[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです ตอนที่ 183 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです

Ch.183 - SS ฮารุวาทาทกับเมืองท่าอิซากะ


ด้วยเบาะแสจากเด็กสาวลึกลับมิริว, ฮารุวาทาทเผ่าหมาป่าขาว กับชาวญี่ปุ่นหลุดมาต่างโลกมารินะ จึงมุ่งหน้าไปสู่เมืองท่าโคเบ เพื่อรวมตัวกับผู้เป็นนายท่าน 

"ฉันมาส่งถึงนี่นะเนี้ยว――ติดหนี้บุณคุณทั้งคู่แล้วก็อิจิโนโจวซังไว้มาก แต่ราชาตายและเราต้องปกครองหมู่บ้านกันสามคน เลยไม่สะดวกไปมากกว่านี้แล้ว"

cait sith สเตลาว่าเพื่อเกลี้ยกล่อม――โดยที่มือมารินะยังไม่ปล่อยสเตลา

"ไม่ ไม่อยากแยกทางกับสเตลาซัง"

"มาริเนี้ยว, อย่าเห็นแก่ตัวมากสิเนี้ยว……ที่ฉันมาส่งถึงนี่ เพราะลำพังทาสสองคน จะข้ามเขตแดนไม่ได้เนี้ยว……"

"อูว, สเตลาซัง"

สเตลาปล่อยมือจากมารินะที่ดูเหมือนน้ำตาจะหยดไหล แล้วก็โบกมือส่งร่ำลากัน, ฮารุวาทาทเองก็โบกมือด้วย

"ขอบคุณที่ดูแลกันค่ะ สเตลาซัง, คราวหน้าจะมากับนายท่าน! ถึงตอนนั้น ฉันก็คงจะดื่มเหล้าได้แล้ว――"

"สเตลาซังงงงง, จะ จะมาหาอีกแน่ๆน้าา"

แล้วทั้งสองฝ่ายก็จากลากันไป

จากนั้น ทั้งสองสาว ก็ทบทวนสถานการณ์กันอีกครั้งนึง

ตอนนี้, จากดาคาท เพื่อไปสู่ประเทศที่เมืองท่าโคเบตั้งอยู่, ประเทศ คาเคนไซน์  カケンサイン

วันนี้ อยู่กันที่เมืองชายแดน คายามะ カヤマ

จากจุดนี้ มุ่งไปทางใต้ ถึงเมืองท่าอิซากะ แล้วต่อเรือไปเมืองท่าโคเบ

ถ้าสิ่งที่เด็กสาวมิริวว่ามานั้นถูกต้อง ก็น่าจะได้พบอิจิโนโจวที่นั่นอีกครั้ง

เงินที่ได้มาจากสเตลา 500 เซนส์ (จริงๆกะจะขอยืมมา แต่ทาสยืมมาโดยไม่ได้รับอนุญาตจากนายท่านก่อนไม่ได้)

item bag ก็อยู่กับอิจิโนโจว เลยต้องแบกสัมภาระกันไป

เมื่อกี้มองไปยังเป็นมารินะ แต่ตอนนี้ เจ้าตัวเอาหน้ากากออกจากกระเป๋ามาใส่แล้ว

"งั้นก็ไปกันเถอะ"

เมื่อกลายเป็นมารีนะ ก็ออกเดิน

ฟยุนกับรถม้า ก็อยู่ในโลกของนายท่าน เลยต้องเดินเท้ากัน

"จะว่าไป, มารีนะซังกับคานอนซัง เดินทางด้วยรถม้าเหรอคะ?"

"อืม, เรากับสหายคานอน เดินเท้าแสวงบุญกัน, แน่นอน บางทีก็ร่วมมือกับสัตว์ซึ่งชาญฉลาดเพื่อลากจูงรถไปสู่อนาคตอันสดใส"

"......ฟังไม่ค่อยเข้าใจเลยค่ะ"

"ก็คือเดิน, แต่บางทีก็มีนั่งรถบ้างไง"

คราวนี้ มารีนะอธิบายง่ายขึ้น

หรือก็คือ เดินทางกันแบบปกตินั่นล่ะ 

"ทวีปทางใต้ เป็นจุดที่เราลงมาจุติยังโลกนี้ จึงรู้จักเมืองท่าโคเบอยู่"

"ช่วยได้มากเลยค่ะ――ฉันมาจากทวีปด้านเหนือซะด้วยสิ"

แล้วทั้งคู่ก็เดินกัน

อนึ่ง ถึงจะมีรถม้ารับจ้างจากคายามะไปถึงเมืองท่าอิซากะ, แต่ฮารุวาทาทก็คิดว่าทาสผู้ใช้แรงงาน ไม่สมควรได้รับความหรูหราสะดวกสบายเช่นนั้น ส่วนมารีนะเอง ตอนที่เป็นมารินะอยู่ ก็ไม่ได้อยากจะนั่งรถม้า เนื่องจากอยากอยู่กับสเตลานานๆ

ครั้งแรกที่มารีนะรู้ ว่ามีรถม้าบริการสู่ทางใต้――จึงเป็นตอนที่เดินถนนกันออกมาห้าชั่วโมงแล้ว



※※※ ※※※

 


วันที่สี่ของการเดินทางเร่ร่อน

พักผ่อนกันที่หมู่บ้านระหว่างทาง

มีรถม้าขนของ ซึ่งไม่ได้ไปสู่เมือง แต่จะขนพืชผลไปสู่เมืองท่าอิซากะ, เลยจ่ายเงินแล้วก็ขออนุญาตติดรถไปด้วย

ต้องใช้เวลาอีกสองวัน

รวมทั้งสิ้นเจ็ดวัน ทั้งสองก็มาถึงเมืองท่าอิซากะ

เมืองท่าอิซากะติดทะเล แต่แถบนี้เป็นเขตน้ำตื้น ทำให้เรือใหญ่เข้ามาไม่ได้ จึงมีเรือเล็กจอดอยู่เต็มท่า

ส่วนมากจะเป็นเรือจับปลา

"ขอบคุณค่ะ, คุณลุง!"

เป็นการยาก ที่ทาสโดยลำพังจะเข้าเมือง, แต่การผูกมิตรกับคุณลุงชาวนาระหว่างทาง ทำให้เข้าเมืองได้อย่างราบรื่น

"อืม, กลิ่นคลื่น กลิ่นแห่งมารดา"

"เอ๋? แม่มารีนะซัง มีกลิ่นเค็มเหรอคะ?"

"ไม่ใช่, ทะเลเป็นมารดาของสิ่งมีชีวิตทั้งปวงไง"

"ยังงี้นี่เอง, ฟังดูดีนะคะ"

ฮารุวาทาทก็ซื่อตรงซะจริง ทำเอามารีนะไปไม่เป็น

"ยังไงก็ตาม, ทำให้เห็นความสำคัญของอิจิโนอีกครั้งเลย, เดินทางโดยไม่มีชะล้าง(คลีน)ก็ไม่สะดวก――ถ้ามีให้อาบน้ำก็ดีสิ"

"เราต้องจ่ายภาษีเข้าเมือง, แล้วยังมีค่าเดินทางของเมืองท่าอิซากะอีก ฟุ่มเฟือยไม่ได้หรอกค่ะ"

"นั่นสินะ――เอาเหอะ เดินทางด้วยเรืออีกครึ่งวันก็ถึงเมืองท่าโคเบ――ถึงตอนนั้นไปฟุ่มเฟือยกับอิจิโนให้พอเลย"

ซ่อนปลอกคอทาสอยู่ใต้ผ้าพันคอ, แล้วก็ไปติดต่อกับเรือทันที――

แต่กลับไม่มีเรือบริการ

"เรือไม่ออก――ทำอะไรซักอย่างไม่ได้เหรอคะ?"

ฮารุวาทาทถามชายอายุราวห้าสิบ ที่เฝ้าท่า

"โทษทีนะ, หนูจ๋า ช่วงเวลานี้ ออกเรือไม่ได้ตามกฎ, อีกอาทิตย์นึงเรือถึงออก ถึงตอนนั้นค่อยกลับมาเถอะ"

เพราะว่าเป็นช่วงจับกุ้ง เรือจึงห้ามออกเดินทาง เพื่อปกปักรักษาสภาพทะเล

"ทำอะไรไม่ได้เลยเหรอคะ?"

"ถึงจะขอยังงั้น――แต่มันเป็นกฎนี่นา, แม้จะมีการติดเรือของโจรสลัดไปก็เถอะ แต่สาวน้อยน่ารักแบบพวกหนูจ๋า ไปแบบนั้นจะแย่เอา――จะไม่พูดถึงเรื่องแย่ๆหรอกนะ รอซักอาทิตย์นึงเถอะ"

แน่นอนว่าชายแก่ไม่ทราบ

เรื่องความแข็งแกร่งของฮารุวาทาท และการที่เธอไม่อาจทนรออีกหนึ่งอาทิตย์กว่าจะได้เจอนายท่าน

ห้านาทีต่อมา เธอก็ได้ยินเรื่องรังของโจรสลัด




NEKOPOST.NET