NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです

Ch.163 - ศึกจ้าวยุทธของพวกฮารุ ⑥


หลังจากที่สเตลาชนะ กระแสก็เป็นไปได้อย่างไหลลื่น

"ผู้ชนะ, คานอนเมี้ยว!"

"คานอน, ผู้ชนะเมี้ยว!"

ประกาศแล้ว ก็สรุปผลให้

"รอบแรก, ทีมท่านสเตลาชนะ!" 

คานอนเก็บมีดดำเข้าฝัก

ฮารุวาทาทกับคานอน ชนะได้อย่างง่ายดาย โดยไม่ต้องแข่งมือสุดท้ายเลย

นับว่าเป็นไปตามแผนของพวกฮารุวาทาท

"คานอนแข็งแกร่งจริงๆนะเนี้ยว"

"สงสัยกันเหรอ?"

คานอนยิ้มถามสเตลา

สเตลานั้นแน่นอนว่าไม่รู้, ฮารุวาทาทหรือมารีนะเอง ก็ไม่รู้เช่นกัน ว่าวิธีต่อสู้ที่แท้จริงของคานอน คือการใช้เวทมนต์ มากกว่าจะใช้มีด――แล้วยังถนัดเวทมืดอีกด้วย

ที่ไม่ใช้เวทมนต์ ก็เพื่อปิดบังซุกซ่อนฝีมือไว้ แบบมารีนะ

(แต่มีแม่ทัพวาร์ฟอยู่ ถึงตอนนั้น ก็คงได้ความแตกกันล่ะ) 

คานอนถอนหายใจ

"ทำไมเหรอเนี้ยว?"

"เปล่าหรอก, ถึงฉันจะเก่ง แต่โลกนี้ก็มีคนที่เหนือกว่าอยู่น่ะ"

คานอนหัวเราะว่าตัวเอง

มีแต่โนรุนที่เข้าใจความหมาย ยิ้มแห้งๆ

"ฉันไม่ได้ทำประโยชน์อะไรเลยจริงๆด้วย....."

โนรุนว่าอย่างเศร้าๆ

ถึงจะเป็นไปตามแผน แต่ต่างกับมารีนะซึ่งแสดงฝีมือสู้อย่างดี, โนรุนช่วยอะไรไม่ได้เลย

"เอาน่าเอาน่า, งานของโนรุนก็คือไม่ต้องทำอะไร"

"แบบนั้นก็หมากโยนทิ้งสินะ?"

"ไม่ใช่งั้นหรอก, เอาเถอะ พรุ่งนี้คงเข้าใจ"

คานอนพูดมีเงื่อนงำแบบนี้ แล้วเกมต่อไปก็เริ่ม

มีสามคนลงสนาม, ฟุริโอ สุจจิโน มิลกี้

"…...ทำไมสามคนนั้นถึงลงด้วยกันล่ะคะ?"

ฮารุวาทาทถาม, ซึ่งก็เป็นเรื่องแปลกจริงๆ

สเตลาจึงตอบ

"มิกเกะเสนอล่ะเนี้ยว, ว่าถ้าแข่ง 1 ต่อ 1 ก็ต้องชนะทั้งสามรอบ แต่ฟุริโอกับสุจจิโน สองคนนั้นดูจะไม่เท่าไหร่, ถ้าเอามาแข่งทีเดียว 3 ต่อ 5 เลยน่าจะมีหวังบ้างเนี้ยว, ผู้รายงานเวทมิลกี้นั่น ดูจะฝีมือเยี่ยมอยู่เนี้ยว"

"... ยังงี้เอง, เข้าใจแล้ว แต่ทำไมอีกฟากถึงมีคนเดียวล่ะคะ?"

ใช่, ฝ่ายมาล มีออกมาคนเดียว

เป็นชายซึ่งเหมือนกับตัวตลก ทาหน้าขาวมีลายแดง

"... ผู้แข่งปิเอล, คนอื่นไปไหนซะล่ะเมี้ยว?" ピエール

"... คนอื่นไปไหนซะล่ะเมี้ยว, ผู้แข่งปิเอล?"

สองกรรมการถาม แล้วชายที่เรียกว่าปิเอล ก็

"โอะ?"

ทำท่าหันไปมามองดู

"อืม, ไม่มีใครเลーย, แปลว่ามีแต่ฉานสินะ?"

ปิเอลหัวเราะอะฮะฮะฮะ

"คนเดียวจะดีเหรอ? ถ้าผู้แข่งปิเอลแพ้ ผลจะเป็นทีมเจ้าชายมาลแพ้ทั้งทีมนะเมี้ยว"

"ถ้าผู้แข่งปิเอลแพ้ ผลจะเป็นทีมเจ้าชายมาลแพ้ทั้งทีมนะเมี้ยว, คนเดียวจะดีเหรอ?"

"ม่าーยสนหรอก, หน้าที่ตัวตลกคือสรา้างความบันเทิงให้คนดู แม้จะเป็นศัตรู!"

ปิเอลหัวเราะว่างี้

ได้ฟังปิเอลว่า, ฟุริโอกับสุจจิโนที่เขื่อว่าคงแพ้แน่ๆ ก็เลยแววตาเปลี่ยนไป เริ่มพูดอย่างตรงๆ

"ฟุริโอ, ถ้ามันมีคนเดียว ก็น่าจะจัดการได้รึเปล่า?"

"อื้อ,  สุจจิโน ที่นี่เรามาจัดการไอ้ตัวคลกเวรตะไลศัตรูของลูกพี่โจเฟรกับลูกเพ่เอลิซกันเถอะ"

"สองคนนั้นยังไม่ตายซะหน่อย.....แต่, ที่คนดูก็ไม่เห็น ไปไหนกันนะ?"

สุจจิโนมองที่คนดู แต่ก็ไม่เห็นโจเฟรกับเอลิซตรงไหนเลย

แล้วทั้งสองคนก็ค่อยๆถอย

"งั้นก็, การแข่งยุทธ เพื่อเฟ้นหาราชา, รอบสอง เกมแรก――"

"งั้นก็, การแข่งยุทธ, รอบสอง เกมแรก เพื่อเฟ้นหาราชา――"

""เริ่มเมี้ยว""

ทันทีที่กรรมการประกาศ

""ฝากด้วยนะ! มิลกี้!""

ทั้งสองคนพร้อมใจถอยออกไปสนับสนุนห่างๆ

มิลกี้ซึ่งสู้คนเดียว รู้สึกเลือดกำเดาจะไหล

สิ่งที่สุจจิโนฟุริโอซุบซิบกัน ไม่ถึงหูมิลกี้ เพราะงั้นเธอเลยจินตนาการไปเอง, จนเลือดไหลทางจมูก

".......ฟุฟุฟุ"

แล้วด้วยรอยยิ้มสุดแสยง, เช็ดเลือดด้วยนิ่วมือขวา มาแตะยันต์ซึ่งทำไว้เมื่อคืนให้สมบูรณ์ด้วยเลือด

"จะกี่คนก็สู้"

ว่างี้, เธอโยนกระดาษออกไป

ทันใดนั้น ยันต์ทั้งหมดก็กลายเป็นผู้ชายหน้าหล่อ, ถึงทุกรายจะผอมแบนก็เถอะ

"ยอดเลยเมี้ยว! อัญเชิญมนุษย์ตั้งเยอะเมี้ยว!"

"อัญเชิญมนุษย์ตั้งเยอะเมี้ยว! ยอดเลยเมี้ยว!"

กรรมการตะโกนตื่นเต้น มิลกี้เลยอธิบายร่ายซะ

"วิชาระดับสูงในบรรดาผู้รายงานเวท――จากสกิลเรียกสิ่งที่เขียนอยู่เป็นภาพออกมา 'อัญเชิญข้าทรง' นำมาพลิกแพลงเป็น 'เรียกสองมิติ', ไงล่ะ คนเดียวจะสู้ไหวรึ?"   式神召喚     二次元召喚

"ดีมาก, มิลกี้"

"เอาเลย, มิลกี้"

สุจจิโนกับฟุริโอ ให้การสนับสนุนอย่างดีจากด้านหลัง ด้วยการตะโกนเชียร์

ไม่ใช่สกิลตะโกนเชียร์ด้วยนะ ก็แค่เชียร์ธรรมดาๆ

"ยัーงงี้นี่เอง, ฉันคนเดียวอาจจะลำบากหน่อยก็ได้เนอะ"

แล้วปิเอลก็เปลี่ยนเรื่อง

"จะว่าไป, ชอบที่สิงโตกระโดดฝ่าวงแหวนไฟรึเปล่า?"

"……? ไม่สนหรอก"

แล้ว, ――ปิเอลก็ยื่นมือออกมา

"ถ้าไม่สนใจ, ก็ช่วーย สนใจหน่อยเถอะ! เป็นตาของสิงโตที่โดดวงแหวนไฟพลาดแล้ーว!

มีสิงโตไฟปรากฏออกมา

มิลกี้หน้าซีดทันใด

จุดอ่อนใหญ่ที่สุดของผู้รายงานเวท คืออาวุธเป็นกระดาษ

หรือก็คือ โดนน้ำแล้วจะประสิทธิภาพลดลง, โดนไฟก็จะ――

"... หะ"

มิลกี้ถอนหายใจ

กระดาษภาพชายหน้าหล่อสองมิติ ซึ่งทำทั้งคืน ถูกเผาไหม้หมดในพริบตา

แล้วต่อไป สิงโตไฟก็เข้าคลอกมิลกี้

 ""มิลกี้!""

ฟุริโอช่วยปัดไฟ, สุจจิโนเอาเสื้อออกมาคลุม เพื่อดับไฟ

"พวกชั้นแพ้แล้ว! อย่าโจมตีอีกเลย!"

การแข่งที่สอง, จบลงแทบจะทันทีที่เริ่ม

ปิเอลโยนหมวกไหมที่เอาออกมาจากไหนไม่รู้ แล้วหมวกก็กลายเป็นไม้เท้า

เขาเดินบนสนามไปกับไม้เท้า

"...... จะคู่แข่งวันนี้หรือวันพรุ่งนี้....ก็ง่ายเลยนะเนี่ย"

ฮารุวาทาทมองปิเอลซึ่งกล่าวทิ้งท้ายจากไป

ยังไงเสีย ก็ต้องชนะให้ได้

ทั้งหมด เธอทำเพื่อช่วยเหลือนายท่านอิจิโนโจว




NEKOPOST.NET