[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです ตอนที่ 148 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです

Ch.148 - หลังออกจากหมู่บ้าน cait sith


ขากลับ, จากการกวาดล้าง flat rat เมื่อตอนมา, ทำให้ออกจากเขาวงกตได้โดยไม่เจอมอน

อดค่าประสบการณ์เลย, แต่ก็ไม่ได้ชอบหนูนักหรอก แล้วก็เปิดอาชีพนักมวยได้ด้วย เลยนับว่าคุ้มแล้ว

พวกเราอยู่หมู่บ้านมาอาทิตย์นึงแล้ว 

การเข้าเขาวงกตนี้ คนภายนอกที่ไม่ใช่ cait sith ต้องได้รับอนุญาตก่อน  

ซึ่งสเตลาก็บอกว่า ถ้าราชายังมีชีวิตอยู่ คงได้รับอนุญาตในทันที

ไงๆก็ตาม เมื่อเสร็จธุระแล้ว เราก็บอกกับสเตลา ว่าจะจากหมู่บ้านไปในวันรุ่งขึ้น

สเตลาเศร้านิดหน่อย แต่ก็ยิ้ม แล้วบอก "งั้นจัดงานเลี้ยงส่งท้าย ให้ทุกคนสนุกกันเนี้ยว" ล่ะ 

"และบอกอิจิโนซังไว้นะเนี้ยว, อาชีพนักมวยที่ได้ในการจัดการรู・แกงกานั้น ต้องมีนักบวชระดับสูงเปลี่ยนให้เนี้ยว, อาชีพที่ได้จากการจัดการมอนมันต่างจากอาชีพธรรมดาเนี้ยว"

สเตลาอธิบายงี้, ไอ้เรื่องแบบนี้ ควรจะบอกกันก่อนนะ

แต่เอาเหอะ สำหรับชั้น มันต่างกัน

(อืม, ไม่มีปัญหา)

ลองเปลี่ยนนักสู้เป็นนักมวยดู ก็เปลี่ยนได้อย่างไม่มีปัญหา

ดูท่าสกิลเปลี่ยนอาชีพของไร้อาชีพ จะปราศจากข้อจำกัดนะ

จากนั้น, ออกจากเขาวงกต แล้วก็มาเจอไอ้พวกนี้

"โจว, ทางนี้ล่ะทางนี้, มาดื่มกันเถอะ!"

"โจว, ทางนี้ทางนี้! มาดื่มกันเถอะนะ!"

โจเฟรกับเอลิซ กำลังเลี้ยงฉลองดื่มกันกับพวก cait sith อยู่

ดูท่าระหว่างที่เราลงเขาวงกต จะตีสนิทกับ cait sith อื่นกันไปแล้วนะ

ฟุริโอกับสุจจิโน แล้วก็มิลกี้ด้วย, ทุกคนดื่มกัน หน้าแดง

มีแต่เซนทอร์ ที่ไม่ดื่มเหล้า

พวก cait sith หัวเราะไป เอาอุ้งมือตบตัวเซนทอร์ไป แล้วก็แจกผลไม้ให้เยอะแยะเลย

"ที่โลกนี้ ดื่มได้ตั้งแต่อายุเท่าไหร่เนี่ย?"

"ไม่มีกฎห้ามอายุค่ะ, ถ้าผู้ใหญ่รอบๆให้ ก็ดื่มเหล้าได้, แต่หลายคนก็เริ่มดื่มหลังอายุ 15 ค่ะ เพราะว่ากันว่าถ้าดื่มเหล้าแล้วจะตัวไม่สูงขึ้น"

"งั้นเหรอ..... , งั้นก็ยังให้แคโรดื่มไม่ได้นะ"

"นายท่าน, แคโรอายุ 17 แล้วนะคะ"

"สำหรับชั้น แคโรยังเด็กจนกว่าจะอายุ 18 ล่ะ, แล้วก็ ประเทศชั้น ห้ามดื่มเหล้าจนกว่าจะอายุ 20, ส่วนฮารุ ก็ดื่มมากๆไม่ได้ด้วย ถ้าอยากดื่มเหล้าให้ได้ ต้องมีชั้นอยู่ด้วยล่ะ"

พูดแบบนี้ อาจจะดูเหมือนผู้ชายไม่ได้เรื่อง, แต่ฮารุในสภาพแบบนั้น ถึงตายก็ไม่ยอมให้ชายอื่นเห็นหรอก

"ทำไงดี, เอลิซ ดูท่าโจวจะไม่ได้ยินเสียงพวกเรา"

"จริงด้วยนะ, โจเฟร เป็นหมู่บ้าน cait sith นี่นา คงต้องพูดภาษาแมวแล้ว"

"ทำไงดี, เอลิซ, ชั้น ได้แต่พูดเมี้ยวเมี้ยวนะ! ไม่รู้ความหมายหรอกนะ!"

"ทำไงดี, โจเฟร, อ่ะ แต่ว่า ที่โจวกับฮารุคุยกัน พวกเราก็ฟังเข้าใจนี่นา"

"จริงด้วย! แปลว่าพวกเรา เชี่ยวชาญภาษาแมวแล้วสินะ? เปิดโรงเรียนสอนภาษาแมวกันเถอะ!"

"ความคิดเข้าท่า, เอลิซ! งั้นก่อนอื่น ต้องแต่งเพลงประจำโรงเรียน!"

"ร้องเพลงโรงเรียน รวบรวมนักเรียนมา! Lorelei สินะ!"          ローレライ (เงือก)

ไอ้บ้าสองตัว

Lorelei นั้น ร้องเพลงเพื่อล่อลวงคนเดินเรือให้ล่มจม, ถ้าใช้เป็นตัวอย่าง นักเรียนก็ชิบหายกันพอดี

แล้วก็ ถึงจะเรียนภาษาแมวไป ก็เสียเวลาเปล่า (แต่ไหนแต่ไร ก็ไม่ใช่ภาษาแมวด้วย)

อยากจะเมินโจเฟรเอลิซต่อไป แต่เกรงจะออกทะเลมากกว่านี้

"ไม่ใช่ภาษาแมวเฟ้ย, แค่ไม่สนตามปกติ"

"งั้นเหรอ, ค่อยยังชั่ว, จะว่าไป ทำไมโจวมาอยู่ที่นี่ล่ะ?"

"งานไง, แล้วพวกแกเหอะ ทำไมมาอยู่นี่? ไม่ใช่ว่าไปขุดหินขนดินเคลียร์เส้นทางเหรอ?"

"กะจะทำงั้นหรอก, แต่จิโนเจอกับมิกเกะเข้า"

"จิโน ...... อ้อ, สุจจิโนรึ"

"ใช่ๆ, นั่นล่ะ ได้ยินว่า ถ้ามิกเกะได้เป็นราชขาองค์ต่อไป จะให้รางวัลอย่างงาม เพราะงั้นเราเลยมาที่นี่, การคัดเลือกราชา ต้องมีนักรบทั้ง 5 เข้าต่อสู้ไง"

"อ้อเหรอ, ฟังดูเหนื่อยแฮะ"

ที่เหนื่อยสุด ก็มิกเกะนี่ล่ะ ที่เลือกไอ้พวกนี้เป็นนักรบ

เรื่องราชานั้น ชั้นก็ได้ฟังจากสเตลาเช่นกัน

อีกสองสัปดาห์ จะมีการต่อสู้ขึ้น

เพื่อตัดสินว่า cait sith ใดจะเป็นราชา, โดยให้นำนักรบเผ่าไหนก็ได้มา 5 คน

"โจวก็จะเอาด้วยเหรอ?"

"ไม่ล่ะ, พวกเราไม่สนหรอก, ถ้าสเตลาบอกว่าจะเข้าสู้เพื่อชิงตำแหน่งราชาก็ว่าไปอย่าง, แต่นี่ท่าทางจะไม่ร่วมด้วย"

สเตลาปฏิเสธหนทางแห่งการเป็นราชา

แค่ได้ทำไวน์ไม้หอมซึ่งราชาบอกว่าอร่อย ก็พอแล้ว

"พวกเรากะจะไปวันรุ่งขึ้น, ดูท่าจุดเคลื่อนย้ายอันนึงจะพาข้ามไปอีกฟากของดินถล่มด้วยสิ"

"งั้นเหรอ, อยากให้ช่วยพวกชั้นสู้แท้ๆ ช่วยไม่ได้แฮะ"

"ดูแลตัวเองด้วยนะ, โจว, ฮารุ, พวกฉันจะไม่ลืมพวกนายตลอดไปเลย"

เอลิซว่ายังกับลาจากตลอดกาล

อีแบบนี้ ซักวัน คงได้เจอกันที่ไหนอีกแหงๆ

สังหรณ์ใจแบบนี้เลย

จากนั้น ก็ไปตลาดเจรจาซื้อขาย เพื่อรวมตัวกับแคโร ที่กำลังทำให้พ่อค้าร้องไห้อยู่

เอามารินะซึ่งสำนึกตัวอยู่ใน my world ออกมา

แล้วก็ร่วมงานฉลองไปกับพวกโจเฟร

เป็นงานฉลองลาเรา หรืองานฉลองต้อนรับโจเฟรก็ไม่รู้ล่ะ, เอาเป็นว่าเป็นงานเลี้ยงที่ทำให้ทุกคนยิ้มได้แล้วกัน

 

แล้วーーวันถัดมา

"สเตลาซังสเตลาซังสเตลาซังสเตลาซังสเตลาซังสเตลาซัง, ต้องต้องต้องต้องต้องต้องต้องต้องต้องต้องต้องต้องต้องต้องต้องต้องต้องมาอีกแน่ๆล่ะ!"

มารินะร้องไห้กอดสเตลา,โดยที่สเตลาทำสายตาห่างไกลอยู่

"รู้แล้วน่า รีบไปเถอะเนี้ยว"

ยังกะความรักฝ่ายสามีไม่เปลี่ยน แต่ฝ่ายภรรยาเบื่อสุดๆแล้วนั่นเอง

พวกโจเฟรนั้น เมาค้างไปแล้ว เลยไม่ได้มาส่ง

แคโรเองก็ทำงานอยู่ใน my world เพราะอยากจะจัดของ, ที่นี่ ตอนนี้เลยมีแค่ชั้น ฮารุ มารินะ และสเตลา

"แล้วของที่รับจะส่งตามไปให้ถึงกิลด์เฟรุดเนี้ยว, ซักสัปดาห์นึง เงินก็เข้าบัตรกิลด์นักผจญภัยฮารุซังเนี้ยว"

ของที่ได้ตั้งแต่รับงานจากกิลด์นั้น นอกจากหินเวทจากวิญญาณ ที่เหลือล้วนแต่เป็นของหมู่บ้านนี้ทั้งนั้น เลยเก็บรวบรวมให้สเตลาไว้

"โทษทีนะ, ที่รบกวนไปซะหมด"

"อย่าคิดมากเลยเนี้ยว, ฉันสิ ที่ได้รับการช่วยเหลือมากกว่าเป็นร้อยเท่าเนี้ยว"

"ทางชั้นก็สนุกล่ะ, งั้นก็ ลานะ"

ชั้นจับมือ ส่วนฮารุโค้งหัวขอบคุณ, มารินะยังหันหลังกลับไปหลายต่อหลายที จนในที่สุด ถึงเข้าจุดเคลื่อนย้ายกันได้

แล้วーー 

【สกิล「××××」ทำงาน, บังคับเคลื่อนย้าย】

จู่ๆเกิดข้อความระบบแปลกๆขึ้นมา เลยกังวลขึ้น

เพื่อตัดความกังวล จึงมองดูสิ่งที่อยู่ตรงหน้า

คลื่น, ชายหาดสีขาว, บรรยากาศแบบประเทศแดนใต้

"เป็นหาดที่สวยดี, เมืองท่าอยู่ใกล้ๆ.......เหรอ?"

ชั้นมาอยู่ที่ชายหาด, แต่――

"เอ๋? ฮารุ? มารินะ?"

ฮารุกับมารินะซึ่งเข้าจุดวาร์ปมาด้วยกัน กลับไม่อยู่........ที่เท้าเอง ก็ไม่มีจุดเคลื่อนย้ายด้วย

ทำไมกัน?

จุดเคลื่อนย้าย น่าจะวาร์ปจากจุดนึงไปอีกจุดนึงนี่นา

(จริงสิ, ใต้พื้นทราย!)

จุดเคลื่อนย้ายด้านนี้ คงฝังอยู่ใต้ทราย

ชั้นคิดแล้วก็เอามือขุด

ขุด ขุด ขุด

แต่ว่า ไม่เจอจุดเคลื่อนย้ายซักที

แล้วคลื่นก็ซัดมากลบหลุมที่ขุด

เล็บฉีก ทรายเข้าหมด, ยอมแพ้ดีกว่า

ใช้ฮีลนิดรักษาปลายนิ้ว

ดูท่าน้ำทะเลจะขึ้น

บ้าจริง, ในเวลาแบบนี้ ต้องเยือกเย็นไว้สิ

อยู่ที่นี่ต่อไปก็ไม่ได้อะไรขึ้นมา

(ยังไงก็, เดินไปตามหาดก่อนไหม.....)

อีกฟาก เป็นป่าหนาครึ้ม จึงไม่อยากเข้าไป, ทัศนวิสัยมันไม่ดี

ชั้นเอากระดาษหนัง หมึก ปากกา ออกมาจาก item bag, อันนี้คือซื้อมาจากเฟรุด ไว้เพื่อเพิ่มเลเวลผู้รายงานเวทน่ะ

ทิ้งข้อความหมึกไว้บนกระดาษหนังให้ฮารุ

ไม่ค่อยได้เขียนตัวอักษรของโลกนี้หรอก แต่ด้วยสกิลเข้าใจภาษาทั่วไป จึงเขียนได้เหมือนกับพูด

『ถึงฮารุ มารินะ, ชั้นเดินไปทางใต้, หากเจอข้อความนี้ ให้ตามไป, อิจิโนโจว』

ถูกระดาษที่เขียนกับแขนหลายๆที แล้วติดที่ต้นไม้

แบบนี้ ฮารุจะได้กลิ่นด้วย

แล้ว ก็เห็นพระอาทิตย์

หากพระอาทิตย์ยามเข้าขึ้นฟากนั้น แปลว่าทางขวาคือทางใต้

เดินไปตามหาด

รู้สึกไม่ดีเลยแฮะ

และสังหรณ์แบบนี้ มักจะถูกเสมอ

แต่ก็เดินไปซักพัก

แล้ว――ชั้นก็เจอ

เจอกระดาษตัวเอง

แบบนี้ ก็มั่นใจแล้ว

ว่าที่นี่ คือเกาะ




NEKOPOST.NET