[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです ตอนที่ 139 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです

Ch.139 - การผจญภัยของมิริ ⑪


มิริกับโนรุน, มีโกลซานำลงบันไดวนต่างกับอันที่ขึ้นมา สู่ชั้นใต้ดิน

หน้าตาโกลซา มืดหม่นกว่าที่โนรุนคิด

ก็เสียชิพดำ 504 ชิพ หรือ 50,400,000 เซนส์ นี่นะ, เป็นจำนวนมากกว่าที่โนรุนทำงานตลอดชีพ 30 - 50 เท่าเลย

มิริเลยบอกโนรุน

"นั่นมันแค่โชว์น่า, ว่านักพนันสุดเก่งโกลซา ก็มีวันดวงแตกได้เหมือนกัน เอาจริงๆนะ จะชนะหรือแพ้ก็ช่าง เสียไป 50,400,000 เซนส์ สำหรับบ่อนก็ไม่เท่าไหร่หรอก"

"…..เอ๋?"

"โนรุน, ยังไม่รู้ตัวอีกเหรอ? การเล่นที่ชั้น 2 มีชิพเงินกับชิพทองด้วยนะ, ชิพเงินคือ 10 ชิพดำ ส่วนชิพทองก็ 100 ชิพดำนะ เข้าใจ๊?"

โนรุนที่ฟังตอนแรกไม่ได้คิดอะไร แต่พอเข้าใจ ก็หน้าซีด

ชิพดำ 100, หรือก็คือ 10,000,000 เซนส์, แปลว่าโซน VIP เขาเล่นชิพกันแบบชิบหายเลย

เป็นโลกที่ต่างกันเกินไป, โนรุนที่ตกใจ จึงเข้าใจขึ้นมา ว่าทำไมถึงต้องแยกเป็นโซน VIP

"นักพนันสุดเก่ง....เมื่อก่อนก็เคยถูกเรียกยังงั้นอยู่ แต่ตอนนี้ก็เป็นแค่เจ้าของบ่อนล่ะครับ, แถมยังแพ้ให้กับสาวน้อยอีกต่างหาก"

"อ้าว? เมื่อกี้ก็บอกไปแล้วไง, ว่าฉันแพ้น่ะ ถึงโนรุนจะแบ่งส่วนที่ชนะมา 90 % ให้ฉันก็เหอะ"

"เอ่อ"

โนรุนเหมือนอยากจะค้าน....แต่โดนมิริจ้องดุๆไป

โนรุนไม่ได้หวังทั้งหมดอยู่แล้ว เพียงแต่ แอบหวังลึกๆว่าขอซัก 30 % ก็ยังดี

แล้ว ทั้งสองก็มาถึง――

"ที่นี่......อะไรกันเนี่ย"

ห้องสลัวกว้างๆ, ตรงกลาง มีเวทีเหมือนสังเวียนของกิลด์ที่สว่างอยู่

"สังเวียนใต้ดิน, บางทีก็เอามนุษย์มาสู้กัน พนันเงิน, โชว์แบบรสนิยมแย่ๆน่ะ"

"อ...อะไรกัน.... แบบนี้มันผิดกฎหมา――"

"ลืมแล้วเหรอ? นี่บ่อนของรัฐนะ"

แปลว่า เป็นโชว์ที่มีรัฐหนุนหลังอยู่

"นี่ก็ไม่ใช่ความผิดโกลซาหรอก, ตั้งแต่ฉันหรือโนรุน อือ ตั้งแต่ก่อนโกลซาเกิดมาอีก, ก็มีคนเยอะแยะแล้ว อย่างคนที่เป็นหนี้จนคืนบ่อนไม่ได้ คนที่กลายเป็นทาส หรือนักผจญภัยที่แสวงหาชื่อเสียงความร่ำรวย, มีคนจำนวนมาก มาเพื่อต่อสู้ที่นี่"

"......ที่นี่ แม้แต่แขก VIP ก็มีจำนวนไม่มากที่ทราบครับ"

โกลซาว่าอย่างลำบากใจ

"ไม่ต้องห่วงน่า ที่ฉันรู้ได้ มาจากวิธีพิเศษ, ไม่ใช่ข่าวลือที่แพร่กระจายตามโลกภายนอกหรอก"

"วิธีไหนเหรอครับ――"

"ความลับ"

"รับทราบครับ"

โนรุนหัวขยับดูทั้งสองสลับไปมา แต่แล้วก็เกิดเสียงเชียร์ดังแทรกขึ้น

หันไปดูการต่อสู้ที่สังเวียน, มีผู้ชายถือดาบเหล็กอยู่

แต่ก็แค่ตั้งท่าถือดาบ ดูไม่ถนัดกับการต่อสู้, ทำให้โดนก๊อบลิน 4 ตัวล้อมมุม

เพราะว่าเป็นจุดบอด เมื่อกี้โนรุนเลยไม่เห็น

 "พนันว่าจะจัดการก๊อบลินได้กี่ตัวสินะ, อัตราก็ - 0ตัว:2.1 เท่า, 1ตัว:2.4 เท่า .....หืม, แปลว่าคงจะตายก่อนจัดการก๊อบลินได้หมดล่ะสิ"

"ห ...... โหดร้าย"

"โนรุน, ผู้ชายนั่น ปลอกคอทาสสีดำ, เป็นทาสอาชญากรรมถึงประหาร ไม่ต้องไปสงสารหรอก"

"ครับ เขาไปขโมยของบ้านชนชั้นสูงในเมืองหลวง เลยถูกศาลตัดสินโทษตาย, หากชนะที่นี่ติดกัน 10 ครั้ง จะได้รับอภัยโทษ, ก็เลยรับมาที่นี่น่ะ แต่ว่านี่พึ่งวันที่สอง, วันแรกก็บาดเจ็บที่เท้าไปแล้ว คงจะจบที่วันนี้ล่ะ"

"จะว่าไป, มีคนที่รอด 10 ครั้ง ได้อภัยโทษด้วยเหรอ?"

คำถามของมิริ, โกลซาไม่ตอบ

โทษประหาร ก็คือประหาร, ซึ่งถ้าให้ความหวังว่าจะรอด ก็จะสู้จนถึงที่สุด――และเมื่อความปรารถนา เปลี่ยนเป็นความสิ้นหวัง ก็จะถูกกลืนกิน

ตอนนี้ ผู้ชายนั่นก็ถูกตะบองก๊อบลินฟาดที่หลังแล้ว, ตอนล้มลงไป ฆ่าก๊อบลินได้ตัวนึง แต่ดูท่าจะไปต่อไม่ไหวแล้ว

โดนก๊อบลินสามตัวที่เหลือรุม จนเลือดกระจายไปทั่วสังเวียน

แล้ว ก๊อบลินก็งับแขน กัดขา ฉีกคอ เริ่มกิน

ก๊อบลินไม่ใช่สิ่งที่กินเนื้อพวกตัวเอง, แถมเนื้อของก๊อบลินก็ไม่อร่อยอีกต่างหาก

เมื่อมีเนื้อของสิ่งที่กินได้อยู่ตรงหน้า พวกมันจึงไม่สนศพเพื่อนพ้องที่สู้ด้วยกันจนถึงตอนนี้ เข้ากินเหยื่อทันที

แต่ถึงจะกินต่อไป โดยเหลือไว้แต่กระดูก, ก็มีพวกผู้ชายแต่งตัวแบบนักผจญภัย เข้ามาไล่พวกมันกลับกรง

ถึงก๊อบลินจะส่งจิตสังหารสู่นักผจญภัยชั่วครู่ แต่ก็ต้องกลับกรงเนื่องจากถูกกลิ่นเครื่องหอมไล่มอนของนักผจญภัย

ก๊อบลินที่ไม่ได้กินจนถึงที่สุด ไม่มีท่าทีอาลัยต่อศพ มีเพียงความหิวที่เป็นตัวขับเคลื่อนให้ต่อสู้เท่านั้น, พวกมันจึงถูกขังให้หิวแทบตาย แล้วปล่อยออกมาสู้กับคน

"……โหดที่สุด"

โนรุนว่า

ก็คิดเหมือนกันกับมิริล่ะนะ

แต่อย่างน้อยที่สุด ก็มีชนชั้นสูงชายที่ยิ้ม เมื่อเห็นคนถูกฆ่า, หรือถัดไป ก็มีชนชั้นสูงหญิงที่ยิ้มเมื่อดูการต่อสู้เช่นกัน

พวกนั้นไม่เห็นมนุษย์เป็นมนุษย์, เป็นชนชั้นสูงตั้งแต่เกิด ในตระกูลอำมาตย์ จึงเชื่อว่าตนเอง มีความวิเศษต่างจากคนอื่น

แล้วก็มีชายใส่ชุดทักซิโด เข้ามาจัดการศพ, ร่ายชะล้าง (คลีน) ทำความสะอาดเลือดที่เวที

"...... มิริจัง, ทำไมพวกเรา, ต้องมาที่นี่ด้วยล่ะ"

"หาคนนิดหน่อยน่ะ ......ไม่อยู่ที่คนดู หรือว่าจะเป็นผู้แข่ง, โกลซาซัง คู่ต่อไปอะไรล่ะ?"

"นั่นสินะครับ, จะออกมาแล้วล่ะ"

โกลซาชี้ไปที่สังเวียน

ฝ่ายนึง ใส่ฮู้ดเลยมองไม่เห็น, แต่จากร่างกายบอบบาง ท่าจะเป็นผู้หญิง

อีกฟาก เป็นชายร่างยักษ์เปลือยครึ่งท่อนบน, มีอาวุธเป็นขวาน และมีปลอกคอสีดำ แสดงว่าเป็นทาสอาชญากรถึงประหาร

"………………อ่ะ"

คนที่ทำเสียงเมื่อเห็น ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากโนรุน

หน้าเธอซีด จนสีเหมือนกับเส้นผม ขาก็สั่นไปด้วยความกลัว

"โนรุน, รู้จักเหรอ?"

โนรุนพยักหน้าน้อยๆต่อคำถามมิริ

โนรุนไม่อยากตอบ โกลซาจึงอธิบาย

"คนนั้นโจรน่ะครับ, อาชีพโจรภูเขา ดูท่าจะถูกนักผจญภัยจับมาได้, ถึงหมอจะรักษาแล้ว แต่ก็ขยับไม่ได้เพราะเส้นเอ็นเท้าถูกตัด, มีโทษประหารติดตัว ซึ่งตอนนี้ชนะ 8 ที, ถ้าชนะอีก 2 ก็จะได้รับอภัยโทษ"

"เป็นหัวหน้าโจรที่เคยลักพาตัวฉันมาก่อนน่ะ"

"......งั้นก็, เป็นโจรที่พี่จัดการล่ะสิ?"

มิริรอดูคำตอบโนรุน แล้วก็ดูผู้ชายโจรภูเขานั่นไป

ลองนึกภาพพี่ตัวเองสู้กับโจรภูเขา――ก็นึกออกแต่ภาพที่พี่โดนยำใหญ่

เพราะมิริอยู่กับพี่มาตลอด, เลยรู้ดี ว่าพี่เป็นคนรักความยุติธรรม ที่เข้าช่วยเหลือผู้ถูกรุมขู่กรรโชกไถเงิน

ถึงพี่จะสู้แพ้ก็เหอะ, แต่ไม่เป็นไรหรอก เพราะตอนหลัง มิริไปจัดการให้ไอ้พวกนั้นเห็นนรกแล้ว

"...... เอาเหอะ, ที่ฉันมีธุระด้วย ฟากผู้หญิงต่างหาก"

ผู้หญิงฟากตรงข้ามโจรภูเขา ถอดฮู้ด แสดงหน้าตาออกมา

ผู้หญิงผิวขาว, ผมสีน้ำตาล

"มีอัตราต่อรอง ชาย :8 / หญิง :1.2.....นี่ก็ชัดแล้วนะเนี่ย"

มิริว่าพลางดูตารางอัตราต่อรอง

"ครับ, เธอเหนือกว่าอย่างชัดเจน แต่ว่าปิดการแทงไปแล้วนะ"

 "...... งั้นเหรอ"

นี่ถ้ายังไม่ปิดการแทง, มิริคงเทลงหมดตัวไปกับฟากผู้หญิง

เพราะว่าสองฟาก มีความสามารถแตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัด

"แข็งแกร่งยังงั้นเลยเหรอ?..."

โนรุนที่เห็นอัตราต่อรอง ก็ถามขึ้น

"ผู้หญิงที่ชื่อคานอนซังคนนั้นน่ะ?"

คำถามนี้ ได้รับการตอบเมื่อมีสัญญาณเริ่มเกม

นักดาบเวท คานอน

สิ่งที่มิริยังไม่รู้ก็คือ, ความสามารถของเธอคนนี้ จะเป็นประโยชน์ให้กับพวกของอิจิโนโจว  




NEKOPOST.NET