[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです ตอนที่ 136 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] สูตรโกงโตไวไร้อาชีพ - 成長チートでなんでもできるようになったが、無職だけは辞められないようです

Ch.136 - การผจญภัยของมิริ ⑧


เป็นเส้นทางอันยาวนาน

14 ทางแยก ซึ่งมีกับดักมรณะรอผู้ตัดสินใจผิดอยู่

นี่คงเป็นมาตรการป้องกันของผู้สร้าง

หากผิดพลาดแม้แต่นิดเดียว ก็จบเห่

คำตอบที่ถูก คือ ขวา ซ้าย ขวา ซ้าย ไปเรื่อยๆ เพื่อให้จำง่าย, แต่จะมีช่วงสุดท้าย ที่ต้องขวา ขวา

แน่นอน สำหรับคนที่มาถึงจุดหมายได้ทั้งที่ไม่รู้คำตอบ, ก็คงเป็นพวกโชคมหาศาลที่ชนะความน่าจะเป็น 1 ใน 16384  

หลังจากความซุ่มซ่ามของโนรุน, ด้วยการผูกโนรุนที่หมดสติกับด้ายความมืดซะ ก็พาลากไปตามทางที่ถูกได้

(แต่แปลกจัง, รู้สึกเหมือนมีคนผ่านเส้นทางนี้มาก่อน)

แล้วก็, การใช้เขาวงกตแบบนี้ได้ อย่างน้อยที่สุด โบสถ์เทพธิดาก็น่าจะเกี่ยวข้องด้วย

(หรือว่าอันนี้ไม่ใช่ผนึกพลังฉัน, แต่เป็นผนึกอย่างอื่น)

ระหว่างที่คิด, มิริก็มาถึงจุดหมายจนได้

"หน้าตาเด็กเปรตเช่นเคย, เจ้าทวินเทล แถมดันไว้ผมทรงเดียวกับฉันอีก"

เมื่อเห็นหน้าเทพธิดา มิริก็จิกไปดอกนึง

หนึ่งในสองเสาหลักเทพธิดา ที่ให้โอกาสพี่เกิดใหม่, รูปปั้นเทพธิดาโทเรรูรนั่นเอง

"อุก...... รู้สึกแย่...... เอ๋? ท่านโทเรรูร?"

โนรุนตื่นขึ้นมา, แล้วก็ก้มหัวให้รูปปั้นโทเรรูร

"โนรุน ไว้ภาวนาทีหลังน่า, ตอนนี้จะภาวนาไป――"

"เจ็บ"

มิริยังเตือนไม่ทันเสร็จ ก็มีฝอยขัดหม้อตกลงใส่หัวโนรุน

"เอ๋? ฝอยขัดหม้อรางวัลเขาวงกต ...?"

"รางวัลปลอบใจก็ยังฝอยขัดหม้อเหมือนเดิมเหรอ ...... ให้ตายสิ, ออกของห่วยมาแล้ว คราวต่อไปเอารางวัลใหญ่นะ"

แล้ว, มิริก็จ้องรูปปั้นโทเรรูร

ไม่ว่าจะเป็นเวลาไหน ก็เห็นแต่อนาคตที่ฝอยขัดหม้อจะตกลงมาแฮะ

"....ไม่เอาฝอยขัดหม้อนะ, ไม่ทำงานให้ดี จะโกรธจริงๆนะเออ"

มิริบ่นเสียงตำหนิใส่รูปปั้น

"มิ, มิริจัง, หมายความว่าไงเหรอ?"

"โทเรรูรน่ะสิ, มันขี้เกียจ เลยกะจะแจกฝอยขัดหม้อให้ทุกคน"

"ไม่นะ, ท่านโทเรรูรไม่มีทาง....เอ่อ, อาจจะเป็นไปได้แฮะ"

"ฟู่, ก็พอใช้ได้อยู่"

พอมิริในท่าที่เหมือนกับภาวนา ว่ากับรูปปั้น

【ฉายา:ฉายา: 「ผู้พิชิตเขาวงกต II」อัพเป็น「ผู้พิชิตเขาวงกต III」】 

【ได้รางวัลสกิล:  ประหยัด MP】 MP節約

เป็นสกิลที่ลดการใช้ MP

เท่านี้ ก็ทำให้มิริใช้เวทใหญ่ขึ้นได้

"งั้นก็, ไปกันเหอะ"

"นั่นสิ, แต่ว่านะ มิริจัง.....จะกลับยังไงอ่ะ? ประตูมันไม่เปิด"

โนรุนพยายามดิ้นรนดันประตู แต่มันไม่เปิด

"เปล่าประโยชน์น่า, ประตูห้องรูปปั้น จะไม่เปิดจนกว่าบอสถูกจัดการ, ลืมไปแล้วรึไง?"

"อ่ะ, นั่นสินะ, งั้นก็ รีบจัดการบอส――, เอ๋?? มิริจัง, ถ้าเปิดประตูนี่ไม่ออก จะจัดการบอสยังไงล่ะ, ต้องรอจนกว่าจะมีคนข้างนอกจัดการบอสเหรอ?"

"ใช่ที่ไหนเล่า, ลืมไปแล้วเหรอ? เวทของฉัน――"

"อ้อ, จริงด้วย สมกับเป็นมิริจัง!"

"เห้อ ....งั้นออกนะ escape" 

พอรู้ตัวอีกที, มิริกับโนรุนก็อยู่กลางเมืองแล้ว

จู่ๆโผล่ออกมา คนคงตกใจกันน่าดู, แต่โชคดี ที่ไม่มีใครอยู่ (เขาวงกตอยู่รอบนอกเมืองด้วยล่ะ) เลยไม่มีปัญหา

"อ่ะ, เมืองเบราสราสินะ, ฉันก็เคยมาล่ะ อยากจะให้นำทางไหม?"

"นั่นสินะ......อยากจะไปบ่อน, อ่ะ แต่ก่อนหน้านั้น ต้องแลกเงินที่กิลด์นักผจญภัยก่อน"

"เงิน? มิริจัง, มีอะไรที่เปลี่ยนเป็นเงินอยู่เหรอ?"

"อื้อ, ขายได้ราคาดีด้วย"

พอมิริว่า ก็ใช้เวทสูญ ดึงเอาของอย่างนึงที่ขายได้ราคาออกมา




※※※ ※※※

 

 

"น, นี่มันเป็นหนังที่น่าทึ่งจริงๆ, ได้มาจากไหนเนี่ย คุณหนู?"

"เจอศพหมาป่าหายากระหว่างทางน่ะ, แงะหนังมันออกมาได้เพราะว่าเป็นศพใหม่"

"ง, งั้นเหรอ?"

ชายที่คงรอยยิ้มธุรกิจไว้ไม่ได้ หน้าเปลี่ยนไป เริ่มตรวจดูหนังขาวบริสุทธิ์ที่มิริเอามา

ยิ่งตรวจ ผู้ชายก็ยิ่งมองตาแดงขึ้น

"แล้วเนื้อกับเขี้ยวล่ะ?"

"ลอกหนังเสร็จ งูตัวใหญ่ก็โผล่มากลืนลงไปล่ะ"

 "…………งั้นเหรอ"

จะเชื่อมิริรึเปล่าไม่รู้ล่ะ แต่พ่อค้าทำหน้าเสียดาย

"งั้นเหรอ น่าเสียดายแฮะ, หนังนี่ เป็นหนังสัตว์มายา เฟนริล, ถึงหนังจะมีค่าอยู่ แต่ถ้าเอาเขี้ยวมา จะขายได้อันละล้านเลย"

ชายคนนี้ เอาเหรียญทองหนึ่งเหรียญ กับเหรียญเงินร้อยเหรียญออกมา

"เหรียญทอง .... สุดยอดเลย, มิริจัง"

ข้างหลัง มีโนรุนที่ดีใจอยู่, แต่มิริยังไม่พอใจ

"ล้อเล่นรึไง?"

"ไม่หรอก, มูลค่ามัน 3 แสนเซนส์ก็จริงอยู่, แต่มันเป็นเงินจำนวนมากนะ ที่เหลืออีก 280000 จะใส่ผ่านบัญชีที่กิลด์การ์ดให้, ตอนนี้จ่ายสดไหวแค่ 2 หมื่นเซนส์จริงๆ"

ว่างั้น แล้วผู้ชายก็ส่งใบรับรองให้

"เอาเหอะ, มีซัก 2 หมื่นก็พออยู่, เอ้า โนรุน ไปบ่อนกัน"

"เอ.....ไปบ่อน....ไม่ได้ไปเล่นฆ่าเวลาสินะ?"

"แหงสิ"

มิริยิ้มอย่างไร้เดียงสาที่ไม่ได้ยิ้มมานาน, แต่ว่า รอยยิ้มนี้ ทำให้คนรอบข้างทุกข์ใจ

(เพื่อที่พี่จะได้ใช้ชีวิตอยู่อย่างสงบสบายในโลกนี้, อยากจะเพิ่ม 20000 เซนส์ ให้พอกพูนขึ้นซักหมื่นเท่าเป็นอย่างน้อย)

ได้รับเงินแล้ว, มิริก็เข้าบ่อนด้วยความละโมภ




NEKOPOST.NET