[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです ตอนที่ 178 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです

Ch.178 - บทนำ 7


พระอาทิตย์ส่องแสงไป เรือก็ไม่คืบไปถึงมหาสมุทร

 ใช่ ยังไม่คืบหน้าไปไหน

"นึกไม่ถึง, ว่าจะเงียบสงบขนาดนี้..."

น้ำใช้เวททำขึ้นได้ อาหารก็มีผักอยู่เพียบใน my world

แถมไม่ต้องอาบน้ำ ก็ใช้เวทชะล้าง (คลีน) ทำความสะอาดเอาได้ จึงไม่มีเจ็บป่วยจากเชื้อโรค

เมื่อไม่มีความเสี่ยงใดๆในชีวิต เวลาเงียบสงบมันก็น่าเบื่อ

ต่อให้ใช้เวทลมได้ แต่เวทระดับนี้คงทำเรือพังก่อน

กลายเป็นว่าเวทอื่นนอกจากเวทในชีวิตประจำวัน ใช้ไม่ค่อยได้เลย

รู้หรอกว่าช่วยไม่ได้ แต่เบื่อกับชีวิตที่มีแต่กินผักแล้วนะ

สัตว์กินเนื้ออย่างชั้น ตอนนี้ถึงตกปลาอยู่

พิโอเนียทำคันเบ็ด สายเบ็ด ขอเบ็ดเองด้วย

สารพัดประโยชน์จริงๆแฮะ

สำหรับเหยื่อนั้น ชั้นตัดเศษเนื้อแห้งที่มีมาทำ

ใส่หมวกฟางซึ่งพิโอเนียทำอีกเช่นกัน ตกปลาอยู่กับแคโรสองคนข้างๆกัน

"จะว่าไป,  แคโรเพิ่มเลเวลชาวนา จนเป็นคนตกปลาได้แล้วสินะ?"    

นึกขึ้นได้ เลยถามแคโร

เมื่อชาวนาเลเวลเพิ่ม อาชีพที่เปิดได้ ก็มีผู้ใช้แส้ คนตกปลา คนเก็บเกี่ยว คนครัว แล้วก็ผู้ใช้เคียว

ไม่รู้ว่าผู้ใช้แส้มันเกี่ยวกับชาวนายังไง, แต่แคโรเป็นคนเก็บเกี่ยว แสดงว่าเปิดอาชีพผ่านถึงคนตกปลามาแล้ว

แล้วก็ การต่อสู้เมื่อวันก่อน, ทำให้เลเวลคนเก็บเกี่ยวเพิ่ม จนเปิดอาชีพนักสมุนไพรฝึกหัดได้แล้ว แต่ยังไม่มีสูตร เลยทำยาอะไรไม่เป็นเลย

"ค่ะ, มี คนตกปลาเป็นอาชีพที่ได้ค่าประสบการณ์จากการตกปลา"

"เอาล่ะ, งั้นเปลี่ยนแคโรเป็นคนตกปลานะ..... ชั้นเองอยู่เป็นชาวนาไปก็เลเวลไม่ค่อยขึ้นอะนะ"

ตอนนี้ชาวนายังเลเวล 3

ก็คิดจะฝึกฝนหรอก อยากเป็นผู้ใช้มอน หลังจากผ่านผู้ใช้แส้ไปแล้วด้วย

"ขอบคุณค่ะ ถ้าเลเวลคนตกปลาขึ้น จะได้แยกส่วนได้"

"เอ๋? เป็นคนตกปลา ก็เพิ่มเลเวลการแยกส่วนได้เหรอ?"

"ค่ะ, ได่ยินว่าสามอาชีพ นักล่า คนตกปลา นักแยกส่วน จะเพิ่มเลเวลการแยกส่วนได้'"

ยังงี้เอง ไม่รู้เลยแฮะ

เพราะเพิ่มเลเวลนักแยกส่วน เลยมีสกิลแยกส่วนระดับที่ดีอยู่ แต่ยังเพิ่มได้อีกเหรอเนี่ย

"ตกปลาแบบนี้, นึกถึงครอบครัวเลยนะ"

ชั้นอุบโดยไม่ได้คิด

"ครอบครัว.....เหรอคะ"

แคโรสีหน้ามืดมนไปชั่วขณะ

"อ่ะ, โทษที"

ชั้นรีบขอโทษ

แคโรสูญเสียพ่อแม่ไปแล้ว เหตุก็มาจากสกิลของแคโร

พูดคุยประเด็นครอบครัวเป็นเรื่องห้ามแตะเลย

"ไม่เป็นไรหรอกค่ะ, แคโรก็อยากได้ยินเรื่องครอบครัวของท่านอิจิโนเหมือนกัน, แล้วตอนนี้ ท่านอิจิโน ฮารุซัง มารีนะซัง ก็เป็นเหมือนครอบครัวของแคโรแล้ว"

"นั่นสินะ, อืม, ชั้นเองก็มีแคโร มีฮารุ มีมารีนะ เลยไม่เหงานักที่ไม่ได้เจอกับน้องสาวอีกแล้วด้วย"

แต่น้องสาวชั้น จะรู้สึกเช่นไรนะ……คิดแล้วก็ได้แต่มองผืนฟ้า

ที่อีกโลก เสียพ่อแม่พี่ชายไป ความรู้สึกของมิริ ที่มีแต่เงินเหลืออยู่

ทิ้งน้องสาวให้เหลืออยู่เพียงตัวคนเดียว เป็นบาปหนาซึ่งชั้นไม่อาจลืมได้เลย

"แล้ว, ท่านอิจิโน เรื่องตกปลามีอะไรเหรอคะ?"

"หืม?, อ่อ, เป็นเรื่องที่มิริน้องสาวชั้น ตกปลาทูน่าใหญ่ หนัก420กิโลได้ ในการแข่งตกปลาทะเลล่ะ"

"เปิดเรื่องมาก็ไม่ปกติแล้วนะคะ!?"

เมื่อชั้นเริ่มเล่า ก็มีสายลมพัดมาพอดี

"มาแล้ว, ลมล่ะ! แคโร, เตรียมกางใบ!"

"ค่ะ, ท่านอิจิโน! ทีหลังต้องเล่าต่อด้วยนะคะ!"

"รู้น่า! เรื่องการต่อสู้กับปลาหมึกยักษ์จะเล่าให้ฟังทีหลัง!"

เรือเริ่มออกตัว

ไปสู่เมืองท่าโคเบ



※※※ ※※※
 

 

หนึ่งสัปดาห์ผ่านไป

ถึงแคโรจะบอกว่าน่าจะใกล้ถึงแผ่นดินแล้ว แต่ก็ยังไม่เห็นอะไรเลยนอกจากเรือ

เรือซึ่งดิ่งตรงมาทางนี้

ดูท่า อีกฝ่ายก็สังเกตเห็นเรือเราแล้ว

"เดินขวาเต็มที่!"

ชั้นหันกราบไปทางขวา, ซึ่งจริงๆก็ไม่รู้นักหรอกว่ากราบขวากาบขวาอะไรกัน แต่มันคงประมาณนี้ล่ะ

"แคโร, สำเร็จแล้วนะ! แบบนี้อีกไม่ไกลก็คงถึงเมืองท่าโคเบแล้วล่ะ!"

ชั้นว่าเสียงดัง แต่พระอาทิตย์ที่เปลี่ยนทำมุมกับเรือ ดูเป็นทิศทางเดินทางเรือที่ไม่ค่อยดีเลย

"ท่านอิจิโน, เตรียมตัวต่อสู้ค่ะ"

แคโรหยุดความยินดีปรีดาของชั้น และบอกด้วยเสียงเบา 

"……เอ๋?"

เตรียมตัวต่อสู้?

"ปกติแล้ว, ไม่มีเรือที่เปลี่ยนทิศทางเพราะเห็นเรืออื่นหรอกค่ะ.....บางที"

"อ้อ......แบบนี้หรอกเหรอ"

พูดถึงขนาดนี้ ชั้นเองก็รู้ตัวแล้ว

หรือก็คือ―― 

เมื่อเรือเข้ามาใกล้ขึ้น ก็เห็นชัด

เรือซึ่งมีสัญลักษณ์หวักระโหลกสีดำ 

โจรสลัดสินะ

สมแล้วที่ออกทะเล

"อืม, ถ้าให้มะเขือเทศกับไวน์เยอะๆ จะช่วยบอกระยะว่าอีกไกลแค่ไหนถึงเมืองท่าโคเบรึเปล่านะ"

ชั้นพูดอย่างขมๆ

แต่ถ้าให้มะเขือเทศกับไวน์ไปแล้วก็ยังมุ่งร้ายกันอีก คงต้องจมเรือแล้วล่ะ




NEKOPOST.NET