[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです ตอนที่ 189 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです

Ch.189 - พิโอเนียสุดยอด


หลังจากการเจรจาเมื่อวาน

วันนี้จะมีการเจรจาอีกรอบ ตอนบ่ายสามที่เดิม

ดังนั้นเลยต้องออกเรือตอนเที่ยง, ชั้นจึงมีเวลาเอาของ แวะเข้า my world ก่อน

เมื่อเข้า my world, พิโอเนียมาโค้งหัวต้อนรับ กับม้าขาว――ฟุยุน

ดูเหมือนฟุยุนที่อยู่กับพิโอเนียใน my world ซะนาน จะเปิดใจให้พิโอเนียแล้ว, ทั้งที่ผ่านๆมา ไม่ฟังใครนอกจากฮารุแท้ๆ

"มาสเตอร์, รออยู่เลยค่ะ"

"รออยู่เหรอ ...... เห้ย, เมื่อวานยังไม่มีแบบนี้เลยนี่"

"ค่ะ, เมื่อวานยังอยู่ในอู่, เช้านี้ทำเสร็จเลยเอาออกมา ถูกใจไหมคะ?"

"...... อ่า, ก็ ยอดอยู่หรอก"

มีเรือใหญ่ ที่ขนาดใหญ่กว่าเรือซึ่งเราใช้อยู่ถึงห้าเท่า

"แต่คิดว่าคงไม่มีโอกาสใช้เรือนี่หรอกมั้ง?"

"นั่นสินะคะ――งั้นสร้างทะเลในโลกนี้กันเถอะ, ถ้าได้ซัก 30ล้านMP จากมาสเตอร์ ก็ทำเป็นมหาสมุทรได้"

"ทำทะเลขึ้นมาเพื่อเรือเนี่ยนะ――จริงสิ เอาของที่ว่ามาแล้วนะ"

ชั้นเอาถังออกมาส่งให้พิโอเนีย

เป็นแผงไข่ปลาสีน้ำตาลใสกลม ที่ผ่านการผสมพันธ์ุแล้ว

หาได้ง่ายๆโดยการเอาตาข่ายช้อนจากน้ำตื้นแถวปากอ่าว

มารินะเคยบอกว่าอยากให้มีปลาไว้ ชั้นถึงปรึกษากับแคโรและพิโอเนียไง

ไข่ปลานี่ก็ได้มาจากข้อมูลของแคโร

พิโอเนียรับถังไป แล้วก็จ้องดู

"ไงล่ะ? เยี่ยมล่ะสิ"

"ก็――"

พิโอเนียหดมือลง เปลี่ยนสภาพนิ้วเป็นเหมือนที่คีบ

จากนั้นก็เอาไข่มาโยนลงพื้น แล้วเหยียบ

"พิโอเนีย! ทำอะไรน่ะ!?"

"เจอไข่ปรสิตค่ะ เป็นปรสิตที่วางไข่ในไข่ปลา, ไข่พวกนี้ฟักไม่ได้หรอก ซึ่งไข่นี่ ถ้าหอยกินเข้าไป ก็จะไปฟักตัวในหอย, พอคนกินหอยที่ว่า ก็จะเกิดอาการไข้สามวันสามคืน ท้องร่วงสามสัปดาห์ นานๆครั้งอาจมีถึงตายด้วย"

"ป  ปรสิตเหรอ――โทษที ไม่ได้คิดถึงเรื่องนั้นเลย"

ก็จริง ต่างกับปลาทะเล ปลาแม่น้ำจะมีพยาธิมาก

นึกไม่ถึงเลยว่าจะมีไข่ปรสิต

"ไม่หรอกค่ะ, มีฉันอยู่ จึงไม่เป็นไร, มาสเตอร์ ไข่ที่เหลือปลอดภัยค่ะ"

พอพิโอเนียคืนถังมา ไข่ก็ลดลงไปซัก 30% จากตอนต้น, ส่วนไข่ปลาที่ถูกเหยียบ ก็เป็นโคลนเละๆที่ขาพิโอเนีย

"ที่เหลือนี่ เอาไปวางตามพืชน้ำสินะ?"

"ค่ะ, แต่จำเป็นต้องปรับอุณหภูมิน้ำด้วย ฉันจะทำให้"

"งั้นก็, ช่วยหน่อยนะ"

แล้วชั้นก็ส่งถังให้พิโอเนียอีกที

"ดูเหมือนจะมีปลาย่างกินแล้ว แต่เป็นปลาแม่น้ำ คงเป็นซาชิมิไม่ได้สินะ"

"ไม่ค่ะ, เอาปรสิตออกแล้ว, สามารถทำตามที่มาสเตอร์ต้องการได้――โชยุก็ทำได้เช่นกัน"

"ทำโชยุได้ด้วยรึ!?"

"ได้ค่ะ, ความรู้เกี่ยวกับโชยุ ถูกนำมายังโลกนี้โดยคนหลงในร้อยๆปีก่อน, ถึงโชยุจะไม่แพร่กระจายมากนักและค่อยๆซาลง จนวิธีทำส่วนนึงหายไป เหลือแต่ชื่อ, แต่เรามีถั่วเหลืองที่ได้จากมาสเตอร์แคโร แล้วก็มีเชื้อรา コウジカビ ด้วย――มาสเตอร์ เอาขนมปังออกมาจาก item bag ได้ไหมคะ? "

"หืม? อ่า――"

ชั้นเอาขนมปังแข็งออกมา, เป็นชุดอาหารพกพาที่เคยซื้อไว้ และเหลือแต่ขนมปังไง

"นี่ใช้ทำเชื้อราได้เหรอ?"

"ไม่ค่ะ, พูดตามตรงก็มีหรอก แต่สภาพไม่เหมาะกับการใช้ทำโชยุ, ต้องเพาะให้เชื้อโตก่อน――ประมาณการว่าสามเดือนจะทำโยชุได้"

"สามเดือนเชียวเหรอ!? ไม่สิ, ถ้าคิดถึงกระบวนการทำโชยุ อย่างต้องรอเชื้อโต สามเดือนคงปกติล่ะนะ"

ขนาดมีหัวเชื้ออยู่แล้ว โชยุก็ยังใช้เวลาทำสามเดือนเลย

"ช่วยหน่อยนะ"

"รับทราบค่ะ"

"งั้น, ยังไงดีล่ะ แล้วซาชิมิกับน้ำปลาจะเป็นไง?"

มันก็ใช้จิ้มได้เหมือนกัน น่าจะเข้ากับซาชิมิรึเปล่าหว่า

ลองดูไหม

"มาสเตอร์ ไม่แนะนำซาชิมิกับน้ำปลาค่ะ  น้ำปลาเป็นของคาว กินกับปลาดิบจะไม่เข้ากัน"

"อึก, ได้ยินงี้ก็ถูก"

พิโอเนียรู้ได้ไงก็ไม่รู้หรอก แต่มันไม่มีวาซาบิกับขิงดองด้วย กินกับน้ำปลาคงคาวจนไม่ไหว

"งั้นก็, ชั้นไปก่อนนะ ... อ่ะ จริงสิ รู้จักกุ้งชิจิมอนไหม?"

"ค่ะ, กุ้งมหัศจรรย์ที่ทางใต้ของทวีปตะวันตก ได้ยินว่าตัวหนาๆ จะต้มย่างทอดก็อร่อย ทำไมเหรอคะ?"

"จะเอาไข่กุ้งนั่น มาเพาะที่นี่ได้รึเปล่า?"

"กุ้งชิจิมอนอยู่ใต้ทะเลลึกนอกจากตอนวางไข่ จึงต้องเตรียมน้ำทะเลด้วย, ต้องการ MP ซักพันจากมาสเตอร์"

"หลักพันก็ได้แล้วเหรอ!?"

ก็นะ, MP สูงสุด เมื่อใส่แต่อาชีพสายเวทที่เต็มแล้ว มันสูงกว่าพันนี่นา

งั้นรึ ได้สินะ

แต่ว่า ถ้าเพาะพันธ์ุส่งขาย จะเกิดผลกระทบทั้งเมืองท่าโคเบและอิซากะอย่างแรง――เก็บไว้กินเองจะดีกว่า

ปัญหาคือ จะหาไข่มาได้รึเปล่า

"งั้นก็ เอา MP ไป 1000 ก่อน, แต่อย่าคาดหวังไข่กุ้งนักเลย"

ชั้นเปลี่ยนเป็นอาชีพสายเวท ถอดชุดออก แล้วหันหลังให้พิโอเนีย

"จะดีเหรอคะ? ได้ยินว่าจะมีงานพบปะสำคัญนี่"

"ดูสภาพพวกมันเมื่อวานแล้ว ไม่มาโจมตีชั้นหรอก, ถ้ามีปัญหาอะไร ใช้ดาบจัดการก็เอาอยู่แล้ว"

"รับทราบ――เช่นนั้นก็――"

พิโอเนียเอามือลูบหลังชั้นอย่างอ่อนโยน และรับ MP ไปจากต่อมเหงื่อที่หลัง

การขยับที่เหมือนใช้มือนวดนี้ ออกจะสบายตัว, แต่ถ้ามากไป ก็จะพลังเวทหมดจนยืนไม่ไหวเลย

ผ่านไปพอดู

ความเมื่อยล้าที่ไหล่และหลังก็หมดไป

"มาสเตอร์, ได้รับ MP 1000 แล้ว"

หันกลับไป ก็เห็นพิโอเนียแลบลิ้นเลียปากอยู่

"ไม่ได้ใช้ปากรับเข้าไป แล้วจะเลียปากทำไม?"

"เอาบรรยากาศค่ะ"

พิโอเนียตอบทันใด

เหมือนมนุษย์จริงๆนะเนี่ย, เล่นตลกเก่งกว่าฮารุอีก

จะว่าไป ชีนาก็ออกแนวเดียวกันเลย

"งั้นก็, ชั้นจะไปล่ะนะ"

ยืนขึ้น แต่ก็เซนิดๆ

"มาสเตอร์, ไหวไหมคะ?"

"โทษทีๆ, แค่วิงเวียนิดนึง เดี๋ยวก็หาย ไม่มีปัญหา"

ว่าแล้ว ชั้นก็โบกมือยิ้มลา ออกจากประตู กลับสู่ห้องที่ยืมพวกชาวประมงมา

ทันทีที่กลับมา

"ท่านอิจิโน, เมื่อกี้ฮาร็อคซังบอกว่าอยากพบ รออยู่ห้องข้างๆค่ะ"

"งั้นเหรอ?――ยังมีเวลาอยู่นี่นา?"

"ค่ะ เหมือนจะเป็นเรื่องด่วน"

ด่วน?

อะไรอีกล่ะ?

ชั้นออกจากห้อง ไปเคาะห้องข้างๆ

"อาจารย์ครับ, ขอโทษด้วย มีเรื่องด่วน"

"ไม่เป็นไรหรอก, เกิดอะไรขึ้น?"

"คือ มีข่าวส่งมาจากเพื่อนที่อยู่เมืองท่าอิซากะ"

ข่าวส่ง? ใช้นกนางนวลส่งมารึไงกัน?

สงสัยจัง แต่เข้าประเด็นเลยดีกว่า

"คือว่า, เมืองอิซากะ มีการจัดหาจ้างนักรบมาด้วย"

"นักรบรับจ้าง? มีงี้ด้วยเหรอ?"

"ปกติคงต้องระวัง, แต่... ก็นะ..."

จริงสิ นี่ก็แบบเดียวกับที่พวกแกทำเลยนี่หว่า

"เอาน่า, ชั้นไม่แพ้ให้กับนักรบรับจ้างหรอก"

"อย่าประมาทนะครับ จากข้อมูลที่ได้มา นักรบนั่น แค่ตัวคนเดียวก็สู้กับโจรสลัดจำนวนมากทั้งรังได้ ถึงจะมีอีกคนพร้อมหนุนนักรบนั่นอยู่ก็เหอะ"

 "... ยอดเลยนะ"

ท่าทางจะประมาทไม่ได้แล้ว

ชิบเป๋ง, ถ้ารู้ก่อนว่าจะเป็นยังงี้ คงไม่ถ่าย MP ให้พิโอเนียหรอก

ถ้าเปลี่ยนอาชีพจากสายเวทเป็นสายดาบ, MP ก็จะตกด้วย จนเป็นไปได้สูงว่าจะเกิดอาการขาดพลังเวท

หรือก็คือ ต้องสู้ในสภาพนี้รึ

"เอาเหอะ, ไม่เป็นไร"

ชั้นยังตอบแบบสบายๆ

ถ้าถึงตอนนั้นจริงๆ ก็ยังมีวิธีอื่นอยู่




NEKOPOST.NET