[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです ตอนที่ 174 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです

Ch.174 - ถัดจากเลเวล 99


รู้สึกตัวอีกที อยู่บนพื้นเปียกๆ กับปวดหัว

นึกว่าตายไปแล้ว เปิดตามา คงเจอกับพื้นที่สีขาว――รึก็เปล่า

ที่นี่คือ My World

เมื่อได้สติ พิโอเนียก็มองหน้าชั้น

"มาสเตอร์, ตื่นแล้วรึคะ?"

ต่อเสียงเฉยชา ชั้นตอบด้วยคำถามกลับ

"ชั้นหลับไปนานแค่ไหน?"

"ราว 249 วินาที"

ประมาณ 4 นาที――ไม่นานนัก แต่ก็เป็นเวลาเหลือเฟือให้เลเวียธานทำลายเกาะ

"มาสเตอร์, ตื่นแล้วก็ปลดปล่อยมาสเตอร์แคโรเถอะค่ะ"

 "แคโรเหรอ?"

แล้วชั้นก็รู้ตัวขึ้นมา ว่าแคโรที่อยู่ข้างๆ กำลังทรมาน

"แคโร, เป็นอะไรไป?!"

"ปลอกคอทาสกำลังบีบ――รีบเอามือแตะปลอกคอเพื่อคลายออกเถอะค่ะ"

"ข, เข้าใจแล้ว!"

ชั้นรีบเอามือแตะปลอกคอแคโร

เช่นนี้ สีหน้าแคโรถึงดูดีขึ้นมา

"นี่มัน, เกิดอะไรขึ้――"

"ทาสตีเจ้านาย การลงโทษแค่นี้ก็สมควรค่ะ"

"…………จริงสิ...."

ลืมไปเลย, แคโรเป็นทาส จึงไม่อาจต่อต้านเจ้านายได้

เมื่อแคโรทำผิดไป――นี่จึงเป็นผลตอบสนอง

"จะรีบฟื้นฟูให้――"

"มาสเตอร์, รอก่อนค่ะ สมดุลพลังเวทของมาสเตอร์ยังแทบจะไม่ฟื้นเลย หากใช้เวทฟื้นฟูตอนนี้――"

"เข้าใจหรอก, แต่น่าสงสารออก ถึงจะต้องสลบตรงนี้ แต่ก็ดีกว่าไม่ทำอะไรเลย"

ชั้นฮีลนิดแคโร แล้วก็สลบไปอีก

 

ผ่านมาอีกสองชั่วโมง แล้วชั้นก็ตื่น

แคโรยังไม่ลืมตา, ไม่รู้สถานการณ์ข้างนอก ก็เจ็บปวดใจ

ข้างนอก อาจจะเย็นแล้วมั้ง

ขณะที่คิดงั้น

"ไม่ได้เจอกันนาน, เจ้าหนุ่ม"

ท่านโคโชมาเลปรากฏขึ้นที่เบื้องหน้า

จู่ๆมาเยี่ยมเยือนเลยตกใจ, แต่ก็โล่งใจขึ้นมา

"ไม่ได้พบกันนานครับ, ท่านโคโชมาเล"

"อ้าว, เป็นครั้งแรกที่ไม่ได้คิดว่าเจอออร์คนะเนี่ย?"

"นั่นสินะครับ... ตอนนี้ไม่มีเวลาคิดเรื่องยังงั้นด้วย"

"งั้นรึ....... การต่อสู้ของพวกหนุ่มก็ได้ดูอยู่หรอก, โทษทีนะ ทางนี้ใช้พลังแทรกแซงไม่ค่อยได้"

"ไม่หรอกครับ, เป็นกฎของเทพธิดา จะถือโทษกันก็คงไม่ได้"

จริงๆแล้ว ตอนที่เทพธิดากำจัดเลเวียธานชายไป ทำไมไม่กำจัดเพศหญิงไปด้วย ก็สงสัยอยู่หรอก

"ทางฟากนี้ก็มีเรื่องของมันอยู่น่ะ"

ท่านโคโชมาเลอ่านใจ แล้วก็ขอโทษ

"ไม่หรอก, เพราะตัวชั้นผิดพลาดขาดพลังเอง"

"เลเวียธานตายไปแล้วนะ"

"……เอ๋?"

เลเวียธานตายแล้ว, ได้ยินงี้ก็งงสิ

"หมายความว่า.....ไงกันครับ?"

เมื่อถามออกมา ท่านโคโชมาเลก็ว่าต่อ

"จอมมารฟามิริส ราริตี คืนชีพขึ้นมา แล้วก็จัดการเลเวียธานที่อ่อนแอไป, ส่วนสิ่งที่เจ้าหนุ่มห่วง ตุ๊กตา (ออโตมาตา) นั้นก็ถูกพาไปด้วยแล้ว"

"……ค่อยยังชั่ว"

แทนที่รู้เรื่องการคืนชีพของจอมมารฟามิริส ราริตี แล้วจะตกใจ, รู้ว่าชีนาปลอดภัยดี ก็โล่งใจมากกว่า

"จอมมารฟามิริส ราริตี ตอนนี้กำลังมุ่งหน้าสู่เมืองท่าโคเบ, อยากให้เจ้าหนุ่มมุ่งหน้าไปที่นั่นเช่นกันนะ"

"เข้าใจแล้วครับ, จอมมารเป็นผู้มีบุญคุณของฮารุ――ของเพื่อนชั้น แล้วก็เหมือนจะไม่ใช่คนเลวอะไร, เรื่องคราวนี้ก็ต้องขอบคุณอีก แต่ไหนแต่ไร ก็คิดจะไปเมืองท่าโคเบอยู่แล้วด้วย, ท่านโคโชมาเลอุตส่าห์มาเพื่อบอกเรื่องนี้รึเนี่ย"

"เปล่าหรอก, ยังมีที่ยุ่งยากอยู่อีกเรื่อง"

"จะว่าไป, ตอนชั้นเลเวลถึง 90 ก็ได้สกิลแปลกๆ――"

"เรื่องนั้นทางนี้ก็ทราบแล้ว――รายละเอียดยังพูดไม่ได้ แต่ถ้าไม่ใช้จุดเคลื่อนย้าย ก็จะไม่มีปัญหา, เอาเป็นว่าอย่าใช้จุดเคลื่อนย้ายไปซักระยะแล้วกัน"

เป็นเพราะสกิล ถึงถูกย้ายไปที่เกาะจริงๆด้วยสินะ

"ทีนี้อย่างที่ว่ามาก่อน, อาชีพทั้งหมด มีขีดจำกัดที่พวกเราเทพธิดาตั้งไว้ คือ ไม่เกินเลเวล 99, แล้วอาชีพที่ขีดจำกัดอยู่ที่ 99 ก็มีไม่มาก อย่างสามัญชน กับไร้อาชีพ ซึ่งตั้งไว้ที่เลเวล 99"

"งั้นเหรอครับ, แบบนี้ อีกแค่นิดเดียว ไร้อาชีพก็จะเต็มขีดแล้วสินะ"

"พูดแบบนี้ แสดงว่าเจ้าหนุ่มยังไม่รู้ตัว"

"อะไรเหรอครับ?"

"เจ้าหนุ่มไร้อาชีพถึงเลเวล 99 แล้วนะ"

"……เอ๋?"

โกหกน่า, นี่ชั้นถึงขีดสุดหยุดอัพ โดยไม่รู้ตัวเหรอ?

เช็คดูสถานะ

【ไร้อาชีพ Lv99      นักเวทไฟ Lv60★      นักเวทน้ำ Lv60★      นักเวทลม Lv60★      นักเวทดิน Lv60★】

จริงด้วย, เลเวล 99 แล้ว, ไม่รู้ตัว เพราะว่าไม่มีสกิลอะไรขึ้นมา

……แต่ เอ๋?

"สังเกตไหม? ใช่แล้ว ทั้งที่ไร้อาชีพควรมีขีดจำกัดที่เลเวล 99 แต่ก็ยังไม่ถึงขีดจำกัด, แบบนี้มันยุ่งยากเลยนะ ถ้ากลายเป็นเลเวล 100 แล้วจะเป็นไง? แล้วมันจะมีเลเวล 100 ได้ด้วยเหรอ แม้แต่เทพธิดาเองก็ไม่รู้――แน่นอน ว่าไม่คิดจะหยุดการเติบโตของเจ้าหนุ่ม แต่ถ้าทางนี้ได้ข้อมูลเพิ่มมาก็จะดี, เพียงแต่ จำไว้ด้วยว่าอาจจะเหมือนตอนเลเวล 90, สกิลที่เรียนมา อาจจะไม่ได้เป็นมิตรกับเจ้าหนุ่มเสียทั้งหมด"

สกิลอาจจะไม่ได้เป็นมิตรซะทั้งหมด.....

"เจ้าหนุ่ม, ตอนนี้ยังทัน จะเปลี่ยนอาชีพไป ปิดเส้นทางสกิลไร้อาชีพหรือไม่ ก็ขึ้นกับตัวเจ้าหนุ่มเองแล้วนะ"

ว่าแล้ว, ท่านโคโชมาเลก็หายไป

สุดท้ายนี้,

"พักซักหน่อยเถอะ"

ว่าแล้ว

ชั้นก็―― 




NEKOPOST.NET