[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです ตอนที่ 165 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです

Ch.165 - ศึกจ้าวยุทธของพวกฮารุ ⑦


เช้าวันที่สองของงานแข่ง

การเตรียมงานรอบสุดท้าย เป็นไปอย่างเรื่อยๆ

มีเตรียมงานเลี้ยงหลังแข่ง เพื่อจะเฉลิมฉลอง, ส่วนสนามแข่ง ก็ใช้ของเมื่อวาน

สเตลาไปที่ห้องซึ่งพี่มาลพักอยู่คนเดียว

ไม่มีคนคุ้มกันอยู่หน้าห้อง และในห้อง ก็มีตัวตนเพียงหนึ่งเดียว

สเตลาเคาะประตู ห้องที่มาลอยู่ภายใน

"เปิดอยู่เนี้ยว"

มาลตอบ, แล้วสเตลาก็เปิดเข้าไป

"สเตลารึ ......มีอะไรเนี้ยว?"

"มีเรื่องจะขอร้องพี่มาลเนี้ยว, บอลคริสตัลวิสัยไกล อยากจะขอใช้เนี้ยว, ถ้าให้ใช้ตอนนี้ จะยอมให้พี่มาลเป็นราชาเลยเนี้ยว"     遠見の水晶球

นี่เป็นบทสรุปที่สเตลาได้มาจากการกังวลคิดทั้งคืน

เดิมที เป้าหมายสเตลา ก็มีเพียงการทำเหล้าไม้หอมแมวคุณภาพสูง ไม่ได้สนใจบัลลังก์อะไรอยู่แล้ว

แต่ว่า, ต้องช่วยฮารุวาทาทที่ติดหนี้บุณคุณ เพื่อตามหาอิจิโนโจวที่หายไป

พี่มาลคงตอบรับอย่างยินดี, คิดเช่นนั้น

"ไม่ได้หรอกเนี้ยว, สเตลา――บอลคริสตัลวิสัยไกล หากใช้แล้ว ก็ต้องรอฟื้นพลังเวทถึงสิบปี, เป็นของสำหรับราชาเท่านั้นเนี้ยว"

"ถึงมาขอร้องให้ผ่อนปรนไงเนี้ยว, หากฉันกับพี่มาลเห็นพ้อง ก็ไม่มีใครค้านแล้วเนี้ยว"

"...... ยังงี้เอง......ยังไงก็จำเป็นสินะเนี้ยว?"

ว่าแล้ว, มาลก็เดินเข้ามา แล้วค่อยๆยื่นอุ้งมือมาทางสเตลา

"พี่สาว, ไม่ชอบการคุยกันหลังม่านแบบนี้เลยนะ, รู้ป่าว? ยังงี้เค้าเรียกกันว่ามวยล้มนะ"

เป็นคานอนที่ปรากฏออกมา

พิงกำแพงอยู่ และดูจากประตูที่เปิดอ้า

มาอยู่นี่ตั้งแต่เมื่อไหร่, ทั้งสเตลาและมาลก็ไม่รู้เลย

"คานอนซัง, คือว่า――"

"ก็เข้าใจหรอกว่าทำเพื่อคุณพี่คนนั้น แต่ว่านะ แบบนี้เสียความตั้งใจของคนที่จริงจังกับการแข่งหมด, แล้วทรยศต่อความรู้สึกของราชาองค์ก่อนด้วยรึเปล่า? เพราะงั้นก็เลยลังเลยอยู่คนเดียวทั้งคืนสินะ"

"มันก็--"

"จ้าจ้า, จบเรื่องแล้ว, เจ้าชาย――การแข่งมันต้องจริงจัง จริงมั้ย?"

"ถูกแล้วเนี้ยว, สเตลา ทางนี้ไม่เอาด้วยหรอก, สเตลาก็สู้ให้เต็มฝีมือ เรื่องบอลคริสตัลวิสัยไกล ไว้ว่ากันหลังแข่งเนี้ยว"

"...... เข้าใจแล้วเนี้ยว"

สเตลาพยักหน้าแล้วก็ออกจากห้อง

ส่วนคานอน ที่เห็นสเตลาเดินออกไปที่ทางเดินแล้ว ก็เข้าหามาล

"คานอนซัง ยังมีอะไรอีกเนี้ยว?"

"ทำตัวเป็นตุ๊กตาที่ดีเชียวนะ ――เมื่อกี้คิดจะทำอะไรกับสเตลาล่ะ?"

พอคานอนถาม มาลก็เปลี่ยนสีหน้า

"คานอนซัง ท่าทางจะรู้อยู่แล้วสินะ――"

ต่างกับเมื่อกี้ มาลว่ากับคานอนแบบตรงๆแล้ว

"อื้อ, ก็รู้สิ ว่าแกเป็นหมารับใช้ของวาร์ฟแล้ว"

"หมา.....งั้นรึ พูดได้แปลกดีนะ――ก็ไม่ถึงขนาดนั้นหรอก เหมือนกับถูกสะกดจิตเท่านั้นเอง ยังมีเจตจำนงอยู่ เพียงแต่ขัดขืนท่านวาร์ฟไม่ได้

"เมื่อกี้ คิดจะทำอะไรกับสเตลาล่ะ?"

"สะกดจิตนิดหน่อย――เด็กนั่นเชื่อใจผม ก็เลยสะกดจิตได้ง่าย..... ถ้าอยู่ระหว่างต่อสู้จะทำไม่ได้――มายุ่งได้ไม่เข้าจังหวะเลยจริงๆนะ"

แล้วมาลก็หัวเราะว่าต่อ

"ผมไม่อยากจะฆ่าน้องสาวนักหรอก――"

มาลว่าอย่างโกรธใส่คานอน

คานอนรู้ดี, ว่ามาลยังคงมีสติอยู่ และพยายามจะสะกดจิตสเตลา

"อย่าดูถูกเด็กนั่นมากเลย, ฝีมือดาบเธอก็ออกจะดีนะ"

"ก็นั่นสิ, แต่ยังไม่ใช่ศัตรูพวกผมหรอก, ถ้าจะต้องระวัง ก็คงมีสาวหมาป่าขาวนั่น ส่วนหัวหน้าทีม ถึงจะยังไม่เห็นพลัง แต่ก็ท่าทางจะเป็นหมากทิ้งล่ะสิ"

"อ้าว, นี่ไม่เห็นฉันอยู่ในสายตาเลยรึไงกัน?"

"อื้อ, ก็เธอ――"

มาลเบิกตากว้าง หัวเราะแล้วตอบ

"มีสัญญาไม่ให้ขวางทางท่านวาร์ฟอยู่แล้วนี่นา? เมื่อคืน ก็คงมีคำสั่งไปถึงว่าให้ยอมแพ้ในเกม ใช่ไหมล่ะ?"

ว่ากับคานอนเช่นนี้

คานอนนั้น ไม่ได้ยืนยันหรือปฏิเสธแต่อย่างใด

"เด็กนั่นก็บ้าจังน้า, อยากจะขอยืมบอลคริสตัลวิสัยไกลจนยอมทิ้งบัลลังก์, แต่ดูท่าจะตัดสินกันแล้วว่าผมได้เป็นราชา, ก็มันเป็นเกม 4 ต่อ 6 ไม่สิ มีหมากทิ้งๆ ก็เหมือน 3 ต่อ 6 ไม่มีทางชนะเลย"

แล้วมาลก็เอาเล็บเช็ดฝุ่นที่หน้าต่างมาเป่า

เห็นท่าทางสบายใจนัก คานอนเลยถามขึ้นอย่างเซ็งๆ

"นี่ ――ท่านวาร์ฟตอนนี้อยู่ไหนล่ะ?"

"ท่านผู้นั้นพักผ่อนตอนกลางวัน, จะมาตอนกลางคืน――มีอะไรรึไง? อ้อ, เล็งจะเอาชนะรอบหัวหน้าทีมรึ เสียใจด้วยนะ แม้ท่านวาร์ฟไม่ถูกกับแสงแดด แต่ก็ใช่ว่าจะเคลื่อนไหวไม่ได้เลยนี่นา? ถ้าการแข่งยื้อไปถึงรอบนั้นได้จริง ท่านผู้นั้นก็จะมาเองล่ะ, ถึงแบบนั้น ผมคงจะโดนลงโทษก็เถอะ"

จากนั้น มาลก็――หัวเราะด้วยท่าทางชั่วช้า

คานอนหันกลับออกไปอย่างเงียบๆ

"งั้นก็, คานอนซัง ผมก็ขอให้เป็นการต่อสู้ที่ดีนะเนี้ยว"

ฟังมาลว่าปิดท้าย แล้วคานอนก็เดินออกไปสู่ทางเดิน




NEKOPOST.NET