"

รับมาดู ซึ่งเท่าที่เห็น ก็เป็นดาบแบบที่อีกฝ่ายมี

"อีกฝ่ายบอกว่าสภาพต่อสู้ควรจะเหมือนกัน――อาจารย์คงไม่มีปัญหาสินะ"

"ก็ได้อยู่, ถึงไม่ต้องใช้ดาบ สู้มือเปล่าก็ยังชนะได้"

กลับกันซะอีก เป็นชั้นที่กังวล ว่าอีกฝ่ายจะมีอาวุธดีเลิศอะไร

ดูๆแล้วเป็นดาบทองแดงจริงๆ จึงไม่มีปัญหา

(สภาพเดียวกัน――ศัตรูเองก็อยากได้แบบแฟร์ๆแฮะ)

แบบนี้ แข่งจบแล้วก็อยากจะจับมือผูกมิตรกับเจ้าเกราะเงินซักหน่อย

คิดแล้ว ชั้นก็ชักดาบออกมา และทิ้งฝักลงพื้น

นี่ถ้าเป็นซาซากิ โคจิโร่ คงฉะกันเละแล้ว, แต่ก็นะ วันนี้ ชั้นสิที่เป็นฝ่ายที่มาช้าในการดวล

ไอ้ผู้ชายร่างใหญ่ ยืนระหว่างชั้นกับเจ้าเกราะเงิน แล้วก็หัวเราะ

"พร้อมยัง?"

ถามงี้ แล้วเจ้าเกราะเงินก็ชักดาบออก 

เป็นท่วงท่าที่ดี ไม่มีช่องโหว่

ชั้นเองก็ถือดาบ

"งั้นก็เริ่ม!"

พอมีประกาศยังงี้

ทั้งสองฟาก ต่างไม่ลุยก่อน

ทั้งชั้น ทั้งเกราะเงิน ค่อยๆย่นระยะ

แล้วดาบก็ปะทะกับดาบ

ดาบของเกราะเงิน ขยับไม่หยุด

ชั้นเอาดาบทองแดงปัด

และโดดตัวเข้าฟัน จะปล่อย slash ใส่

"เห้ย!"

ใบดาบหลุดออกมา

บ้าชัดๆ!

ทำไมใบดาบหลุดออกมาฟะ!? 

จนถึงเมื่อกี้ ยังดีอยู่เลยนี่หว่า

――ของคุณภาพจีนแดง ออกฤทธิ์กันตอนนี้รึ?

"อะไรวะเนี่ย! ขี้โกงชัดๆ! "

ฮาร็อคโวย ใส่ผู้ชายร่างใหญ่

"ช่วยไม่ได้ มันผิดเองที่ไม่ตรวจให้ดีก่อน! ตอนนี้ล่ะ เล่นแม่งเลย!"

มันสั่งเจ้าเกราะเงิน

แต่――เกราะเงินไม่เชื่อฟัง

แล้วก็โยนดาบของตัวเองมาให้ด้วย

ให้ใช้อันนี้ได้เหรอ?

ดูท่าเกราะเงิน จะไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับลูกเล่นสกปรกเรื่องดาบ

แต่ว่านะ นิสัยหล่อแบบนี้ คงเป็นที่นิยมของสาว แบบสุซุกิแหงเลยฟ่ะ

――เอาเหอะ ไอ้เราก็รอดไปที

ชั้นรับดาบทองแดงพร้อม, ส่วนอีกฝ่าย เหมือนจะใช้อาวุธเป็นสองดาบของตัวเองแล้ว

"...หะ...!"

ดูที่ดาบ แล้วก็เช็คอาชีพอีกฝ่าย, ถึงหายทึ่ม รู้ตัวขึ้น

อีกฝ่ายเองก็คงจะเหมือนกัน, ไม่สิ อาจจะยิ่งกว่านั้น

ชั้นชักดาบ แล้วโดดโผออกไปข้างหน้า

"เอาสองดาบ รับไว้ตรงๆซะ!"

เป็นไปตามคำสั่งชั้น, เกราะเงินเอาสองดาบ เข้าปะทะกันชั้นไว้ตรงๆ

แล้วอีกฝ่าย ก็ถามชั้นด้วยเสียงเล็กๆ 

"...... นายท่าน........เหรอคะ?"

"อื้อ, คิดถึงจริงๆ――ฮารุ"

แต่, ทำไมฮารุถึงมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะ?

ซึ่งฮารุเอง ก็คงสงสัยเช่นกัน




NEKOPOST.NET