[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです ตอนที่ 167 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです

Ch.167 - ศึกจ้าวยุทธของพวกฮารุ ⑨


รอบแรกของการแข่งยุทธ, เป็นการต่อสู้ที่ดุเดือดมาก

สิงโตไฟ 3 ตัวที่ปิเอลสร้าง เข้าล้อมมารีนะสามด้าน

หากไม่มีพลังจากสเตตัสนักล่าในอาชีพที่สอง, มารีนะคงติดอยู่ในกองไฟและโดนแผดเผาดั่งเช่นมิลกี้เมื่อวานแล้ว

ทว่า ถึงสเตตัสจะเพิ่มพูนขึ้น แต่ก็มีขีดจำกัด

ธนูแห่งลม ไม่อาจฝ่าสิงโตไฟไปได้

ลูกศรลมที่ยิง เป่าลมใส่สิงโตไฟ แต่ก็ไม่เกิดความเสียหายใด

"ทำได้ดีนーะเนี่ย! แต่ーว่า, เข้าใจแล้วสินะว่าจัดการสิงโตไฟฉาーนไม่ได้, ยอมแพ้ดีไหーม?"

"อืม, เพ้อเจ้อ หยุดพูดแปลกๆซะทีเถอะ, จริงอยู่ สิงโตไฟนี้เป็นศัตรูที่ฟ้าลิขิตมาต้านทานเรา―― แต่ว่า ปิเอลเอ๋ย เจ้าก็ถึงขีดจำกัดแล้วล่ะสิ? ถึงไม่เอาสิงโตออกมาเพิ่ม, หากเราจัดการสิงโตสามตัวนี้ได้ ก็จักเป็นผู้ชนะ"

"ก็ยั―งง้าน――แต่เธอจะชนะได้เห―รอ? ยังไม่เห็นตัวตนที่แท้จริงจากสิงโตไฟหุ่นเชิดฉันเลยนะ"

"หิ, ของแค่นั้นรึ ก็แค่ข้าอัญเชิญกระดาษแบบไม่ติดไฟ――ก็เท่านั้นเอง"

"............ !?"

ปิเอลหน้าบิดเบี้ยวหน่อย

กระดาษไม่ติดไฟ――ก็คือกระดาษไม่เผาไหม้ตามชื่อ, เป็นกระดาษต้านทานความร้อน ด้วยสารเคมีแบบพิเศษ

เช่นนั้น ก็จะปกป้องจากเพลิงร้อนๆได้, ทำให้จุดอ่อนของกระดาษข้าอัญเชิญ เหลือแต่น้ำ

"โป๊กเกอร์เฟสพังแล้วนะ, ไม่สมกับเป็นตัวตลกเลยนี่? เช่นนี้ จะเรียกเสียงตบมือได้เช่นไรกัน"

"เปิดเผยเคล็ดลับ, ไม่ใช่ลูกค้ーาที่ดีเลยนะนี่, แล้วเธーอจะทำอะไรได้ล่ะ? บอกไว้ก่อนนะ ถ้าจะรอให้ปฏิกิริยาเคมีหมดไปก็เปล่าประโยーชน์! กระดาษฉาーนอยู่ได้เป็นชั่วโมง"

"หิ ก็นั่นสินะ――"

มารีนะหัวเราะ, แต่ใจจริง ก็คิดรอให้เวลามันหมดอยู่

เป็นไปได้ ว่าปิเอลโกหกเช่นกัน, แต่สัญชาติญาณบอกว่าเป็นเรื่องจริง

แต่ว่า เห็นแสงสว่างที่ปลายทางแล้ว

เพียงแต่ ปัญหาคือจะเป็นไปได้รึเปล่า

(――ไม่มีต่อไปอีกแล้ว)

มารีนะตอนนี้ ถูกไล่มาถึงขอบสนามแล้ว

เป็นไปไม่ได้ที่จะรับการโจมตีจากสิงโตไฟสามตัว

จึงต้องดันสิงโตไฟออกไปด้วยศรลม เพื่อสร้างเส้นทางเท่านั้น

แต่เธอ, ลดธนูลง

การเคลื่อนไหวนี้ ทำให้ทุกคนคิดว่ามารีนะซึ่งอยู่บนสนาม จะยอมแพ้

"มารีนะ, นั่นล่ะ ยอมแพ้เถอะ! ที่เหลือให้พวกฉันทำอะไรซักอย่างเอง!"

คานอนร้องขึ้น, เพราะเพื่อนร่วมทีมยอมแพ้ให้แทนไม่ได้ จึงกระตุ้นให้มารีนะประกาศยอมแพ้เอง

ทว่า, มารีนะหัวเราะเงียบๆ แล้วว่า

"ปิเอล, ว่าไงล่ะ? เราอยู่นี่――ไม่เข้ามาโจมตีรึ?"

เธอประกาศ ทำให้ปิเอลหน้าจริงจัง

"นั่นสิ, หยุดโชว์ครึ่งๆกลางๆจะไม่สมกับผู้สร้างความบันเทิง――ทำใจไว้ แล้วปิดฉากให้สวยเถอะ"

เป็นคำว่าจริงจังไม่เหมือนกับเสียงทำตลกแบบปกติ――

 "เอาล่ะนะ, สิงโตไฟเอ๋ย!"

เมื่อสั่ง, สิงโตไฟทั้งสามก็เข้าโจมตีมารีนะ

เวลาเดียวกัน, เธอก็วิ่งเข้าหาปิเอล

แล้วก็จับผ้าคลุม โยนออกไป

"คิดว่าของแบบนั้นจะป้องกันการโจมตีฉันได้รึไง!"

ปิเอลว่า แล้วสิงโตไฟทั้งสามก็เข้าฉีกผ้าคลุม

ทว่า―― 

"ว่าแล้ว, สิงโตไฟไม่มีเจตจำนง, มองอะไรก็ไม่เห็น――เพราะงันมันถึงเป็นแค่ก้อนไฟใหญ่ๆ ที่จุดบอดของผ้าคลุม ซ่อนจากการโจมตีของสิงโตได้"

ว่าแล้ว มารีนะก็หันธนูแห่งลมไปหาปิเอล

"เราชนะแล้ว"

ปิเอลคิดว่าลูกธนูลมจะถูกยิงมาทางตน

จึงอยู่หลังสิงโตไฟ, เป็นตำแหน่งที่มารีนะโจมตีมาไม่ได้ตลอด

ทว่า――ตอนนี้ไม่ใช่แล้ว

แย่แล้ว――

แต่, มารีนะ กลับหันหลังให้ปิเอล แล้วยิงธนูลมสองดอก ใส่สิงโตไฟด้านซ้ายขวา

การโจมตีนั้น ทำให้ปิเอลสั่งได้อย่างเดียว――ให้หลบ

แล้วปิเอลก็ต้องเสียใจที่ออกคำสั่งเช่นนั้นไป

ลูกธนูลมเล็งแบบเอียงใส่สิงโตไฟไปด้านนอก, เมื่อสั่งให้หลบ สิงโตไฟก็เอนชิดกันเข้ามา

เช่นนี้ ทำให้สิงโตไฟที่เข้าโจมตีมารีนะแบบใกล้ๆกัน ต้องชนกัน

ทำให้ไฟจากสิงโตไฟ กลืนกินเผาไหม้กันเอง

"สิงโตไฟทนได้หนึ่งชั่วโมง ถ้าเป็นไฟปกติ――การโจมตีจากสามทิศ ไม่ใช่เพื่อไล่ต้อน แต่เพื่อไม่ให้สิงโตขัดกันเองสินะ เรารู้เช่นนี้ ที่เหลือก็หาจังหวะเวลา ให้ออกคำสั่งผิดจนเป็นการฆ่าตัวตาย, ปิเอลเอ๋ย จบได้น่าผิดหวังไปหน่อยนะ แต่ถึงจะไม่ออกคำสั่ง ลูกธนูลมเราก็จะดันสิงโตให้ชนกันอยู่ดี....., เอาล่ะ ปิเอลเอ๋ย ยอมแพ้ซะเถอะ เกมนี้เราชนะแล้ว"

"......ก็จริง, ไม่มีทางที่ฉันจะชนะคุณได้แล้ว แต่ว่า มารีนะซัง ผู้เป็นนายไม่อนุญาตให้ฉันยอมแพ้, เชิญใช้ธนูลมทำให้ฉันสลบ――"

ขณะที่ปิเอลกำลังพูด, มารีนะก็ล้มไปทั้งยังงั้น

ปิเอลไม่ได้ทำอะไร, ไม่ได้มีการโจมตีจากใครอื่น

"...... พลังเวทหมดรึ?"

ปิเอลว่าอย่างเงียบๆ

แล้วปิเอลก็ก้มหัว

ที่ไม่ได้โจมตีใส่ตนแต่แรก――เพราะว่าพลังของธนูลมแรงเกินไป, หากผิดพลาดอะไร อาจจะฆ่าตนได้ เรื่องนี้ ปิเอลก็เข้าใจดี

ดังนั้น ปิเอลเลยผิดหวัง

เดิมที อยากจะรับความพ่ายแพ้แล้ว, เพราะเข้าใจว่า ในฐานะผู้สร้างความบันเทิง หรือในฐานะนักรบ ก็ด้อยกว่าผู้หญิงคนนี้

แต่ว่า เขาไม่สามารถยอมแพ้ได้

"ขอโทษนะ――มารีนะซัง"

สิ่งที่ทำได้ มีเพียงถอดหมวกแล้วก้มหัวให้เธอ

แล้วกรรมการ ก็ประกาศว่าปิเอลเป็นผู้ชนะ

มารีนะนั้น ถูกคานอนที่ขึ้นเวที พาออกไปห้องพยาบาล

"ทำได้ดีมาก, มารีนะ ยอดมากเลย"

คานอนหลั่งน้ำตาว่าเช่นนั้น

ไม่มีใครเลย, ที่คิดว่ามารีนะเป็นผู้แพ้ ในที่นี้

แต่ว่า, สำหรับทีมสเตลา นี่ถือเป็นการเริ่มต้นอันมืดมิด




NEKOPOST.NET