[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです ตอนที่ 172 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです

Ch.172 - เพลิงโบราณชำระล้าง


การโจมตีของเลเวียธานกลืนกินเกาะ และเปลี่ยนรูปร่างเกาะในพริบตา

"ชีนาาา!"

นั่นไม่ใช่แค่สายฟ้าแล้ว มันเป็นแสงที่กลืนกินทุกอย่างชัดๆ

"ท่านอิจิโน, การโจมตีมันเล็งพื้นเท่านั้น! เขาวงกตตั้งอยู่ใต้ดิน ชีนาซังคงปลอดภัยอยู่"

"เข้าใจหรอก.....แต่――"

จะปลอดภัยแน่รึ?

เขาวงกตนั่นไม่ใช่เขาวงกตธรรมดา แต่เป็นเขาวงกตประดิษฐ์

มีของอย่างท่อ เชื่อมต่อไปมาด้วย, จึงยากจะเชื่อว่าอยู่รอดปลอดภัยสมบูรณ์จากสายฟ้าขนาดนั้น

เขาวงกตแบบนั้น ถ้าพังลง แม้แต่พวกลิง ก็จบสิ้นแน่

เลเวียธานเริ่มออกตัว

มันจะเข้าใกล้เกาะ

"ท่านอิจิโน, รีบใช้เวท!"

"รู้แล้ว, แต่――ยังตั้งเป้าไม่ได้"

เพลิงโบราณชำระล้าง (Ancient Nova), เป็นสิ่งที่ยังไม่เคยใช้ จึงยังไม่รู้ทั้งความไว และขนาดของไฟ

และหากต้องชาร์จระเบิดพลังด้วย ก็ไม่รู้ต้องกินเวลาแค่ไหน

อย่างน้อย ถ้าหยุดมันไว้ได้――

ชั้นพลาดโอกาสสำคัญสุดไปซะแล้วสิ

ตอนเลเวียธานโจมตี การเคลื่อนไหวมันหยุดไปนิดนึง

ถ้าเป็นช่วงนั้น ก็เป็นโอกาส

แต่จะรอถึงตอนนั้นไม่ได้

ไม่มีอะไรรับประกัน ว่าการโจมตีครั้งต่อไป จะไม่ใช่การปลิดชีพชีนา

ถ้างั้น, ไม่มีทางอื่นแล้วเหรอ――

(ถ้ามีมารีนะอยู่, ก็คงยิงไปถูกเป้าได้อย่างแม่นยำแท้ๆ)

เข้าใจหรอกว่ามันไม่ปกติ แต่สถานการณ์อย่างงี้ อยากให้โดนแบบแน่ๆจริงๆ

"ท่านอิจิโน, อยากรู้แค่ทิศทางของศัตรูสินะคะ, ถ้างั้น ก็มีแผนอยู่"

"แผน?"

"แคโรจะลงทะเล――ไปอยู่ใต้ท้องเรือ, ใต้พื้นดิน สกิลผู้ยั่วยวนยังทำงานได้แม้จะเป็นกลางวัน――ถ้าดำลงใต้ทะเลก็คงได้เช่นกัน  แล้วนี่มีถังสำหรับใส่น้ำอยู่ หากคว่ำลงไป ก็จะกักอากาศใช้หายใจได้หลายนาที"

"แคโร, พลังเธอจะได้ผลตอนกลางคืนนะ แถมเป็นสกิลที่ใช้กลิ่นถึงมอน! ถึงจะเป็นถังไม้เจาะรูอากาศ แต่กลิ่นก็ไม่กระจายไปทั่วทะเล――"

"ได้ยินว่าฉลามสามารถดมกลิ่นเลือดได้ไกลเป็นกิโลเมตรค่ะ――ถึงไม่รู้ว่าสกิลแคโรจะมีผลต่อเลเวียธานหรือไม่ก็เถอะ"

"........ทันทีที่เลเวียธานเปลี่ยนทิศทาง จะปล่อยเวททันที รีบกลับขึ้นเรือมาเลยนะ, ต่อให้เลเวียธานไม่เปลี่ยนทิศทาง จนไม่ได้ปล่อยเวท ก็กลับขึ้นมานะ, ถ้าฉลามได้กลิ่นจริง ก็เป็นไปได้สูงที่มอนซึ่งหนีไปจะกลับมา แต่ไม่มีผลกับเลเวียธานอีกต่างหาก"

"เข้าใจแล้วค่ะ, มีปลอกคอทาสอยู่นี่ จะทำตามคำสั่งท่านอิจิโนอย่างแน่นอน"

แคโรพยักหน้า แล้วกักอากาศโดยการคว่ำถัง, และโดดลงทะเล

"แคโร, เรืออาจจะเขย่าแรง เมื่อปล่อยเวท, ระวังอย่าโดนกระแทกหัวล่ะ"

"ค่ะ, ท่านอิจิโน ขอให้โชคดี"

แคโรว่า แล้วก็ดำลงทะเล

ได้ยินเสียงถังกระแทกใต้เรือ, คงตั้งตำแหน่งพร้อมแล้วสินะ

ไม่รู้ว่าจะใช้เวลานานแค่ไหน

หากเลเวียธานแสดงท่าทีโจมตีครั้งต่อไป ชั้นก็จะจู่โจมทันที

แต่ไหนแต่ไร หากอนุญาตให้เลเวียธานโจมตีไปได้, การต่อสู้ครั้งนี้ก็เปล่าประโยชน์แล้ว

และ――ผ่านไปหนึ่งนาที

เลเวียธานเปิดปากกว้าง รวบรวมพลัง

ไม่ได้, รออีกไม่ไหวแล้ว

ขณะคิดจะฝืนยิงระเบิดเพลิงโบราณชำระล้าง (Ancient Nova)――, สายฟ้าก็หายไปจากเขาของเลเวียธาน

และมันก็เปลี่ยนทิศ

มาทางนี้แล้ว

(สำเร็จแล้ว, แคโร!)

เลเวียธานหันมาทางนี้

ถ้าแบบนี้ ความไวในการโจมตี หรือความไวศัตรูก็ไม่สำคัญแล้ว

เพราะยิงไปเป็นเส้นตรงๆได้เลย

"แคโร, จับให้แน่นนะ! อย่าจมลงไปเชียวล่ะ!"

ชั้นตะโกน

"ระเบิด เพลิงโบราณชำระล้าง (Ancient Nova)"

ใช้เวท

ทันใดนั้น, ก็รู้สึกว่าพลังถูกดูดออกจากร่างกาย

เกิดความรู้สึกอ่อนแรงอย่างไม่เคยมีมาก่อน ยิ่งกว่าตอนพลังเวทหมดอีก

ในช่วงเดียวกัน เปลวเพลิงเม็ดเล็กๆ ก็ถูกปล่อยออกจากไม้เท้า

เป็นความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตา, แต่ไฟแบบนั้น จะทำอะไรได้――หลงคิดเช่นนี้หรอก

ไฟไปถูกเลเวียธานเข้า

จากนั้น, ก็ช็อคเลย, มันไม่ใช่แค่การระเบิดหรือกระแทก

แต่พลังทำลายนั้น มากถึงกับทำให้เกิดคลื่นรอบๆ จนเรือโยกอย่างแรง

"แคโร――!"

"ท่านอิจิโน!"

แม้แคโรจะถูกคลื่นซัดไป แต่ชั้นจับมือที่เธอยืดออกมาได้ทัน

แม้จะอ่อนแรงอย่างมาก แต่ก็ไม่ยอมแพ้ และเอาตัวเธอขึ้นเรือทันที

"เรียบร้อยไหมคะ?"

แคโรว่า พลางดูกองเพลิงที่คลอกคลุมเลเวียธาน

"แน่นอน ถ้าโดนขนาดนั้นยังรอด ก็ไม่มีทางชนะแล้――อ่ะ……."

แล้วชั้นก็รู้ตัวขึ้นมา

เลเวลไม่ขึ้น

เลเวลของนักเวทดินน้ำลมไฟ มันเต็มแล้วก็จริง, แต่ไร้อาชีพยังเพิ่มได้

การที่เลเวลไม่ขึ้น, ก็คือ――

แอบคาดหวังอยู่หรอก ว่าเป็นบอสพิเศษ แบบไม่ให้ค่าประสบการณ์รึเปล่า

แต่เปล่าเลย, ร่างอันใหญ่โต ปรากฏออกมาจากเปลวเพลิง

ยังมีชีวิตอยู่, แม้จะดูอ่อนแอลงเยอะ แต่ยังไม่ตาย

"...... แผลเริ่มปิดตัวอีก"

ฟื้นฟูตัวเองได้ด้วยรึ

งั้นก็ต้องรีบจัดการให้จบแล้ว

"อีกที ต้องใช้เวทเดิม"

"ไม่ไหวหรอกค่ะ, ท่านอิจิโน! ไม่มีพลังเวทแล้ว! ถ้าใช้เวทในสภาพนี้ ไม่รู้ว่าจะใช้ได้ไหม แล้วก็ไม่รู้ว่าจะเป็นไงด้วย! ระเบิดพลังเวทเต็มที่เป็นไพ่ตายของนักเวท แต่ก็เป็นเวทอันตรายด้วย! ถ้าท่านอิจิโนตายไป――"

"แคโรจะออกจาก my world ไม่ได้, พิโอเนียเองก็จะมีปัญหา......แต่ว่า มีท่านโทเรรูรอยู่ รายนั้น คงมาอู้งานขี้เกียจอยู่ในโลกของชั้นอยู่บ่อยๆแน่ เพราะงั้นถ้ามีปัญหาอะไร ขอท่านโทเรรูรช่วยก็คงได้อยู่, ――เห็นการโจมตีเมื่อกี้ของเลเวียธานแล้ว ถ้ามันไปถึงเกาะที่มีประชาชนอยู่อาศัยได้ จะมีคนตายกี่พันกี่หมื่นก็ไม่รู้"

ชั้นมาถึงโลกนี้, สามารถทำได้ทุกอย่าง ด้วยพลังจากสูตรโกงโตไว และสูตรโกงไร้อาชีพ

ไม่สิ, คิดว่าทำได้ทุกอย่าง

เพราะงั้น, ถ้าที่นี่ ตรงนี้ ไม่ใช่ชั้นทำ แล้วใครจะทำล่ะ!

"เตรียมใจเถอะ, เลเวียธาน! ระเบิ――"

――ตึบ

เสียงตันๆตีเข้าที่หลังหัว, สร้างความเสียหายอย่างมากให้กับร่างกายอันอ่อนแอ

จึงล้มลงไป โดยที่เห็นแคโรกำลังร้องไห้

"ท่านอิจิโน, ขอโทษค่ะ แต่แคโรต้องให้ท่านอิจิโนมีชีวิตอยู่ให้ได้"

 เธอว่างั้น และดึงร่างชั้นเข้าสู่ my world―― ซึ่งในเวลาเดียวกัน สติชั้นก็จมดิ่งสู่ความมืดอีกครา



※※※ ※※※

 

จู่ๆ เงาที่เหมือนกับมนุษย์สองร่างก็หายไป, กับเปลวเพลิงที่มาถูกร่างเมื่อกี้

แล้วก็ กลิ่นปริศนาซึ่งควบคุมสติ

เลเวียธาน ซึ่งรับรู้ระวังทุกสิ่งอย่างนี้, ก็ได้มีปฏิกิริยาต่อสิ่งใหม่

"คิดว่าจู่ๆก็มีระเบิดขึ้นมา――เกิดอะไรขึ้นกันล่ะเนี่ย?"

เป็นเด็กสาวมนุษย์ ที่หัวเราะอยู่บนเกาะ

เลเวียธานกางเขี้ยว

เพราะมันรู้ ว่ามนุษย์ที่อยู่ต่อหน้า คือจอมมารซึ่งผนึกมันไว้ 

แล้วเลเวียธานก็ปล่อยสายฟ้า

"เขาบนหัวยังฟื้นฟูไม่เต็มที่แบบนั้น เทียบกับฉันไม่ได้หรอก, พันดาบมืดมิด (Dark Thousand Sword)"

แล้วเธอผู้นี้――จอมมารฟามิริส ราริตี ที่มาเกิดใหม่――คุสึโนกิ มิริ ก็ปล่อยดาบใหญ่สีดำเข้าปัก และกลืนกินร่างเลเวียธาน

จากนั้น, ก็เหลือเพียงทะเลที่เงียบสงบ กับเกาะซึ่งถูกเผาไหม้――และเรือเล็กที่ไม่มีใครอยู่




NEKOPOST.NET