[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです ตอนที่ 168 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです

Ch.168 - สู้เพื่อจะไม่ตาย


ชั้นอยู่บนหาดกับแคโร

ที่เหลือ ก็เอาเรือออกจากที่นี่ เล็งสู่ทวีปใหญ่

แต่ก่อนหน้านั้น, ต้องกำจัดมอนที่คืนชีพ

ถึงจะไม่นาน แต่ก็ได้รับการดูแลจากชีนา ต้องทดแทนบุญคุณค่าข้าวค่าน้ำ

ไม่เป็นไร, ชั้นฝึกมาเต็มที่ตั้งสองวันนี่นา

ถึงจะแค่สองวัน แต่มีอัตราเติบโต 400 เท่า จากพรทั้งสอง

แถมยังปั๊ม 5 อาชีพพร้อมกันอีก

แต่ไร้อาชีพมันเป็นของตาย, จริงๆเลยเป็น 4 อาชีพ

หรือก็คือ พัฒนา 1600 เท่า

ต่อให้ 2 วัน ก็เทียบเท่าฝึก 10 ปีแล้ว

ยิ่งกว่านั้น ขอบคุณการสนับสนุนจากชีนา3 เลยได้ล่ามอนจำนวนมากกว่าปกติ

แถมสเตตัสจากอีก 4 อาชีพ บวกกันหมด เลยมีพลังเป็น 4 เท่า

เอาวะ, แข็งแกร่งขึ้นเห็นๆ

ชั้นแข็งแกร่งสุดๆแล้ว, ไม่มีมอนที่ชั้นจัดการไม่ได้แล้วล่ะ

พยายามบอกตัวเองยังงี้ แต่ขาก็ยังไม่หยุดสั่น

"ท่านอิจิโน, กังวลอยู่เหรอคะ?"

".......นิดหน่อย.....น่ะ, มอนที่จอมมารยังกำจัดไม่ได้สินะ? ชั้นจะไหวไหมนะ อาจจะไม่ไหวก็ได้"

"เหรอคะ......อาจจะจัดการไม่ได้จริงๆด้วยเนอะ"

แคโรยิ้มว่างั้น

อ้าว? เห็นด้วยซะงั้น?

"จังหวะนี้อยากจะให้ปฏิเสธมากกว่านะ"

"ท่านอิจิโน, แคโรไม่อยากตายค่ะ, อย่างที่ท่านอิจิโนบอก แคโรมีสิทธิที่จะใช้ชีวิตอย่างมีความสุข"

"......โทษทีที่ต้องเข้ามาเกี่ยวนะ แคโร, แต่ว่า ถ้าอันตราย ก็หนีเข้า my world ไปเลย――"

"อยู่กับท่านอิจิโนนี่ล่ะค่ะ ถ้าท่านอิจิโนตายไป แคโรก็ออกจากโลกของท่านอิจิโนไม่ได้เลยสิ ต้องอยู่กับพิโนเนียกับฟุยุนจนตาย"

"นั่นสินะ――ชั้นจะตายไม่ได้――ต้องส่งแคโรกลับไป――ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม"

"ผ่อนคลายขึ้นรึยังคะ?"

แคโรว่าแล้วก็กำมือชั้น

"ท่านอิจิโนคงคิดว่าคราวนี้อาจจะตายก็เป็นได้, แต่ตายแล้วแคโรเศร้านะคะ ฮารุซังก็เศร้า มารีนะซังก็เศร้า, ท่านอิจิโนต้องรอดให้ได้ เพราะงั้น อย่างที่ว่าตอนต้น หากคิดว่าอันตรายก็หนีได้ค่ะ"

"ถึงจะต้องดูชีนาตายไปเหรอ?"

"ถึงกำจัดมอนไม่ได้ ก็ใช่ว่าชีนาซังจะตายนี่คะ, ชีนาซังก็แค่คาดหมายว่ามอนจะมาโจมตีเกาะ"

แคโรว่างั้น, โดยที่รู้ว่าเป็นการโลกสวย และไม่น่าจะเป็นไปได้

แต่ว่า นั่นสินะ, ที่แคโรพูดก็ถูก

ถ้าวัดสมดุลของแคโรกับชีนา, ถึงจะรู้ว่าไม่ควรคิด แต่ชั้นก็อยากให้แคโรมีชีวิตอยู่

เพราะชั้นในตอนนี้ มีเธอเป็นคนสำคัญในชีวิต

ไม่สิ ไม่ใช่แค่แคโร, ถ้าชั้นตายไป ก็ไม่รุ้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับทาสอย่างฮารุ แม้กระทั่งมารีนะก็ด้วย

"นั่นสินะ, ชั้นยังตายไม่ได้สินะ"

"ค่ะ, มีชีวิตต่อไปค่ะ ท่านอิจิโน, ท่านอิจิโนอยู่กับพวกแคโรอาจจะรู้สึกว่าต้องมีความรับผิดชอบ แต่อย่าลืมว่าท่านอิจิโนเองก็มีสิทธิที่จะแสวงหาความสุขนะคะ"

".....แคโร, เธอเข้าใจผิดแล้ว―― my world!"

ว่าแล้ว ชั้นก็เปิดประตูสู่โลกของชั้น

"ก็ ฮารุกับมารีนะ, แล้วก็แคโร――ได้พบกับพวกเธอ ก็เป็นความสุขแล้วล่ะ"

แล้ว เมื่อเข้า my world ไป, ก็ช็อค

"รออยู่เลยค่ะ, มาสเตอร์"

พิโอเนียก้มหัวต้อนรับชั้น

ชั้นขอให้พิโอเนียทำเรือหรอก

เลยคิดว่าจะออกมาเป็นเรือแพ――ทว่า นี่มัน

"พิโอเนีย, นี่คือ――"

 "เรือค่ะ――ยังทำได้แค่สำหรับสองที่"

"สองที่, นี่คือสองลำสินะ"

เป็นเรือเดินทะเลขนาดใหญ่

"นี่ทำออกมาได้ไงเนี่ย――ตะปงตะปูหามาจากไหน?"

"แม้จะไม่ถึงกับภูเขาเหมือง แต่ก็ทำสายแร่เล็กๆขึ้นมา ขุดเหล็กจากตรงนั้น――แล้วไม้ก็มีเหลือเฟือ――แต่พลังเวทจะหมดแล้ว――มาสเตอร์ ขอเติมพลังเวทได้ไหมคะ? จะถึงขีดจำกัดแล้ว"

 "พิโอเนีย, ถ้าชั้นตายไป เธอคิดยังไง?"

"หากมาสเตอร์ตายไป มาสเตอร์แคโรจะเป็นมาสเตอร์คนใหม่, รับพลังเวทจากมาสเตอร์แคโรค่ะ"

"หะหะ, จริงจังเลยนะ"

"ก็เป็นโฮมุนครุสนี่คะ"

พิโอเนียตอบงั้น แล้วก็เหมือนนึกขึ้นได้ ว่าต่อ

 "ถ้ามาสเตอร์จะตาย ช่วยเติมพลังเวทก่อนเถอะค่ะ, พลังเวทของมาสเตอร์อร่อย เลยชอบ――แล้วถ้ามีชีวิตต่อไปได้ ก็จะดีมาก"

"งั้นเหรอ, โทษทีนะ แต่ไม่มีพลังมาเติม――การต่อสู้ใหญ่ กำลังจะมาน่ะ"

"งั้นรึคะ น่าเสียดาย, งั้นจะรออยู่ที่นี่ โปรดอย่าตายนะคะ"

พิโอเนียว่างั้น, อันนี้คือแอบซึนเดเระรึเปล่าหว่า?

"งั้นก็――"

แล้วชั้นก็มาดูเรือ

นี่ตูจะเอาเรือออกไปยังไงวะเนี่ย




NEKOPOST.NET