[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです ตอนที่ 170 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです

Ch.170 - ความกังวลก่อนต่อสู้


ชั้นเอาเรือไปยังหาด แล้วก็ขึ้น จากนั้นถึงยื่นมือให้แคโร

รับแคโรมาขึ้นเรือ

"ขาเปรอะเลยนะคะ"

"อืม――ดีที่มีรองเท้ามาสองคู่นะ"

ชั้นซื้อรองเท้าปีนเขาที่หมู่บ้านโกมาคิ เลยมีเปลี่ยน

หากวิ่งอย่างเร็วๆที่หาด จะบาดเจ็บได้ เนื่องจากพื้นมีเศษหินกรวดใหญ่

การบาดเจ็บรักษาด้วยเวทได้ก็จริง แต่ถ้าแบคทีเรียเข้าแผลจะแย่เอา

ไม่มีหมอหรือโรงพยาบาลบนเกาะร้างด้วย การติดเชื้อเลยอาจคร่าชีวิตได้

พอถอดรองเท้าออกเป็นเท้าเปล่า แคโรก็ทำตาม แล้วเอาเรือออก

เผยให้เห็นขาเล็กๆแสนเนียนของแคโรด้วย 

"เอาล่ะ พายกันไหม?"

"ท่านอิจิโน, ให้ฉันพายไหมคะ?"

"ไม่สิ, การพายเป็นหน้าที่ของผู้ชาย"

ชั้นจับพายอย่างแน่น

"ไม่ได้พายเรือมาตั้ง 5 ปีแล้ว――ตั้งแต่จบจากมัธยมโน่นแน่"

ตอนนั้น มิริยังเพิ่งเด็กประถม, วันหยุดฤดูใบไม้ผลิที่พ่อแม่ไม่มีงาน เราไปสวนสาธารณะและพายเรือในบึงกัน

เป็นแค่เด็กประถมแท้ๆ แต่มิริก็พูดจาใหญ่โต, "โธ่, พี่ มิริไม่ใช่เด็กแล้ว แบบนี้ไม่ดีใจหรอกนะ" ซึ่งยังติดใจอยู่มาจนถึงตอนนี้

ตอนนั้น บ่อเล็กๆให้ความรู้สึกว่ามันกว้างมาก, กว่าจะมาถึงอีกฟาก เล่นเอาเหลืออีกแค่นาทีก็จะเกินเวลาจนต้องจ่ายค่าเช่าเรือเพิ่มเลย

นี่ถ้าไม่มีลมจากไหนไม่รู้มาช่วยพัดส่งแรงพอดี ก็คงเอาเรือถึงท่าไม่ทัน

แล้วก็ มิริตอนนั้นก็เมาเรือเมาลมดูเหนื่อยๆด้วย, สภาพคล้ายๆชั้นในตอนที่พลังเวทหมดเลยล่ะ

นึกไม่ถึงจริงๆ ว่าจากวันนั้น มาสู่คราวนี้ จะมีโอกาสเอาเรือพายออกทะเล

โชคดี ที่ลมสงบและเรือไม่ค่อยเขย่านัก, ทั้งที่คิดว่าคงจะโคลงเคลงจากสิ่งที่บรรทุกมาแท้ๆ

ถ้าทุกอย่างจบลง แล้วได้เดินทางด้วยเรืออีก ก็ค่อยๆล่องเรือตกปลาเถอะ

เพราะสเตตัสที่เพิ่มขึ้น เลยไม่รู้สึกเหนื่อยแม้ว่าจะพายอย่างเร็วกว่าตอนอยู่ญี่ปุ่นเยอะ

ออกเรือมาไกลแค่ไหนแล้วนะ? เงาเกาะดูเล็กลงไปเยอะ

"เอาล่ะ, รอแถวนี้――"

ปัญหาใหญ่ที่สุด คือมอนจะโผล่มาแถวไหน

ถึงจะบอกว่าแถวเกาะก็เหอะ แต่ไม่มีรายละเอียดด้วย, ถ้ามันโผล่ที่อีกฟากก็ยุ่งเลย แต่ก็ได้แค่เดาสุ่ม

เพียงแต่ แคโรบอกว่าดูเหมือนมอนจะเกิดง่ายที่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเขาวงกต ชั้นเลยออกเรือขึ้นตะวันออกเฉียงเหนือ

ที่ไม่ออกไปทางตะวันออกเฉียงใต้ เพราะหากมอนผุดขึ้นมาจากตรงใต้เรือ ก็คงต้องถอยโดยไม่มีโอกาสสกัดมัน

"แคโร, คิดว่ายังไง กับมอนที่อาศัยอยู่ใต้ทะเล?"

"นั่นสินะคะ, ถ้ามอนชื่อดังๆ ก็น่าจะเป็นจ้าวงูทะเล (Sea Serpent)"  大海蛇 《シーサーペント》

"เป็นงูทะเลตัวใหญ่รึ――"

"นอกจากนั้น ที่ดังๆก็อย่าง ลอเรไล ที่จมเรือด้วยเสียงเพลง, ปลาวาฬตัวใหญ่ดั่งเกาะ, ฉลามใหญ่ดำที่กินเรือเองก็น่ากลัว ....., แต่ก็ไม่ใช่ว่าจอมมารจะจัดการไม่ไหวนะคะ"

"ปลาวาฬใหญ่เท่าเกาะ จะให้ชั้นสู้ก็ว่าไม่ไหวแล้วนะ"

"ไม่เป็นไรหรอกค่ะ, จุดอ่อนมันคือไฟฟ้า, ท่านอิจิโนจัดการโดยระเบิดพลังสายฟ้าได้แน่ๆ"

....แคโรเชื่อมั่นตัวชั้นอย่างสูงจริงๆ, แต่มอนตัวใหญ่เท่าเกาะ ชั้นว่าคงไม่ไหวจริงๆนั่นล่ะ

"แล้วก็ยังมีมอนตามตำนานอื่นอีก"

"งั้นเหรอ?"

"ค่ะ, อย่างคราเคนที่เป็นปลาหมึกใหญ่ แล้วก็――"

ขณะที่แคโรกำลังว่า

ก็เกิดคลื่นโหม――จนเรือถูกซัดเหมือนจะโดดดูด

"ไม่รับรู้ตัวตน, แบบนี้คาดไม่ถึงแฮะ――"

แทนที่จะรับรู้จากสกิลตรวจจับ กลับมองเห็นมอนก่อน

ฉลามพุ่งขึ้นมาจากทะเลเหมือนกับเป็นปลาบิน

"ท่านอิจิโน, นี่คือมอนที่ว่าเหรอคะ?"

"ไม่ใช่หรอก! Slash!"

ถึงจะกิน MP นิดหน่อย, แต่ก็ดีกว่ายิงเวท

ชั้นยิงฉลามที่บินใส่เรือ ด้วย slash จากมือดาบ

ใช่, ปลาฉลามโดนแค่นี้ก็ม่องแล้ว――ไม่มีทางที่ปลากระจ้อยแบบนี้ จะต้านทานจอมมารได้หรอก

แถม―― 

"ยังมาอีกนะ"

คราวนี้ไม่ใช่แค่ฉลาม, มอนหลายตัวมาจากทะเล

การตรวจจับไปไม่ถึงมอนใต้ทะเลสินะ

นี่คงเป็นเพราะ มอนนั่นคืนชีพ อย่างที่ชีนา3 ว่าแน่

ด้วยเหตุนี้ จึงทำให้มอนในทะเลต่างหวาดกลัวหลบหนีกัน――และเข้าโจมตีศัตรูที่ไม่รู้จัก ซึ่งก็คือเรา

"โทษทีนะ, หนีๆไปดิ! Slash!"

มอนมาโจมตีเรืออีกแล้ว, คราวนี้เป็นปลาหมึกใหญ่ (ไม่ใช่คราเคน), แล้วก็รับประทาน slash ไป

หมึกจากปลาทำให้ทะเลเกิดจุดเปื้อน แต่ฉลามก็มาแหวกจนหมึกจาง

อีแบบนี้ MP มีหวังหมดก่อนเจอบอสแหงๆ

แล้วถ้าปล่อยปละให้ศัตรูพุ่งเข้ามาเรื่อยๆยังงี้ เรือเล็กคงจมก่อน

สถานการณ์ลำบากกว่าที่คิดแล้วสิ




NEKOPOST.NET