[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです ตอนที่ 155 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです

Ch.155 - สาวน้อยเขาวงกตประดิษฐ์


ยังกับห้องรักษาความปลอดภัย, ไม่สิ ห้องควบคุม

มีจอมอนิเตอร์เรียงกัน แสดงภาพเขาวงกต

หนึ่งในจอ แสดงภาพควันดำ ซึ่งกลายร่างเป็นตะขาบขึ้นมา

เมื่อตะขาบร้อยขาเดินไปได้ซักนิด, เธอก็กดปุ่ม

มีกำแพงหินลงมาทับจากหัว ให้ตะขาบเละ

กำแพงหินกลับคืนสู่ที่เดิม, ไม่เหลือร่างตะขาบอยู่

เธอคนนี้ ทำงานกดปุ่มอย่างไม่เลือกปฏิบัติ

เธอ――เป็นเด็กผู้หญิง

เด็กผู้หญิงผมยาวสีขาว หันเก้าอี้มา แล้วก็สบตากับชั้น

เด็กผู้หญิงที่ดูอายุราว 14 ปี 

"............"

เด็กผู้หญิงนิ่งไปเหมือนแช่แข็ง, ไม่สิ เหมือนเป็นไปตามธรรมชาติ และไม่เปลี่ยนท่าที

เงียบกันไปซักพัก

"ขอโทษที่รบกวนครับ, อิจิโนโจวครับ"

"……มายังไง?"

เอ่อ, จะให้อธิบายไงดีล่ะ

พอชั้นจะถูกกำแพงบี้, ชั้นกับแคโรก็หนีเข้าโลกของชั้น ด้วยสกิลฮิคิโคโมริ และปิดทางเข้า

แล้วพอเปิดทางออกมา, ก็มาโผล่ที่นี่

ถ้าหากตรงทางออกถูกปิดให้ออกไม่ได้ ทางออกก็จะโผล่ตรงจุดใกล้สุด

นี่คงเป็นเขตไม่แน่นอนของแผนที่

"ยังไงก็เหอะ นึกไม่ถึงว่าจะมีเครื่องแบบนั้นด้วย ...... เครื่องมือเวทเหรอนั่น?"

"978-4ー7753"

"เอ๋?"

"ตอบด้วยค่ะ, จะไม่ยอมรับว่าเป็นมาสเตอร์จนกว่าจะตอบถูก"

เป็นเสียงนิ่งเฉยมาเชียว

ดูท่าจะต้องตอบกลับเป็นตัวเลขให้ถูกรึเปล่า, แต่แน่นอนว่าชั้นไม่รู้คำตอบอะไรนั่นหรอก

"ผู้ที่ไม่ใช่มาสเตอร์ซึ่งเข้าห้องมา, จะถูกนับเป็นแขก มีคำถามอะไรรึเปล่าคะ?"

"...... ไม่ใช่นับเป็นศัตรูเหรอ, ที่กำแพงมาบี้เรา เธอทำรึเปล่า?"

"ค่ะ, เป็นหน้าที่จัดการสิ่งที่เข้าเขาวงกตมา, ส่วนที่นี่ ฉันมีหน้าที่ต้อนรับผู้ที่มาถึง"

แบบนี้หรอกรึ, ถึงเป็นไปได้ว่าจะมีกับดักอะไรอีก, อืมมー แต่ไม่มีปัญหาล่ะมั้ง

".....เป็นมนุษย์รึเปล่าเนี่ย?"

"ไม่, ฉันเป็นตุ๊กตาทำงาน 417, ไม่มีชื่อค่ะ"

ตุ๊กตา? เธอคนนี้รึ?

ยังกะมีชีวิตเลย, ไม่สิ รู้จักสิ่งที่เป็นแบบเดียวกับเธอเลย

พิโอเนียไง

สงสัยเธอจะมีคุณภาพเหมือนกับพิโอเนียแน่ๆ

"เอ, จะพาเพื่อนมานะ อย่าโจมตีได้ไหม?"

"ผู้ที่เข้าห้องนี้มาและผู้ติดตาม จะไม่โจมตีค่ะ"

"งั้นเหรอ, งั้นรอแป๊บ"

ชั้นเปิดประตูสู่ my world แล้วเรียกแคโร

"978-4ー7753, ตอบด้วยค่ะ, จะไม่ยอมรับว่าเป็นมาสเตอร์จนกว่าจะตอบถูก" 

ตัวเลขแบบเดิมอีกแล้ว, แน่นอนว่าแคโรตอบไม่ได้

แคโรเลยถูกนับเป็นแขกด้วย

"ที่นี่มันยังไงเนี่ย? ยังกับเขาวงกตเลย"

"ที่นี่คือเขาวงกตประดิษฐ์ โดยท่านจอมมารฟามิริส ราริตีค่ะ"

"เขาวงกตจอมมารทำขึ้น? ที่ทำเขาวงกต ไม่ใช่โบสถ์เหรอ?"

"ที่นี่ ซึ่งโบสถ์เงื้อมมือมายุ่งไม่ได้ สร้างเขาวงกตประดิษฐ์ขึ้นค่ะ"

"งั้น, มาสเตอร์เธอก็คือจอมมารล่ะสิ?"

"มิใช่ค่ะ"

เธอส่ายหัว

"เปลี่ยนไปเมื่อ 96512 ชั่วโมงก่อน"

"เอ่อ, ประมาณกี่ปีแล้วเนี่ย?"

"ราว 11 ปีก่อนค่ะ"

ช่วงที่จอมมารตายไปสินะ

แปลว่ามีใครบางคน มายึดเขาวงกต หลังจากจอมมารตายไปแล้วนิดหน่อยเหรอ?

"ใครเป็นมาสเตอร์ล่ะคะ?"

แคโรถาม

"ไม่สามารถตอบแขกได้ค่ะ"

ได้คำตอบกลับมาแบบนี้, ดูท่าจะเป็นการรักษาความลับแฮะ

"แล้วคนๆนั้น มาเป็นมาสเตอร์เพื่ออะไรล่ะ?"

"ไม่สามารถตอบแขกได้ค่ะ"

"เป็นผู้ชายหรือผู้หญิงคะ?"

"ไม่สามารถตอบแขกได้ค่ะ"

417 ไม่มีความประสงค์จะตอบคำถามแคโร

ดูท่า, ข้อมูลเกี่ยวกับมาสเตอร์ จะถูกปิดกั้นไว้อยู่

ชั้นเลยลองเปลี่ยนแนวทางดู

"ของกินที่ชอบคือ?"

"องุ่นค่ะ"

แค่หยอกเล่นอ่ะนะ, แต่ดันตอบกลับมาซะได้ ว่าชอบองุ่น

ชั้นเลยเอาองุ่นออกมาจาก item bag

เป็นองุ่นสำหรับทำไวน์ซึ่งไม่หวานนัก, คนญี่ปุ่นอย่างชั้นเลยไม่ชอบ , แต่สำหรับโลกนี้ เป็นองุ่นที่กินกันตามปกติ

"เดี๋ยวให้อันนี้ ช่วยตอบหน่อยได้ป่ะ?"

"ไม่ได้ค่ะ"

"......งั้นรึ...... เฮ้อ, เอาไปกินเถอะ"

ชั้นเอาองุ่นวางหน้า 417

417 เห็นองุ่น ก็เอาเม็ดนึงเข้าปาก

ทั้งที่น่าจะมีเม็ด แต่ก็เคี้ยวเข้าไปทั้งยังงั้น

"นี่, 417 มันเรียกยาก เป็นชื่ออื่นไม่ได้เหรอ?, เรียกด้วยตัวเลขมันแปลกนะ"

"มีแต่มาสเตอร์ที่ตั้งชื่อได้ค่ะ"

"มาสเตอร์เนี่ย, ให้ตอบเป็นตัวเลขแบบเมื่อกี้เหรอ?"

"ค่ะ"

เห้อ, เป็นรหัสสินะ

คำตอบ คงมีคำใบ้อยู่ล่ะ, แต่ชั้นไม่เข้าใจเลยซักกะนิด

ถ้าเป็นฮารุที่ใกล้ชิดจอมมาร อาจจะรู้อะไรมั่งก็ได้

"แล้วคำตอบมันอะไรล่ะวะเนี่ย"

ชั้นบ่นกับตัวเอง

"1417-3 ค่ะ"

417 ตอบ

"......เอ๋? 1417 - 3?"

"ยืนยันหมายเลข, ตั้งมาสเตอร์เป็นอิจิโนโจวค่ะ"

"....... ชั้นเป็นมาสเตอร์แล้วเรอะ?"

"ค่ะ, มาสเตอร์ สั่งได้ทุกอย่าง"

417 ตอบด้วยเสียงเรียบอย่างเดิมๆ

.....จะหุ่นกระป๋องไปแล้วป่ะ ยัยนี่

"สมกับเป็นท่านอิจิโนค่ะ, ค้นพบช่องโหว่ได้ด้วย"

"ไม่อ่ะ, อีแบบนี้มันบั๊คซะมากกว่า.....เอ, ตอนนี้....ไม่สิ, มาสเตอร์คนก่อน คือใครล่ะ?"

"ท่านไดจิโรวค่ะ"

"ไดจิโรวซัง!? จริงดิ, ไดจิโรวซังเป็นมาสเตอร์คนก่อนรึเนี่ย"

อึ้งเลย ที่ชื่อผู้มีพระคุณโผล่มาเอาตอนนี้

คนๆนั้น ยอดจริงๆแฮะ, เป็นสหายผู้กล้าที่ไปปราบจอมมาร เป็นคนผลิตโดจินชิ แล้วก็เป็นมาสเตอร์ของ 417, หรือก็คือ เป็นคนพิชิตเขาวงกตประดิษฐ์นี้ด้วย

"แล้วไดจิโรวซังให้ทำอะไรล่ะ?"

"96500 ชั่วโมงก่อน ให้ตั้งอุณหภูมิน้ำร้อนไว้ที่ 55 องศาค่ะ"

"......ไดจิโรวซังไม่อยากให้คนมาที่นี่สินะ"

"แล้วก็ ให้เก็บนี่ไว้ค่ะ"

พอเธอกดปุ่ม, พื้นส่วนนึงก็เปิดออกมา

สิ่งที่ออกมา――คือลูกแก้วสวยงาม

"ท่านไดจิโรวว่าฝากไว้ด้วยว่า, 『ลูกแก้วนี่ต้องถูกผนึกไว้ที่นี่ หากบังเอิญมาเจอเข้า ขอร้อง ให้ผนึกปิดกลับลงไปด้วย』..... ค่ะ"

ขอร้องกันแบบนี้, ชั้นคงปฏิเสธไม่ได้

พอบอกให้ 417 ปิดผนึกกลับลงไป, ลูกแก้วก็ถูกใส่กลับลงใต้พื้น

 


※※※ ※※※

 

ย้อนกลับไปไม่กี่นาทีก่อน

พวกมิริ กำลังอยู่ในงานเลี้ยงฉลองเล็กๆของโคราท

"แหม, นึกไม่ถึงเลย ว่าเจ้าชายนั่นจะเป็นตัวอยู่เบื้องหลัง"

"มีวี่แววให้รู้ได้ง่ายออก"  

"......ระหว่างกิน เงียบๆกันไม่ได้รึไง?"

เป็นโนรุนที่ตื่นเต้นหน่อยๆ, คานอนที่ดูใจเย็น, แล้วก็มิริที่ดูไม่ค่อยพอใจ

พวกเธอเพิ่งแก้ปัญหายิ่งใหญ่ระดับสะเทือนทั้งประเทศโคราท ปัญหาซึ่งจะมีผลกระทบกับทั้งโลกได้, แต่เรื่องนั้นไว้ว่ากันซักวันนึงเถอะ 

มีแต่อาหารจากผัก ทำให้มิริเบื่อ

แล้วมิริก็รู้สึกขึ้นมา, ถึงการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยของพลังเวท ในทางใต้

――ผนึกพลังของเธอถูกปลดออก

ทว่า, พลังของมิริ จะถูกผนึกอีกครั้งใน 3 นาที

3 นาทีก็เหลือเฟือแล้ว, ที่จะตรวจสอบตำแหน่งของผนึก

".......โนรุน, คานอน, จะให้เวลาว่างตามสบายหนึ่งสัปดาห์, ฉันมีที่ต้องไป.....แล้วก็"

มิริสร้างกุญแจจากความมืด แล้วแทงใส่อกทั้งสองสาว

"เอ๋?"

โนรุนส่งเสียง, แต่คานอนเข้าใจดี และรับไว้อย่างเชื่อฟัง

"เพื่อไม่ให้บอกคนอื่นเรื่องของฉัน เลยล็อคหัวใจไว้แล้ว, เผื่อไว้ ถ้าฟากนั้นมา ก็จัดการไปนะ คานอน"

"ค่ะ, ขอให้เดินทางโดยสวัสดิภาพ, นายท่าน"

"เงินน่ะ, อย่าใช้ฟุ่มเฟือยมากนักล่ะ"

มิริว่าทิ้งท้าย แล้วทิ้งค่าอาหารสำหรับซักระยะหนึ่งเอาไว้

จากนั้น ก็เรียกเฟนรีล เพื่อมุ่งไปทางใต้

และ...

"ไม่ได้เจอกันนานค่ะ, โนรุนซัง คานอนซัง"

ตอนที่ฮารุวาทาทมาแทรกการกินอาหารเย็น ก็คือ 30 นาทีให้หลังจากนั้น




NEKOPOST.NET