[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです ตอนที่ 184 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです

Ch.184 - งัดข้ออย่างไร้มนุษยธรรม


“อาจารย์ ทางนี้ครับ!”
เราถูกนำมายังโกดังใกล้ท่าเรือจับปลา, แทนที่จะเรียกว่าเป็นฐานของสมาคมประมง มันดูเหมือนรังของพวกกุ๊ยซะมากกว่า
นี่ถ้าคิดแค้นชั้น จะมาดักซุ่มอัดกัน.......ชั้นก็จะขโมยเรือ ใช้หนีไปโลด
อย่างน้อยที่สุด ชั้นคนก่อนที่จะมาโลกนี้ก็กลัวไอ้ตึกแบบนี้หรอก
คือ.....แบบว่านะ ชั้นเคยเข้าโกดังแบบนี้มาก่อนทีนึง
สมัยมัธยมต้น เพื่อนชั้น ถูกนักเลงหัวโจกโรงเรียนข้างๆ ลักพาตัวไป (ม.ต้นก็นักเลงกันแล้ว.....)
ซึ่งสถานที่ถูกอุ้มตัวไป ก็เป็นโกดังแบบนี้ล่ะ
ตอนนั้น เพื่อนร่วมชั้นโดนลักพาตัวไปต่อหน้าต่อตา แล้วมีขู่ซะด้วย ว่าหากแจ้งตำรวจ จะหักนิ้วซะให้หมด
ไอ้ชั้นจะไม่สนใจทิ้งเพื่อนเลยก็ไม่ได้ เลยแอบตามไปโกดัง
เอ, ตอนนั้น.....
จริงสิ, มิริที่ห่วงว่าชั้นกลับบ้านช้า ใช้แอพ GPS อะไรที่ใส่ลงมือถือชั้นตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ จนระบุชัดถึงตำแหน่งโกดังได้
จนสุดท้าย พวกชั่วร้ายก็จบเห่
มิริตั้งแต่ตอนนั้น ก็สารพัดประโยชน์ซะจริง
ทั้งที่ยังเด็กประถมต้นแท้ๆ, แต่อัจฉริยะขนาดมีศาสตราจารย์มาชักชวนให้ไปเป็นหัวหน้าทีมวิจัยเซลล์ต้นกำเนิด万能細胞 เลยนะ
ถึงจะไม่รู้ว่าทำไมมีเส้นสายกว้างขวางมากซะขนาดนั้นก็เหอะ
แม้คราวนี้ จะไม่มีมิริก็ตามที, แต่ชั้นแสดงพลังออกไปซะขนาดนั้น คงไม่คิดจะเป็นศัตรูกันหรอกมั้ง
แล้วประตูโกดังก็เปิดออก, ชั้น แคโร กับพวกอดีตโจรสลัด เห็นพวกผู้ชายเถื่อน
“อ้าว, เล่นเป็นโจรสลัดเสร็จแล้วเรอะ ฮาร็อค ハロック”
แล้วคนที่เด่นๆในวงนั้น――ชายร่างโตสองเมตร ก็หัวเราะแสดงฟันหลอ
“ไม่ได้จบเว้ย!, ดานัน! ダナン ถึงจะเลิกเป็นโจรสลัดแล้ว แต่ก็มีพระอาจารย์ผู้แข็งกล้ามาช่วย! ขอแค่มีอาจารย์ผู้นี้ จะปล้นสิทธิการทำประมงมาจากพวกอิซากะให้หมดเลยก็ยังได้”
“ไม่ได้ทั้งหมด, แบ่งครึ่งดิ แบ่งครึ่ง”
ชั้นพูดแก้คำของฮาร็อคที่เป็นหัวหน้าโจรสลัด
“อาจารย์? นายคนนี้รึ? ดูยังไง ก็แค่เด็กเปรตขนพึ่งงอกไม่ใช่เรอะ ก๊ากฮ่าฮ่าฮ่า”
ดานันหัวเราะแล้วเดินเข้ามา
“ดูใกล้ๆ ก็ยิ่งเห็นว่าเป็นแค่เด็กเปรต”
“นายก็ดูตัวใหญ่นี่หว่า――สมกับเป็นชาวประมงชาย”
ก็เห็นเลเวล นายดานันนี่ เป็น【ชาวประมง:Lv50★】 เชียวนะ
ชาวประมงเลเวลตัน แข็งแกร่งกว่าโจรสลัดอีก
“แล้วไง, จะมาสอนอะไรล่ะ? เขียนหนังสือเรอะ?”
“ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่สอนถ้าถูกขอหรอก ――จะให้ชั้นแสดงพลังสินะ”
บรรยากาศทำนองนี้ เจอมาหลายทีแล้วในกิลด์นักผจญภัย
“หิ ว่ากันได้ไวก็ดี, เห้ย ไปเอาของมาซิ”
โดยที่ไม่ได้ตั้งท่าต่อสู้ ดานันให้ไปเอาถังใหญ่มา
ให้แข่งดวดเหล้ากัน ชั้นก็ไม่ไหวนะ
ขณะที่คิดงั้น, ดานันก็วางศอกบนถัง
ท่าทางแบบนี้มัน ――
“แข่งงัดข้อเหรอ”
“เออ, ลูกผู้ชาย ก็ต้องสู้กันแบบบนี้สิ!”
“ค่อยยังชั่ว นึกว่าต้องวิวาทกันให้เจ็บตัว, สู้กันอย่างสันติแบบนี้ก็ดี”
”สันติเรอะ? ข้างัดข้อทำคนกระดูกหักส่งโรงบาลสามคนแล้วนะ แกอาจจะเป็นคนที่สี่ก็ได้”
“ชั้นรับประกันเลย ว่าไม่ต้องส่งนายหาหมอหรอก”
ว่าแล้ว ชั้นก็วางศอกบนถัง, ดานันไม่เข้าใจว่าชั้นพูดถึงอะไรไปซักพัก ถึงตอบออกมา
“แหงอยู่แล้ว”
จับมือกัน
ขนาดฝ่ามือใหญ่กว่าชั้นสองเท่าเลยป่าวเนี่ย? ผิดรุ่นจริงๆ
“ยอมรับเฉพาะความกล้าล่ะนะ”
“ขอบใจ”
ก่อนเริ่ม ชั้นกับดานันปะทะกันทางสายตา
“ท่านอิจิโน, พยายามเข้า!”
จังหวะนี้ต้องสาวแคโรช่วยเชียร์สิฟะ, ทำไมคุณเธอนิ่งเฉย กลายมาเป็นฮาร็อคที่เชียร์เอาซะได้
“เตรียมตัวพร้อมนะ”
รอสัญญาณ
“เริ่มได้!”
เมื่อมีสัญญาณ พลังก็ถูกส่งมาที่มือชั้น
“โหว, นึกว่าจะชนะสบายในทันที, ใช้ได้นี่หว่า――งั้นแบบนี้เป็นไง!”
ปริกล้ามใหญ่เลยนะ
ถึงจะบอกว่าแบบนี้ก็เหอะ
“ลดแรงหน่อยดีไหม?, ถึงเตือนไปก็คงไม่เชื่อแหงๆ”
“หา, พูดอะไร――”
“ก็เกร็งแรงแบบนี้――”
พอชั้นใส่แรงมั่ง, แขนกับไหล่ของผู้ชาย ก็บิดไปอีกทิศ
“อ๊ากกกกกกกก!”
จนล้มลงไปและกดแขน
“ถึงได้บอกให้ผ่อนแรงไง”
ชั้นจัดแขนผู้ชายที่กรีดร้องให้กลับสภาพ
“ฮีล!”
ใช้เวทฟื้นฟู
“เวทฟื้นฟูล่ะ!?”
“เพิ่งเคยเห็นครั้งแรก”
“ข้าเคยเห็นครั้งเดียวตอนลูกพี่ตกจากม้า――แต่รักษาไม่ได้มากขนาดนี้เลย”
“ไม่ใช่ฮีลนิดของหมอฝึกหัด, เป็นฮีลของหมอไง”
“พูดบ้าๆน่า, แขนของหมอ เอาชนะลูกพี่ดานันไม่ได้หรอก”
“แต่นี่ก็ชนะลูกพี่ได้ กับฮีลได้จริงๆนี่นา”
คนมุงจุกจิกกัน, ท่าทางคนใช้เวทฟื้นฟูได้จะมีน้อย
“ยิ่งกว่านั้นนะ!, แขนสุดแกร่งของอาจารย์ ยังมีเวทโจมตีสุดรุนแรงด้วย! ต่อให้อาจารย์คนเดียว ก็ทำพวกโจรสลัดอิซากะตกใจแตกหนีได้หมดแล้ว”
พอฮาร็อคว่างั้น, พวกชาวประมงก็ก้มกราบกัน
มีดานันที่ได้รับการรักษาเป็นศูนย์กลาง ขอโทษใหญ่ ทั้งที่ความเจ็บปวดยังไม่หายเลย
“อาจารย์, ขออภัยที่ทดสอบ――ไม่สิ ขออภัยที่แสดงความไม่เชื่อมั่นออกไป, ได้โปรด ช่วยชาวประมงด้วย, เราทั้งหมด ขอถวายความจงรักภักดี”
เหมือนชาวประมงจะเห็นพ้องกัน, ทั้งหมดกว่าสามสิบคน พยักหน้า
แค่จะขอแรงนิดหน่อย, กลายเป็นได้เบ๊มาสามสิบกว่าคนซะแล้วสิ




NEKOPOST.NET