[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです ตอนที่ 185 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです

Ch.185 - อิจิโนโจวขายน้ำ(มัน)รึเปล่า


"ต้องใส่นี่จริงๆเหรอเนี่ย?"

ชักเสียใจ ที่ต้องมาเป็นโจรสลัดแล้วสิ

การเป็นโจรสลัด, ก็มีอยู่หลายแบบ อย่างผูกผ้าพันหัวแดง มีหนวด เสื้อลาย ไม่ก็ใส่หมวกฟาง เสื้อแดงไม่มีแขน

แต่ที่ไหนได้

"ทำไมเป็นเกราะฟะ"

เกราะเต็มตัว――แน่นอนว่าไม่ใช่เกราะแบบญี่ปุ่น แต่เป็นเกราะคลุมทั้งตัวแบบตะวันตก

เกราะทองแดง――ซึ่งเหมือนกับอัศวินซะมากกว่า

"ขอโทษนะ, อาจารย์, เป็นกฎ ว่าผู้นำโจรสลัด ต้องใส่เกราะทองแดง ตามระเบียบประเพณี"

"ใส่เกราะเต็มตัวในฤดูนี้ ปกติจะม่องเท่งเอาสิ?"

ถึงจะเพิ่มเลเวลยังไง ข้างในเกราะมันก็ร้อนอยู่ดี

อุณหภูมิราว 28 องศา ถือว่าพอดู, แล้วทำไมต้องมาอบตัวอยู่ในเกราะอีก

"จริงสิ, แกมาใส่แทนดิ ชั้นจะสนับสนุนโดยการขู่ศัตรูเองก็ได้นี่หว่า"

ชั้นว่ากับอดีตโจรสลัดฮาร็อค

"ไม่ครับ, พวกเราล้างมือออกจากวงการโจรสลัดแล้ว"

"แกนี่, ทีงี้ล่ะ เกษียณทันควันเลยนะ”  

ชั้นมองเกราะอีกที, ก็นะ ถ้าเป็นลูกผู้ชาย ก็คงเคยโหยหาแบบนี้กันหรอก, แต่ว่านะ

"ทำไมต้องใส่เกราะฟะ!? ถ้าตกลงไปในทะเล ก็ลอยไม่ได้ แบบพวกที่กินผลปีศาจเลยนะเว้ย!"

"คือแบบ, จะเป็นผู้นำโจรสลัด ต้องมีความกล้าหาญอดทนเด่นดัง, เป็นคุณสมบัติที่โจรสลัดละแวกนี้ยอมรับกัน, กล้าหาญ――คืออย่างที่ว่าเมื่อกี้ ถ้าอาจารย์ตกลงไปในทะเล ก็ช่วยไม่ได้, อดทน――ช่วงเวลาตกปลาเป็นฤดูร้อน ใส่เกราะขยับตัวจึงต้องอดทน, โด่งดัง――ก็อย่างที่เห็น เป็นชุดที่ชายชาตรีทั้งหลายต่างยอมรับกัน ผู้ชายทุกคนรู้สึกถึงได้แน่นอน เพราะงั้น เกราะนี้จึงเป็นตัวแสดงคุณสมบัติทั้งสามของหัวหน้าโจรสลัด " 

"ทำยังกะ มิตรภาพ ความพยายาม ชัยชนะ........., สามเสาหลักที่มีครบ จะรอดพ้นจากการถูกตัดจบได้รึไงกัน"

"ฮะฮะฮะ, ยิ่งทำตัวร้อนแรงแบบนี้ ก็ยิ่งร้อนดีนะครับ”

"ดีตรงไหนฟะ――ถึงเล่นมุกฝืด ไม่เย็นลงหรอก"

ถึงจะบ่นไป แต่เกราะมันก็เท่ดีหรอก

ลองไหม?

ฮาร็อคสอนวิธีใส่เกราะเต็มตัวให้ชั้น

มุมมองมันแคบกว่าที่คิด, แล้วก็ขยับยากด้วย

แถมยังเหม็นอีก, สงสัยเป็นกลิ่นตัวของคนก่อนที่ใส่

"ชะล้าง (คลีน)!"

ทำให้เกราะสะอาดหน่อย ลบกลิ่นซะ

"อาจารย์, ใช้เวทในชีวิตประจำวันได้ด้วยเหรอ?"

"อื้ม นิดหน่อย, จนถึงเวทชีวิตประจำวัน Ⅲ เอง――"

"เวทชีวิตประจำวัน Ⅲ !? งั้นก็สร้างน้ำมันได้สิ?"

"อ้อ, ก็ได้อยู่"

พอชั้นตอบ, ฮาร็อคก็ลงไปกราบอีก

"อาจารย์, ได้โปรดช่วยสร้างน้ำมันในตอนกลางคืนด้วยได้ไหม?"

"..... ถ้าจะเอาน้ำมันไปใช้ทำอะไรแปลกๆ ไม่ทำให้หรอกนะ......"

"ด เดี๋ยวก่อนครับ, ถึงเวทชีวิตประจำวัน จะว่ากันว่าใช้เกี่ยวกับพฤติกรรมทางเพศ――"

"...... มีพูดกันงั้นจริงเหรอเนี่ย"

"แต่ที่เราถาม ก็เพราะอยากกินปลากันตามปกติเท่านั้น, คือน้ำมันนั้นแพงและมีค่ามาก――"

"ปลาทอดรึ......ชั้นก็อยากกินนะ ...... เอามากินกันสิ!"

จะว่าไป, ทำไมไม่นึกถึงของทอดมาจนบัดนี้นะ? อ่ะ, จริงสิ―― อาหารส่วนมากบนเรือ เป็นผักผลไม้ บางทีก็เนื้อแห้ง ส่วนปลาก็เป็นปลาที่ตกขึ้นมา ไม่ใช่ปลาจับอวน

แล้วอาหารก็จะทำโดยพิโอเนีย ที่ My World

อยากสัมผัสความหรูหราจากการกินปลาสดใหม่ ที่ไม่ใช่ซาชิมิไหมล่ะ

ถ้าเป็นซาชิมิ ต้องมีซอสโชยุ แต่หากเป็นของทอด ต้องมายองเนส

"งั้นก็, อาจารย์, เตรียมน้ำมันได้ไหมครับ?"

"อื้ม――จะทำน้ำมันแบบดีที่สุดเลย――เอาถังมา!"

"เฮ!" 

ตอนทำน้ำมัน ก็เลือกคุณภาพว่าจะเอาแบบไหนไม่ได้หรอก

แต่ว่า มีเคล็ดลับในการเพิ่มคุณภาพ

“อาจารย์, เอาถังมาแล้ว!"

"ดี, ดูซะ! Boost oil creation!"

พอปล่อยระเบิดพลังเวทออกมา น้ำมันจำนวนมากก็ออกจากมือของเกราะ

ทำน้ำมันด้วยสกิลเพิ่มแรงเวท ทำให้พลังและความเร็วของน้ำมันเพิ่มขึ้นมาก

แบบนี้ รสชาติต้องดีขึ้นด้วยแน่!

"โอ อาจารย์!, พอแล้ว, เกินพอแล้ว!"

“แบบว่า, ท่าทางจะออกมาอีก ฮาร็อค ไปเอาถังมาอีก!"

"ร, รับทราบ"

สุดท้าย, ถังเปล่า 50 ใบ ก็เต็มไปด้วยน้ำมันที่ปล่อยออกมา

......ทำไปได้นะ

ถึง 50 ถังจะยอดก็เหอะ, แต่ก็ทำเกินไปหน่อย

"ท่านอิจิโน, ส่วนอื่นนอกจากที่ใช้ เอาไปขายก็ได้นะคะ"

แคโรที่ได้ยินสถานการณ์ ก็ยิ้ม ไปค้าขาย

ผลลัพธ์, 1หมื่นเซนส์ ――10,000 เซนส์ แคโรเอาเหรียญทองกลับมาเพียบ

……นี่ไปเจรจาอีท่าไหน จนน้ำมันฟรี กลายมาเป็นถังละ 200 เซนส์ (2หมื่นเยน) ได้ล่ะเนี่ย?

ขณะที่คิดงั้น

"ไม่หรอกค่ะ, ขายไปแค่ 5 ถัง ราคาจะได้ไม่ตก, ไว้ขายคนอื่นที่เข้าใจในรสชาติได้อีก"

หัวเราะว่างั้นแน่

……ถังละ 2000 เซนส์ (2แสนเยน) เรอะ ……!?

“อาจารย์, เปลี่ยนอาชีพไปค้าน้ำมันดีกว่าไหม? ว่าแล้ว ก็จ้างงานพวกเราด้วย――"

"ไม่เอา, ไม่จ้างด้วย"

ชั้นปฏิเสธทันที

ทำไมกัน, ทั้งที่ทำได้หลายอย่างยังงี้ แต่ก็ยังไร้อาชีพอยู่อีก?

ส่วนเรื่องปลาทอด, ที่เรากินกันกับชาวประมง ก็ยอดมาก, เดี๋ยวจะให้พิโอเนียได้กินทีหลังด้วย

แล้วก็เก็บใน item bag อีกส่วน สำหรับฮารุ

 

 

※※※ ※※※ 

 

เช้าต่อมา――ชั้นขึ้นเรือในชุดเกราะ

ก่อนออกเรือ เอาธงจากเรือโจรสลัดมาเปลี่ยนใส่, ซึ่งก็ช่างเหอะ

ดีกว่าโดนวาดลงไปตรงๆเลย

ชั้นคนเดียวคุมเรือไม่ได้ แต่ก็ไม่อยากให้แคโรมาเสี่ยงโดนธนูด้วย, สุดท้ายเลยคุมเรือด้วยกันกับพวกฮาร็อค รวม 5 คน

บอกให้คนอื่นมาใส่เกราะยืนแทน แต่ก็โดนปฏิเสธ เพราะว่าต้องเป็นหัวหน้าที่ใส่

"แต่ว่านะ สมแล้ว――ทำแค่นี้ แต่ล่องไปได้เนียนมาก"

"ปกติแล้ว ต้องมีขั้นตอนมากกว่านี้――เดินเรือโดยคนแค่สองคนสิ ที่แปลกมาก"

"ก็จริงนะ"

คุยกันไป เรือก็ล่องตรงไปทางตะวันตก

เหมือนกับล่องขึ้นแม่น้ำ, แต่นี่เป็นการออกทะเลนะ

แล้ว, เรือก็หยุดลง

"จุดนี้เป็นเขตจับกุ้ง, จึงไม่อนุญาตให้เรือไปต่อ, แต่ว่านะ จงใจมากันอยู่แล้ว ก็อาจารย์เป็นโจรสลัด จึงไม่ผูกพันอยู่ใต้กฎเกณฑ์ไง”

"ก็ว่าไปนั่น――เอาเหอะ ก็เป็นโจรสลัดนี่นะ, ไม่ต้องสนกฎเกณฑ์ของรัฐบาลโลกหรอก”

เอาเรือเล็กลงทะเล ทิ้งคนไว้สองคน แล้วพวกเราที่เหลือ ก็ไปที่เกาะซึ่งจะมีการเจรจากันครั้งแรกระหว่างพวกโจรสลัด

เอาล่ะ, จะเกิดอะไรขึ้นมั่ง




NEKOPOST.NET